Tibetan
་ལམ་ལ་གནས་པ་དེས་མཉམ་རྗེས་གང་བྱེད་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལས་མི་འདའ་བས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ལ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསྐྱང་ཞིང་ལ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྐྱང་སྟེ། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་དང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་འགའ་ཞིག་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསྒོམ་ལ། ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྐྱང་ངོ༌། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀར་འོང་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །ཇོ་བོ་ཆེན་པོས། མཉམ་གཞག་ལངས་པའི་དུས་དག་ཏུ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟ་བུར་ནི། །ཆོས་ཀུན་ལྟ་བ་གོམས་བྱས་པས། །རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྦྱང་བ་དང༌། །ཐབས་ལ་སློབ་པ་གཙོ་བོར་བྱ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་ཞིང༌། །དེ་རྒྱུན་རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བྱ་དཀའ་བ་བློ་མ་སྦྱངས་པས་ཐོས་ན་ཡིད་ལ་གདུང་བ་སྐྱེད་པ་རྣམས་ནི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་ཉམས་སུ་བཞེས་མི་ནུས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྨོན་ཡུལ་ཚུན་ཆད་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ན། ཕྱིས་ནི་འབད་པ་ལ་མི་ལྟོས་ པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་འོང་བས་གོམས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དངོས་སུ་འཇུག་མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་བློ་སྦྱོང་བའི་གོམས་པ་ཡང་དོར་ན་ལམ་རྣམ་དག་ལས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགྱང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ལས། གང་ཞིག་ཐོས་པར་གྱུར་ནའང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་གནོད་པ་སྐྱེ་འགྱུར་དང༌། །གང་ཡང་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུན་རིང་སྐུ་ཉམས་བཞེས་པར་མི་སྤྱོད་པའི། །སྤྱོད་པ་དེ་དག་ཁྱོད་ལ་གོམས་པས་དུས་སུ་རང་གི་ངང་ཉིད་འགྱུར། །དེ་སླད་ཡོན་ཏན་དག་ནི་ཡོངས་གོམས་མ་བགྱིས་སྤེལ་བར་དཀའ་བ་ལགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཐབས་མེད་ལ། འཇུག་སེམས་ཆོ་གས་མ་བཟུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སློབ་འདོད་སྦྱོང་བ་ལ་འབད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བ་ན་སྡོམ་པ་བཟུང་ན་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པས་འབད་པར་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་རིམ་ལས་སྨོན་སེམས་སྦྱང་བ་དང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱི་ལ་བསླབ་པའི་ལམ་རིམ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་བསླབ་པ་ནི། ཞི་ལྷག་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཏེ། དེ་གཉིས་རིམ་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དྲུག །ཞི་ལྷག་བསྒོམས་པའི་
Chinese
安住于道者，无论修习入定或出定，都不会超出六度，因此，有些六度在入定中修习，有些则在出定中修习。例如，禅定的自性止观和智慧度的自性胜观，有些在入定中修习，而前三度以及禅定和智慧的部分则在出定中修习。精进则入定和出定皆可，而忍辱的一方面，即对甚深法坚定信解的某些方面，也会在入定中出现。大尊者说：入定起座时，如观八喻幻，于一切法观，串习极纯熟，修习出定念，尤应学方便。入定安住时，止观应均等，恒常勤串习。如是等。如此稀有难行之行，若未经调伏心者闻之，则生忧恼，此等菩萨亦从最初即不能修持，然应知晓，乃至发愿之境亦应串习。其后则不需勤作，亦能自然而入，故串习至为重要。若见不能真实修持，即舍弃修心之串习，则将远离清净道，无边功德赞中云：无论听闻何事，于此世间生损害，无论汝身长时受苦亦不为，彼等行止汝于串习时，自然而然届时自转变，是故功德若未善串习，增长尤为艰难事。是故，受持菩萨戒者，无有不学行之方便，未以仪轨受持入行心者，亦应勤奋修习欲学之心，若于行之意乐增盛，则受持律仪尤为稳固，故应努力。大士道次第中，修习愿心及于共通菩萨行之学程已竟。尤为殊胜者，即是学习最后二度，即是修习止观之理，以其二者次第为禅定与智慧度所摄故。此有六：修习止观之
English
Those who abide on the path, whether they practice meditative equipoise or subsequent attainment, do not go beyond the six perfections. Therefore, some of the six perfections are practiced in meditative equipoise, and some are practiced in subsequent attainment. For example, some of the essence of meditative stabilization, which is calm abiding, and the essence of the perfection of wisdom, which is special insight, are meditated upon in meditative equipoise, while the first three perfections and some aspects of meditative stabilization and wisdom are practiced in subsequent attainment. Diligence can occur in both meditative equipoise and subsequent attainment, and some aspects of