Tibetan
་ལ་མཐུན་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དྲིན་ལན་བསྐོར་བའི་ཁུར་གཟུང་ངོ༌། །འོ་ན་ཕན་ལན་བྱེད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། མ་རང་གིས་ཀྱང་འཁོར་བའི་བདེ་འབྱོར་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བསླུས་པ་མེད། དེས་ན་བདག་གིས་སྔོན་ཆད་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་བརླམས་པའི་དབང་གིས་རྨས་ནས་རྨ་དྲག་པོ་བྱུང་ཟིན་པ་ལ་བ་ཚྭ་ལ་སོགས་པའི་འགྱུར་བྱེད་འདེབས་པ་དང་འདྲ་བར། རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་ པ་དང༌། བྱམས་པས་ཕན་བཏགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཕན་ལན་བྱ་དགོས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་རང་གི་མ་དྲན་པ་རྣལ་དུ་མི་གནས་པར་སྨྱོ་ཞིང་མིག་ལོང་བ་ལོང་ཁྲིད་མེད་པ། གོམ་པ་རེ་རེ་ནས་བརྡེག་འཆའ་ཞིང་གཡང་ཁ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ནས་འགྲོ་ན། མ་དེས་ཀྱང་བུ་ལ་མི་རེ་ན་སུ་ལ་རེ། བུ་དེ་ལ་ཡང་མ་དེ་འཇིགས་པ་དེ་ལས་སྒྲོལ་བ་མི་འབབ་ན་སུ་ལ་འབབ་པས་དེ་ལས་སྒྲོལ་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པ་དཀྲུགས་པས་ཤེས་པ་ལ་རང་དབང་མ་ཐོབ་པས་ནི་སྨྱོ། མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་ལྟ་བའི་མིག་དང་ནི་བྲལ། ཡང་དག་པའི་བཤེས་ཀྱི་ལོང་ཁྲིད་ནི་མེད། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱིས་དབྱེན་བཅོས་པས་ནི་བརྡེག་འཆའ། སྤྱིར་འཁོར་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་འགྲིམ་པ་མཐོང་ན། མ་དེ་ཡང་བུ་ལ་རེ་དགོས་ལ་བུ་ལ་ཡང་མ་དེ་འདོན་པ་འབབ་པས་དེ་ལྟར་བསམས་ནས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་གདོན་པའི་དྲིན་གཟོ་བྱ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྨྱོ་གཏི་མུག་ལྡོངས། །གཡང་ས་མང་པོའི་ལམ་དུ་ནི། །གོམ་པ་རེ་རེ་བརྡེག་འཆའ་བ། །བདག་དང་གཞན་རྟག་མྱ་ངན་གཞི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཚུངས། །ཞེས་དེ་ལྟར་བལྟས་ནས་གཞན་ལ་སྐྱོན་བཙལ་བར་མི་རིགས་ཤིང་ཡོན་ཏན་སྣ་རེ་མཐོང་ན་ངོ་མཚར་བར་གཟུང༌། ཞེས་གསུངས་ མོད་ཀྱང༌། འདིར་ཡང་ཉམ་ཐག་པའི་ཚུལ་སྦྱར་དུ་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བྱམས་པ། སྙིང་རྗེ། ལྷག་བསམ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱམས་པའི་དམིགས་པ་ནི། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི། བདེ་བ་དང་ཕྲད་ན་ཅི་མ་རུང་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དཀྲིགས་པའི་ཞིང་དག་ན། །མཆོད
Chinese
想到要报答恩情，就要承担起这个责任。那么，应该如何报答恩情呢？即使母亲自己获得了轮回中的多少安乐和财富，但所有这些都没有不欺骗她的。因此，我过去因为被烦恼魔所迷惑而受伤，就像在已经形成的严重伤口上撒盐等腐蚀剂一样，对于那些本来就痛苦的人们，再次施加各种痛苦，以及慈爱所带来的利益，都应该用于引导他们获得解脱涅槃的安乐，应该这样报答恩情。简而言之，自己的母亲因为失去记忆而精神错乱，眼睛瞎了又没有向导，每走一步都可能跌倒，并且正朝着可怕的悬崖走去。如果母亲不指望儿子，那又指望谁呢？如果儿子不救母亲脱离那恐惧，那又该指望谁来救呢？所以必须救她脱离险境。同样，曾经做过母亲的有情众生，因为烦恼魔扰乱了他们的心，使他们的意识无法自主，所以才会精神错乱。失去了观察增上生和决定胜道的眼睛，没有正友的引导，每一瞬间都因为恶行而争斗不休，看到他们普遍在轮回中，特别是在恶趣的悬崖边徘徊。母亲也必须指望儿子，儿子也必须救度母亲，所以应该这样想，一定要报答使他们脱离轮回的恩情。《学集论》中说：被烦恼所迷惑而疯狂，在众多悬崖的道路上，每一步都可能跌倒，自己和他人都是痛苦的根源，众生都同样痛苦。这样看待之后，就不应该挑剔别人的过错，如果看到一点优点，就应该感到惊奇。虽然这样说，但在这里也可以加入可怜的境况。第二部分分为三点：修慈爱、修悲心、修增上意乐。第一点是：慈爱的对境是：没有安乐的有情。行相是：如果能与安乐相遇该有多好，希望他们能与安乐相遇，并且要让他们与安乐相遇。利益是：《三摩地王经》中说：在无数个百千俱胝的刹土中，供养
English
Thinking of repaying kindness, one must take on this responsibility. So, how should one repay kindness? Even if the mother herself has gained some happiness and wealth in samsara, all of these have not failed to deceive her. Therefore, I was injured in the past because I was deluded by the demon of afflictions, like applying salt and other corrosives to a severe wound that has already formed. For those who are inherently suffering, inflicting various sufferings again, and the benefits brought by loving-kindness, should all be used to guide them to attain the bliss of liberation and nirvana. One should repay kindness in this way. In short, one's own mother is insane because she has lost her memory, blind and without a guide, every step may lead to a fall, and she is heading towards a terrifying cliff. If the mother does not rely on her