Tibetan
ཡང་སྣོད་དུ་ཆུངས། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཆུ་ཡི་གཏེར། །ཕུལ་གྱིས་བཅལ་བར་གཞལ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྔ་མས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། གོ་སླའོ། །བདུན་པ་ནི། ཆོས་ལྡན་གྱིས་བྱ་བ་གང་སྒྲུབ་པའི་ཐོག་མར་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་དེ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། སེང་གེས་ཞུས་པ་ལས། དད་པས་མི་ཁོམ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དལ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་ཅིང་སྐྱབས་དང་མཇལ་ནས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སློབ་ལ། དེས་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་ཡོན་དྲན་པས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། ལུས་སྲོག་ལོངས་སྤྱོད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་བས་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུ་དཀོན་མཆོག་བཏང་ན་ནི་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཅི་ལ་བབ་ཀྱང་སྐྱབས་མི་གཏང་ངོ་སྙམ་དུ་དམ་འཆའ་ཞིང༌། བཞད་གད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཡང་སྐྱབས་གཏོང་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཕྱོགས་གར་འགྲོ་ཡང་དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་བསླབ་ཅེས་པའི་བསླབ་བྱ་ཞིག་གོང་མ་རྣམས་གསུང་སྟེ་ཁུངས་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ་དྲུག་ནི་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་པར་ འབྱུང་བ་བཞིན་ཡིན་ལ། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་དང་པོ་གསུམ་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་བཤད་ཅིང་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བསླབ་བྱ་དེ་དག་དང་འགལ་བ་ལ་ཉམས་པ་དང་གཏོང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་བ་དང་འགལ་བ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་གཏོང་བ་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མ་བཏང་ཡང་དེ་དག་དང་མི་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་སོགས་གསུམ་ལ་གཉིས་འཛིན་བྱེད་ན་ཡང་གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བ་དང་འགལ་ཞིང་སྐྱབས་ལ་བློ་མ་ཁེལ་བས་གཏོང་ལ། དེ་དག་མ་བྱུང་ན་བསླབ་བྱ་དང་འགལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གཏོང་རྒྱུ་མིན་པར་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞིང༌། སྐྱབས་འགྲོ་ཚིག་ཙམ་མིན་པ་ཡོད་ན་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གི་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་སྐྱེ་སླ་ཞིང་ཉམས་དཀའ་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་ཡོན་ཏན་དྲན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་བཟུང་ཞིང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལས་མི་འདའ་བ་ལ་འབད་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ།
Chinese
又器量狭小。 大海是水的宝藏。 用手捧来测量是无法测量的。 如是说。 第五，应由前面了解。 第六，容易理解。 第七，有法者在做任何事情的开始，都应供养三宝，皈依并祈祷，这样就能顺利成就。 第八，如狮子所说： 以信心能舍弃无暇。 如是说，获得暇满人身，遇到皈依处，学习殊胜之道，这样不久就能成佛。 忆念如是利益，应昼三次、夜三次皈依。 第六，身体、生命、受用是定会不留分毫地舍弃的，为了它们而舍弃三宝，则生生世世都会连续不断地遭受痛苦，因此无论遇到什么情况，都应发誓不舍弃皈依。即使只是为了开玩笑，也不应说出舍弃皈依的话。 无论去往何方，都要学习皈依该方的如来，这样的教诲前辈们曾说过，但未见出处。 如是，共同的六种学处如《道次第灯论释》中所说。各自的三种学处，前三种出自经部，后三种出自六支皈依。 与这些学处相违，会成为衰损和舍弃之因的情况是：与为了生命也不舍弃相违，就是直接舍弃皈依。同样，即使没有舍弃三宝，但如果对与三宝不相应的导师等三者执二，也与不皈依其他相违，因对皈依没有确信而舍弃。如果未出现这些情况，则只是与学处相违，不会成为舍弃之因，我是这样认为的。 如是，皈依是进入佛陀教法的大门。如果皈依不仅是口头说说而已，而是具有殊胜的力量，就不会被内外障碍所击败。功德的差别容易产生且难以退失，因此会越来越增长，所以应如前所说，通过忆念怖畏和功德等方式来受持皈依，并努力不违越其学处，这一点至关重要。 第二，分三。
English
Furthermore, the vessel is small. The great ocean is a treasure of water. It cannot be measured by scooping it up. As it is said. Fifth, it should be understood from the previous one. Sixth, it is easy to understand. Seventh, a virtuous person should first make offerings to the Three Jewels when undertaking any task, take refuge, and pray, so that it may be accomplished easily. Eighth, as the lion said: With faith, one will abandon non-leisure. As it is said, having found the special leisure and met with refuge, one should study the special path. By this, one will attain enlightenment without delay. Remembering such benefits, one should take refuge three times during the day and three times during the night. Sixth, since body, life, and possessions will inevitably be separated without exception, if one abandons the Three Jewels for their sake, one will experience continuous suffering in all lifetimes. Therefore, no matter what happens, one should vow not to abandon refuge. Even for the sake of mere laughter, one should not utter words of abandoning refuge. Wherever one goes, one should train in taking refuge in the Thus-Gone One of that direction. Such teachings were given by the predecessors, but the source is not seen. Thus, the six common trainings are as they appear in the commentary on the Lamp for the Path. The first three of the individual trainings are explained in the Sutra Pitaka, and the latter three appear in the six-limbed refuge. The ways in which contradicting these trainings becomes a cause for decline and abandonment are: contradicting not abandoning even for the sake of life is directly abandoning refuge. Similarly, even if one has not abandoned the Three Jewels, if one holds to duality towards teachers and so on who are not in accordance with the Three Jewels, it also contradicts not speaking of others, and one abandons because one does not have confidence in refuge. If these do not occur, then it is only contradicting the training and is not a cause for abandonment, I think. Thus, taking refuge is the great door for entering the teachings of the Buddha. If taking refuge is not just lip service but has extraordinary power, one will not be defeated by outer and inner obstacles. The distinctions of qualities are easy to arise and difficult to decline, so they will increase more and more. Therefore, as previously explained, one should take refuge through remembering fear and qualities, and strive not to transgress its trainings. This is of utmost importance. Second, in three parts.
