Tibetan
ང་ངུས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱི། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོར་ནས་བཞག་ན་ནི་ཚེ་འདིར་ཡང་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་གོས་པར་འགྱུར་ལ། ཚེ་རབས་གཞན་དུའང་འཇུག་སྙིང་མི་འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སྦྱིན་པ་དེ་འདྲའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་འདྲའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་འདོད་དེ་མི་བཏང༌། །འཇིག་རྟེན་ནང་ན་གཏོང་འདོད་སེམས་ལྡན་པ། །གཏོང་བའི་ནང་ན་མཆོག་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱོད་པའི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དྲན་ཅིང་བསྒོམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ཞིང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་དོན་བསྡུས་པའི་གནད་དམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྔ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ལོག་པའི་སྤོང་སེམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས། སེམས་དེའི་གོམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སེམས་ཅན་གནོད་འཚེ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ད་དུང་སེམས་ཅན་རྣམས་གནོད་འཚེ་དང་མ་བྲལ་བས་སྔར་བྱོན་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ ཕར་ཕྱིན་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་གནོད་འཚེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཀྲི་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གནོད་འཚེ་དང་བྲལ་ལམ་མ་བྲལ་ཡང་བླ་ཡི། རང་གི་རྒྱུད་སྟེང་དུ་དེ་དག་ལ་གནོད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྤོང་སེམས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ཏུ། །དེ་དག་གསོད་མི་འགྱུར་བར་བསྐྲད། །སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གསུམ་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་གཙོ་བོ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤོང་བའི་སེམས་སུ་བཤད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་བཅུ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མི་དགེ་བ་བདུན་སྤོང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྤོང་བ་བདུན་ཡིན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ཡིད་གཅགས་པའི་མེ་ཞི་བས་བསིལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་དག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྤོང་བ་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོས་གསུམ་པོ་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་དེའི་དོན་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པ་དང་ཉམས་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བས། གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཞོག་རང་གི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་བྱ་བ་ལ་ལྷོད་པར་མི་བྱ་བར་བསྲུང་སྡོམ་ལ་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་དགོས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱན་ལྡན་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་དོན་གང་བརྩོན་པས། །རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོག་མར་ཡོངས་སུ་སྦྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་མཐུ་ཡི་སྟོབས་ཀྱང་བསྐྱེད། །ཅེས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་རང་དོན་མི་ནུས་ན། །གཞན་དོན་ཚུལ་ལ་མཐུ་ཡོད་ག་ལས་འོང༌། །དེ་ཕྱིར་གཞན་དོན་ལེགས་པར་བརྩོན་པ་ཡིས། །འདི་ལ་རིམ་གྲོ་གློད་པར་རིགས་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའང་འཇུག་ལྡོག་གི་གནས་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་ལྟར་ལག་ཏུ་ལེན་པ་ལ་རག་ལས་ལ། དེ་ཡང་བསྲུང་བར་འདོད་པའི་བློ་ཤུགས་དྲག་ཅིང་བརྟན་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས། མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་ བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་རིང་དུ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་འདོད་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དེ་བས་མི་བཟད་འཇིགས་པ་མཐོང་བྱ་ཞིང༌། །སྤང་འོས་ཆུང་ཡང་རྣམ་པར་སྤང་བར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལྟར། ཉེས་དམིགས་ཀྱིས་འཇིགས་ནས
Chinese
我能圆满布施的波罗蜜多。如果舍弃这一切，那么今生也会经常被极其沉重的罪过所缠绕，来世也不愿进入，因此进入菩萨的行径极其困难。此外，《波罗蜜多集》中说：“布施的根本是菩提心，如此布施，想施舍而不施舍，世间具有施舍心者，施舍中最为殊胜，如是胜者所说。”如是所说，忆念并修习行持之所依菩提心，以及发愿菩提并发愿，是所有布施的根本和所有布施中最殊胜的，因此应当努力。这是善臂所请问的意义的精要。第二，戒律的波罗蜜多有五种：戒律的自性，进入修习它的方法，戒律的详细分类，成办它们的时候应该如何做，以及它们的意义的总结。第一，使心从对他人造成危害的根本上返回的舍弃之心就是戒律。因此，这种心的习气越来越圆满，就会变成戒律的波罗蜜多。并不是通过将外境的一切有情安置于远离损害来圆满戒律的波罗蜜多。如果不是这样，那么因为有情们还没有远离损害，所以过去的胜者们就没有圆满戒律的波罗蜜多，而且也无法将这些有情引导到远离损害的方向。因此，外境的一切有情远离或不远离损害都可以，但在自己的相续中，使对他们造成损害的舍弃之心成为习惯，这才是戒律的修行。如《入行论》中说：“于何处能令，鱼等不遭杀，当放彼等处，说彼戒圆满。”如是。戒律有三种，但此处主要以律仪戒的角度，说是舍弃之心。这也是从具足意乐的角度来说的，不好。
English
I can perfect the perfection of generosity. If all of these are abandoned, then in this life one will be constantly clothed by extremely heavy faults, and in future lives one will not want to enter, therefore entering the conduct of a Bodhisattva will be extremely difficult. Furthermore, in the Compendium of Perfections it says: "The root of such generosity is the mind of enlightenment. Such generosity, wanting to give but not giving, among those in the world who have the mind to give, is said by the Victorious Ones to be the best of giving." As it is said, remembering and meditating on the mind of enlightenment, the basis of conduct, and aspiring to enlightenment and making aspirations, is the root of all giving and the best of all giving, therefore one should strive for it. This is the essential point of the meaning requested by Good Arm. Second, the perfection of discipline has five aspects: the nature of discipline, the method of entering into its cultivation, the detailed classification of discipline, how to act when accomplishing them, and the summary of their meaning. First, the mind of renunciation that turns the mind away from harming others, along with its basis, is discipline. Therefore, the habit of that mind becomes more and more complete, and it becomes the perfection of discipline. It is not that the perfection of discipline is completed by placing all sentient beings in the external world away from harm. If that were not the case, then because sentient beings have not yet been separated from harm, the Victorious Ones of the past would not have perfected the perfection of discipline, and they would not be able to lead those sentient beings in the direction of being separated from harm. Therefore, whether all sentient beings in the external world are separated from harm or not, it is sufficient, but the practice of discipline is to make the mind of renunciation, which turns away from harming them, habitual in one's own mind. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "Where can one place, fish and other beings, so that they will not be killed? It is said that the perfection of discipline is attained, from obtaining the mind of renunciation." Thus. There are three types of discipline, but here, mainly from the perspective of the discipline of vows, it is said to be the mind of renunciation. This is also from the perspective of having intention, it is not good.
