Tibetan
་རབ་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གསུང་རབ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ལེགས་པར་བཤིག་པ་ཡིན་ལ། ལམ་མ་ནོར་བར་བགྲོད་པ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་མི་དགོས་ཞེས་པའི་ཅལ་ཅོལ་ཡང་ལེགས་པར་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གི་གནད་མ་རྟོགས་པའི་རྟགས་སུ་མདོ་ཕྱོགས་སམ། རྒྱུད་སྡེའི་ཕྱོགས་ལ་མང་དུ་སྦྱངས་པ་ཞིག་དང་གཞུང་ལ་སྦྱང་བ་ཡེ་མ་བྱས་པ་གཉིས་ད་གདོད་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཉམས་ལེན་ལ་མང་ཉུང་མི་འོང་བ་དང༌། གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་དེས་ཆོས་ཉན་པ་དང་ལྟ་རྟོག་སོགས་བྱས་ན་མཚང་དུ་བྱེད་པའི་ལུགས་ངན་པ་རྣམས་གཏན་ཆགས་པར་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དེ་བསྒོམས་བྱུང་མ་ཡིན་མོད་འོན་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཡིན་པ་ཅི་ཞིག་འགལ། འགལ་ན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མ་ཐོབ་པའི་སོ་སྐྱེ་ལ་སྒོམ་གཏན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ པའི་ས་ལ་ས་མཐོན་པོར་ཆུད་པའི་ཚེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམས་བྱུང་བསྐྱེད་པར་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལ་བསྒོམས་བྱུང་མེད་པར་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ལན་དུ་མར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒོམ་ཞེས་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཚིག་གསལ་བ་ལས། སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དེའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བྱེད་པའམ་དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་གོ་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན། དད་པ་བསྒོམ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་དེ་དང་དེར་བསྐྱེད་པ་ལ་བྱ་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལོཙྪ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རེས་འགའ་སྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་པར་བསྒྱུར་ལ། རེས་འགའ་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། མཐོང་དང་གོམས་པའི་ལམ་དག་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གོམས་པར་བསྒྱུར་ཏེ་སྒོམ་པ་དང་གོམས་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་གོ །གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་སྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པས་ཡང་ཡང་སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་དང་ངེས་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལ་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་དང་སྒོམ་གཉིས་འགལ་བར་འདོད་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དད་པ་བསྒོམ་པ་དང་ཚད་མེད་བཞི་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་ པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་དགོས་པ་ལ་སྒོམ་དུ་གསུངས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་སྣང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་དང་བསླབ་བཏུས་ལས། རང་གི་ཡིད་ལ་
Chinese
三宝次第生起之理，也善于剖析所有经典的总纲。对于不误入歧途，有人说“无需多闻”的谬论，也算是善说了。不明白这些要点的标志是，要么精通显宗，要么精通密宗，以及从未研习经论这两种情况，如今在修行时，修持的多少都不会有结果。此外，修行者听法和观察等行为被视为过失的恶习已经根深蒂固。因此，以闻思的智慧确定的内容，仅仅是与之熟悉，虽然不是修所成慧，但作为修行又有什么矛盾呢？如果矛盾，那么未获得初禅近分的凡夫就不可能进行禅定，因为在欲界达到高位时，依靠它才能生起修所成慧，除此之外，没有修所成慧，这在《阿毗达磨》中多次阐述。因此，所谓的“修”，如《现观庄严论》的解释《明句论》中所说：“修习，是指使心成为它的部分或使之成为它的事物。”应当这样理解。例如，修习信心，修习慈悲，就像必须在心中生起这些一样。因此，伟大的译师们有时将其翻译为“修道”，有时则如《现观庄严论》所说：“在见道和修道上。”翻译为“串习”，修与串习二者意义相同。此外，弥勒菩萨说：“决择分和见道，以及修道本身，反复思维，衡量和确定，是修道。”因为这是大乘圣者的修道，所以经过考察，认为修和观修二者矛盾，真是可笑至极。如此一来，修习信心、四无量心、菩提心、无常和痛苦等，像这样反复考察修习的内容，被称为“修”的情况数不胜数。如《入菩萨行论》和《集学论》中说：“在自己的心中”
English
The way the Three Jewels arise in sequence is also well analyzed as the general framework of all the scriptures. Regarding not going astray, it is also well said that the fallacy of "no need for much learning" is also well spoken. The sign of not understanding these key points is that either one is proficient in the Sutra Pitaka or the Tantra Pitaka, and the two cases of never having studied the scriptures, now when practicing, the amount of practice will not have results. Furthermore, the bad habit of considering listening to the Dharma and observing as faults by the practitioner has become deeply rooted. Therefore, the content determined by the wisdom of hearing and thinking is only to become familiar with it, although it is not the wisdom arising from meditation, but what contradiction is there in being meditation? If there is a contradiction, then it is impossible for an ordinary person who has not obtained the approximation of the first dhyana to have meditation, because when reaching a high position in the desire realm, it is said that relying on it can generate the wisdom arising from meditation, otherwise, there is no wisdom arising from meditation, which is explained many times in the Abhidharma. Therefore, the so-called "meditation", as explained in the commentary on the Ornament for Clear Realization, the Clear Words: "Meditation means making the mind a part of it or making it its thing." It should be understood in this way. For example, cultivating faith, cultivating compassion, just like it is necessary to generate these in the mind. Therefore, the great translators sometimes translate it as "path of meditation", and sometimes as the Ornament for Clear Realization says: "On the paths of seeing and familiarization." It is translated as "familiarization", and the meaning of meditation and familiarization are the same. In addition, Maitreya Bodhisattva said: "The decisive part and the path of seeing, and the path of meditation itself, repeatedly thinking, measuring and determining, is the path of meditation." Because this is the path of meditation of the Mahayana noble ones, after examination, it is ridiculous to think that meditation and contemplation are contradictory. In this way, cultivating faith, the four immeasurables, the mind of enlightenment, impermanence and suffering, etc., like this, the content of repeatedly examining and cultivating is called "meditation" in countless cases. As the Bodhisattvacharyavatara and the Compendium of Trainings say: "In one's own mind"