Tibetan
མི་བསྐྱུད་པ་ནི་མི་བརྗེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ་གང་ལ་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་བཤད་པ་དང༌། གང་ལ་དགོངས་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་བཤད་པའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། དེ་དག་གི་དཔེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས། ངས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ་ དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་ག་ལ་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་སོ། །བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ་འདུལ་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་དེར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྣམས་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སུམ་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། དགོགས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་བས་གང་དག་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སོགས་པའི་མདོ་རྣམས་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་དང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་ཞིང་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ལྟར་ཅི་ལ་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་དྲིས་པ་ནི་ཅི་ལ་བསམས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ་དྲིས་པ་ཡིན་ལ་ལན་གྱིས་ཀྱང་དེ་གཉིས་རིམ་པ་བཞིན་སྟོན་པ་ལས་དང་པོ་འཆད་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་དུ་འདུ་ཞིང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ་བཤད་ན་གོ་སླ་བར་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ལྟར་མཛད་དགོས་པ་ཡང་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་རེ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་ཤིང༌། ཁྱད
Chinese
不舍弃就是不忘记。第二方面分二：解释基于何种观点而说无自性，以及解释基于何种观点而说不生等。第一方面分三：总的指示，详细的解释，以及那些的例子。第一是：《解深密经》中说：“真实殊胜者，我所说诸法之无自性性有三种，即相无自性性、生无自性性、胜义无自性性，基于此而说一切法无自性。”这样指示，即基于三种无自性而说无自性。在《摄论》中也说：“世尊基于何种观点而说一切法无自性？”回答说：“以调伏之故，于此于彼，基于三种无自性性而说。”《三十颂》中也说：“自性有三种，于无自性三种，基于此而说一切法，是无自性之教。”因此，那些在《般若经》等经中说一切法无自性，是基于世俗的一切法，而不是基于胜义谛而解释，这与《解深密经》和无著兄弟的论典相违，也成了与圣者父子等的宗派相悖的观点。像这样，询问基于何种观点而说无自性，就是询问基于何种想法而显示无自性，以及无自性的方式。回答也依次显示这两者。第一，解释说：从色法到一切智之间的法，其显现的差别是无边无际的，说这些没有自性或自性，这些都包含在三种无自性中，如果解释其无自性的方式，考虑到容易理解，就归纳为三种无自性，即胜义谛和世俗谛的 一切法都包含在这三种之中。这样做的必要性是，在《母经》等中，对五蕴、十八界、十二处的一切法，分别说无实物、无自性、无自性，并且特别
English
Not abandoning is not forgetting. The second aspect has two parts: explaining based on what viewpoint it is said that there is no self-nature, and explaining based on what viewpoint it is said that there is no birth, etc. The first aspect has three parts: a general indication, a detailed explanation, and examples of those. The first is: In the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it says: "O Real and Supreme One, I have said that the lack of self-nature of all dharmas is of three kinds, namely, the lack of characteristic self-nature, the lack of birth self-nature, and the ultimate lack of self-nature, based on which it is said that all dharmas are without self-nature." This indicates that it is based on the three kinds of lack of self-nature that it is said that there is no self-nature. In the *Compendium of Determinations* it is also said: "Based on what viewpoint did the Blessed One say that all dharmas are without self-nature?" The answer is: "Due to taming, in this and that, it is said based on the three kinds of lack of self-nature." The *Thirty Verses* also says: "Self-nature is of three kinds, in the three kinds of lack of self-nature, based on this it is said that all dharmas are the teaching of no self-nature." Therefore, those who say that in the *Prajñāpāramitā Sūtras* and other sutras, it is said that all dharmas are without self-nature, which is based on all conventional dharmas, and not based on the ultimate truth, this contradicts the *Saṃdhinirmocana Sūtra* and the treatises of the brothers Asanga and Vasubandhu, and also becomes a view that is contrary to the tradition of the noble father and sons. Like this, asking based on what viewpoint it is said that there is no self-nature, is asking based on what thought it is shown that there is no self-nature, and the way of no self-nature. The answer also shows these two in order. First, the explanation is: From form to all-knowing, the differences in the clarity of the dharmas are infinite, and it is said that these have no self-nature or own-being, these are all included in the three kinds of lack of self-nature, and if the way of their lack of self-nature is explained, considering it easy to understand, it is summarized into three kinds of lack of self-nature, namely, the ultimate truth and conventional all dharmas are included in these three. The necessity of doing so is that in the *Mother Sutra* and others, for all the dharmas of the five aggregates, eighteen elements, and twelve sources, it is said separately that there is no entity, no self-nature, and no self-nature, and especially
Tibetan