patience, such as having firm conviction in the profound Dharma, can also occur in meditative equipoise. The Great Lord Atiśa said: "When rising from meditative equipoise, like the eight examples of illusion, one should become accustomed to viewing all phenomena. Purify the subsequent thoughts, and mainly learn the methods. When abiding in meditative equipoise, calm abiding and special insight should be equal, and one should constantly become accustomed to that." Such extraordinary and difficult practices, if heard by those whose minds have not been trained, will cause distress. Even bodhisattvas cannot practice these from the beginning, but they should be understood and accustomed to, even to the point of aspiration. Later, there will be no need for effort, and one will naturally enter into them. Therefore, habituation is very important. If one sees that one cannot actually practice them and abandons the habit of training the mind in them, one will be very far from the pure path. The Praise of Limitless Qualities says: "Whatever is heard that causes harm in this world, and whatever you do not do, even though your body suffers for a long time, those practices will naturally change when you are accustomed to them. Therefore, it is difficult to increase qualities that have not been well habituated." Therefore, those who have taken the bodhisattva vows have no way to avoid learning the practices. Even those who have not taken the vows of entering intention should strive to cultivate the desire to learn, and if the enthusiasm for practice increases, taking the vows will be very stable. Therefore, one should strive. In the Great Being's Stages of the Path, the stages of cultivating aspirational intention and learning the common bodhisattva practices have been explained. Especially excellent is learning the last two perfections, which is the method of cultivating calm abiding and special insight, because these two are included in meditative stabilization and the perfection of wisdom, respectively. This has six parts: cultivating calm abiding and special insight.
Tibetan
ཕན་ཡོན། དེ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་གྱི་སྡུད་བྱེད་དུ་བསྟན་པ། ཞི་ལྷག་གི་ངོ་བོ། གཉིས་ཀ་ བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གོ་རིམ་ངེས་ཚུལ། སོ་སོའི་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཡོན་ཏན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་དགོངས་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །ཞི་ལྷག་ནི་བསྒོམས་བྱུང་ཐོབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ནམ། ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཇི་ལྟར་འཐད་སྙམ་ན། ཞི་ལྷག་དངོས་ནི། འཆད་པར་ལྟར་དང་བསྒོམས་བྱུང་ཐོབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མིན་ཡང་། དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་ལ། ཇི་ལྟ་བའམ་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་དགེ་བ་རྣམས་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་བས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་གི་འབྲས་བུར་གསུངས་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས། སྐྱེ་བ་པོ་ཡིས་ལྷག་མཐོང་དང༌། །ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱས་ན་ནི། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་དང༌། །མཚན་མའི་འཆིང་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན། གནས་ངན་ལེན་ནི་ཡུལ་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོང་ནས་གོང་དུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སེམས་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་བག་ཆགས་དང༌། མཚན་མ་ནི་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞེན་པ་སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་བག་ཆགས་དེ་གསོ་ བ་དང༌། སྔ་མ་ལྷག་མཐོང་དང་ཕྱི་མ་ཞི་གནས་ཀྱིས་སྤོང་བར་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་བཤད་དོ། །དེ་དག་ནི་ཞི་ལྷག་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་གྱི། ཞི་ལྷག་གི་ཐ་སྙད་མ་བཏགས་ཀྱང་དོན་འདྲ་བ་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕན་ཡོན་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་ཡས་པ་བཀའ་སྩལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་ལྷག་གིས་བསྡུས་པར་དགོངས་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་རྩད་གཅད་མི་ནུས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཆིངས་ཞི་ལྷག་གི་སྐྱོང་ཚུལ་ལེགས་པར་རྩད་གཅད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་འདུག་སྟེ་ནང་དུ་ཡང་དག་བཞག་ནས་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་སེམས་གང་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་
Chinese
利益。 这二者被阐述为所有三摩地的集合。 止观的体性。 必须修习二者的理由。 确定次第的方式。 各自的修习方法。 第一，大小乘的功德，世间和出世间的一切都是止观的果实，这是在《释论》中说的。 止观不是通过修习而获得的相续的功德吗？ 既然如此，所有这些功德怎么会是二者的果实呢？ 真正的止观，如所说，是通过修习而获得的相续的功德，因此大小乘的所有功德虽然不是二者的果实，但从善的所缘境上心一境性以上的等持都归于止的方面，以及如所有或尽所有的意义各自辨别的智慧善法都归于观的方面，考虑到这些，三乘的所有功德都说是止观的果实，所以没有矛盾。 又，《释论》中说：“生者以观，若能串习止，能断恶趣缚，及与相之缚。” 意思是说，恶趣是能从上到上产生颠倒境的，存在于心相续中的习气，以及相是执着颠倒境，先后产生的习气滋养，前者由观，后者由止来断除，这是在《般若波罗蜜多教授》中说的。 这些是安立止观名称的利益，即使不安立止观的名称，与意义相同的禅定和智慧的利益，也应知为这二者的利益。 第二，大小乘无量三摩地被宣说，一切都包含在止观中，这是《释论》中说的。 因此，追求三摩地的人们，无法穷尽明晰的无量差别，所以应该很好地确定所有三摩地的总纲，即止观的修习方法。 第三，关于止的体性，《释论》中说：“彼独处寂静，于内如实安住，如其善思之法，彼等即作意，以何心作意之心，彼于内相续。”
English
Benefits. These two are explained as the collection of all samadhis. The nature of calm-abiding and insight. The reasons why both must be practiced. The way to determine the order. The individual methods of practice. First, the qualities of the Great and Small Vehicles, all mundane and supramundane, are the fruit of calm-abiding and insight, as stated in the Commentary. Are calm-abiding and insight not the qualities of the continuum attained through cultivation? If so, how can all these qualities be the fruit of these two? Actual calm-abiding and insight, as explained, are the qualities of the continuum attained through cultivation, so although all the qualities of the Great and Small Vehicles are not the fruit of these two, all the samadhis from one-pointedness of mind on a virtuous object onwards are included in the aspect of calm-abiding, and the wisdom virtues that individually distinguish the meanings of suchness or the extent of things are included in the aspect of insight, considering these, all the qualities of the Three Vehicles are said to be the fruit of calm-abiding and insight, so there is no contradiction. Furthermore, the Commentary states: "The one who is born, through insight, and if he cultivates calm-abiding, will be liberated from the bonds of bad migrations, and from the bonds of signs." The meaning is that bad migrations are the predispositions that reside in the mind-stream, which have the power to generate inverted objects from above, and signs are the attachment to inverted objects, the predispositions that arise before and after nourish that, the former is abandoned by insight, and the latter by calm-abiding, as explained in the Instructions on the Perfection of Wisdom. These are the benefits of applying the terms calm-abiding and insight, but even if the terms calm-abiding and insight are not applied, the benefits of meditation and wisdom that have the same meaning should also be known as the benefits of these two. Second, the infinite samadhis of the Great and Small Vehicles have been taught, and all are included in calm-abiding and insight, as stated in the Commentary. Therefore, those who seek samadhi cannot exhaustively determine the infinite distinctions of clarity, so they should well determine the general outline of all samadhis, which is the method of cultivating calm-abiding and insight. Third, regarding the nature of calm-abiding, the Commentary states: "He dwells alone in solitude, abiding truly within, as the Dharma that he has well contemplated, those he attends to, with whatever mind he attends to, that mind continuously within."