Tibetan
ལས། །དེ་དག་དགྲ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། ནད་དང་གདོན་ལ་སོགས་པས་མནར་བ་ལ་ཞི་བ་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ད་ལྟ་དེ་དག་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བའི་མཚན་མ་མཐོང་ནའང་ཞི་བ་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨིས་ལྟས་ངན་པ་མཐོང་བ་ན་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱས་པ་བྱེད་པ་ནི་མི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མནར་བ་ལ་མི་ལྟོས་པས་བདེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་ཡི། །འདོད་པའི་དོན་གྱིས་འབྱོར་བ་མིན་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་གང་མ་འབྱོར་བ་ལ་དེ་དག་རྒྱས་པའི་ལས་བྱའོ། །དྲག་ཤུལ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་དགྲ་ལ་བྱེད་ཀྱི་རང་ལ་གནོད་པ་ཙམ་གྱི་དགྲ་མིན་ནོ། །དབང་ནི་གང་དབང་དུ་བྱས་ན་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པའི་གང་ཟག་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་མིའི་འགྲོ་བ་ལ་གསུངས་ཀྱང་བཞི་ག་ལ་མི་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། མཚོ་སྐྱེས་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས། ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞི་རུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞིར་གསུངས་པ་འདིའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་སྙམ་ན་སྔགས་པས་དོན་བྱ་བའི་གཞི་ནི་རང་གཞན་གཉིས་སུ་ངེས་ལ། དེའི་དོན་བྱེད་པ་ཡང་མི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བ་དང་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པས་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ལས་གཉིས་གསུངས་ སོ། །དེ་ལྟ་ན་དབང་དང་དྲག་པོའི་ལས་གཉིས་གསུངས་པ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་རང་ངམ་གཞན་ལ་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་དེ་གཉིས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་དབང་དུ་མ་འདུས་ན་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་མི་ཚང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་དྲག་པོས་ཚར་མ་བཅད་ན་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་མི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྡིག་པ་ཞི་བ་སོགས་སུ་གྱུར་ན་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ་ནོར་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་ནའང་དབུལ་བ་སོགས་ཞི་བར་འགྱུར་བས་ཞི་རྒྱས་གཉིས་ལས་སོ་སོར་འཇོག་པར་མི་འཐད་དེ་རེ་རེ་ཡང་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ཞི་བའི་ལས་ནི་མི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞི་བར་འདོད་ནས་བྱེད་པས་སྐབས་ཀྱི་མི་འདོད་པ་ཞི་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་དེའི་བྱ་བ་རྫོགས་པས་ཡོན་ཏན་གཞན་འབྱུང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱས་པའི་ལས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་འབྱོར་བར་འདོད་ནས་བྱེད་པས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མངོན་སྤྱོད་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡང་དབང་གི་ལས་ཀྱིས་སྡུད་ནུས་ན་དྲག་ལས་མི་རིགས་ལ་མི་ནུས་ན་དབང་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡང་དབང་དུ་བྱ་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དབང་དུ་བསྡུས་ཀྱང་ཉེས་སྤྱོད་ལས་བཟློག་མི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲག་པོའི་ལས་མ་བརྩམས་པར་ཉེས་སྤྱོད་ལས་བཟློག་མི་ནུས་ པ་ལ་མངོན་སྤྱོད་ལ་འཇུག་དགོས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་བཞི་པོ་དེ་བྱེད་ཚུལ་ཡང་རང་ངམ་གཞན་ལ་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ན་གཞན་དབང་དུ་སྡུད་པ་དང་ཚར་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བསྒྲུབ་ནུས་ན་ནི་ཞི་རྒྱས་གཉིས་བྱེད་ལ། གཞན་དུ་ན་སྔོན་དུ་གཞན་གཉིས་བྱས་ནས་དེ་ནས་དེ་གཉིས་བྱའོ། །ཞི་རྒྱས་ལ་ཡང་སྔོན་དུ་ཞི་བ་བྱས་ནས་རྒྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་དེ། ཡུན་རིང་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་བགེགས་དང་སྡིག་པ་སྦྱངས་ནས་དེ་ནས་ཡོད་ཏན་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་དུ་རྒྱས་པ་བྱེད་པའང་ཡོད་དེ་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ནས་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་སོགས་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། མཚོ་སྐྱེས་ཀྱིས། བླ་མེད་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཏེ། །སྦྱིན་སྲེག་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་ཕྱི་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་གཉིས་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གསུམ་དུ་མཛད་དེ། ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཡབ་སྲས་གཉིས་དང་འོད་སྙེས་ཀྱང་སྦྱིན་སྲེག་མ་ལུས་པའི་དབྱེ་བ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ། ཕྱིའི་དང་། ནང་གི་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཆོ་གའི་ཡན་ལག་དང་། ཆོ་གའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། ཐབ་ཁུང་གི་རབ་བྱེད། དགང་བླུགས་ཀྱི་རབ་བྱེད། རྫས་ཀྱི་རབ་བྱེད། མེའི་རབ་བྱེད། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རབ་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལས་སོ་སོ་བའི་ཐབ་དང་། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཐབ་བོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཞི་རྒྱས་ཀྱི་ཐབ་དང་། དབང་དྲག་ གི་ཐབ་བོ། །དང་པོ་ནི། ཉི་མ་བཟང་པོ་ལ་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་གཏོར་མ་དབུལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ས་སྦྱང་བ་དང་བཟུང་བ་རྒྱས་པའམ། ཡང་ན་ལག་པ་གཡས་པ་ས་ལ་བཞག་སྟེ། ༀ་ཨཱ་ཿ ཧཱུཾ་དང་ༀ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པའམ། རང་གི་ལྷའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དག་པའམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དག་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ས་སྦྱང་ལ་ས་རྐོ་ན་ལྟོ་འཕྱེའི་མཆན་གྱི་ཆ་ལ་བརྐོ་བར་བྱའོ། །ས་གཞི་རང་བཞིན་གྱིས་དཀར་བའ
Chinese
业。那些应该用于对付敌人。如是说，对于被疾病和邪魔等折磨的人，应该息灭。然而，即使现在没有那些，但如果看到将要发生的征兆，也应该息灭。例如，正如所说，如果看到不好的梦兆，就应该做息灭的火供。增益是与被不悦意的一方折磨无关的，被称为安乐而住。不是通过想要的意义而富裕，而是对于财富和智慧等任何未获得的，就做那些增益的业。怀业是对损害三宝等之敌人做的，不是仅仅对自己造成损害的敌人。怀业是对如果怀柔就能成就教法和有情之利益的人做的。那些也大多是对人类说的，但四种都有人和非人两种。第四是：莲生和黑行者，以业的差别而变为四种。如是所说，为了通过火供成就悉地，以业的差别而说为四种，如果想知道这其中的原因是什么，那么咒师所要做的基础必定是自他两种。做那些事情也必定是消除不悦意的一方和成就悦意的一方两种，因此说了息灭和增益两种业。 如果是那样，那么所说的怀业和猛厉业两种就没有意义了吗？没有过失，因为为了自或他成就两种利益，作为支分需要那两种。例如，有些有情如果没有被怀柔，就不能具备成就两种利益的顺缘；有些有情如果没有被猛厉调伏，就不能遣除成就两种利益的违缘。如果罪业变为息灭等，那么功德就会增长；如果财富等增长，那么贫穷等也会息灭，因此不应该从息灭和增益两种中分别安立，因为每一个都会变为两种吗？没有过失，因为息灭的业是缘于不悦意的一方，想要息灭而做，所以当息灭了当下的不悦意时，仅此就完成了它的事业，因为不依赖于其他功德的产生。增益的业也是缘于想要的意义，想要获得而做，所以所缘和行相非常不同。
English
Karma. Those should be used against enemies. As it is said, for those tormented by diseases and demons, pacification should be done. However, even if those are not present now, but if signs of their occurrence are seen, pacification should be done. For example, as it is said, if bad dream omens are seen, a pacifying fire offering should be performed. Increase is unrelated to being tormented by the undesirable side, and is called living in ease. It is not becoming wealthy through desired meanings, but for whatever wealth and wisdom, etc., have not been attained, the work of increasing those should be done. Wrathful action is done towards enemies who harm the Three Jewels, etc., not just enemies who cause harm to oneself. Subjugation is done towards individuals who, if subjugated, will accomplish the benefit of the teachings and sentient beings. Those are mostly spoken of in relation to humans, but all four have both humans and non-humans. The fourth is: Lotus-born and Black Practitioner, due to the differentiation of actions, become four. As it is said, in order to accomplish siddhis through fire offerings, it is said to be four due to the differentiation of actions. If one wonders what the reason for this is, then the basis for what a mantra practitioner should do is definitely self and other. Doing those things is also definitely eliminating the undesirable side and accomplishing the desirable side, therefore the two actions of pacification and increase are spoken of. If that is the case, then are the two actions of subjugation and wrathful action meaningless? There is no fault, because in order to accomplish the two benefits for oneself or others, those two are needed as branches. For example, if some sentient beings are not subjugated, they will not have the favorable conditions to accomplish the two benefits; if some sentient beings are not wrathfully subdued, they will not be able to avert the adverse conditions to accomplish the two benefits. If sins become pacified, etc., then merits will increase; if wealth, etc., increases, then poverty, etc., will also be pacified, therefore it should not be separately established from the two, pacification and increase, because each one will become both? There is no fault, because the action of pacification is focused on the undesirable side, and is done with the intention of pacifying, so when the undesirable of the moment is pacified, its task is completed with just that, because it does not depend on the arising of other merits. The action of increase is also focused on the desired meaning, and is done with the intention of obtaining, so the object and aspect are very different.
