Tibetan
བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་པོས་བྱ་དགོས་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིའང་དགོངས་པ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དེ་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱང༌། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྱུར་སྙམ་ན། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་སྟེ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པར། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པའི་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་ལྟ་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་གཞན་ཀུན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཞེས་པའི་བདེན་འཛིན་དེ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་བསྟན་ལ། རང་བཞིན་དེ་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དང་མཐུན་པར་འཕགས་པ་ལྷས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་དྲངས་ཟིན་ལ། ཡང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བདག་འཛིན་གྱིས་གཟུང་བའི་དམིགས་ ཡུལ་གྱི་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་གཅོད་པར་གསུངས་སོ། །རྗེ་བཙུན་ཞི་བ་ལྷས་ཀྱང༌། གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཆད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཤིང་རྩ་བ་ནས་ཆད་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་དང་ཡལ་ག་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་བསྐམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ཞི་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་བསྒོམས་པས་འཇིག་ལྟ་ལྡོག་པ་དང༌། དེ་ལོག་ན་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་གསུངས་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དེས་ནི་འཇིག་ལྟ་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་མ་རིག་པ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མ་རིག་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཟབ་མོའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་འགྲེལ་བའི་མཁས་མཆོག་དུ་མས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ན་ལུང་རིགས་དུ་མས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཛིན་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་བདག་དེ་མེད་པ་དང༌། བདག་དེས་སྟོང་པར་མ་མཐོང་བར་བདག་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མི་ནུས་པར་གཟིགས་ནས་དེ་ ལྟར་མཛད་པ་འདི་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་གལ་ཆེའོ། །འདི་ལྟར་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྩ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་བཀག་པའི་དོན་མ་བསྒོམས་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་ཟབ་པར་འདོད་པ་བསྒོམས་ཀྱང་བདག་འཛིན་ལ་ཅི་ཡང་མི་གནོད་དེ། བློ་བདག་མེད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་མ་ཞུགས་པར་བདག་འཛིན་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་དེའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ཕར་འགྲོ་བ་ཚུར་བསྡུས་པ་ཙམ་བྱས་ཀྱང་དེས་ནི་བདག་མེད་ལ་ཞུགས་པར་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཡིད་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་དམིགས་པ་དེ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཞིག་དང༌། བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་ཞིག་དང༌། དེ་གཉིས་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་འཛིན་པ་ཞིག་དང་གསུམ་ཡོད་པས། བདེན་མེད་དུ་མ་བཟུང་ཡང་བདེན་པར་འཛིན་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གཉིས་ལ་མ་ཞུགས་ཀྱང་བདག་མེད་གཉིས་ལ་ཞུགས་མི་དགོས་ཏེ། བློ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་གནས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱང་གཙོ་བོར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པས། གང་ལ་འཁྲུལ་བའི་གཞི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་དུ་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྐུན་མ་ནགས་ལ་སོང་བའི་རྗེས་སྤང་ལ་རྩད་གཅོད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་བསྒོམས་པས་འཁྲུལ་པ་ཟད་པར་བྱེད་པས། དེ་འདྲ་བའི་སྟོང་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཆོག་ཡིན་གྱི། དེ་དོར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། འདོད་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པར་ཟུངས་ཤིག །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སོགས་གང་ཟག་དང༌། གཟུགས་ཚོར་སོགས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་དེ་བསྒོམས་པས་ལྡོག་ལ། དེ་ལོག་ན་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ལྡོག་གོ །དེ་ལོག་ན་འཇིག་ལྟའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་ལྡོག་གོ །དེ་ལོག་ན་དེས་ཀུན་ནས་བསླང
Chinese
我能阻止它。如是清楚地宣说了。又，那唯有修习真如者才能做到，所以说是瑜伽士。此理也是圣者龙树的甚深密意。《六十正理论》中说：彼乃一切见之因，彼无烦恼则不生，是故若能遍知彼，见与烦恼皆尽除。何者能知彼耶？谓见缘起之理者，缘起所生即无生，彼乃胜者之所说。如是说，将见解烦恼和其余一切烦恼之因的，执著实有承许为实有的那个执著，以缘起之理，证悟自性未生的事物之真如而断除。若未见彼自性不存在，则执著事物自性成立的对境无法遣除，故不可能断除。与此相符，圣天所说已于前引述。又，《四百论》中说：若见境无我，则有之种子灭。如是说，以我执所执持的对 境之无我，断除有之根本无明。尊者寂天也说：人无我性如是极成立，故断其根，一切烦恼皆不生。圣者如来密经中如是说：寂静慧，譬如树若断其根，则枝叶及细枝皆枯萎。寂静慧，如是若坏灭萨迦耶见，则烦恼及近烦恼皆坏灭。如是等等。如是说，修习证悟人我自性空之空性，则萨迦耶见止息，彼止息则其余一切烦恼止息。若未遣除人我执之对境，则不可能证悟无我。此经说萨迦耶见是一切烦恼之根本，若彼与无明是异体，则轮回之根本将成二种相违，故彼亦应是无明。总之，解释甚深经典的意义
English
