Tibetan
མ་གསུམ་གར་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དཔྱད་པ་མང་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཤིང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དཔྱད་པ་དེ་དག་བྱེད་པར་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཞི་ལྷག་གང་རུང་རྙེད་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཞི་གནས་མ་གྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་ལྟ་བའི་གོ་བ་མི་འཚོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་འོག་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་རྣམས་གསུངས་པས་དེའི་རིམ་པའི་གནད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བསྒྲུབས་ནས་བདག་མེད་གཉིས་ལ་དཔྱོད་པ་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང༌། བློ་གྲོས་མཉམ་གཞག་འོག་ཏུ་ནི། །ཐ་སྙད་སྒོ་ནས་གཟུང་བྱ་བའི། །ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་འདི་དག་ལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟར་བརྟག །ཅེས་གསུངས་ཤིང༌། འགྲེལ་པར། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པའི་འོག་ཏུ་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་རྣམས་བྱ་བར་གསུངས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཞི་གནས་བསམ་གཏན་ལེའུར་འབྱུང་བ་བཞིན་བསྒྲུབས་ནས། དེ་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ན་རིགས་པའི་དཔྱད་པས་བསྒོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་བསླབ་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཏིང་ ངེ་འཛིན་སྔོན་དུ་བསྒྲུབས་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་དེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པས་ལོག་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ཏུ་མ་ཟད་གཞུང་ཆེ་བ་དུ་མ་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དཔྱོད་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་འོག་ཏུ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དཔྱད་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་འཇིག་ལ། གསར་དུ་ཡང་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་སྔར་གནས་པ་གྲུབ་པའི་ཞི་གནས་ཀྱང་སྐྱོང་དགོས་ལ། དཔྱད་སྒོམ་ཡང་བྱ་དགོས་པས་གཉིས་ཀ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷག་མཐོང་གི་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་པའི་མཐར། དོན་དེ་ལ་འཇོག་སྒོམ་བྱས་པས་བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལ་མཁས་པ་དེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་མང་བས་གནས་གང་དང་གང་དུ
Chinese
据说，在三种情况下，一旦止观成就，就应该通过大量分析来进行冥想。而且，《入行论》中也说：“瑜伽士会阻止自我。”等等，说明冥想时要进行这些分析。因为瑜伽士是指获得了止观中的任何一种的人。而且，在止观成就之前，并不是不寻求观看的意义。因为在禅定之后，智慧的章节中讲述了观看的分析，所以通过那个次第的关键，完成了禅定，意在分析两种无我。而且，《中观心要》中也说：“智慧在等持之后，通过名言之门，对于这些可把握的法和事物，要用智慧这样来观察。”而且，注释中说，在生起禅定之后，应该进行观看的分析。而且，《入行论》中也说，像止观禅定品中所说的那样成就之后，然后当冥想智慧时，要通过理性的分析来进行冥想。因此，最后两种波罗蜜多的次第和最后两种学处的次第，都是先成就禅定，然后是冥想智慧的次第。对于那个智慧的冥想方式，所有通过分析如何和多少来进行讲述的，都是冥想的次第，所以不要错误地思考。不仅如此，许多大论典中都这样说，所以在冥想时进行分析是毫无疑问的。这样，在止观成就之后，当冥想胜观时，如果只进行分析冥想，那么之前的止观就会消失。而且，因为没有新地修习，所以会变得没有止观。因此，胜观也不会生起，就像之前说的那样。因此，必须守护之前已经成就的止观，而且也必须进行分析冥想，所以两者都是需要的。也就是说，在完成了胜观的分析冥想之后，通过将意义安住在那个上面来进行安住冥想，从而成就缘于无我的止观双运。在《中观次第论》中，圣者功德云也说道：像这样，精通过患的人，为了远离一切戏论，就瑜伽于冥想空性。他因为大量冥想空性，无论在何处
English
It is said that in the three cases, once Shamatha and Vipassana are accomplished, one should meditate by doing a lot of analysis. Moreover, it is also said in the Bodhisattvacharyavatara, "Yogis prevent self," etc., which explains that these analyses should be done during meditation. Because a yogi refers to someone who has attained either Shamatha or Vipassana. Moreover, it is not that one does not seek the meaning of viewing before Shamatha is accomplished. Because after Samadhi, the chapter on wisdom speaks of the analysis of viewing, so through the key of that sequence, Samadhi is accomplished, intending to analyze the two non-selves. Moreover, it is also said in the Madhyamakahridaya, "Wisdom