Tibetan
པ་ཐམས་ཅད་ལས་སེམས་བསྡུས་ནས་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །ཞེས་སོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ནི། དང་པོར་གཏད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དམིགས་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི། བརྗེད་ངས་ཀྱིས་ཡེངས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེངས་ན་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདོགས་པ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་སླར་ནི་གླན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་ཡང་ཡང་བསྡུས་ཏེ་ཕྲ་བར་བྱས་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཇོག་པ་ལ་བཤད་དེ། བློ་ལྡན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང༌། །སེམས་ནི་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དུལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་འདུལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་གཡེང་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་དགའ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་ མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་དང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆགས་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལངས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི། འབད་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པ་སྟེ། དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱིས་ནི། །སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བཅས། །རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ལ་སྒོམ་རིམ་ལས་གསུངས་ལ། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གོམས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་རང་དབང་ཐོབ་པ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་གོམས་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །སེམས་དགུའི་མིང་འདོགས་དེ་དག་ནི་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཤད་དེ། ཞེས་སོགས་དྲངས་པ་ལྟར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོབས་ནི་དྲུག་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་སོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་གང་འགྲུབ་ཚུལ་ནི། ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་སྟེ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་འཇོག་པའི་གདམས་ངག་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དང་པོར་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་པ་ ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་གིས་ཡང་ཡང་བསམས་ནས་གོམས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་སྟེ། དང་པོར་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུན་ཡང་ཡང་བསམས་ནས་བསྐྱངས་པ་ལས་རྒྱུན་ཅུང་ཟད་མཐུད་ནུས་པ་ཐོག་མར་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། གླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇོག་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། དམིགས་པ་ལས་ཡེངས་ནས་གཡེངས་པ་ན་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་དྲན་ནས་ནང་དུ་སྡུད་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་དྲན་པའི་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་དམིགས་པ་ལས་གཡེང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་གྱི་མཚན་མ་ལ་འཕྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་ནས་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་པས་དེ་གཉིས་ལ་འཕྲོར་མི་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་སེམས་གཉིས་འགྲུབ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དང་ཉེ་ཉོན་བྱུང་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་རྩོལ་བས་སྤོང་བས་དང་དུ་མི་ལེན་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བྱས་པས་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བར་གཅོད་མི་ནུས་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་འགྲུབ་སྟེ། སྔ་མ་རྣམས་ལ་གོམས་པ་ཆེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབད་མེད་དུ་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ ནི་ཉན་སའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་དུ་འཆད་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་དགུ་པ་ཐོབ་ན་ནི་དཔེར་ན་གཞུང་ལ་སོགས་པ་འདོན་པ་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གོམས་ན། དང་པོར་འདོན་པའི་ཀུན་སློང་བྱུང་ནས་བཏོན་ན་བར་སྐབས་སུ་སེམས་གཞན་དུ་གཡེངས་ཀྱང་ཁ་ཏོན་དེ་ཉིད་མི་ཆད་པར་རྩོལ་མེད་དུ་འོང་བ་ལྟར། དང་པོར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་དྲན་པས་ལན་གཅིག་མཉམ་པར་བཞག་ན། དེ་ནས་དྲན་ཤེས་ན་རེ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྟེན་པ་མ་བྱུང་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འཕྲོ་མི་འཆད་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་རྒྱུན་རིང་པོར་འཇུག་ཐུབ་པ་ཞིག་འབྱུང་ངོ༌། །དྲན་ཤེས་རྒྱུན་ལྡན་ན་རེ་བསྟེན་པའི་རྩོལ་བ་མི་དགོས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའམ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐྱེ་བ་
Chinese
从所有事物中收摄心，并将其专注于内在的目标。如《现观庄严论》所说：“心专注于目标。”持续安住：即最初所专注的心不向外散乱，持续安住于该目标。如云：“不应使之恒常散乱。”系念安住：若因遗忘而向外散乱，则应觉知，并再次系念于该目标。如云：“迅速觉知散乱后，应再次系念于此。”近安住：如《般若波罗蜜多教授》所说：心性本广阔，应反复收摄使其微细，并以上升的方式安住。与“智者应以上升的方式，将心收摄于内”之语相符。调伏：思维三摩地的功德，并喜乐于三摩地。如云：“之后，为了见到功德，调伏心于三摩地。”寂静：视散乱为过患，并使对三摩地的不喜消失。如云：“为了见到散乱的过患，使对它的不喜消失。”极寂静：使生起的贪心、不悦、昏沉和睡眠等寂静。如云：“贪心、不悦等，生起亦应如是寂静。”令成一境：为了无勤而入定，而精进努力。如云：“之后，具禁戒勤奋者，以对心的明显造作，获得自生。”等持：心平等之后，于舍置之，此于《修次第》中宣说。令成一续流：因串习而任运成就，自然而入，获得自在，此于《般若波罗蜜多教授》中宣说。如是亦云：“因串习故，不作亦不散。”这九种心的安住之名，出自《修次第初编》：“此止观之道，是从《般若波罗蜜多》等中所说。”如是引述。第二是六力：即听闻力、思维力、忆念力、正知力、精进力和串习力。这些力量如何成就心呢？听闻力能成就安住。
English