་པར་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་གྲངས་ཐམས་ཅད་སྨོས་ནས་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པས་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ལས་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ན་དོན་དམ་མེད་དོ་ཞེས་སེམས་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ།གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་དུ་སྡུད་ན་དེ་གསུམ་གང་ཡིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་པོ་བཤད་པ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་མིང་དང་བརྡས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དྲིས་ལན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བཤད་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པས་དེའི་རྒྱུད་མཚན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་དགག་ཕྱོགས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་ཕྱོགས་ནས་མིང་དང་བརྡས་བཞག་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་ སོ། །མདོ་ཡི་དམིགས་འབྱེད་པ་འདིས་འོག་མ་གཉིས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་བརྟགས་ལ་མེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པའམ་གནས་པ་ལ་བྱའོ། འདིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་བསྟན་ཚོད་ནི་མིང་དང་བརྡ་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་མ་བཞག་ཡིན་ལ། བཞག་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་འཇོག་ལུགས་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་བས་ཡོད་བ་རྣམས་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་དང་ཆེས་མི་མཐུན་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་ཡང་མི་མཐུན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདིའི་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ཡང་ཡོད་ལ་གཞི་འགའ་ཞིག་སྔ་མ་ལྟར་མི་འཛིན་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཉིས་པ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་རྐྱེན་གཞན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་དབང་ལ་མེད་རྒྱུའི་སྐྱེ་བ
Chinese
因此，在经文中提到了空性、法界、如是等等所有胜义谛的名相，并说这些没有自性，因此谁会有理智说，在这些经文中宣说诸法无自性的法中没有胜义谛呢？第二，如果将所说的无自性之法归纳为三种无自性，那么这三种是什么？无自性的方式是怎样的呢？首先解释第一种无自性，如《解深密经》中说：“何为诸法之相无自性性？即是遍计所执之相。何以故？如是彼是名及假立所安立之相，非是自相所安立，是故说彼为相无自性性。”这里，前两句问答解释了遍计所执相无自性，然后用“何以故”提问原因，回答时从否定方面说不是以自相成立，从肯定方面说是以名言和假立安立的，说明了原因。通过这部经的辨别，也能理解下面的两种无自性。遍计所执的无自性的相的自性，是指以自相成立或存在。这里，以自相存在与否的衡量标准是依赖于名言和假立是否安立，而且安立也不一定意味着存在，安立的方式也是荒谬的，因此存在的事物与名言术语的安立非常不一致，所以自相存在与否的意义也不一致。然而，如果存在执着于此的自相存在，那么也存在执着于荒谬的自相成立，有些事物虽然不执着于前者，但执着于后者。第二种无自性，如《解深密经》中说：“何为诸法之生无自性性？谓诸法之依他起相。何以故？如是彼是依他缘力所生，非是自在，是故说彼为生无自性性。”依他起中不存在的生的
English
Therefore, in the scriptures, emptiness, the realm of phenomena, suchness, and all the names of the ultimate truth are mentioned, and it is said that these have no self-nature. Therefore, who would be rational to say that among the dharmas in these scriptures that proclaim the selflessness of phenomena, there is no ultimate truth? Second, if the dharmas that are said to be without self-nature are summarized into three kinds of selflessness, then what are these three? What is the way of selflessness? First, explaining the first kind of selflessness, as it is said in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "What is the characteristic of the selflessness of the characteristics of all dharmas? It is the characteristic of what is completely imputed. Why is that? Thus, it is the characteristic that is established by name and convention, not established by its own characteristic. Therefore, it is said to be the characteristic of selflessness." Here, the first two questions and answers explain the selflessness of the characteristic of complete imputation. Then, the reason is asked with "Why is that?" In response, from the negative aspect, it is said that it is not established by its own characteristic, and from the affirmative aspect, it is said that it is established by name and convention, explaining the reason. Through this distinction of the sutra, the following two kinds of selflessness can also be understood. The nature of the characteristic of non-existence in complete imputation refers to being established or existing by its own characteristic. Here, the criterion for whether or not it exists by its own characteristic depends on whether or not it is established by name and convention, and establishment does not necessarily mean existence, and the way of establishment is also absurd. Therefore, the existence of things is very inconsistent with the establishment of nominal terms, so the meaning of whether or not it exists by its own characteristic is also inconsistent. However, if there is attachment to the existence of its own characteristic, then there is also attachment to the establishment of absurd self-characteristics, and some things do not adhere to the former, but adhere to the latter. The second kind of selflessness, as it is said in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "What is the characteristic of the selflessness of the arising of all dharmas? It is the characteristic of the dependent arising of all dharmas. Why is that? Thus, it is born by the power of other conditions, not by itself. Therefore, it is said to be the characteristic of the selflessness of arising." The arising that does not exist in dependent arising