after Samahita, through the door of names, for these graspable dharmas and things, one should examine them with wisdom in this way." Moreover, the commentary says that after the arising of Samadhi, the analysis of viewing should be done. Moreover, it is also said in the Bodhisattvacharyavatara, that after accomplishing as it is said in the chapter on Shamatha Samadhi, then when meditating on wisdom, one should meditate through rational analysis. Therefore, the sequence of the last two Paramitas and the sequence of the last two trainings are all the sequence of first accomplishing Samadhi and then meditating on wisdom. For that way of meditating on wisdom, all that is spoken through analyzing how and how much is the sequence of meditation, so do not think wrongly. Not only that, but many great treatises say so, so there is no doubt that analysis is done during meditation. In this way, after Shamatha is accomplished, when meditating on Vipassana, if one only does analytical meditation, then the previous Shamatha will be destroyed. Moreover, because it is not newly cultivated, it will become without Shamatha. Therefore, Vipassana will not arise either, as said before. Therefore, one must protect the previously accomplished Shamatha, and one must also do analytical meditation, so both are needed. That is, after completing the analytical meditation of Vipassana, by placing the meaning on that, one does the abiding meditation, thereby accomplishing the union of Shamatha and Vipassana that focuses on non-self. In the Madhyamakakramala, the noble Ratnamegha also said: Like this, the one who is skilled in faults, in order to be separated from all elaborations, is in yoga with meditating on emptiness. Because he meditates on emptiness a lot, wherever
Tibetan
་སེམས་འཕྲོ་ཞིང༌། སེམས་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ ན་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིས་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཙམ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དཔྱོད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་དེས་ནི་སེམས་འཕྲོ་བའི་ཡུལ་དང་འཕྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་རྣམས་བརྟགས་པ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྟོང་པར་རྟོགས་པ༌ཡང་བཙལ་བའམ་དཔྱད་པ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང་དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཚེ་བྱེད་པར་གསུངས་ཤིང་། དཔྱད་ནས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དེས་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པས། ཡོངས་སུ་དཔྱད་པས་འཚོལ་བའི་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར། ཧྭ་ཤང་འདོད་པ་ལྟར་སེམས་འཕྲོ་བ་བསྡུས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་མཚན་མེད་དམ་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རིགས་པའི་མཚོན་གྱིས་བཤིག་ལ། བདག་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་དྲང༌། དེ་ལྟར་བདག་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ན། དེ་བཀག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའང་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པའི་དངོས་མེད་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་མོ་གཤམ་དང་བུ་དམིགས་པ་ལ་བལྟོས་ཏེ་དེ་གཉིས་ནམ་ཡང་མ་དམིགས་ན། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པ་བདེན་པར་ཡོད་པར་འགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་མི་ འདོགས་པ་ལྟར། དངོས་པོ་བདེན་པ་བ་འགའ་ཡང་གཞི་འགར་ཡང་མ་དམིགས་ན། དེའི་དངོས་མེད་བདེན་པ་བ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོའམ་དངོས་མེད་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གང་རུང་ཡིན་པས། ཁྱབ་བྱེད་ལོག་ན་ཁྱབ་བྱ་ཡང་ལྡོག་པར་སྒོམ་རིམ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་གང་ལ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངེས་པ་གཏིང་ནས་འདྲོངས་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་དེས་ཐག་བཅད་པའི་དོན་
