Tibetan
ར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདིས་བདག་གི་མ་བགྲང་ལས་འདས་པ་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ལན་འགའ་ཞིག་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་དེས་མ་བྱས་པའི་དུས་སུ་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་བསྐྱབས། ཕན་བདེ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས། ཁྱད་པར་དུ་ཚེ་འདིར་ཡང་དང་པོ་མངལ་དུ་ཡུན་རིང་པོར་བཟུང༌། དེ་ནས་བཙས་པའི་དུས་སུ་སྤུ་སེར་ཟེང་ངེ་བ༌ཞིག་ཤའི་དྲོད་ལ་བཅར། སོར་མོ་བཅུའི་ཁ་ལ་གཡེངས། ནུ་ཞོ་བསྣུན། ནོམ་བུ་ཁས་བསྙོད། སྣབས་ ལུད་ཁས་ཕྱིས། མི་གཙང་བ་ལག་པས་ཕྱིས་ཀྱིན་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྐྱོ་ངལ་མེད་པར་གསོས། དེ་ཡང་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་དུས་སུ་བཟའ་བཏུང་དང་། འཁྱགས་པའི་དུས་སུ་གོས་དང་། ཕོངས་པའི་དུས་སུ་ནོར་རང་གིས་སྤྱད་མི་བྲ་བ་རྣམས་བྱིན། ཡོ་བྱད་དེ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ནས་མིན་གྱི། སྡིག་དང་སྡུག་དང་གཏམ་ངན་དང་བསྲེས་ཀྱིན་ཤ་ཐང་ཐང་དུ་བཙལ་ནས་བྱིན་པ་ཡིན། བུ་ལ་ན་ཚ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན། བུ་འཆི་བ་བས་རང་འཆི་བ་དང་། བུ་ན་བ་བས་རང་ན་བ་དང་། བུ་སྡུག་པ་བས་རང་སྡུག་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་འདམ་ཞིང་། སྦྱོར་བས་དེ་བསལ་བའི་ཐབས་བྱེད་པ་ཡིན། མདོར་ན་རང་གིས་ཤེས་ཚད་དང་ནུས་ཚད་ཀྱིས་ཕན་བདེ་གང་ཡིན་བསྒྲུབ། གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་རྣམས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དྲིན་དྲན་པའི་བློ་ཚིག་ཙམ་མིན་པ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ན། དེ་ནས་ཕ་ལ་སོགས་པའི་མཛའ་བཤེས་གཞན་ལའང་མར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་ལྟར་བསྒོམ། དེ་ནས་བར་མ་རྣམས་ཀྱང་མར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ། དེ་ལ་མཛའ་བཤེས་འདྲ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་ན་དགྲ་རྣམས་ཀྱང་མར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ། དེ་ལ་མ་དང་འདྲ་བའི་བློ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མར་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ལ་རིམ་གྱིས་རྒྱ་ཇེ་ཆེར་བཏང་ལ་བསྒོམ་མོ། །དྲིན་དུ་གཟོ་བ་བསྒོམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱེ་ཤི་འཕོས་པས་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་བདག་གི་མ་དྲིན་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་སྐྱབས་མེད་པ་དེ་རྣམས་རྩིས་མེད་དུ་དོར་ནས་རང་ཉིད་འཁོར་བ་ལས་ཅི་ཐར་བྱེད་ན་ དེ་ལས་ཁྲེལ་ཆུང་བ་མེད་དེ། སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པ་ལས། ཉེ་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཁོངས་སུ་ཆུད་གྱུར་པ། །ཀློང་གི་ནང་དུ་ལྷུང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བཞིན་དུ། །སྐྱེ་ཤི་འཕོས་པས་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་བོར་ནས། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཐར་བྱེད་ན་དེ་ལས་ཁྲེལ་བོར་མེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་དྲིན་ཅན་འདོར་བ་ནི་མ་རབས་རྣམས་ལའང་མི་རིགས་ན་བདག་གི་ཚུལ་དང་ག་ལ་མཐུན་སྙམ་དུ
Chinese
从无始以来，就多次想到“这是我的母亲”。 像这样，在她没有做到的时期，从一切损害中救护，成办一切利益安乐。 特别是今生，首先在胎中长久怀抱。 之后，出生之时，像黄色绒毛般依偎着肌肤的温暖，在十个指尖嬉戏，吮吸乳汁，用嘴巴品尝食物，用嘴巴擦拭鼻涕和痰液，用手擦拭不净之物，用各种方法不辞辛劳地养育。 并且，在饥渴之时给予饮食，寒冷之时给予衣物，贫穷之时给予自己都舍不得用的财物。 这些用具也不是轻易得到的，而是混杂着罪恶、痛苦和恶语，辛辛苦苦地寻找才给予的。 孩子生病等痛苦发生时，比起孩子死去，自己死去；比起孩子生病，自己生病；比起孩子痛苦，自己痛苦，从内心深处这样认为并下定决心，并通过方法来消除这些痛苦。 总之，用自己的知识和能力，成办一切利益安乐，一心想着消除损害和痛苦的方法。 像这样修习，生起不仅仅是口头上的感恩之心后，之后也对父亲等其他亲友也同样认识，并像这样修习。 之后，对中间的人也同样认识，并修习。 对此生起像亲友一样的想法后，对敌人也同样认识，并修习。 对此生起像母亲一样的想法之时，首先对十方一切有情众生都同样认识，然后逐渐扩大范围进行修习。 修习报恩是，像这样因为生死流转而无法辨认，除此之外，对于我的那些痛苦且无依无靠的慈母们，如果置之不理，自己想要从轮回中解脱， 没有比这更无耻的了。 如寄给弟子的信中所说： 亲友沉溺于轮回的苦海中， 就像掉入深渊之中一样显现， 因为生死流转而遗忘了他们， 如果自己想要解脱，没有比这更无耻的了。 这样，抛弃这样的恩人，连下等人都不忍心，更何况是我的行为呢？这样想。
English
