Tibetan
ལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཁས་ལེན་པ་རིགས་པས་ཁེགས་པའོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནང་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མི་གནོད་དམ་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའང་བློའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་མ་གོང་མ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ས་དང་པོ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་འོག་མ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་སྟེ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་གཅིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། བློ་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ས་འོག་མར་སྒོམ་སྤང་གི་ས་བོན་ལ་གནོད་མ་ནུས་པས་གོང་མར་གནོད་པ་སོགས་ཀྱང་དོན་གྱིས་འཕངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞུང་འདི་དག་བཀོད་པའི་དགོས་པ་ནི། བློ་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྟོགས་པའི་བློ་དང༌། དོན་དམ་རྟོགས་པའི་བློ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། ཀུན་རྫོབ་རྟོགས་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་མི་གནོད་ན། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དོན་དམ་རྟོགས་པའི་བློས་མཐར་འཛིན་ཐམས་ ཅད་ལ་གནོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང༌། དེ་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕལ་བའི་གྲུབ་མཐལ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རིགས་པས་གནོད་པ་མི་འཐད་དེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་མེད་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་སོགས་ལ་སློབ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དབུ་མ་པ་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀ་ལའང་ནི་བརྫུན་པར་གྲགས་ཤིང་འདོད་པའི་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་མེད་ན་སྦྱིན་སོགས་ལ་སློབ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་སྦྱིན་སོགས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པ་བརྫུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མིང་མི་འཐོབ་ཅིང༌། དེའི་དམིགས་བུ་དང་བཅས་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བགྲོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙོ་སྲེག་ལ་སོག་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མེ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ཁྱེད་ཀྱང་ཁས་ལེན་ན། ཁོ་བོ་ཅག་འདི་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་པས། འུ་བུ་ཅག་རྩོད་དོན་མེད་ལ། འདི་ཁས་མི་ལེན་ ན། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་དུ་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་ཡེ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། ཡོད་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དགོས་སྙམ་པ་བདེན་གཉིས་འགའ་བར་འཛིན་པའི་རྩོད་པའོ། །དབུ་མ་པ་དང༌། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་མེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀས་ཚད་མས་མཐོང་ཞིང་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་ཅིང༌ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མིན་ལ། དབུ་མ་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འདིར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་དབུ་མ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་པ་སྔ་མ་དངོས་སྨྲ་བ་འབའ་ཞིག་ལ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་སྨྲ་བ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་འདོད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་དབུ་མ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་དགག་པ་དང༌། ལུང་གིས་གནོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ན། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ནི་གྲགས་པས་གྲུབ་པའི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཙམ་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཚད་མ་དེས་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། ཞེས་སོགས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་ཤིང༌། གྲགས་ནའང་ཇི་ལྟར་བརྫུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཙང་བ་སོགས་སུ་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་སྟོན་པའི་ལུང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དེས་དོན་ཡིན་པ་དགག་པ་དང༌། དེ་ལ་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ན། མདོ་ལས་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ནི་མགོན་པོས་དངོས་པོ་མི་རྟག་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ
Chinese
承认不可分割的微尘被理智驳倒了。如果有人认为，证悟空性的瑜伽士之间不会互相妨碍，那么证悟空性的瑜伽士也会因为智慧的差异，而使安住于二地等更高地位的瑜伽士，能够压倒安住于初地等更低地位的瑜伽士。如果从同一相续的角度来说，由于智慧增长的差异，无法损害下地位的修断种子，因此也应该明白，对上位的损害等实际上是被抛弃的。撰写这些论典的必要性是，为了确定心中有世俗谛的觉悟和胜义谛的觉悟这两种，即使是世俗谛的量，也不会损害胜义谛的觉悟，更何况是执着于不可分割的微尘的人们呢？为了明白胜义谛的觉悟会损害一切执着。第二部分包括：正文和遣除对其的妨害。第一部分是：对于一般的宗派来说，瑜伽士以理智证悟一切法无自性是不合理的，因为没有无自性的论证，如果无自性，那么为了获得佛果而学习布施等就没有意义了。不是没有无自性的论证，因为对于中观派和有实事宗来说，梦和幻术等例子都被认为是虚假的，并且依赖于此而成立无自性。如果无自性，那么学习布施等就没有意义了，因为为了获得佛果等果位，布施等虽然没有真实成立，但是未经观察和分析，被认为是虚假的幻术，并被智慧所摄持而进入。如果没有被证悟无自性的智慧所摄持，那么其余的波罗蜜多就不会获得波罗蜜多的名称，并且必须以其所缘境进入遍知的城市。如果你们也承认能够进行烹煮等作用的火等是现量成立的，那么我们称这个为真实成立，因此我们之间没有争论的必要。如果不承认这个，那么现
English