Chinese
如果显现行为的对象也能被威力的事业所摄伏，但对于不服从的人却无能为力，那么想要使其屈服也无法使其屈服了。因此，如果认为会变成三种事业，那也没有过失，因为即使已经摄伏，也有无法阻止其恶行的，而且在没有开始猛烈的事业之前，无法阻止其恶行，所以必须进行显现行为。这样，这四种事业的进行方式是，如果为了自己或他人成办二利，能够不依赖于摄伏和降伏他人而成就，那就是息增二业。否则，先做后两者，然后再做前两者。息增二业也是先做息业，然后再进行增业，这是有的，如果长期修持也无法成就，就要像清除障碍和罪恶之后再产生功德一样。也有先做增业的，就像先生起智慧，然后再清除罪恶等一样。第五是，海生（莲花生大师）说：“无上内外及，火供差别有三种。”这样将火供分为内外两种和无上火供三种。黑行者和智慧足父子二人以及光护也说了所有火供的差别有三种。第六有三种：宣说外、内、无上火供。第一种有两种：依赖外在物质的和意供。第一种有两种：仪轨的支分和仪轨的次第。第一种有五种：灶的差别，瓢勺的差别，供品的差别，火的差别，如何修持的差别。第一种有两种：各自事业的灶和所有事业的灶。第一种有两种：息增的灶和威猛的灶。第一种是：在吉祥的日子里，以具备自己本尊瑜伽的供施朵玛为先导，净化土地并扩大，或者将右手放在地上，念诵（藏文：ༀ་ཨཱ་ཿ ཧཱུཾ，梵文天城体：ओँ आः हूँ，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡 啊 吽）和（藏文：ༀ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ，梵文天城体：ओँ हन हन क्रोध हूँ फट，梵文罗马拟音：oṃ hana hana krodha hūṃ phaṭ，汉语字面意思：嗡 杀 杀 忿怒 吽 啪），或者念诵自己本尊的咒语一百零八遍，无论是世俗的清净还是空性的清净都可以，净化土地，如果挖地，应该在肚脐的侧面挖。土地自性是白色的。
English
If the object of manifest action can also be subdued by the activity of power, but if it is not effective for those who do not obey, then wanting to subdue them will also be impossible. Therefore, if it is thought that it will become three activities, there is no fault, because even if they have been subdued, there are those who cannot be prevented from their evil deeds, and before a violent activity has been initiated, it is not possible to prevent their evil deeds, so manifest action must be engaged in. In this way, the way to perform these four activities is that if one can accomplish the two benefits for oneself or others without relying on subduing and vanquishing others, then one is performing the two activities of pacifying and increasing. Otherwise, one should first do the latter two and then do the former two. For the activities of pacifying and increasing, one should first do the activity of pacifying and then engage in the activity of increasing. This is because if one practices for a long time but cannot achieve it, one should purify obstacles and sins and then generate qualities. There are also those who first do the activity of increasing, such as first generating wisdom and then purifying sins, etc. Fifth, Tso Kye (Padmasambhava) said, "Supreme inner and outer, the distinctions of fire offerings are threefold." Thus, he divided fire offerings into inner and outer types and the supreme fire offering. The black practitioner and the Wisdom Foot father and son, as well as Light Protector, also said that the distinctions of all fire offerings are threefold. Sixth, there are three: explaining outer, inner, and supreme fire offerings. The first has two: relying on external substances and mind offering. The first has two: the limbs of the ritual and the order of the ritual. The first has five: the distinctions of the hearth, the distinctions of the ladle, the distinctions of the substances, the distinctions of the fire, and the distinctions of how to practice. The first has two: the hearth for each activity and the hearth for all activities. The first has two: the hearth for pacifying and increasing and the hearth for power and wrath. The first is: on an auspicious day, with the offering of torma accompanied by the yoga of one's own deity as a preliminary, purify the land and expand it, or place the right hand on the ground and recite (Tibetan: ༀ་ཨཱ་ཿ ཧཱུཾ，Sanskrit Devanagari: ओँ आः हूँ，Sanskrit Romanization: oṃ āḥ hūṃ，Literal Chinese meaning: Om Ah Hum) and (Tibetan: ༀ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ，Sanskrit Devanagari: ओँ हन हन क्रोध हूँ फट，Sanskrit Romanization: oṃ hana hana krodha hūṃ phaṭ，Literal Chinese meaning: Om Kill Kill Wrath Hum Phat), or recite one hundred and eight repetitions of one's own deity's mantra, whether it is purification in the conventional sense or purification in the sense of emptiness, purify the land, and if digging, dig on the side of the navel. The nature of the ground is white.