Tibetan
ཟད་པས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ནི་དྲང་ངེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རིགས་པས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་མཚོན་ནི་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཐམས་ཅད་བསམ་ཡས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་མིན་པས། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཤེས་པ་རྣམ་པར་ཤིག །གྱིས་པ་གང་དག་སེམས་ཀྱི་དབང་སོང་བ། །དེ་དག་སྲིད་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་སྡུག་བསྔལ། ཞེས་དང༌། སྔོན་འདས་དུས་ཀྱི་བསྐལ་བ་བསམ་ཡས་ན། །མི་ཡི་གཙོ་བོ་བྱུང་བ་ངས་དྲན་ཏེ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་གཟིངས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ། །མིང་ནི་དངོས་པོ་མེད་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན། །དེ་ཚེ་དེ་དང་མཐུན་པར་མཚན་བཏགས་ ཏེ། །སྒྲས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པར་བྱས། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྒྲ་འབྱིན་པ། །དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གོམ་པ་བདུན་བོར་ཏེ། །རྒྱལ་བས་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད། །ཐུབ་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ནམ་གྱུར་ཚེ། །རྩྭ་ཤིང་གེལ་པ་སྨན་རི་བྲག་རྣམས་ལས། །ཆོས་རྣམས་དངོས་བོ་མེད་ཅེས་སྒྲ་ཡང་བྱུང༌། །འཇིག་རྟེན་དེ་ན་ཇི་སྙེད་སྒྲ་ཡོད་པ། །ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་ཡི། །སྒྲ་དབྱངས་རྣམ་བ་ཤིན་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར། ཞེས་གསུངས་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་གིས་ཡོད་པ་ལ་གང་ཡང་གཞག་ཏུ་མེད་པར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེའི་ཚེ་ཤུགས་ཀྱིས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་ལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་རྟེན་འབྱུང་གི་ངེས་པ་དྲང་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་བཅིངས་ཐ
Chinese
应当跟随已经穷尽的教义来了解。这些内容非常广博，可以从《辨别正见与不了义精要善说》中了解。第二，正如以理证明一切事物都没有以自性成立的自性，同样也以甚深之经文证明。为了表明所有如此宣说的经典都将由这部论著来解释，为了象征与了义经文相结合的方面，如《三摩地王经》所说：“一切皆非思议，一切皆非生，事物与非事物，智者应舍弃。任何心随逐者，彼等于百俱胝生中受苦。”又说：“忆念过去无量劫，曾有人主出现于世。大仙以舟楫成办利乐，其名号为‘无事物生’。诞生之时，安住于虚空之中，宣说一切法皆无事物。彼时，为彼取与彼义相符之名，其名号传遍世间。诸天皆出大音声，将成名为‘无事物’之胜者。诞生之时，行走七步，胜者宣说诸法无事物。调伏者，一切法之导师，何时成佛法之王？从草木、丛林、药山、岩石中，也发出诸法无事物之音声。彼世间所有之音声，皆说无事物，一无所有。如是引导世间者，音声之种类极为出现。”如是所说，无事物之义即是无自性之义。第三，总的来说，事物与非事物，以及特别的，自之事物与他之事物，以及诸法之真如自性等等，对于这些以自性存在而言，没有任何可以安立的，应当确定其直接显示的意义。那时，间接的，仅仅是以名言的势力而安立为存在，应当如是引导，认为所有这些都非常合理，应当如是引导缘起的确定性。名为《自性观察》的，具有十一个偈颂的第十五品之解释完毕。第三（品名不完整）
English
It should be understood by following the teachings that have been exhausted. These matters are very extensive and can be understood from the "Essence of Well-Spoken Discernment of Definitive and Interpretive Meanings." Secondly, just as it is proven by reason that all phenomena lack inherent existence established by their own nature, it is also proven by profound scriptures. To show that all the scriptures that teach in this way will be explained by this treatise, and to symbolize the aspect of combining with definitive scriptures, as stated in the "King of Samadhi Sutra": "All are inconceivable, all are unborn, things and non-things, the wise should abandon. Those who are dominated by their minds, they will suffer in hundreds of millions of births." It also says: "I remember that in countless eons of the past, a lord of men appeared in the world. The great sage accomplished benefit and happiness with a boat, and his name was 'Born from No-Thing.' At the time of birth, he remained in the sky, teaching that all dharmas are without things. At that time, a name was given to him that matched that meaning, and his name became famous throughout the world. All the gods uttered great sounds, and he will become a victor named 'No-Thing.' At the time of birth, he took seven steps, and the victor taught that all dharmas are without things. The Subduer, the teacher of all dharmas, when did he become the king of the Dharma? From the grass, trees, bushes, medicinal mountains, and rocks, there also arose the sound that all dharmas are without things. All the sounds in that world said that there is no thing, nothing at all. In this way, the guide of the world, the variety of sounds, appeared very much." As it is said, the meaning of no-thing is the meaning of no inherent existence. Thirdly, in general, things and non-things, and in particular, one's own things and others' things, and the suchness nature of all dharmas, etc., for these to exist by their own nature, there is nothing that can be established, and one should ascertain the meaning that is directly shown. At that time, indirectly, it is only established as existing by the power of convention, and one should guide in such a way, thinking that all these are very reasonable, and one should guide the certainty of dependent origination in this way. The explanation of the fifteenth chapter, called "Examination of Inherent Existence," which has eleven verses, is completed. Third (chapter name incomplete)
Tibetan
