Tibetan
མས་ཟིན་པའི་མཐུས་རླུང་ལས་སུ་རུང་བ་སྐྱེ་ལ། དེ་སྐྱེས་པ་ན་ལུས་དང་སེམས་ལ་དགའ་བདེ་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ཞིང༌། དེ་སྐྱེས་པ་ན་དགའ་བདེའི་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསལ་བའི་མཐུས་སེམས་ལ་གསལ་ཆ་འོང་བས་ན། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་འོང་ལ་སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ཆེས་མང་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ཕྱེད་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རེ་རེ་བསྒོམས་པས་མི་ཆོག་པར་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་སྙམ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མཚན་མོ་ལོགས་རིས་བལྟ་བའི་དོན་དུ་མར་མེ་སྦར་བ་ན། མར་མེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་རླུང་གིས་མི་གཡོ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་ན་བྲིས་སྐུ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ མཐོང་ལ། མར་མེ་མི་གསལ་བའམ་གསལ་ཡང་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ན་གཟུགས་རྣམས་གསལ་པོར་མི་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། ཟབ་མོའི་དོན་ལྟ་བ་ལའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་མི་གཡོ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་མཐོང་གི །སེམས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་གནས་པའི་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བའི་མིག་དང་བྲལ་བས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་ལ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བརྟན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་ན། རང་དབང་མེད་པར་གཡོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་གིས་དཀྲུགས་པས་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་མཐོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། ཞི་གནས་དང་བྲལ་བའི་ལྷག་མཐོང་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་གྱི། རླུང་གི་ནང་ན་འདུག་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཉིས་ཀ་འདྲ་བར་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་མ་མཐོང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་ཤེས་རབ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་མོད་ཀྱི། མི་གསལ་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་གཟིགས་ཏེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མར་མེ་རླུང་མེད་པར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་གཞན་དག་གིས་མི་ཕྱེད་དེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། ཞི་གནས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོ་བ་མེད་པར་འགྱུར། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རི་དང་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་གར་བཞག་ཏུ་ལྷན་ལྷན་སྡོད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ལག་རྗེས་ཡིན་ལ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བས་བསྒུལ་མི་ནུས་པའི་རི་དང་འདྲ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ལག་རྗེས་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་མ་གྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་ཀྱང་རླུང་ནང་གི་མར་མེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཧ་ཅང་གཡོ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གྱི་སྤྱི་ཡང་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་ གྲུབ་པའི་ཚེ་དཔྱད་ན་ནི་ཧ་ཅང་གཡོ་བའི་སྐྱོན་ལྡོག་པས་བདག་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་གསལ་བར་འགྱུར་བས་ལྷག་མཐོང་གི་སེམས་མི་གཡོ་བའི་ཆ་མི་རྟོག་པའི་ཞི་གནས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཆ་ཞི་གནས་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་མར་མེའི་གཟུགས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཆ་སྡོང་བུ་དང་མེ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་ཡི། རླུང་སྐྱོབ་པའི་ཡོལ་བ་སོགས་ལས་མི་སྐྱེ་ཡང་མར་མེ་མི་གཡོ་བའི་བརྟན་པའི་ཆ་དེ་ཡོལ་བ་སོགས་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། སེམས་ཆུ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་གཞི་མེད་པར་གནས་པ་མེད་དེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག
Chinese
由（业）力所生的风是可以利用的，当它产生时，身心会自然而然地产生喜悦，所以产生快乐并不矛盾。当它产生时，由于喜悦的感受清晰，心会变得明朗。因此，所有乐明无念的禅定都无法证实对实相的证悟。所以，证悟空性的禅定也会有乐明无念，而没有将心转向空性的禅定也会有乐明无念，而且非常多，所以必须区分这两者的差别。第四，必须修习止观二者的理由是：为什么修习止和观任何一个都不行，而必须修习两者呢？现在要解释：例如，为了在夜晚观看壁画而点燃蜡烛，如果蜡烛非常明亮，并且不被风吹动，那么壁画就会看得非常清楚。如果蜡烛不亮，或者亮却被风吹动，那么图像就无法看清楚。同样，在观看深奥的意义时，如果具备毫不颠倒地确定实相意义的智慧，以及心如所愿地安住不动的定力，那么就能清楚地看到实相。即使有心不散乱而安住的无念禅定，如果没有通达实相的智慧，就像失去了观看实相的眼睛一样，无论多么习惯禅定，也不可能证悟实相。即使有通达无我实相的见解，如果没有心专注一处、稳固的禅定，那么就会被不由自主摇动的分别念之风所扰乱，因此不可能清楚地看到实相的意义，所以必须修习止观二者。《修习次第中篇》中说：仅仅是脱离了止的观，会使瑜伽行者的心散乱于外境，就像风中的蜡烛一样无法稳定。因此，智慧的光芒不会非常明亮地显现，所以应该平等地修习两者。因此，《圣大般涅槃经》中也说：声闻乘的人
English