The acceptance of indivisible atoms is refuted by reason. If one wonders whether yogis who realize emptiness do not harm each other, then yogis who realize emptiness, due to differences in intelligence, those who dwell in higher and higher levels such as the second ground, can overpower those who dwell in lower levels such as the first ground. If considered from the perspective of the same continuum, due to the difference in the increase of intelligence, the seeds of abandonment of cultivation in the lower ground cannot be harmed, so it should be understood that the harm to the higher ground, etc., is actually abandoned. The necessity of composing these treatises is to ascertain that there are two types of minds: the mind that realizes conventional truth and the mind that realizes ultimate truth. If even the measure of realizing conventional truth does not harm the mind that realizes ultimate truth, then what need is there to mention the harm caused by those who cling to indivisible atoms? It is to be understood that the mind that realizes ultimate truth harms all clinging. The second part includes: the main point and the refutation of harm to it. The first is: For common philosophical systems, it is unreasonable for a yogi to realize that all phenomena are without inherent existence through reasoning, because there is no proof of the absence of inherent existence. If there is no inherent existence, then learning generosity and so on for the sake of the fruit of Buddhahood would be meaningless. It is not that there is no proof of the absence of inherent existence, because for both the Madhyamikas and the Realists, examples such as dreams and illusions are known and accepted as false, and based on them, the absence of inherent existence is established. If there is no inherent existence, then learning generosity and so on would not be meaningless, because for the sake of attaining the fruit of Buddhahood and so on, although generosity and so on are not truly established, they are not examined or analyzed, but are understood as false illusions, and are entered into with wisdom. If it is not grasped by the wisdom that realizes the absence of inherent existence, then the remaining perfections will not obtain the name of perfection, and one must enter the city of omniscience with its object. If you also accept that fire and so on, which can perform functions such as cooking, are established by direct perception, then we call this truly established, so there is no need for us to argue. If you do not accept this, then direct
Chinese
如果说与此相悖，会产生诸多损害。这些是认为事物若自性不存在则完全不存在，若存在则必须自性存在，这是执着于真假二谛之间的争论。中观派和声称事物存在的世间人，都以量（ प्रमाण，pramāṇa，量）见到并承认火等事物，但声称事物存在者认为事物是真实成立的，并对此加以认可，却不理解其如真性空虚幻象。中观派因为理解了这一点，所以此处也是瑜伽行中观派与世间声称事物存在者之间的争论。或者将之前的世间人仅指声称事物存在者。第二，一般驳斥经部等声称事物存在者，特别驳斥唯识宗的观点，以及消除认为证悟空性的道路对中观无用处的过失。第一，驳斥现量（ प्रत्यक्ष，pratyakṣa，现量）的妨害，以及驳斥教证（ आगम，āgama，圣言量）的妨害。第一是，如果不是自性成立，那么色等五境与现量所见相违。答：不相违，因为色等由现量所成立，也只是在以名言成立的世俗谛上成为量，而不是色等的真如（ तत्त्व，tattva，真如）由该量成立，也不是在该真如上成为量。如果是那样，那么普通人也能见到真如，因此不需要生起圣道，并且《三摩地王经》中说：眼耳鼻也非量。等等，也应理解为遮止了在真如上成为量。如果色等不是以自相成立，那么如何显现？即使显现，又如何是虚假的呢？答：这就像女人的身体等不净之物显现为清净等一样，事物都是虚假的。第二，将显示有为法无常等的教证解释为不了义，驳斥其为真实义，以及消除对此的相违之处。第一是，如果色等不是自性成立，那么与经中说无常等相违。答：不相违，为了让世间人逐渐进入真如，所以怙主（护法）才显示事物是无常的。第二是，在真如中事物
English
If it is said that there will be many harms such as contradicting this, these are the arguments of holding onto the two truths, thinking that if things do not exist by their own nature, they will not exist at all, and if they exist, they must exist by their own nature. Although the Madhyamaka school and the worldly people who claim that things exist both see and acknowledge things like fire with valid cognition (pramāṇa), those who claim that things exist think and acknowledge that things are truly established, but they do not understand it as emptiness and illusion. Because the Madhyamikas understand this, here too, there is a dispute between the Yogic Madhyamikas and the worldly people who claim that things exist. Or, the former worldly people are only applied to those who claim that things exist. Secondly, generally refuting the Sautrāntikas and other proponents of realism, specifically refuting the tenets of the Mind-Only school, and refuting the fallacy that the path of realizing emptiness is not necessary or effective for the Madhyamaka. Firstly, refuting the harm of direct perception and refuting the harm of scripture. The first is: if it is not established by its own nature, then is it contradictory to the five objects such as form being seen by direct perception? Answer: It is not contradictory, because the establishment of form and so on by direct valid cognition is only valid on the conventional truth established by fame, but the suchness (tattva) of form and so on is not established by that valid cognition, nor is it valid on that suchness. If that were the case, then ordinary people would also see the suchness, so there would be no need to generate the noble path, and the Samadhiraja Sutra says: "Eyes, ears, and nose are also not valid cognitions." Etc., it should also be understood that it is prohibited to be a valid cognition on the suchness. If form and so on are not established by their own characteristics, then how do they appear? Even if they appear, how are they false? Answer: Just as the impure things such as a woman's body appear as pure and so on, things are false. Secondly, explaining the scriptures that show impermanence and so on of compounded things as provisional meaning, refuting that it is the ultimate meaning, and eliminating the contradictions to it. The first is: if form and so on are not established by their own nature, then is it contradictory to what is said in the sutras as impermanent and so on? Answer: It is not contradictory, because the Protector (护法) taught that things are impermanent in order to gradually lead worldly people into suchness. The second is, in suchness, things