Tibetan
ང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མིན་གྱི། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པ། གྲུབ་མཐས་བློ་བསླད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་འདིར་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གཟུང་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། གང་དག་དུད་འགྲོར་བསྐལ་མང་བསྐྱལ་གྱུར་པ། །དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་རྟག་འདི་མ་མཐོང་ལ། །ངར་འཛིན་དེ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་མཐོང་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་འཆིང་བ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པས་འཁོར་བའི་རྩ་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ངེས་པ་དམིགས་ཕྱེད་པར་ རྙེད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་ནི་ལྟ་བས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་སུ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བའི་དོན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུན་འབྱིན་པ་མི་ཤེས་པར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་འཛིན་སྟངས་སུན་འབྱིན་པ་དོར་ནས་བདག་གཉིས་འགོག་པ་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཁོ་ནས་བཏགས་པ་རྣམས་བཀག་པའི་བདག་མེད་ཙམ་ཞིག་གཏན་ལ་འབེབས་པས། སྒོམ་པའི་ཚེ་ཡང་དེ་ཙམ་ཞིག་སྒོམ་དགོས་ཏེ། ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམས་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། གོམས་པ་དེ་མཐར་ཐུག་ན་ཡང་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ལ། དེ་ལྟར་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་འཛིན་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་བདག་གཉིས་མེད་པར་མཐོང་བས། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ལྡོག་པར་འདོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། བདག་མེད་རྟོགས་ཚེ་རྟག་པའི་བདག་སྤོང་ཞིང༌། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུའང་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་མེད་ཤེས་པས་བདག་ལྟ་བ། །དཔྱིས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རང་ཁྱིམ་རྩིག་ཕུག་སྦྲུལ་གནས་མཐོང་བཞིན་དུ། །འདི་ན་གླང་ཆེན་མེད་ཅེས་དོགས་བསལ་ཏེ། །སྦྲུལ་ གྱི་འཇིགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་འགྱུར་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་གསུངས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། བདག་མེད་རྟོགས་ཚེ་ཀུན་བཏགས་བདག་སྤོང་ཞིང༌། །འདི་ནི་མ་རིག་རྟེན་དུའང་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་མེད་ཤེས་པས་མ་རིག་པ། །དཔྱིས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །ལས་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཕུང་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བཤད་པ་དང༌། འཇུག་པ་ལས། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། །ཞེས་འཇིག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བཤད་པ་གཉིས་འགལ་ཏེ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདི་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བདག་འཛིན་གཉིས་དམིགས་པས་སོ་སོར་འབྱེད་ཀྱི། འཛིན་སྟངས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁོར་བའི་རྩ་བ་གཉིས་འགལ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་འཁོར་བའི་རྩ་བར་འཇོག་པ་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་འཇིག་ལྟའི་རྒྱུར་སྟོན་པ་ན། མ་རིག་པའི་ནང་ཚན་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་སྟོན་ཅིང༌། དེ་གཉིས་ཀ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་ བར་སྟོན་པ་ན་རང་དང་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པའི་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་དེ་ཡང་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་པས་མི་འགལ་ཏེ། མ་རིག་པའི་རིགས་འདྲ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་འཇིག་ལྟ་ལ་སྒོས་སུ་མ་རིག་པར་གསལ་བར་བཤད་པ་མ་བྱུང་ཡང༌། གང་ཟག་དང་ཆོས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་སྤྱིར་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་གསུངས་ཤིང༌། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡང་གང་ཟག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པར་བཞེད་ལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྩ་བར་མང་དུ་བཤད་པ་དང༌། བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པ་ལས་དོན་གཞན་དུ་བཞེད་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་འཇོག་པ་འགལ་བས་གཉིས་ཀ་མ་རིག་པར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པའི་མ་རིག་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་དང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རེ་རེ་བཟུང་ནས་འཇུག་པས། མིག་སོགས་ཀྱི་དབང་པོ་གཞན་བཞི་ག་ལུས་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ཀྱི། དེ་ལས་ཡུལ་རང་དབང་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ན
Chinese
我，并非是法之我执，而是无论是否被宗派改变心意，所有人都共通具有的，不依赖于被宗派迷惑，从无始以来就相随俱生的二种我执。此二者被认为是轮回的根本。如《入行论》中所说：“几经长劫沦畜生，彼亦未曾见此生，然于彼等生我执，此乃有情深可叹。”以其理证，束缚一切有情于轮回中的，是俱生的无明。而遍计所执的无明，仅仅存在于那些宗派论者之中，因此不应是轮回的根本。对此获得确定的认识至关重要。如果不能理解这一点，在以见解进行抉择时，就会主要抓住俱生无明如何执取的意义来进行抉择，而不善于驳斥作为其分支的遍计所执的对境。舍弃驳斥俱生无明的执取方式，而在破除二我时，就像之前所说的那样，仅仅抉择了那些宗派论者所安立的无我。因此，在修习时也必须修习这一点，因为以见解抉择是为了修习的缘故。因此，即使修习后现前，或者习惯了，最终也只能达到这一点。像这样，仅仅通过见到遍计所执所安立的我二无有，如果想要遣除俱生的烦恼，那就太过分了。如《入行论》中所说：“证无我时舍常我，此亦不欲为我执，是故知无我见者，说能除我见诚稀有。”而且注释中也说：“为了用比喻的方式阐明这种互不相关的意义，所以说：明明看见自己家墙上的蛇穴，却消除疑虑说这里没有大象，像这样消除对蛇的恐惧，真是变成了别人的天敌啊！”虽然这是针对人我而说的，但也同样适用于法我。证悟无我时，舍弃遍计所执的我，这并非是无明的所依。
English