Having gathered the mind from all things, focus it on the inner object. As the Ornament of the Sutras says, "The mind is focused on the object." Continuous abiding: That is, the mind initially focused does not wander elsewhere, but continuously abides in that object. As it says, "It should not be constantly distracted." Attentive abiding: If one wanders outward due to forgetfulness, one should recognize this and again attach oneself to that object. As it says, "Having quickly recognized distraction, one should again attach oneself to it." Close abiding: As the Instructions on the Perfection of Wisdom say, the mind is naturally vast, so it should be repeatedly gathered and made subtle, and then abide in an ascending manner. This is in accordance with the saying, "The wise should gather the mind inward in an ascending manner." Taming: Thinking about the qualities of samadhi and delighting in samadhi. As it says, "Then, in order to see the qualities, tame the mind in samadhi." Pacifying: Seeing distraction as a fault and pacifying the dislike for samadhi. As it says, "In order to see the faults of distraction, pacify the dislike for it." Completely pacifying: Pacifying the arising of attachment, displeasure, drowsiness, and sleep, etc. As it says, "Attachment, displeasure, etc., should be pacified as they arise." Making it one-pointed: Exerting effort in order to enter effortlessly. As it says, "Then, the one with vows and diligence, with manifest effort towards the mind, obtains spontaneous arising." Equanimity: When the mind becomes equal, one should let it go, as it is taught in the Stages of Meditation. Making it a single stream: Through habituation, it spontaneously accomplishes, naturally enters, and obtains freedom, as it is taught in the Instructions on the Perfection of Wisdom. Thus it is also said, "Because of habituation, it neither acts nor scatters." These names of the nine abidings of the mind are from the First Stage of Meditation: "This path of calm abiding is taught in the Perfection of Wisdom, etc." As it is quoted. The second is the six powers: the power of hearing, the power of thinking, the power of mindfulness, the power of awareness, the power of diligence, and the power of familiarity. How do these powers accomplish the mind? The power of hearing accomplishes abiding.
Chinese
心便能成就。仅从他人处听闻将心安住于所缘的诀窍之后，最初只是将心安住于所缘而已，因为不是自己反复思维而串习的缘故。以思维之力，则能成就恒常安住之心。因为反复思维并守护最初安住于所缘的那个相续，从而最初获得能够稍微延续相续的能力。以正念之力，则能成就拴系而安住和令近安住的两种心。因为从所缘散乱而掉举时，忆念起之前的所缘而收摄于内，并且从一开始就生起正念的力量，从而不令从所缘散乱的缘故。以正知之力，则能成就调伏和寂静的两种心。因为正知觉察到散乱和近烦恼的相状所带来的过患，并视其为过患，从而不让其散乱的缘故。以精进之力，则能成就令其寂静和令其专注一境的两种心。因为对于生起的细微的分别念和近烦恼，也以精勤而断除，不予接纳，并且如此行持，沉掉等便不能阻碍三摩地，从而成就相续生起的三摩地的缘故。以串习之力，则能成就等住之心。因为以对之前那些（心）极度串习的力量，从而生起无需勤作而自然而然进入的三摩地的缘故。那些是如听闻处的意趣一般，因此对于与此相异的解释不应信任。如果获得第九种心，那么譬如对于背诵经典等极为熟练，最初生起背诵的意乐而背诵时，中间心虽散乱到其他地方，但念诵本身不会中断，而是自然而然地进行。同样，最初以将心安住于所缘的正念，一次性地等持之后，从那之后，即使正念不常时运用，也能出现那种三摩地不会中断，而是相续不断地长久安住的状态。如果正念常时运用，则称之为不需要运用勤作的“现行”或“无勤”。生起那个
English
the mind is accomplished. After merely hearing from others the key to placing the mind on the object of focus, at first it is only placing the mind on the object, because it is not accustomed to repeatedly thinking about it oneself. With the power of thought, the mind that constantly abides is accomplished. Because repeatedly thinking about and guarding the continuity of that which was initially placed on the object, one initially obtains the ability to slightly continue the continuity. With the power of mindfulness, the two minds of tethering and abiding and causing to abide closely are accomplished. Because when distracted and agitated from the object of focus, one remembers the previous object and gathers it inward, and from the beginning, one generates the power of mindfulness, thereby not allowing distraction from the object of focus. With the power of vigilance, the two minds of taming and pacifying are accomplished. Because vigilance perceives the faults of scattering and the signs of near afflictions, and views them as faults, thereby not allowing them to scatter. With the power of diligence, the two minds of pacifying and making one-pointed are accomplished. Because even subtle arising thoughts and near afflictions are abandoned with effort, not accepted, and by acting in this way, dullness and agitation etc. cannot obstruct samadhi, thereby accomplishing the samadhi that arises continuously. With the power of familiarity, the mind of equipoise is accomplished. Because with the power of extreme familiarity with those previous (minds), samadhi arises that enters effortlessly and naturally. Those are as the intention of the place of hearing, therefore one should not trust explanations that differ from this. If one obtains the ninth mind, then for example, if one is extremely skilled at reciting scriptures etc., when the intention to recite arises initially and one recites, even if the mind is scattered elsewhere in the middle, the recitation itself will not be interrupted, but will proceed naturally. Similarly, initially, with the mindfulness of placing the mind on the object of focus, after having established equanimity once, from then on, even if mindfulness is not constantly applied, there will appear a state where that samadhi is not interrupted, but continuously abides for a long time. If mindfulness is constantly applied, it is called "manifestation" or "effortless," which does not require the application of effort. The arising of that