Tibetan
ལ་འཇོག་པ་གཉིས་རེ་མོས་སུ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ལ་ཅི་ཡང་མི་དཔྱོད་པར་ཡིད་བྱེད་བསྡུས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་པར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་པར་ཡོད་པར་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། བདེན་མེད་རྟོགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡོད་པར་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། བདག་མེད་རྟོགས་པ་མིན་པས། དེ་བསྒོམས་པས་བདག་འཛིན་ལ་ཅི་ཡང་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེན་པར་ཡོད་པ་དང་བདག་གཉིས་སུ་ཡོད་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། བདེན་མེད་དང་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་ཕྱེད་པར་བྱ་དགོས་པ་འདི་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་ཟུངས་ཤིག །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་དཔྱོད་པ་རྟོག་པ་ཡིན་པས། དེ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་འགལ་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་གཉིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དགོས་ པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། འདི་ལ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དཔེ་དང་བཅས་པས་གསུངས་ཏེ། འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། འོད་སྲུངས། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཤིང་གཉིས་རླུང་གིས་དྲུད་པ་དེ་ལས་མེ་འབྱུང་སྟེ། བྱུང་ནས་ཤིང་གཉིས་སྲེག་པ་དེ་བཞིན་དུ། འོད་སྲུངས། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡོད་ན་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་སྐྱེས་པས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལས་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་གསུངས་ལ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་ཀྱང༌། དེས་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་པོ་གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ངེས་པར་མི་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་སོ། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མི་བསྒོམ་གྱི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནམ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་མེ་བྱུང་ན། གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཤིང་བསྲེག་གོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལམ་ཟག་བཅས་ལས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་འབྱུང་བ་ཡང་
Chinese
将二者交替进行，是为了修证无分别智。如果不对境进行任何观察，仅仅是收摄作意，是无法修证的，因为无法断除执着实有。那仅仅是不执着于实有存在，而不是证悟实无。同样，仅仅是不执着于我存在，而不是证悟无我。因此，修习它对破除我执没有任何作用。因此，不要执着于实有存在和二元对立的存在，并且要区分证悟实无和无我，务必抓住这个要点。第二，遣除诤论：如果对无我之义进行分别观察是分别念，那么由此产生无分别智是相违的，因为果和因二者必须相符。对此，世尊亲自以譬喻进行了阐述。《具光》经中说：“具光，例如，两根木头被风摩擦，从中生火，火生起后烧掉两根木头。同样，具光，如果存在正确的分别观察，就会产生圣者的智慧之王，它产生后就会烧掉正确的分别观察。”因此，经中说从分别观察中产生圣者的智慧。在《修习次第中篇》中也说：“因此，通过智慧进行分别观察。当瑜伽士对任何事物的自性都不执着为胜义谛时，他就会进入无分别的等持。并且证悟一切法之自性空性。如果有人不通过智慧对事物的自性进行分别观察而修习，仅仅是完全舍弃作意而修习，那么他的分别念永远不会退转，并且永远不会证悟自性空性，因为没有智慧的光明。如此，如果从正确的分别观察中产生如实了知的火，就像钻木取火一样，会烧掉分别念的木头，世尊如是宣说。”如是。如果不是这样，那么有漏道中产生无漏道也
English
Alternating between the two is to cultivate non-conceptual wisdom. If one does not examine the object at all and merely gathers attention, it is impossible to cultivate, because one cannot abandon the clinging to truth. That is merely not clinging to true existence, but not realizing the absence of truth. Similarly, it is merely not clinging to the existence of self, but not realizing the absence of self. Therefore, meditating on it does not harm the clinging to self at all. Therefore, one must distinguish between not clinging to true existence and dualistic existence, and realizing the absence of truth and the absence of self. Be sure to grasp this key point. Second, refuting disputes: If separately examining the meaning of selflessness is conceptual thought, then it is contradictory for non-conceptual wisdom to arise from it, because the result and the cause must be consistent. To this, the Bhagavan himself explained with an example. In the chapter of "Light Protector," it says: "Light Protector, for example, two pieces of wood rubbed by the wind produce fire, and after it arises, it burns the two pieces of wood. Similarly, Light Protector, if there is correct separate examination, the king of noble wisdom will arise, and when it arises, it will burn that very correct separate examination." Therefore, it is said in the sutra that noble wisdom arises from separate examination. In the Middle Stages of Meditation, it also says: "Therefore, one should examine in detail with wisdom. When the yogi does not grasp the essence of any object as ultimately true, then he enters into non-conceptual samadhi. And he also realizes the emptiness of the essence of all dharmas. If someone does not examine the essence of objects separately with wisdom and meditate, but only meditates by completely abandoning attention, then his conceptual thought will never be reversed, and he will never realize the emptiness of essence, because there is no light of wisdom. Thus, if the fire of knowing as it is arises from correct separate examination, like fire produced by rubbing wood, it will burn the wood of conceptual thought, as the Bhagavan has declared." Thus. If it were not so, then the path with outflows would also produce the path without outflows.