The wind produced by the power of (karma) is usable. When it arises, joy and happiness naturally arise in body and mind, so the arising of happiness is not contradictory. When it arises, the mind becomes clear due to the clarity of the feeling of joy. Therefore, all blissful, clear, and non-conceptual samadhi cannot prove the realization of reality. Therefore, the samadhi that realizes emptiness will also have bliss, clarity, and non-conceptuality, and the samadhi that does not turn the mind towards emptiness will also have bliss, clarity, and non-conceptuality, and there are very many, so the difference between the two must be distinguished. Fourth, the reason why both shamatha and vipashyana must be practiced is: why is it not enough to practice either shamatha or vipashyana, but both must be practiced? Now to explain: for example, when lighting a candle to view murals at night, if the candle is very bright and not moved by the wind, then the murals will be seen very clearly. If the candle is not bright, or bright but moved by the wind, then the images cannot be seen clearly. Similarly, when viewing profound meanings, if one has the wisdom to ascertain the meaning of reality without any inversion, and the unwavering concentration of mind that abides as desired, then one will clearly see reality. Even if there is non-conceptual samadhi in which the mind abides without distraction, if there is no wisdom to understand reality, it is like losing the eye to see reality. No matter how accustomed to samadhi, it is impossible to realize reality. Even if there is a view that understands the reality of selflessness, if there is no stable samadhi in which the mind is focused on one point, then it will be disturbed by the wind of discursive thoughts that move involuntarily, so it is impossible to clearly see the meaning of reality, so both shamatha and vipashyana must be practiced. The Middle Stages of Meditation says: "Vipashyana alone, without shamatha, will cause the yogi's mind to be distracted to external objects, like a candle in the wind, it will not be stable. Therefore, the light of wisdom will not appear very clearly, so both should be practiced equally." Therefore, the Great Nirvana Sutra also says: "The Shravakas
Chinese
不能见到趋入之理，因为专注的成分多而智慧少。菩萨们虽然能见到，但不清楚，因为智慧的成分多而专注少。如来能见到一切，因为具有止观平等。如是宣说，以止的力量，如灯置于无风之处，分别念的风不能使心动摇。以观的力量，断除一切恶见之网，他人不能破斥。如《月灯经》中说：如是，以止的力量，变得不动摇。以观的力量，变得如山。如是说。因此，心不从所缘境散乱，安住于所缘境，是止的足迹。证悟无我的真如，断除我见等恶见，如山一般不能被他人所动摇，是观的足迹，因此要分别辨别这些。在没有成就止之前，即使以分别的智慧分析无我的意义，也如风中的灯一样，心非常动摇，甚至无我意义的总相也不清楚。何时成就止的时候进行分析，就能避免非常动摇的过失，从而清楚地了解无我意义的总相，因此观的心不动的成分是从不作意的止中产生的。通达实相的成分不是从止中产生的。例如，使灯的形相清楚的部分是从灯芯和之前的火中产生的，不是从遮风的屏障等产生的，但是灯不动的稳定的成分是从屏障等产生的。像这样，如果以不被沉掉和掉举所扰乱的具有止的等持的智慧来观察，就能了解正确的意义，考虑到这一点，《正法集经》中说：如果心平等安住，就能如实了知真实。如是说。《修次第初篇》中说：因为心如水一样动摇，没有止的基础就无法安住，没有平等安住的心不能如实
English
The reasons for entering cannot be seen, because the component of concentration is large and wisdom is small. Bodhisattvas can see, but it is not clear, because the component of wisdom is large and concentration is small. The Tathagata sees everything, because he possesses equal shamatha and vipassana. Thus it is said, by the power of shamatha, like a lamp placed in a windless place, the winds of conceptualization cannot cause the mind to waver. By the power of vipassana, all nets of evil views are abandoned, and others cannot refute it. As it is said in the Moon Lamp Sutra: Thus, by the power of shamatha, it becomes unmoving. By the power of vipassana, it becomes like a mountain. Thus it is said. Therefore, the mind not being distracted from the object of focus, and remaining steadily on the object of focus, is the footprint of shamatha. Realizing the suchness of selflessness, abandoning evil views such as the view of self, and being like a mountain that cannot be moved by others, is the footprint of vipassana, therefore these should be distinguished separately. Before shamatha is accomplished, even if the meaning of selflessness is analyzed with discriminating wisdom, the mind is very agitated like a lamp in the wind, and even the general characteristic of the meaning of selflessness is not clear. When analysis is done at the time when shamatha is accomplished, the fault of being very agitated is avoided, and the general characteristic of the meaning of selflessness becomes clear, therefore the unwavering aspect of the mind of vipassana arises from the non-conceptual shamatha. The aspect of understanding reality does not arise from shamatha. For example, the aspect that makes the form of a lamp clear arises from the wick and the previous fire, not from the wind-protecting barrier, etc., but the stable aspect of the lamp not moving arises from the barrier, etc. Like this, if one examines with the wisdom of samadhi of shamatha that is not disturbed by sinking and excitement, one will understand the correct meaning, considering this, the Dharma Collection Sutra says: If the mind abides equally, one will know reality as it is. Thus it is said. The First Stage of Meditation says: Because the mind wavers like water, it cannot abide without the basis of shamatha, and the mind that does not abide equally cannot truly