Tibetan
སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པས། རྟགས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཚུལ་རྣམས་སྔར་ བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཚིག་གསལ་ལས། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྙད་པའི་དོན་འདི་ནི་རྟོག་གེ་པ་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་བཀོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འདི་ལ། འདིར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་གང་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་སྐད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རམ། འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་ནི་རང་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། དོན་དམ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཉིད་དང་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དོ། །ཞེས་འདིས་སྐྱོན་འདི་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་འདིས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་རང་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ལ། ཟླ་བ་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འདོད་པ་དག་ན་ རེ། ས་ནི་དོན་དམ་པར་སྲ་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རླུང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་གེ་འབར་བ་སོགས་སུ་བཀོད་པ་ལ། དོན་དམ་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་ན་རང་གིས་མ་གྲུབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་ན་ཕྱི་རྒོལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །དེས་རྟགས་མ་གྲུབ་པར་མི་འཇོག་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་གྲུབ་པ་ལ་རྟགས་མ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པར་རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་འབྱུང་བ་ཙམ་ཞིག་འགོད་ན་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་འདྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ཚིག་གསལ་གྱི་དགོངས་པ་གཏན་མ་ཡིན་ཅིང་སློབ་དཔོན་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་བཞེད་པའང་མ་ཡིན་པས་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན།
Chinese
由于没有成立的量，所以要知道因不成的方式如前所说。此处《明句论》中说：像那样是这样，因为如所说之义，此理智者自己已经承诺了。如何呢？内部的生处产生之因等是存在的，因为如是如来所说。凡是如来所说，就是那样，例如涅槃是寂静的。对于他人所立的这个能立，此处你所欲的作为理由的意义是什么？是如来在世俗中如是说的缘故吗？还是在胜义中说的缘故？如果是在世俗中，那么对于自己来说，理由的意义是不成立的。并且，在胜义中，所要成立的和能成立的本身不成立的缘故，就是理由不成立的意义本身和相违的意义。这是他所说的过失。因为这样，他自己以这种方式承诺了理由不成立，因此，对于一切以事物之法作为理由而安立的随后的比量，由于理由等对于自己不成立的缘故，一切能立都将完全毁灭。对于所说此义，想要随顺月称的人说：地不是胜义中坚硬的自性，因为是地界，如风一样，在《理智火焰》等中安立。如果安立“在胜义中是地界的缘故”，那么自己不成立；如果安立“在世俗中是地界的缘故”，那么对于外道的有事论者来说不成立。如果他不认为因不成，那么说，由于这二者的门径不成立，因不成遍及，与自己所承诺的相违。有些人说，如果只安立地界，那么会被理智所不成立而遮止。以这种方式破斥，完全不是《明句论》的意趣，而且论师也不是那样认为的，因此对于两种宗派都是颠倒的说法。那么，应该如何呢？
English
Since there is no valid means of proof, one should understand how the sign becomes unestablished as previously explained. Here, in the Clear Words, it says: 'That being so is like this, because this meaning as stated is something that this logician has himself accepted. How so? The causes and so forth that produce the internal sense bases are indeed existent, because the Tathagata has said so. Whatever the Tathagata has said is indeed so, just as 'Nirvana is peace.' To this proof established by others, what is it that you here desire as the meaning of the reason? Is it because the Tathagata spoke thus in conventional truth? Or because he spoke in ultimate truth? If it is in conventional truth, then for oneself, the meaning of the reason is not established. And, because in ultimate truth, what is to be proven and the means of proving are themselves not established, it is the very meaning of the unestablished reason and the meaning of contradiction.' This is the fault he has stated. Because in this way he himself has accepted that the reason is unestablished, therefore, for all subsequent inferences that establish the dharma of things as the reason, because the reason and so forth are not established for oneself, all means of proof will be completely destroyed. Regarding the meaning of what was said, those who wish to follow Chandrakirti say: 'Earth is not ultimately of the nature of hardness, because it is an element, like wind,' as established in the Blazing Intellect and so forth. If one establishes 'because it is an element in ultimate truth,' then it is not established for oneself; if one establishes 'because it is an element in conventional truth,' then it is not established for the external opponent who speaks of things. If he does not consider the sign to be unestablished, then it is said that it contradicts what one has oneself accepted, that the unestablishment through these two gateways is pervaded by the unestablished sign. Some say that if one establishes only the element, then it will be obstructed by the non-establishment by reason. Refuting in this way is definitely not the intention of the Clear Words, and the teacher also does not think that way, so it is a perverse statement for both systems. So, how should it be?