son, then who else can she rely on? If the son does not save the mother from that fear, then who else can save her? So, she must be saved from danger. Similarly, sentient beings who have been mothers, because the demon of afflictions has disturbed their minds, making their consciousness unable to be autonomous, they become insane. They have lost the eyes to observe the path of higher rebirth and definite goodness, they have no guide of a true friend, and every moment they are fighting endlessly because of evil deeds. Seeing them wandering in samsara in general, and especially on the edge of the cliffs of the lower realms. The mother must also rely on the son, and the son must also save the mother, so one should think like this, one must repay the kindness of liberating them from samsara. The Compendium of Trainings says: "Bewildered and driven mad by afflictions, on the path of many cliffs, every step may lead to a fall, oneself and others are the root of suffering, all beings are equally suffering." After looking at it this way, one should not find fault with others, and if one sees a little merit, one should be amazed. Although it is said like this, one can also add a pitiful situation here. The second part is divided into three points: cultivating loving-kindness, cultivating compassion, and cultivating higher intention. The first point is: The object of loving-kindness is: sentient beings who do not have happiness. The aspect is: how good it would be if they could encounter happiness, I hope they can encounter happiness, and they must be made to encounter happiness. The benefit is: The King of Samadhi Sutra says: In countless hundreds of thousands of kotis of Buddha-fields, offering
Tibetan
་པ་རྣམ་མང་དཔག་མེད་ཇི་སྙེད་པ། །སྐྱེས་མཆོག་རྣམས་ལ་དེ་ཡིས་རྟག་མཆོད་པས། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་གྲངས་དང་ཆར་མི་ཕོད། །ཅེས་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཡུལ་མཐར་ཐུག་པའི་ཞིང་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེས་ཆེ་བར་གསུངས་པ་དང༌། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཤར་གྱི་མཚམས་ན་སངས་རྒྱས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྟོང་གིས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ན། དགེ་སློང་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །དེར་ལོ་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཚངས་སྤྱོད་སྤྱད་པ་བས་ནི་ཞིང་འདིར་ཐ་ན་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་ཡུན་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ན་སྔ་མ་ལ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་སྐྱེད་ན། ཉིན་མཚན་དུ་གནས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་བཤད་པ་དང༌། རིན་ ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། རྫེའུ་ཚོས་སུམ་བརྒྱའི་ཁ་ཟས་དག །ཉིན་རེ་དུས་གསུམ་སྦྱིན་པས་ཀྱང༌། །བྱམས་པ་ཡུད་ཙམ་ཐང་གཅིག་གི །བསོད་ནམས་དག་ལ་ཆར་མི་ཕོད། །ལྷ་མི་བྱམས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྲུང་བ་དང༌། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བདེ་མང་དང༌། །དུག་དང་མཚོན་གྱིས་གནོད་མེད་དང༌། །འབད་པ་མེད་པར་དོན་འཐོབ་དང༌། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །གལ་ཏེ་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། །བྱམས་ཆོས་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱམས་པ་ཡོད་ན་ལྷ་མི་བྱམས་ཤིང་ངང་གིས་འདུ་བ་དང་རྒྱལ་བས་ཀྱང་བདུད་སྡེ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕམ་པར་མཛད་པས་བསྲུང་བའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་སོགས་སོ། །བྱམས་པ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི། ཐོག་མར་མཛའ་བཤེས་དང་དེ་ནས་བར་མ་དང་དེ་ནས་དགྲ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཚུལ་ཡང་ཡང་བསམས་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ལྟར། སེམས་ཅན་ལ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་མེད་ཅིང་བདེ་བས་ཕོངས་ལུགས་རྣམས་ཡང་ཡང་བསམ་སྟེ། དེ་གོམས་པ་ན་བདེ་བ་དང་ཕྲད་འདོད་ངང་གིས་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དེ་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྙིང་རྗེའི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ གྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་དང་བྲལ་ན་སྙམ་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །བསྒོམ་པའི་གོ་རིམ་ནི། ཐོག་མར་