Tibetan
ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ། བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསམ་ཚུལ་དངོས། སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ལས་ངེས་པའི་ ཚུལ། ལས་འཕེལ་ཆེ་བ། ལས་མ་བྱས་པ་དང་མི་ཕྲད་པ། ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་གང་ཡིན་ཡང་ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཐ་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་ན་རླུང་བསིལ་བ་ལངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་དགེ་བའི་ལས་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་གི །མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་ལ། ཚོར་བ་གདུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་མན་ཆད་ཐམས་ཅད་སྔོན་མི་དགེ་བ་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་གི །དགེ་བའི་ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང༌། །སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་དག །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མིན་པར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་སྤྱི་ལས་བདེ་སྡུག་སྤྱི་དང༌། བདེ་སྡུག་གི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འཆོལ་བར་སོ་སོར་འབྱུང་བའི་ལས་འབྲས་ངེས་ཅན་ནམ་མི་སླུ་བ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་པ་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་བསྔགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་འབྱུང་ལ། ལས་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་ནང་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འཕེལ་འདྲ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཚོམས་ལས། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཇིགས་ཆེན་དང༌། །ཕུང་ཀྲོལ་ཆེན་པོ་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །ཁོང་པར་སོང་བའི་དུག་བཞིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བདེ་ཆེན་འདྲེན། །དོན་ཆེན་དག་ཀྱང་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །འབྲུ་རྣམས་ཕུན་ཚོགས་སྨིན་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལས་མ་བསགས་ན་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་གཏན་མི་མྱོང་བ་སྟེ། སྟོན་པས་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་བསག་མི་
Chinese
总的思考业果，分别的思考，思考后取舍的方法。第一方面分二，总的思考方式，分开来思考。第一方面分四，业决定的方式，业增长广大，未造之业不会相遇，已造之业不会虚耗。第一方面是：无论是凡夫还是圣者，感受舒适的快乐，乃至众生堕入地狱时，因凉风吹拂而产生的快乐，所有这些都是从前积累善业所产生的。从不善业中产生快乐是不可能的。感受痛苦的痛苦，乃至阿罗汉相续中产生的痛苦，所有这些都是从前积累不善业所产生的。从善业中产生痛苦是不可能的。如《宝鬘论》中所说：“不善业生诸苦，如是诸恶趣亦然，善生一切善趣乐，生生世世皆安乐。”因此，苦乐不是无因，也不是从主宰和自在天等不相符的因所生，而是从善不善业的总和产生苦乐的总和，以及苦乐的各种差别，也毫不混淆地从二业的各种差别中各自产生，对业果决定或不虚妄获得定解，被称为一切佛陀的真实见解，被赞誉为一切白法的根本。第二方面是：从微小的善业中也能产生极大的安乐果报，从微小的不善业中也能产生极大的痛苦果报，因此内在的因果增长相似，在外在的因果中是没有的。如《集经》中所说：“罪小亦能作，后世大怖畏，及作大破坏，如毒入腹中。福小亦能作，后世引大乐，亦能作大事，如谷丰熟成。”第三方面是：如果没有积累成为感受苦乐之因的业，那么就永远不会感受该业的果报苦乐。例如，导师积累了无数劫的资粮，享受其果报的人们，也无法完全积累其因。
English
Thinking about karma and its results in general, thinking about them specifically, and the methods of adopting or rejecting after thinking. The first aspect has two parts: the actual way of thinking in general, and thinking by separating them. The first aspect has four parts: the way karma is definite, the great increase of karma, not encountering what has not been done, and not wasting what has been done. The first is: whether it is an ordinary person or a noble one, the happiness of feeling comfortable, even when sentient beings are born in hell, the happiness that arises from the blowing of a cool breeze, all of these arise from accumulating virtuous karma in the past. It is impossible for happiness to arise from non-virtuous karma. The suffering of feeling pain, even the suffering that arises in the continuum of an Arhat, all of these arise from accumulating non-virtuous karma in the past. It is impossible for suffering to arise from virtuous karma. As it is said in the "Precious Garland": "From non-virtue, all sufferings arise, likewise all the bad migrations. From virtue, all the good migrations and happiness in all births." Therefore, happiness and suffering are not without cause, nor do they arise from incompatible causes such as the chief and Ishvara, but from the general sum of virtuous and non-virtuous karma arises the general sum of happiness and suffering, and the various differences of happiness and suffering also arise separately from the various differences of the two karmas without any confusion. Gaining certainty about the certainty or infallibility of the results of karma is called the true view of all Buddhas, and is praised as the basis of all white dharmas. The second aspect is: even from a small virtuous karma, a very great result of happiness can arise, and even from a small non-virtuous karma, a very great result of suffering can arise, so the similarity of the increase of internal cause and effect is not present in external cause and effect. As it is said in the "Collection Sutra": "Even a small sin can cause great fear in the next world, and cause great destruction, like poison entering the stomach. Even a small merit can cause great happiness in the next world, and can also do great things, like grains ripening abundantly." The third aspect is: if one has not accumulated the karma that becomes the cause of experiencing happiness and suffering, then one will never experience the happiness and suffering of that karma. For example, even those who enjoy the fruits of the Teacher's accumulation of merit for countless eons cannot fully accumulate its cause.