Tibetan
གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྙད་པའི་དོན་འདི་ནི་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་དེ་གཏན་ཚིགས་ལའང་སྦྱོར་བར་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གཞུང་དེ་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་ཅན་དང་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པའི་མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་དེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་ལ། འཁྲུལ་པས་རྙེད་པའི་དོན་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པར་འཇོག་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་མ་གྲུབ་ལ། མ་འཁྲུལ་བས་རྙེད་པའི་དོན་དེ་དག་ཏུ་འཇོག་ན་རང་གི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ མ་གྲུབ་པར་སྔོན་དུ་བཤད་པ་ནི་ཇི་སྐད་བསྙད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་མ་གྲུབ་པར་འཇོག་པ་དེ་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་སྟོན་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟག་པ་མཛད་པ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྟགས་སུ་འགོད་དམ། དོན་དམ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྟགས་སུ་འགོད་ཅེས་བརྟག་པ་བྱེད་པ་ནི་ཡེ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཕྱོགས་སྔ་བསླངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཅན་བདེན་བརྫུན་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་བཞག་དགོས་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གང་རུང་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པའང་དེ་ལྟར་འདོད་པས། རགས་པ་དེ་འདྲ་བའི་ལྟག་ཆོད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་པཎྜི་ཏ་འདི་འཁྲུལ་བ་ག་ལ་སྲིད། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་དེ་བདེན་གཉིས་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པས་རང་ལ་མ་གྲུབ་ལ། དོན་དམ་པར་ཡིན་ན་ངེད་ཀྱིས་དོན་དམ་དུ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་ངེད་ལ་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། བདེན་གཉིས་གང་དུའང་མེད་པའི་དོན་ནི་མི་འདོད་པས་དེ་གསལ་བར་མཛད་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ན་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་འབྱུང་བ་དེ་བདེན་གཉིས་ གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི། བདེན་གཉིས་ཀྱི་འབྱུང་བ་གང་རྟགས་སུ་འགོད་ཅེས་སྨྲ་ན་ཕྱོགས་སྔ་གཏན་མ༌གོ་བའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་གང་ཡིན་དྲིས་ནས་དོན་དམ་ཡིན་ན་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ
Chinese
因为，如是所说之义，是此（指静命论师）自己所承诺的。所说的“如是所说”是指：先前所说的有法不成之理，并且也应将其应用于能立上。因为紧接着就说了那个论典。这样一来，在此处转变，像有法和能立的现量一样，不会超出错与不错两种情况。如果以错乱所获得的意义安立为能立等，则对于说有实事者来说是不成的。如果以不错乱所获得的意义安立为那些，则不能以自己的量成立，因此自续的宗和有法等不成，先前所说的是“如是所说”的意义。以那样的方式安立为不成，如何显示是善逝护所承诺的呢？就是说，所谓“因为如来所说”，是指从二谛的角度进行观察。它的意思是：要将“因为如来在世俗中说”作为能立吗？还是要将“因为如来在胜义中说”作为能立呢？这样进行观察是不行的。如同先前提出前陈一样，有法必须安立为不以真假作区分，否则，就像希望对于辩论双方中的任何一方都会成为不成一样，能立和比喻等也同样这样认为。对于如此粗略的诘难，这位圆满的班智达怎么可能会错乱呢？因此，所谓“因为如来所说”，是在询问能立的意义是二谛中的哪一个。如果是世俗谛，那么自己不这样认为，因此对自己是不成的。如果是胜义谛，那么我们已经遮止了在胜义中果有或无以及二者都从因产生，因此对我们来说是不成立的。而二谛中都不存在的意义是不认可的，因此不需要明确说明。在那上面写着“因为是生起”，如果询问作为能立的生起是二谛中的哪一个，那么与先前相同。如果说二谛的生起中的哪一个应该作为能立，那么就是没有理解前陈的要点。像这样询问是二谛中的哪一个之后，如果是胜义谛，那么对自己是不成的。如果是世俗谛，那么对其他人来说...
English
Because, the meaning of what is said as such is what this (Śāntarakṣita) himself promised. What is said as "as said" refers to the way of the subject not being established as previously stated, and it is said that it should also be applied to the reason. Because that treatise was spoken immediately after that. In that case, here it changes, like the direct perception of establishing the subject and the reason, it does not go beyond the two cases of being mistaken or not mistaken. If the meaning obtained by mistake is established as the reason, etc., then it is not established for those who speak of entities. If the meaning obtained without mistake is established as those, then it cannot be established by one's own valid cognition, so the proponent's own sign and the subject, etc., are not established. What was previously said is the meaning of "as said." How does the Well-Protected One show that he promised to establish non-establishment in that way? That is to say, "Because the Tathāgata said so" refers to examining from the perspective of the two truths. Its meaning is: Should we establish "because the Tathāgata spoke in conventional truth" as the reason? Or should we establish "because the Tathāgata spoke in ultimate truth" as the reason? It is not possible to examine in this way. Just like raising the prior argument, the subject must be established without distinguishing between true and false. Otherwise, just as one wishes that it would become unestablished for either the proponent or the opponent, the reason and the example, etc., are also considered in the same way. How could this perfect scholar be confused by such a rough refutation? Therefore, "Because the Tathāgata said so" is asking which of the two truths is the meaning of the reason. If it is conventional truth, then one does not think so, so it is not established for oneself. If it is ultimate truth, then we have already prohibited that in ultimate truth, the result exists or does not exist, and both arise from the cause, so it is not established for us. And the meaning that does not exist in either of the two truths is not accepted, so there is no need to clarify it. On that it is written, "Because it is arising." If you ask which of the two truths is the arising that is established as the reason, then it is the same as before. If you say which of the two truths' arising should be established as the reason, then you have not understood the point of the prior argument. After asking which of the two truths it is like this, if it is ultimate truth, then it is not established for oneself. If it is conventional truth, then for others...