I. It is not the self-grasping of phenomena, but the two kinds of innate self-grasping that are common to all, whether or not their minds have been changed by sectarian views, and that have accompanied them since beginningless time without depending on being misled by sectarian views. These are regarded here as the root of samsara. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, "Those who have spent many eons as animals have not seen this unborn, permanent self, but even those who have self-grasping see it. It is very sad for sentient beings." According to this reasoning, it is innate ignorance that binds all sentient beings in samsara, and imputed ignorance exists only in those who assert sectarian views, so it should not be the root of samsara. It is very important to gain a definite understanding of this. If you do not understand this, then when you are deciding with a view, you will mainly grasp the meaning of how innate ignorance grasps, and you will not be able to refute the objects of imputed grasping as its branches. If you abandon refuting the way innate ignorance grasps, and when you refute the two selves, you will only decide on the selflessness that was established by those who assert sectarian views, as mentioned earlier. Therefore, you must also meditate on this much when you meditate, because deciding with a view is for the sake of meditation. Therefore, even if you meditate and it becomes manifest, or you become accustomed to it, it will only amount to that much in the end. In this way, if you want to reverse the innate afflictions by seeing that the two selves that are merely imputed by imputed grasping do not exist, then that is too much. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, "When you realize selflessness, you abandon the permanent self, and you do not want this to be the basis of self-grasping. Therefore, it is very rare to say that those who know selflessness can completely eliminate self-view." And the commentary also says, "In order to clarify this unrelated meaning by way of an example, it is said: Even though you see a snake's nest in the wall of your own house, you dispel your doubts by saying that there is no elephant here. Like this, eliminating the fear of snakes is just becoming an enemy of others!" Although this is said about the selflessness of persons, it also applies to the selflessness of phenomena. When you realize selflessness, you abandon the imputed self, and this is not the basis of ignorance.
Chinese
也不希望这样。因此，说以无我之智，能将无明连根拔起，实为稀有。如是连接。 如果《宝鬘论》中说： 只要有对蕴的执着， 那么就有对我的执着。 如果有了我执，那么就有业， 从业中就会产生轮回。 这样将对蕴的实执，即对法的我执，说成是轮回的根本。以及《入行论》中说： 所有烦恼过患，皆由坏聚见， 所生慧见已明了。 这样将坏聚见说成是轮回的根本，这二者是相违的。因为轮回的根本不一致，这二者是不合理的。如果这样问，是没有过失的。因为此派的观点是，我执二者在对境上是分开的。但在执着方式上没有不同，因为二者都是以自性成立的方式执着的。轮回的根本二者相违，是指在对境上，执着方式不一致的二者，被认为是轮回的根本。因此，当将法我执显示为坏聚见的因时，是将无明中的二者显示为因果关系。当将这二者都显示为烦恼的根本时，是将与自己和执着方式不一致的其他所有烦恼的根本显示出来。这种方式在那二者上都有，所以不相违。就像无明同类的先后二者不违背轮回的根本一样。月称论师虽然没有特别清楚地将坏聚见说成是无明，但总的来说，他将不区分人与法的对实有执着，说成是具有烦恼的无明。并且认为人我执也是执着于人以自性成立。而且，多次将俱生坏聚见说成是轮回的根本。如果认为实执的无明与此不同，那么将执着方式不一致的二者作为轮回的根本，这是相违的，所以二者都应是无明。先前所说的俱生无明所增益的对境，其他的俱生和遍计的烦恼，都分别抓住对境的差别而产生作用。就像眼等其他四根依赖于身根而存在，不能独立于对境而存在一样，其他所有的烦恼也依赖于俱生的无明而存在。
English
And also not wishing that. Therefore, it is very wonderful to say that ignorance can be eradicated by the wisdom of selflessness. Thus, it is connected. If in the Precious Garland it says: As long as there is clinging to the aggregates, So long there is clinging to self. If there is clinging to self, then there is karma, And from karma comes rebirth. Thus, the clinging to the truth of the aggregates, that is, the self-clinging of phenomena, is said to be the root of samsara. And in the Entering [the Middle Way] it says: All faults of afflictions are seen by the mind to arise from the view of the destructible collection. Thus, the view of the destructible collection is said to be the root of samsara, and these two are contradictory. Because the roots of samsara are inconsistent, these two are unreasonable. If you ask this, there is no fault. Because according to this school, the two self-clinging are distinguished separately by their objects. But there is no difference in the manner of clinging, because both are in the manner of clinging to the establishment of their own characteristics. The contradiction of the two roots of samsara is because the two inconsistent manners of clinging to the object are considered to be the roots of samsara. Therefore, when the self-clinging of phenomena is shown to be the cause of the view of the destructible collection, the two parts of ignorance are shown as cause and effect. When both of these are shown to be the root of afflictions, the root of all other afflictions that are inconsistent with oneself and the manner of clinging is shown. This method is present in both of them, so it is not contradictory. Just as the two earlier and later of the same kind of ignorance do not contradict the root of samsara. Although Chandrakirti did not specifically and clearly state that the view of the destructible collection is ignorance, in general, he stated that the clinging to reality without distinguishing between person and phenomena is ignorance with afflictions. And he also believes that the self-clinging of a person is also clinging to the establishment of a person by his own characteristics. Moreover, the innate view of the destructible collection is often said to be the root of samsara. If it is thought that the ignorance of clinging to reality is different from this, then it is contradictory to place the two inconsistent manners of clinging as the root of samsara, so both should be ignorance. The object that was previously said to be imputed by innate ignorance, all other innate and conceptual afflictions seize the differences of the object and then act. Just as the other four senses, such as the eye, depend on the body sense and do not exist independently of the object, all other afflictions also depend on innate ignorance.