Chinese
心散乱，如果完全寻觅使心显现欢喜的那些处所的自性，就会了悟到是空性。哪里是心，如果寻觅那里，也会了悟到是空性。心通过什么来了悟，如果寻觅那自性， 就会了悟到是空性，像这样了悟就能进入无相瑜伽，是这样说的。这表明，唯有先进行彻底的思辨才能进入无相之境。仅仅是完全舍弃作意，而不以智慧去观察事物的自性，就无法进入无分别之境，这一点已经非常清楚地表明了。如是说。那个教证是说，如果观察心散乱的对境和散乱的心，就会了悟到是空性，并且了悟到的空性，如果寻觅或观察，也会了悟到是空性，还说那些在修习空性时起作用。还说通过观察而了悟到空性就能进入无相瑜伽。因此，如果不预先进行通过彻底观察而寻觅的理性的观察，就像和尚所希望的那样，仅仅是舍弃了收摄心散乱的作意，是不可能进入无相或无分别的，这一点已经清楚地表明了。因此，如前所说，用理性的利剑斩断诸法中连微尘许的二我自性也不成立，从而坚定地确信无我。像这样，如果二我的事物不存在，那么被它遮止的事物不存在，又有什么是真实成立的呢？就像认为石女的儿子不存在，是依赖于石女和儿子这两个概念，如果这两个概念从来没有被设定过，那么石女的儿子不存在，谁也不会安立为真实存在一样。如果任何真实的事物在任何基础上都没有被设定过，那么认为它的不存在是真实存在的分别念也不会生起。因此，执著相的分别念全部都会消失，因为如果是实执的分别念，那么一定是执著事物或非事物为真实的分别念中的任何一种。因此，《修次第》中说，如果周遍消失，那么被周遍也就会消失。像这样，对于事物存在与否，没有丝毫真实成立的确定性，生起彻底的定解，并且以此决定的意义
English
The mind wanders, and if one completely seeks the nature of those places that make the mind manifest joy, one will realize emptiness. Wherever the mind is, if one seeks there, one will also realize emptiness. Whatever the mind realizes through, if one seeks that nature completely, one will realize emptiness. It is said that realizing in this way leads to entering the yoga without signs. This shows that only by first engaging in thorough contemplation can one enter the state without signs. It is very clearly shown that merely abandoning mental activity completely, without examining the nature of things with wisdom, cannot lead to entering the state of non-conceptualization. Thus it is said. That scriptural passage says that if one examines the objects of the wandering mind and the wandering mind itself, one will realize emptiness, and that the emptiness that is realized, if sought or examined, will also be realized as emptiness, and it also says that those things function during the practice of emptiness. It also says that by realizing emptiness through examination, one can enter the yoga without signs. Therefore, without first engaging in rational examination that seeks through thorough contemplation, as the Hwashang desires, merely abandoning the mental activity of gathering the wandering mind, it is clearly shown that it is impossible to enter the state without signs or non-conceptualization. Therefore, as previously explained, use the sword of reason to cut off the self-nature of the two selves in all phenomena, not even a particle of which is established, and thereby firmly establish the certainty of selflessness. In this way, if the entity of the two selves does not exist, then what is there that is truly established as the non-existence that is negated by it? It is like holding that the non-existence of a barren woman's son exists, which depends on the concepts of a barren woman and a son. If those two concepts are never posited, then no one would ever posit that the non-existence of a barren woman's son truly exists. If no truly existing thing is ever posited on any basis, then the conceptual thought that holds its non-existence to truly exist will also not arise. Therefore, all conceptual thoughts that grasp at signs will cease, because if it is a conceptual thought of grasping at reality, then it must be one of the conceptual thoughts that grasp at either things or non-things as real. Therefore, the *Stages of Meditation* says that if the pervader ceases, then the pervaded will also cease. In this way, there is no certainty that anything, whether existent or non-existent, is truly established, not even a particle. Generate a certainty that penetrates deeply, and the meaning determined by it