I can prevent it. It is clearly stated as such. Moreover, it must be done by someone who meditates on suchness, so it is said to be a yogi. This principle is also the profound intention of the venerable Nagarjuna. In the "Sixty Stanzas on Reasoning," it says: "That is the cause of all views, Without that, afflictions do not arise, Therefore, if that is completely known, Views and afflictions are completely eliminated. Who will know that? It is seeing dependent arising, What arises dependently is unborn, That is what the supreme knower has said." Thus, it is taught that the clinging to truth, which is the cause of afflictive views and all other afflictions, is abandoned by realizing the suchness of things that are unborn by their own nature, through the reason of dependent arising. Seeing that self-nature does not exist means that the object of grasping at things as inherently existent is not refuted, and therefore cannot be abandoned. What Arya Deva said in accordance with this has already been quoted earlier. Also, in the "Four Hundred Stanzas," it says: "If one sees the selflessness of objects, The seed of existence will be extinguished." Thus, it is said that ignorance, the root of existence, is cut off by seeing the selflessness of the object grasped by self-grasping. The venerable Shantideva also said: "The selflessness of persons is thus extremely established, Therefore, by cutting its root, all afflictions do not arise at all." In the Secret Sutra of the Blessed Thus-Gone One, it is said: "Peaceful Intelligence, just as if a tree is cut from its root, all its branches, leaves, and twigs will wither. Peaceful Intelligence, similarly, if the view of the aggregates is pacified, then all afflictions and near afflictions will be pacified." And so on. Thus, it is said that by meditating on the realization of emptiness, the emptiness of persons being empty of inherent existence, the view of the aggregates is reversed, and when that is reversed, all other afflictions are reversed. It is impossible to realize selflessness without refuting the object of grasping at a self of persons. That sutra shows that the view of the aggregates is the root of all other afflictions. If that were something other than ignorance, then there would be two incompatible roots of samsara, so that too should be ignorance. In short, explaining the meaning of the profound scriptures
Chinese
诸多智者在确定真如之义时，以诸多教理进行辨析，这是因为他们看到，如果不否定颠倒执着所认定的我，不认识到那个我的空性，就无法证悟无我和空性，所以这样做非常重要。像这样，如果不修习遮止束缚轮回之根本——颠倒之境的意义，那么即使修习其他自认为深奥的意义，也对人我执毫无损害。因为，如果心没有融入无我和空性之真如，就不可能扭转人我执；如果没有去除人我执的对境，仅仅是将心从对境的向外驰散收摄回来，也不能算是融入了无我。其原因是，心缘于对境时，有将对境执为真实的，有执为非真实的，还有对二者不加区分而执着的，这三种情况。正如没有执着为非真实，也不一定执着为真实一样，没有融入二我，也不一定融入二无我，因为心安住于第三种状态的可能性是无限的。而且，两种我执主要缘于人与法的实有而产生，因此，必须确定对何者产生错乱的那个基础，如其所执着的那样是不存在的。否则，就如同盗贼进入森林后，却在草地上寻找其踪迹一样。因此，修习如此确定的意义，能够使错乱止息。 这样的空性才是真如之至义。如果舍弃它而另行确定真如之义，那只不过是随欲臆测，已经背离了经论的真义。因此，对于男人、女人等人，以及色、受等法的显现，执着为真实的无明，只有通过获得证悟无我空性的见解并修习它才能扭转。如果它被扭转，那么缘于实执之境，以分别美丑等相的方式进行不如理作意的分别念也会被扭转。如果它被扭转，那么以坏聚见为根本的贪等其他烦恼也会被扭转。如果它被扭转，那么由它所引发的
English
Many wise scholars, when establishing the meaning of Suchness, analyze it with many scriptures and reasonings. This is because they see that if one does not negate the self as apprehended by inverted clinging, and does not see the emptiness of that self, one cannot realize selflessness and emptiness. Therefore, it is very important to find certainty in doing so. In this way, if one does not meditate on the meaning of blocking the object of inversion, which is the root that binds one to samsara, then even if one meditates on other meanings that one considers profound, it will not harm self-grasping at all. This is because it is impossible to reverse self-grasping unless the mind engages in the Suchness of selflessness and emptiness. Furthermore, even if one merely withdraws the mind from its object without eradicating the object of self-grasping, one cannot be said to have engaged in selflessness. The reason for this is that when the mind engages with an object, there are three ways of apprehending it: one is to apprehend the object as true, one is to apprehend it as untrue, and one is to apprehend it without distinguishing between the two. Just as not apprehending something as untrue does not necessarily mean apprehending it as true, not engaging in the two selves does not necessarily mean engaging in the two selflessnesses, because there is an infinite possibility of the mind abiding in the third state. Moreover, the two self-graspings mainly arise by focusing on the substantiality of persons and phenomena. Therefore, it is necessary to determine that the very basis of what is mistaken is non-existent as it is apprehended. Otherwise, it is like tracing the tracks of a thief who has gone into the forest by searching in the meadow. Therefore, meditating on the meaning that has been determined in this way will exhaust delusion. Such emptiness is the supreme meaning of Suchness. If one abandons it and establishes the meaning of Suchness separately, it is merely a fabrication of desire and has strayed from the meaning of the scriptures. Therefore, the ignorance that grasps men, women, and so on, as well as the elaborations of phenomena such as form and feeling, as true, can only be reversed by gaining the view of realizing the emptiness of selflessness and meditating on it. If it is reversed, then the conceptual thoughts of inappropriate attention, which affix characteristics such as like and dislike by focusing on the object of true grasping, will be reversed. If it is reversed, then other afflictions such as attachment, which have the view of the perishable aggregate as their root, will be reversed. If it is reversed, then what is instigated by it