Tibetan
ཏང་སྙོམས་ལ་མི་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྲེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྲེད་བར་གྱུར་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་ལས་འཕེན་པའི་རྒྱུ་འདོད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སྲེད་ལྡན་དེས་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་བཞི་པོ་དེ་ཡོད་ན་དེ་བཞི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་སྟེ་སྐྱེད་པ་པོ་དེའི་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་བདག་གིར་མ་བྱས་པར། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཡང་སྲིད་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་མི་དགེ་གསུམ་ཆར་ཡང་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྲིད་པ་འབྱུང་བས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་ སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞུང་གཞན་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ལུས་ངག་གི་ལས་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས། ལུས་ངག་བྱ་བ་ལ་འཇུག་དུས་ཀྱི་སེམས་པ་ལ་བཤད་མོད་ཀྱང་ཟླ་བས་གཟུགས་ཅན་དུ་བཞེད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་སེམས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་སེམས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཡིད་ལས་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་བཏབ་པས་ཡང་སྲིད་འགྲུབ་པའི་ལས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་སོང་བའི་སྲིད་པ་དེ་ལས་ནི་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོའི་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་འབྱུང་ལ། ཕུང་པོ་སྨིན་པའི་རྒ་བ་དང་ཕུང་པོ་འཇིག་པའི་ཤི་བ་དང༌། འཆི་བཞིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ཆགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྙིང་གི་གདུང་བ་མྱ་ངན་དང༌། མྱ་ངན་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ངག་གིས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་དབང་པོ་ལྔ་ལ་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་གནོད་བའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུག་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཙམ་གྱི་མཐུས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཕུང་པོ་དང་ཚོགས་དང་ཁྱུ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་སྤུངས་པའོ། །བདག་དང་བདག་གི་བའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དང་བྱིས་པས་བཏགས་པ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ ཉིད་བདེ་བ་དང་མ་འདྲེས་པས། འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཁོར་བར་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གང་འགྲུབ་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤིའོ། །གང་གིས་འགྲུབ་པར་བྱེད་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ལེན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་བྱེད་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ལ་བསྒོས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་དེ་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལས་ཀྱི་སྲིད་པར་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིས་ནི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་འཕངས་པ་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས། འཕེན་བྱེད་དང་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་སྐྱེ་བ་ལེན་ཐེབས་གཅིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་སོ་སོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སོ་སོར་བསྟན་པ་ནི་འཕངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་གྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང༌། འཕེན་བྱེད་དང་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། ས་ཡི་དངོས་གཞི་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཚོར་བ་ལ་ཐུག་པ་དག་དང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་རྣམས་འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕེན་པ་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་འབྱུང་བས་འཁོར་བ་རྣམ་ཤེས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་སྟེ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ ནི་འདུ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་རྣམས་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་འདུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། མི་མཁས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལས། དགེ་སློང་དག་མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །མི་གཡོ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་མཁས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་གྱི། མཁས་པ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་
Chinese
为了平等而不衰退，所以贪爱啊。如果这样贪爱，那么由于贪爱的缘故，产生引生的因，即欲求、见解、戒律和苦行，以及我语执取这四种，有贪爱者会执取。如果有了这四种执取，那么这四种执取者，也就是产生者，以执取的缘故，会导致有产生，也就是出生。如果任何执取者以证悟真如的个别证悟的智慧之力，不对受生起贪爱执为我所，从现证无二智慧而使执取消失，那么他就会解脱，那时也不会再有有。由执取的缘故而产生的有，也应知是五蕴的自性，即身、语、意的善与不善之业，都会产生未来五蕴的有，因此以因的名称来称呼果，称为有。其中，身语之业是色蕴，而意之业是四蕴的自性。对此，其他论典中，分别说者遮止了身语之业是色法的观点，虽然说身语行为发生时的心念，但月称论师认为是色法。意之业虽然是心念，但与心念相应的其他心和心所，与心念本体相同，因此说意之业是四蕴的自性。以贪爱和执取滋养，使来世能够成就之业变得有能力和强大，从这样的有中，就会产生来世的五蕴之生。五蕴成熟的衰老和五蕴坏灭的死亡，以及临死时的普遍迷惑的贪恋，以及伴随而来的内心的痛苦和忧伤，以及由忧伤所引发的口中发出哀号，以及损害五根的痛苦，以及损害意识的忧虑和痛苦，以及由忧虑和痛苦所产生的身心骚动，这些都是从出生中产生的。如前所述，以这样的方式，仅仅依靠自己的因和缘的力量，痛苦的蕴、集合和群体，也就是痛苦的...