Chinese
众多无量无数的供品，以此恒常供养诸位殊胜者，慈悲心的数量无法与雨点相比。如是说，由于事物极其广大，故于边际之刹土恒时作供养，故说福德极大。另于《文殊刹土庄严经》中也说：在东北方，有称为以千俱胝佛陀大自在王所庄严之世界，彼处众生亦如入于灭定之比丘般安乐。于彼处行持梵行百千俱胝年，不如于此刹土，乃至弹指顷，对一切有情生起慈悲心，后者所生福德远胜前者。何况昼夜安住其中？如是说。于《宝鬘论》中也说：三百瓦罐的食物，每日三时布施，慈心刹那顷的福德，无法与雨点相比。天人将变得慈爱，彼等也将被守护，心生安乐与大乐，无毒与武器之损害，不费力气获得利益，将生于梵天世界，纵然未解脱，亦将获得慈心之八功德。如是说。若有慈心，则天人慈爱且自然聚集，胜者亦以慈悲力战胜魔军，故成守护之最胜等。修习慈心之次第为：首先对亲友修，其次对中等人修，再次对怨敌修，之后依次对一切有情修习。修习之方式为：如思维有情为痛苦所苦而生悲心般，思维有情无有有漏无漏之安乐，且为安乐所乏，反复思维，彼等习惯后，自然生起欲求与安乐相遇之念。又于心中作意种种安乐，并将彼等布施于有情。第二，悲心之所缘为以三种痛苦，随其所应而受苦之有情。行相为：愿彼等远离彼等痛苦，愿彼等得远离，愿我令彼等远离。修习之次第为：首先
English
Countless and immeasurable offerings, with which one constantly makes offerings to the noble ones, the number of loving-kindness minds cannot be compared to raindrops. Thus it is said that because things are extremely vast, one constantly makes offerings to the fields at the edge, therefore it is said that merit is extremely great. Also in the "Adornment of Manjushri's Pure Land" it is said: In the northeast direction, there is a world called "Adorned with a Thousand Kotis of Buddhas, Great Sovereign Kings," in which beings are also happy like a bhikshu who has entered cessation. Practicing brahmacharya there for hundreds of thousands of kotis of years is not as good as generating a mind of loving-kindness towards all sentient beings in this field, even for the duration of a finger snap; the merit generated by the latter is far greater than the former. What need is there to mention abiding in it day and night? Thus it is said. Also in the "Garland of Jewels" it is said: Three hundred pots of food, given as alms three times a day, the merit of a moment of loving-kindness cannot be compared to raindrops. Gods and humans will become loving, and they will also be protected, the mind will be happy and greatly happy, there will be no harm from poison and weapons, one will obtain benefits without effort, and one will be born in the Brahma world; even if one is not liberated, one will obtain the eight qualities of loving-kindness. Thus it is said. If there is loving-kindness, then gods and humans will be loving and naturally gather, and the Victorious Ones also defeat the armies of demons with the power of loving-kindness, thus becoming the best of protectors, and so on. The order of meditating on loving-kindness is: first meditate on friends, then on neutral people, then on enemies, and then meditate on all sentient beings in order. The way to meditate is: just as compassion arises when one repeatedly thinks about how sentient beings are suffering from suffering, one should repeatedly think about how sentient beings have no contaminated or uncontaminated happiness and are lacking in happiness. When they are accustomed to this, the desire to meet with happiness will naturally arise. Also, one should bring to mind various kinds of happiness and bestow them on sentient beings. Secondly, the object of compassion is sentient beings who are suffering from the three kinds of suffering, as appropriate. The aspect is: may they be separated from those sufferings, may they become separated, may I separate them. The order of meditation is: first