Tibetan
་བས་ལས་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་དོ། །འདུལ་བ་ལས་ནི། དེ་དག་གི་མཐར་ཐུག་གི་ལྟུང་བ་སྐྱེད་པ་ལ་རང་གིས་སྨྲས་པ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །མཐར་ཐུག་ནི། ཕ་རོལ་པོས་གོ་བའོ། །མ་གོ་ན་ངག་བཀྱལ་པ་ཙམ་དུ་འགྲོ་བར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ནི་ཕྲ་མ་དང་ཚིག་རྩུབ་ལ་ཡང་འདྲའོ། །ཕྲ་མའི་གཞི་ནི། སེམས་ཅན་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། སེམས་ཅན་མཐུན་པ་ལ་དབྱེ་འདོད་དང༌། མི་མཐུན་པ་ལ་མི་འདུམ་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པའི་ཚིག་གང་རུང་ གིས་བརྗོད་བྱ་སྙན་མི་སྙན་གང་རུང་བརྗོད་པ་དང༌། དགོས་པ་རང་གཞན་གང་རུང་གི་ཕྱིར་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། འབྱེད་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ་གོ་བའོ། །ཚིག་རྩུབ་པོའི་གཞི་ནི། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ། འདུ་ཤེས་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། ངག་རྩུབ་པོས་སྨྲ་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བདེན་མི་བདེན་གང་རུང་གིས་རིགས་སམ་ལུས་སམ་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་མི་སྙན་པ་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། གང་ལ་སྨྲས་པའི་ཡུལ་དེས་དོན་གོ་བའོ། །ངག་བཀྱལ་པའི་གཞི་ནི། དོན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་འདིར་ནི་བརྗོད་འདོད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་གོ་བྱའི་ཡུལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ༌། །ཀུན་སློང་ནི། མ་འབྲེལ་བའི་བྱུང་རྒྱལ་སྨྲ་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་བཀྱལ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། ངག་བཀྱལ་སྨྲས་ཟིན་པའོ། །བརྣབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་དོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་ནི། གཞི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ༌། །ཀུན་སློང་ནི། བདག་གིར་བྱ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམས་པའི་དོན་དེ་ལ་རྩོལ་བ་བྱེད་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། ནོར་ལ་སོགས་པ་དེ་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་ སྙམ་པའོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་འདུ་ཤེས་དང་ཉོན་མོངས་ནི་ཚིག་རྩུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། རྡེག་པ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་སྟེ། བསད་པ་དང་བཅིངས་པ་དང་གཞན་ནམ་རང་གི་ངང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྒུད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམ་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། རྡེག་པ་སོགས་བྱ་བར་ཐག་བཅད་པའོ། །ལོག་ལྟའི་གཞི་ནི་ཡོད་པའི་དོན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་ནི། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་དོན་ལ་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ༌། །ཀུན་སློང་ནི། སྐུར་བ་འདེབས་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམ་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པའོ། །དེ་ཡང་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ལ་སྐུར་བ་ནི། ལེགས་སྤྱད་ཉེས་སྤྱད་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ལ་གསུམ་ལས། ས་བོན་འདེབས་པ་དང་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི། ཕས་ས་བོན་བཏབ་པ་དང༌། མས་ས་བོན་བཟུང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །འགྲོ་འོང་གི་བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོང་བ་དང་འདི་ནས་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི། སེམས་ཅན་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་བར་དོ་མེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་མེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྐུར་བ་གདབ་པར་ངེས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡིད་ལས་སེམས་པ་ནི་ལས་ཡིན་ལ་ལས་ཀྱི་ལམ་མིན་ནོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་བདུན་ནི་ལས་ཀྱང་ཡིན་ལ། སེམས་པ་འཇུག་ པའི་གཞི་ཡང་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བརྣབ་སེམས་སོགས་གསུམ་ནི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་གྱི་ལས་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཉིས། ལས་ལམ་བཅུའི་ལྕི་ཡང་དང༌། ཞར་ལ་སྟོབས་ལྡན་གྱི་ལས་ཀྱི་སྒོ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སའི་དངོས་གཞི་ལས་ལྕི་བའི་ཚུལ་དྲུག་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི། དུག་གསུམ་མམ་དེ་གསུམ་མེད་པ་དྲག་པོས་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བའོ། །གོམས་པ་ནི། དགེ་མི་དགེའི་ལས་གཉིས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་གོམས་ལན་གྲངས་མང་དུ་བྱས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི། ལུས་ངག་གི་བདུན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལྕི་ཞིང་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལྕི་བའོ། །གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་དགེ་འདུན་བླ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ཕན་གནོད་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ནི། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་དགེ་བའི་ལས་བླངས་ཏེ་འདུག་ལ། དགེ་བ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མི་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེལ་བ་ནི། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤངས་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་དགེ་བའི་ལས་སྦྱོང་བའོ། །བཤེས་སྤྲིངས་ལས་ཀྱང༌། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན
Chinese
说这是转为业道。律藏中说：为了生起那些究竟的堕罪，必须自己说。究竟是指：他人理解。如果没理解，如《庄严经释》中所说，就只是空话。这和离间语、粗恶语也相似。离间语的所依是：和合与不和合的有情。从意乐来说，认识和烦恼如前。发心是：希望分离和合的有情，不希望不和合的有情和好。加行是：以真实与不真实的语言，说悦耳与不悦耳的任何所说之义，为了自己或他人的需要而说。究竟是：说了离间之语被理解。粗恶语的所依是：成为一切时中生起恼害心的所依的有情。从意乐来说，认识和烦恼如前。发心是：想说粗恶语。加行是：以真实与不真实中的任何一种，从种姓或身体或戒律或行为的过失出发，说不悦耳的话。究竟是：对谁说了，那个对境理解了意义。绮语的所依是：具有无意义的意义。从意乐来说，从三者来说，认识是：于此认识为彼。虽然仅仅这样说了，但这里是指认识到想要说的意义本身，然后说，因为这不需要被理解的对境。烦恼是：三者中的任何一个。发心是：想说不相关的偶发事件。加行是：开始说绮语。究竟是：说完绮语。贪心的所依是：他人的财物和用具。从意乐来说，从三者来说，认识是：于彼所依认识为彼。烦恼是：三者中的任何一个。发心是：想要据为己有。加行是：努力于所想的意义。究竟是：希望财物等变成自己的。害心的所依、认识和烦恼与粗恶语相同。发心是：想要殴打等，即希望杀死、捆绑，以及其他或自己的受用自然衰败也好等。加行是：努力于那个想法。
English
It is said that this turns into the path of karma. In the Vinaya, it is said that in order to generate the ultimate downfall of those, one must speak oneself. The ultimate is: that others understand. If not understood, as explained in the Ornament Commentary, it is just idle talk. This is similar to divisive speech and harsh speech. The basis of divisive speech is: harmonious and disharmonious sentient beings. In terms of intention, perception and affliction are as before. The motivation is: wanting to separate harmonious sentient beings, and not wanting disharmonious sentient beings to reconcile. The action is: speaking any of the pleasant or unpleasant meanings with true or untrue words, speaking for the sake of oneself or others. The ultimate is: the divisive words spoken are understood. The basis of harsh speech is: sentient beings who are the basis for generating tormenting thoughts at all times. In terms of intention, perception and affliction are as before. The motivation is: wanting to speak harsh words. The action is: starting from the faults of lineage, body, discipline, or behavior with any of true or untrue words, speaking unpleasant words. The ultimate is: whoever is spoken to, that object understands the meaning. The basis of idle speech is: meanings that have no meaning. In terms of intention, from the three, perception is: perceiving this as that. Although only this is said, here it refers to recognizing the meaning one wants to say itself, and then speaking, because this does not need an object to be understood. Affliction is: any of the three. The motivation is: wanting to speak unrelated accidental events. The action is: starting to speak idle speech. The ultimate is: having finished speaking idle speech. The basis of covetousness is: the wealth and belongings of others. In terms of intention, from the three, perception is: perceiving that basis as that. Affliction is: any of the three. The motivation is: wanting to take possession. The action is: striving for the meaning that is thought. The ultimate is: hoping that wealth and so on become one's own. The basis, perception, and affliction of harmful intent are the same as harsh speech. The motivation is: wanting to beat and so on, that is, hoping to kill, bind, and other or one's own enjoyment naturally declines, etc. The action is: striving for that thought.