English
Desire is for equality and non-decline. If there is such desire, then due to desire, the cause of arising is desire, views, discipline and asceticism, and the four types of self-assertion, which are taken up by the one with desire. If these four types of clinging exist, then these four types of clinging, that is, the producer, due to the cause of clinging, will cause existence to arise, that is, to be born. If any clinging person, by the power of the wisdom of individual realization that realizes suchness, does not take desire for feeling as self, and from manifesting non-dual wisdom, clinging disappears, then he will be liberated, and at that time there will be no existence. The existence that arises due to clinging should also be understood as the nature of the five aggregates, that is, the good and non-good deeds of body, speech, and mind will all produce the existence of the five aggregates in the future, so the name of the result is named after the cause, and it is called existence. Among them, the deeds of body and speech are the form aggregate, and the deeds of mind are the nature of the four aggregates. In this regard, in other treatises, the Vaibhashikas refute the view that the deeds of body and speech are form, although it is said that the mind at the time of the occurrence of body and speech actions, but Chandrakirti considers it to be form. Although the deed of mind is mind, other minds and mental factors that are associated with mind are the same in nature as mind, so it is said that the deed of mind is the nature of the four aggregates. Nourished by desire and clinging, the karma that can accomplish rebirth becomes capable and powerful, and from such existence, the birth of the aggregates of the next life will arise. The aging of the aggregates maturing and the death of the aggregates disintegrating, as well as the universal delusion of attachment at the time of death, and the accompanying inner pain and sorrow, and the wailing from the mouth caused by sorrow, and the suffering that harms the five senses, and the anxiety and suffering that harms consciousness, and the physical and mental disturbances caused by anxiety and suffering, these all arise from birth. As mentioned earlier, in this way, relying solely on the power of one's own causes and conditions, the painful aggregates, collections, and groups, that is, the suffering...
Chinese
断绝了。远离了我与我所的自性，仅仅是孩童所安立的痛苦之自性，与安乐不相杂，唯一者将会生起，如此宣说了进入轮回的方式。其中，成就什么呢？即是生与老死。由什么成就呢？由具有贪爱的因缘的取。如何成就呢？由行对识熏染的业习气，使其成为具有能力之力的业有之方式。此即是无明与行所抛掷的那个成就。抛掷者与成就者的因果，是生与取一次投生的因果，并非是各自出生的主导。然而，分别显示的原因是，为了显示抛掷的痛苦与成就的痛苦的差别，以及抛掷者与成就者的因的不同。如《地之实体》中所说：从识到受等，以及生与老死等，如果是混合的体性，为何要显示为两种呢？为了显示痛苦之物的体性不同，以及为了完全显示抛掷与显现成就的差别。如是所说。第二，从无明等产生有的支分，因此轮回的识相续连接等之根本，即因的主要因素是行。因此，通达缘起之真实性者，不会造作抛掷之业，因此。不通达真实性者，则是行的作者。如经部中所说：诸比丘，与无明相联的士夫补特伽罗，也会造作福德之行，也会造作非福德之行，也会造作不动之行。如是所说。如是不通达者是作者，因此唯有具足无明者才会成为行的作者。通达彼者，舍弃无明者则不是作者，因为真实性显现。
English
It is severed. It is devoid of the nature of self and what belongs to self, and is merely established by children as the nature of suffering, unmixed with happiness. The solitary one will arise, thus explaining the manner of entering into cyclic existence. Among these, what is accomplished? It is birth and aging and death. By what is it accomplished? By grasping, which is conditioned by craving. How is it accomplished? By the karmic imprints that are imprinted on consciousness by actions, making them powerful and potent in the manner of karmic existence. This accomplishes what was thrown by ignorance and action. The cause and effect of the thrower and the accomplisher are the cause and effect of one rebirth of birth and grasping, and are not determined by individual births. However, the reason for showing them separately is to show the difference between the suffering of throwing and the suffering of accomplishing, and the difference in the causes of the thrower and the accomplisher. As it is said in the "Substance of the Earth": If consciousness and so on up to feeling, and birth and aging and death, are of a mixed nature, why are they shown as two? It is to show the different natures of the objects of suffering, and to fully show the distinction between throwing and manifest accomplishment. As it is said. Secondly, since the limbs of existence arise from ignorance and so on, the root of the continuum of consciousness and so on in cyclic existence, that is, the main factor of the cause, is action. Therefore, those who are wise and directly see the suchness of dependent origination do not perform the action of throwing. Those who are not wise and do not directly see the suchness are the performers of action. As it is said in the sutras: Monks, this person who is connected with ignorance also performs meritorious actions, also performs non-meritorious actions, and also performs unwavering actions. As it is said. Thus, the unwise are the performers, so only those who possess ignorance become the performers of action. The wise, seeing that, having abandoned ignorance, are not the performers, because the suchness is manifest.