Tibetan
མི་སྲིད་པས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་འཕགས་པ་ཐོབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མི་འདྲ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་བོན་སྐྱ་བོ་ལས་མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་སྐྱེ་བ་དང༌། མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། བུད་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །འཕགས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་གྱིས་སྟོང་པའི་བདག་མེད་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ད་ལྟ་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལ་སོ་སོར་དཔྱད་ནས་དེ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་དགོས་པས། དེ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ཡང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་ཤིན་ཏུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །ཅེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་ཀྱང༌། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་འདོད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པར་གསུངས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། འདི་འདྲ་བ་རྣམས་ནི་སྟོང་ཉིད་ལ་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལ་བྱེད་ཀྱི། སྟོང་པའོ་སྙམ་དུ་བཟུང་བ་ཙམ་ལ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསྒོམ་པས་འདི་ལྟར་ཉེ་བར་བརྟག་ཅིང་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བསམ་པར་བགྱི་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་འདི་གང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཡིན། ཅི་ཆོས་གང་མེད་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བརྟགས། དེ་ལྟར་ངེས་པར་བསམས་པ་ན། ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དཔྱོད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ལས། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པ་དྲིས་པའི་ལན་དུ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། །ཞེས་པ་དང༌། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེ
Chinese
不可能的缘故。异生凡夫不可能获得圣果，因为因果二者不同之故。如同从白色种子生出蓝色苗芽，从火中生出烟，从女人中生出男人等，显现出无数种类的不同因果。圣者的无分别智慧，是现量证悟远离二取对境的无我之义。为了生起它，必须从现在开始，对所执为我的对境进行分别观察，并通过证悟其不存在的方式进行修习。虽然这是分别，但却是与无分别智慧极其相顺的因。如《三摩地王经》中说：“若于诸法各别观无我。”等等，如前所引。因此，《修次第下篇》中也说：“虽是分别之体性，然以如理作意之体性故，能生无分别智，故欲得彼智慧者，当依于此。”如是说。如果有人认为，《般若波罗蜜多经》中说，如果认为色等是空性和无我的，那就是在执着相。因此，对空性进行分别观察是不合理的。像这种情况，是指执着空性为实有而说的，而不是仅仅执着为空性。这一点之前已经多次阐述过了。如果不是这样，那么在那些经部中，菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，修习般若波罗蜜多时，应如是如是地进行观察和决定思考：什么是般若波罗蜜多？这是谁的般若波罗蜜多？难道任何不存在和不可见的法就是般若波罗蜜多吗？如果如是如是地进行观察，如是如是地进行决定思考。如是说，在修习般若波罗蜜多时，允许进行观察。以及《心经》中，当被问及如何修习甚深般若波罗蜜多时，回答说：五蕴也应如实地观为空性。以及《摄颂》中也说：何时将有为无为以及黑白法，
English
It is impossible. Ordinary beings cannot attain the state of an Arya because the two, cause and effect, are different. Similarly, just as a blue sprout grows from a white seed, smoke arises from fire, and a man is born from a woman, countless different kinds of cause and effect appear. The non-conceptual wisdom of the Aryas is the direct realization of the meaning of selflessness, which is empty of objects grasped as self. To generate this, one must now analyze the object of grasping as self separately and meditate by realizing its non-existence. Although this is conceptualization, it is a cause that is very much in accordance with non-conceptual wisdom. As it says in the Samadhiraja Sutra, "If one separately contemplates the selflessness of phenomena," and so on, as quoted before. Therefore, it is also said in the last part of the Stages of Meditation, "Although it is the nature of conceptualization, because it is the nature of proper attention, non-conceptual wisdom will arise, so one should rely on it because one desires that wisdom." It is said. If someone thinks that the Perfection of Wisdom Sutra says that if one practices thinking that form and so on are emptiness and selflessness, then one is practicing with signs. Therefore, it is unreasonable to separately contemplate emptiness. Such cases refer to grasping emptiness as truly existent, not just grasping it as emptiness. This has been explained many times before. If it were not so, then in those sutras, bodhisattvas, great beings, practice the Perfection of Wisdom and meditate on the Perfection of Wisdom, and should examine and definitely think in this way: What is the Perfection of Wisdom? Whose is this Perfection of Wisdom? Is any non-existent and invisible dharma the Perfection of Wisdom? If one examines in this way and definitely thinks in this way. It is said that one should examine when meditating on the Perfection of Wisdom. And in the Heart Sutra, when asked how to practice the profound Perfection of Wisdom, the answer is: The five aggregates should also be truly viewed as empty of their own nature. And in the Compendium, it is also said: When conditioned and unconditioned things and black and white dharmas,