Chinese
是造作。究竟是，决定做殴打等事。邪见的基础是存在的意义。关于想法有三种，其中，认识是，对于诽谤的意义认为是真实的。烦恼是，三者中的任何一个。俱生是，想要诽谤。造作是，对那个想法开始造作。那也有四种，对因的诽谤是，没有善行恶行等。对果的诽谤是，那两者的异熟果没有。对作者的诽谤有三种，对于播种和执持的作者的诽谤是，父亲没有播种，母亲没有执持种子。是这样说的。对于去来的作者的诽谤是，没有从前世来到这里，也没有从这里去往后世。是这样说的。对于出生的作者的诽谤是，没有化生有情和中阴。是这样说的。对于存在的实物的诽谤是，没有阿罗汉等。是这样说的。究竟是确定要进行诽谤。那些之中，从意而来的思是业，但不是业道。身语的七种业既是业，也是心识进入的基础，所以也是业道。贪心等三种是业道，但不是业。第二，两种。是十业道的轻重，以及顺便显示具有力量的业的门。第一是，说了比地的自性更重的六种情况。显著地发起是，以贪嗔痴三毒或者没有那三毒的猛烈的方式发起一切业。串习是，善与不善的两种业从很久以来就一直串习，多次做。自性是，身语的七种，后面的比前面的重，而意的三种是前面的比后面的重。基础是，对佛、法、僧、上师等做利益或损害。确定在不一致的一方是，直到生命结束都确定采取不善业，而善业一个也不做。遣除不一致的一方是，舍弃不善的一方，脱离贪欲而修习善业。《亲友书》中也说：恒常和显著执着以及没有对治，功德
English
It is fabrication. The ultimate is, deciding to do things like beating. The basis of wrong view is the meaning of existence. Regarding thoughts, there are three, among which, perception is, regarding the meaning of slander as true. Affliction is, any of the three. Motivation is, wanting to slander. Fabrication is, starting to fabricate that thought. There are also four types, slander of the cause is, there is no good or bad deeds, etc. Slander of the result is, there is no fruition of those two. Slander of the agent has three types, slander of the agent of sowing and holding is, the father did not sow the seed, and the mother did not hold the seed. That's what it says. Slander of the agent of going and coming is, there is no coming here from the previous world, and no going to the next world from here. That's what it says. Slander of the agent of being born is, there are no spontaneously born beings and intermediate states. That's what it says. Slander of existing entities is, there are no Arhats, etc. That's what it says. The ultimate is to be certain to slander. Among those, the thought that comes from the mind is karma, but not a path of karma. The seven karmas of body and speech are both karma and the basis for the entry of consciousness, so they are also paths of karma. The three, such as covetousness, are paths of karma, but not karma. Second, two types. It is the weight of the ten paths of karma, and incidentally, the doors of powerful karma are summarized and shown. The first is, six situations are said to be heavier than the nature of the earth. Manifestly engaging is, initiating all karma with strong poison of the three poisons or without those three poisons. Habituation is, both good and bad karma have been practiced for a long time and done many times. Nature is, among the seven of body and speech, the later is heavier than the former, and among the three of mind, the former is heavier than the latter. The basis is, doing benefit or harm to things like Buddha, Dharma, Sangha, and Lama. Being certain in one of the inconsistent sides is, taking up non-virtuous karma for sure until the end of life, and not doing even one virtuous deed. Eliminating the inconsistent side is, abandoning the non-virtuous side, being free from attachment, and practicing virtuous karma. It is also said in the Letter to a Friend: Constant and manifestly attached and without antidote, qualities