ར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་ ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་བ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །བཅིངས་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །མྱང་འདས་ཀྱི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་སྤུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་བ་དགག །མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སུ་ཞིག་འགྲོ་བ་སྔ་མ་ནས་འགྲོ་བ་ཕྱི་མར་འགྲོ་ཞིང་འཁོར་ཏེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །འདི་དགག་པ་ལ་གཉིས། བླང་བྱ་ཕུང་པོ་འཁོར་བ་དགག །ལེན་བ་པོ་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟག་པ་འཁོར་བ་དགག །མི་རྟག་པ་འཁོར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ཕུང་པོ་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་འཁོར་དགོས་ན་དེ་ལ་གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་དེ་ཕུང་པོ་འཁོར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་ངེས་ལ་དེ་རྟག་ན་ནི་མི་འཁོར་ཏེ། འགྲོ་འོང་གི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་འགྲོ་བ་སྔ་མ་ནས་འོང་ཞིང་ཕྱི་མར་མི་འགྲོ་ན་འཁོར་བ་པོར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་འཁོར་བར་སྨྲ་ན་མི་རྟག་ནའང་འཁོར་བ་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་ལ་ཞིག་བ་རྣམས་ནི་སླར་མི་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདུ་བྱེད་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་འཁོར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ལ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་མ་ཕྱེ་བར་སྔ་ཕྱི་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུན་འཁོར་བ་དང༌། སྔ་ཕྱི་སོ་སོ་བའི་སྐད་ཅིག་འཁོར་བ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་འགོག་པ་ན་རེ་ཞིག་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་བ་འགོག་པ་ནི། འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་འགྱུར་ནི་འཁོར་བ་པོར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ནི་འགྲོ་བ་སྔ་མ་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས་ཤིང་འགྲོ་བ་ཕྱི་མ་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་འཁོར་མཁན་ལ་བྱ་བ་དེ་གཉིས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་སྔ་མ་ཞིག་པ་ཡང་མི་འཁོར་ཏེ་འགྲོ་བ་སྔ་མ་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་ཕྱིར་དང་ཕྱི་མ་གང་དུ
Chinese
驳斥自性存在 分为两部分：正文和驳斥其论据。第一部分分为三点：解释论著的要点，结合究竟意义的经文，以及总结要点并指出名称。第一点分为三部分：驳斥轮回和涅槃自性成立，驳斥束缚和解脱自性成立，以及驳斥为了涅槃的目的而努力是徒劳的。第一部分分为两点：驳斥轮回自性成立，以及驳斥涅槃自性成立。第一点是：此处所说，诸法自性存在，因为轮回自性存在。如果从一个去处到另一个去处称为轮回，那么如果诸法没有自性，那时谁从先前的去处到后来的去处并轮回呢？就像石女的儿子一样。对此的驳斥分为两点：驳斥作为所取的蕴的轮回，以及驳斥作为能取者的有情的轮回。第一点分为两点：驳斥常的轮回，以及驳斥无常的轮回。第一点是：如果轮回自性存在，那么蕴和有情二者中必须有一个轮回，对此，如果说是行蕴轮回，那么它必定是常或无常二者之一，如果是常，那么它不轮回，因为与来回的活动相违背，并且如果不是从先前的去处来并到后来的去处去，那么与轮回者相违背。第二点是：如果说无常的行蕴轮回，即使是无常，也不会成为自性存在的轮回者，因为无常是刚生就灭，而坏灭的事物不再轮回。或者认为，行蕴是从一个因果到另一个因果传递的次第，唯有不间断的无常才轮回。对此，如果不区分前后刹那，则有前后相随的相续轮回，以及前后各自的刹那轮回两种，现在驳斥后者，首先驳斥前后各自：作为果的后来的刹那生起，不能成为轮回者，因为它不是从任何先前的去处而来，也不到任何后来的去处去，并且轮回者需要那两个活动。先前的因灭坏也不轮回，因为它不是从任何先前的去处来，并且到任何后来的去处
English
Refutation of Existence by Nature Divided into two parts: the actual meaning and the refutation of its arguments. The first part has three points: explaining the main points of the treatise, combining it with scriptures of definitive meaning, and summarizing the points and indicating the name. The first point has three parts: refuting that samsara and nirvana are established by nature, refuting that bondage and liberation are established by nature, and refuting that striving for the sake of nirvana is futile. The first part has two points: refuting that samsara is established by nature, and refuting that nirvana is established by nature. The first point is: Here it is said that all phenomena exist by nature because samsara exists by nature. If going from one place to another is called samsara, then if phenomena do not exist by nature, then who goes from the previous place to the later place and transmigrates, like the son of a barren woman? The refutation of this is divided into two points: refuting the aggregates as the object to be taken in samsara, and refuting sentient beings as the taker in samsara. The first point has two points: refuting the permanent samsara, and refuting the impermanent samsara. The first point is: If samsara exists by nature, then either the aggregates or sentient beings must transmigrate, and if it is said that the conditioned aggregates transmigrate, then it must be either permanent or impermanent. If it is permanent, then it does not transmigrate, because it is separate from the activity of going and coming, and if it does not come from the previous place and go to the later place, then it contradicts the transmigrator. The second point is: If it is said that the impermanent conditioned aggregates transmigrate, even if it is impermanent, it will not become a transmigrator existing by nature, because the impermanent is destroyed as soon as it is born, and the destroyed things do not transmigrate again. Or it is thought that the conditioned aggregates are the sequence of passing from one cause and effect to another, and only the uninterrupted impermanence transmigrates. In this regard, if the previous and later moments are not distinguished, there are two types of transmigration: the continuous transmigration of following the previous and later, and the transmigration of the separate moments of the previous and later. Now, refuting the latter, first refuting each of the previous and later: the later moment of the fruit that is about to arise cannot be the transmigrator, because it does not come from any previous place, nor does it go to any later place, and the transmigrator needs those two activities. The previous cause that has perished also does not transmigrate, because it does not come from any previous place, and to any later place