Chinese
这是舍弃十种（不善）的舍弃。从自性的角度来说，这是舍弃七种不善的，身语之业的自性之舍弃七种。如《入行论释》中说：因为不接受烦恼，不产生罪恶，心中熄灭了贪恋之火而感到清凉，或者因为是安乐之因，所以是圣者们应该依止的，这就是戒律。它也具有舍弃七种的特征。这三种法，即不贪著、不嗔恨和正确的见解，是这些的引发因素。因此，从引发因素和具备引发因素的戒律的角度来说，阐述了十种业道。如是说。第二，这样发菩提心后，承诺学习行为，这意味着承诺使一切众生都具备圆满正等觉的戒律之庄严，所以必须成办其意义。而这也要首先生起自己戒律完全清净的力量。如果自己的戒律不清净或破损，就会堕入恶趣，更不用说利益他人，连自己的利益也无法成办。因此，以精勤于利益他人的缘故，不要放松对戒律的珍视，必须非常严格地守护。如《波罗蜜多集论》中说：为了使一切有情都具备圆满正等觉的戒律庄严，如果精勤于此，首先要完全清净自己的戒律，也要生起戒律清净的力量。又说：如果戒律破损，连自己的利益都无法成办，又怎么可能有力量利益他人呢？因此，以好好地精勤于利益他人的缘故，不应该放松对此的恭敬。如是说。这样，戒律完全清净也依赖于如理如实地受持进入和返回之处。而这也要随顺想要守护的强烈而坚定的意乐，通过长久地修习不守护的过患和守护的利益，来生起守护的意乐。第一，如其中所说：因此，应当见到不悦意的怖畏，即使是微小的应舍弃之物，也要完全舍弃。如是说。因过患而畏惧。
English
This is the abandonment of abandoning ten (non-virtues). From the perspective of its own nature, it is the abandonment of seven non-virtues, the nature of the actions of body and speech, the abandonment of seven. As it says in the commentary on the "Entering the Bodhisattva's Way of Life": Because it does not accept afflictions, does not produce sins, and the fire of attachment is extinguished in the heart, it feels cool, or because it is the cause of happiness, it is what the holy ones should rely on, this is discipline. It also has the characteristics of abandoning seven. These three dharmas, namely non-attachment, non-hatred, and correct view, are the causes of all these. Therefore, from the perspective of the causes and the discipline that possesses the causes, the ten paths of action are explained. So it is said. Second, after generating the mind of enlightenment in this way, promising to learn the conduct means promising to make all sentient beings possess the adornment of the discipline of complete and perfect enlightenment, so its meaning must be accomplished. And this also requires first generating the power of one's own discipline being completely pure. If one's own discipline is not pure or broken, one will fall into the lower realms, let alone benefit others, even one's own benefit cannot be accomplished. Therefore, because of diligence in benefiting others, one should not relax in cherishing discipline, and one must be very strict in guarding. As it says in the "Compendium of Perfections": In order to make all sentient beings possess the adornment of the discipline of complete and perfect enlightenment, if one is diligent in this, one must first completely purify one's own discipline, and also generate the power of the purity of discipline. It also says: If discipline is broken, even one's own benefit cannot be accomplished, how can there be power to benefit others? Therefore, by diligently striving to benefit others well, one should not relax in respecting this. So it is said. In this way, the complete purity of discipline also depends on taking up the places of entering and returning as they are in reality. And this also follows the strong and firm intention to guard, and through long-term meditation on the faults of not guarding and the benefits of guarding, one should generate the intention to guard. First, as it says in it: Therefore, one should see the unpleasant fear, and even the smallest thing that should be abandoned, one should completely abandon. So it is said. Fearing because of faults.