From beginningless time, I have thought many times, "This is my mother." Like this, in the times when she didn't do it, she protected me from all harm and accomplished all benefit and happiness. Especially in this life, first, she held me in her womb for a long time. Then, at the time of birth, like yellow down, I snuggled against the warmth of her skin, played with her ten fingers, suckled her milk, tasted food with my mouth, wiped away snot and phlegm with her mouth, wiped away impurities with her hands, and nourished me with various methods without any hardship. Also, in times of hunger and thirst, she gave me food and drink; in times of cold, she gave me clothes; and in times of poverty, she gave me wealth that she herself was reluctant to use. These things were not easily obtained, but were given after searching hard, mixed with sin, suffering, and bad words. When suffering such as sickness happened to the child, she would rather die herself than have the child die, rather be sick herself than have the child be sick, and rather suffer herself than have the child suffer, thinking and resolving this from the bottom of her heart, and using methods to eliminate these sufferings. In short, with her own knowledge and ability, she would accomplish whatever benefit and happiness there was, and focus single-mindedly on ways to eliminate harm and suffering. When a mind of gratitude that is not just words arises from meditating like this, then also recognize the father and other friends in the same way, and meditate like this. Then, also recognize the intermediate ones in the same way, and meditate. When a mind like that of a friend arises towards them, then also recognize the enemies in the same way, and meditate. When a mind like that of a mother arises towards them, first recognize all sentient beings in the ten directions in the same way, and then gradually expand the scope and meditate. Meditating on repaying kindness is: like this, because of wandering in samsara, we cannot recognize them, but other than that, if we disregard my kind mothers who are suffering and helpless, and try to liberate ourselves from samsara, there is nothing more shameless than that. As it says in the letter sent to the disciple: Relatives are caught in the ocean of samsara, Appearing as if they have fallen into an abyss, Having forgotten them because of wandering in samsara, If one tries to liberate oneself, there is nothing more shameless than that. Therefore, abandoning such kind ones is something that even the lowest people would not do, so how could it be in accordance with my conduct? Thinking like this.
Tibetan
་བསམས་ནས་དྲིན་ལན་བསྐོར་བའི་ཁུར་བཟུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱིས་པ་པང་ན་བཙའ་བ་ཅི་ཡང་མི་ནུས་པས། །གང་གི་ནུ་ཞོ་བྱམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཟགས་འཐུངས་པ། །ངལ་བ་མང་བསྟེན་བྱམས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་འདིར། །ཤིན་ཏུ་མ་རབས་ཤིག་ནའང་སྤོང་བར་སུ་ཞིག་སྤྲོ། །གང་གི་ཁོང་ན་འདི་སྐབས་རྙེད་ནས་གནས་བྱས་ཤིང༌། །གང་གིས་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཟོན་བཅས་འདི་བླངས་པ། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་སྐྱབས་མེད་འདིར་བོར་ནས། །འགྲོ་བ་མ་རབས་ཐ་ཤལ་ཞིག་ནའང་སུ་ཞིག་སྤྲོ། །ཞེས་དང༌། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་མ་རིག་ལྡོངས་པས་བསམ་པ་རྒུད་པའི་བློ་གྲོས་ཅན། །ཕ་དང་བུར་གྱུར་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱམས་པས་ཕན་བཏགས་པ། །དེ་དག་བཏང་ནས་གཅིག་པུ་ཐར་བར་བྱེད་པ་བདག་གི་ཚུལ་མིན་ཞེས། །དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མགོན་མེད་ངེས་ཐར་བགྱིད་སླད་སྨོན་ལམ་བཏབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཕན་ལན་བྱེད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། མ་རང་གིས་ཀྱང་འཁོར་བའི་བདེ་འབྱོར་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ བསླུས་པ་མེད། དེས་ན་བདག་གིས་སྔོན་ཆད་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་བརླམས་པའི་དབང་གིས་རྨས་ནས་རྨ་དྲག་པོ་བྱུང་ཟིན་པ་ལ། བ་ཚྭ་ལ་སོགས་པའི་འགྱུར་བྱེད་འདེབས་པ་དང་འདྲ་བར། རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སླར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་པ་དང༌། བྱམས་པས་ཕན་བཏགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ལ་དགོད་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཕན་ལན་བྱ་དགོས་ཏེ། དབུ་མའི་སྙིང་པོ་ལས། གཞན་ཡང་སྔོན་ཆད་ཉོན་མོངས་པའི། །གདོན་གྱིས་བརླམས་པ་བདག་གིས་ནི། །རྨས་ལ་འགྱུར་བྱེད་འདེབས་པ་བཞིན། །སྡུག་བསྔལ་ནད་པ་གང་སྡུག་བྱས། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་གང་དག་གིས། །བྱམས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཕན་པ་བྱས། །དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་གདགས་པ། །མྱ་ངན་འདས་ལས་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཅེས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་རི་རབ་དང་བཅས་པའི་ཁུར་ལས་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་ཁུར་ཆེ་བ་དང༌། བྱས་པ་གཟོ་བ་ནི་མཁས་པས་བསྔགས་པའི་གནས་སུ་གསུངས་ཏེ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྔ་སྒྲའི་ཚིགས་བཅད་ལས། རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་རི་རབ་དང༌། །ས་རྣམས་བདག་གི་ཁུར་མིན་གྱི། །བྱས་པ་མི་གཟོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་བདག་གི་ཁུར་ཆེན་ཡིན། །མི་གང་སེམས་ནི་མི་རྒོད་ཅིང༌། །བྱས་པ་གཟོ་དང་བྱས་པ་ཚོར། །བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་མི་བྱེད་པ། །དེ་དག་མཁས་པས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་རང་གི་མ༌དྲན་པ་རྣལ་དུ་མི་ག
Chinese
想到这里，便承担起回报恩情的重任。正如经中所说：“孩子躺在怀里，什么也不能做，吸吮着母亲充满慈爱的乳汁。那些承受诸多辛劳、依靠慈爱的人们，即使是非常卑劣的人，又有谁愿意抛弃呢？谁愿意抛弃那些曾经在母亲的腹中找到归宿，被母亲以慈爱之心呵护的人，抛弃那些烦恼、痛苦、无依无靠的人，即使是卑劣至极的众生，又有谁愿意呢？”又如《赞扬无量功德》中所说：“哪些众生因无明蒙蔽，心怀恶念，智慧衰退，父母和子女都曾以慈爱之心侍奉我、帮助我。舍弃他们独自获得解脱，不是我的行为。因此，您发愿必定要让无依无靠的众生获得解脱。”那么，应该如何报答恩情呢？即使母亲自己获得了轮回中的多少安乐和财富，也都没有不被欺骗的。因此，我应该像过去被烦恼魔鬼附身而受伤，伤口已经很严重，又像在伤口上撒盐一样，对那些本来就痛苦的人们，再次制造各种痛苦。那些以慈爱帮助过我的人们，应该让他们获得解脱、涅槃的安乐。正如《中观心髓》中所说：“此外，过去被烦恼魔鬼附身的我，像在伤口上撒盐一样，让痛苦的病人更加痛苦。来世，哪些人以慈爱和恭敬帮助过我，对他们的回报，除了涅槃之外还有什么呢？”背负大海和须弥山的重担，不如不报恩的负担更重。报答恩情，是智者赞叹之处。正如龙王鼓声的偈颂中所说：“大海和须弥山，以及大地，都不是我的负担。不报恩情，那才是我的重担。哪些人心胸狭隘，却懂得报恩和感恩，不浪费恩情，这样的人被智者赞叹。”总而言之，不记得自己的母亲是不
English
Thinking about this, one takes on the responsibility of repaying kindness. As it says in the same text: "A child lying in the lap can do nothing, sucking the mother's milk with the force of love. Those who endure much hardship and rely on love, who would abandon them, even if they were very base? Who would abandon those who once found refuge in the mother's womb, who were cared for with loving hearts, abandoning those afflictions, suffering, and helplessness, even if they were the most vile of beings?" And as it says in "Praise of Immeasurable Qualities": "Those beings who are blinded by ignorance, with minds deteriorated by evil thoughts, fathers and sons who have served me with love and helped me, to abandon them and seek liberation alone is not my way. Therefore, you have made the aspiration to surely liberate the helpless beings." So, how should one repay kindness? Even if the mother herself obtains some happiness and wealth in samsara, there is nothing that is not deceptive. Therefore, I should, like someone who has been wounded by the demon of afflictions in the past, and the wound has become severe, like sprinkling salt on the wound, create various sufferings again for those who are already suffering by nature. Those who have helped me with love, I should lead them to the happiness of liberation and nirvana. As it says in the "Essence of the Middle Way": "Furthermore, I, who was possessed by the demon of afflictions in the past, like sprinkling salt on a wound, made the suffering patient even more miserable. In future lives, those who have helped me with love and respect, what is the repayment for them other than nirvana?" The burden of carrying the ocean and Mount Meru is not as heavy as the burden of ingratitude. Repaying kindness is praised by the wise. As it says in the verses of the Dragon King Drum Sound: "The ocean and Mount Meru, and the earth, are not my burden. Not repaying kindness, that is my great burden. Those who are not wild in mind, who repay kindness and are grateful, who do not waste kindness, those are praised by the wise." In short, not remembering one's own mother is not