Tibetan
ནས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཇོ་བོའི་འགྲེལ་ པར་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བཞི་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བཤད་དེ་སྔར་ལྟར་བཤད་དོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་དེ་ལ་དྲན་པ་བཞག་པས་ན་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གོ །གཞུང་གཞན་ནས་བཤད་པའི་རིམ་པ་ལས། འདིར་ཐ་མ་གཉིས་བཟློག་པ་ནི་ཀུན་སྤྱོད་དང་མངོན་བརྗོད་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །འདུན་པའི་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དང༌། སྤྱོད་པའི་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ། གཏུམ་མིག་མ་ནས་སྣ་ཆེན་མའི་བར་གྱི་ཐུགས་འཁོར་གྱི་ལྷ་མོ་བཞིར་བལྟའོ། །དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྐང་པ་ནི་དེའི་གནས་སོ། །འདུན་པ་ནི་ཆོས་ཉན་པ་སོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེའི་རྒྱུན་ལས་མི་ལྡོག་པར་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང༌། སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པའོ། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ནས་འདུན་པ་སོགས་བཞི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པར་མི་བྱེད་པར་འདུན་སོགས་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བྱེད་ལ། སཾ་བྷུ་ཊ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པ་ལ་སྒོ་བཞི་སྟེ་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་རིང་དང༌། དམིགས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། སྔོན་གོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ས་བོན་སེམས་ལ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཐོབ་པའོ། །ཇོ་བོའི་འགྲེལ་པར་སྔར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཏུ་བཤད་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲོགས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་རབ་གཏུམ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བཞག་པར་བཤད་པའི་ཏེང་ངེ་འཛིན་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གྲོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིར་མིང་བཏགས་ཞེས་པའི་ལུགས་ཏེ། གཞུང་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི། རྒྱུད་གཉིས་ལས་སྔར་ལྟར་བཤད་པས་འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་མཛད་དོ། །དད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། དབང་པོ་ནི་འདི་ནི་དེའོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་མི་རྨུགས་པའི་མི་བརྗེད་པས་མ་རིག་པ་
Chinese
所说之义是：乔沃的注释中，将色、受、想、行四蕴如幻般自性不生的智慧，以及慈悲无别而宣说，如前所说。随念是以智慧如此确定之后，以其力量将念安住于彼境，故为念住。与其它论典所说的次第不同，此处最后二者颠倒，在行为和名相中也同样如此。欲、精进、行、心之神足四者，依次观为从暴眼母至大鼻母之间的心轮四尊天女。其中，神变是于虚空中行走等。足是其处所。欲是对于听法等极为恭敬，精进是不舍彼之相续而串习，审察是对法义极为辨别，心是对于现证菩提之事业最为殊胜的作为。在波罗蜜多乘中，不将欲等四者作为神足，而是作为欲等四者的等持。桑布扎（梵文天城体：Saṃbhuṭa，梵文罗马拟音：Saṃbhuṭa，汉语字面意思：桑布扎）中也如此说：成就生起神变之等持有四门，即强烈的欲、长久的精进、分别对境、以及依于心中具有先前串习之等持种子而获得。乔沃的注释中，先前在念住中所说的菩提心，以及以等持为助伴之门而安立的极暴等四者，所说的等持是欲等四者的等持。此乃是说，对于菩提心本身，以助伴之门而命名为神足四者的宗派。与其它论典所说的最后二者的次第颠倒，在二续中如前所说，故此处也如此行持。信是相信三宝和业果，根是确定地执持“此是彼”者。精进根是必须要做之事确定地执持。念根是不昏沉的不忘失的无明。
English
The meaning of what was said is: In Jowo's commentary, the wisdom that knows that the four aggregates of form, feeling, perception, and consciousness are like illusions, without inherent existence, and the compassion that is inseparable are explained, as previously stated. Subsequent mindfulness is the mindfulness that is established on that object by the power of wisdom that has determined it in this way, hence it is mindfulness. Different from the order explained in other treatises, here the last two are reversed, and this also occurs in conduct and nomenclature. The four miraculous feet of aspiration, diligence, conduct, and mind are viewed as the four goddesses of the heart wheel, from Fierce Eye Mother to Great Nose Mother, respectively. Among them, miraculous power is walking in the sky and so on. Foot is its place. Aspiration is extreme reverence for listening to the Dharma and so on, diligence is to become accustomed to not abandoning that continuum, examination is to extremely discriminate the meaning of the Dharma, and mind is the most excellent action for actualizing enlightenment. In the Paramita Vehicle, the four, such as aspiration, are not made into miraculous feet, but rather into the samadhi of the four, such as aspiration. It is also said in the Saṃbhuṭa (Sanskrit Devanagari: Saṃbhuṭa, Sanskrit Romanization: Saṃbhuṭa, Chinese literal meaning: Saṃbhuṭa): There are four doors to accomplishing the samadhi that can generate miraculous powers, namely, strong aspiration, long-lasting diligence, discriminating the object, and obtaining it by relying on the seed of previously practiced samadhi in the mind. In Jowo's commentary, the bodhicitta previously explained in mindfulness, and the samadhi that is said to be established as the four, such as the extremely fierce, through the door of samadhi as an assistant, are the samadhi of the four, such as aspiration. This is the tenet that the bodhicitta itself is named the four miraculous feet through the door of assistance. Reversing the order of the last two as explained in other treatises, it is said as before in the two tantras, so it is also practiced here. Faith is believing in the Three Jewels and the law of karma, and faculty is definitely holding "this is that." The faculty of diligence is definitely holding what must be done. The faculty of mindfulness is the non-ignorance of non-bewilderment.
Tibetan
སྟེ་རྨུགས་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་སྤང་བླང་འབྱེད་པ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། ཞེས་འགྲེལ་པ་གསུམ་ནས་བཤད་ལ། ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་ལས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་སེམས་དང་བ་ནི་དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ནི་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ། དད་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་གིས་ཉེ་བར་སོག་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དེའི་དབང་པོ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ལ་མི་རྨུགས་པའི་དྲན་པ་དང༌། དེའི་དབང་པོའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དེའི་དབང་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་དོན་རྣམས་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོར་བཤད་དོ། །དབང་པོ་ལྔ་ནི་དཔའ་བོའི་བློ་གྲོས་མ་ནས་ཤིང་གྲིབ་མའི་བར་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི་ དང༌། གསུང་གི་ལྷ་མོ་ས་སྲུངས་མར་བལྟའོ། །བརྟན་པའི་བློ་ཅན་མ་ལ་འདིར་དཔའ་བོའི་བློ་གྲོས་མ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཀུན་སྤྱོད་དང་མངོན་བརྗོད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །ཇོ་བོའི་འགྲེལ་པར་སྔར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་དབང་པོ་ལྔས་དབང་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ལྷ་མོ་དེ་ལྔར་འཇོག་པར་བཤད་དོ། །དད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་སྐབས་སུ་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་རྫི་བའི་ཕྱིར། དད་པའི་སྟོབས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་བར་ལྔར་གྱུར་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་མོ་ནས་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོའི་བར་གྱི་ལྷ་མོ་ལྔར་བལྟའོ། །ཇོ་བོའི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་དད་སོགས་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་སྐབས་སུ་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ལྷ་མོ་ལྔར་འཇོག་པ་སྔ་མའི་རིགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཐར་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་སྦྱར་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། ལེ་ལོའི་སྐབས་མེད་པར་སོ་སྐྱེའི་ས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་འཛིན་ཞིང་དགའ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་གཅོད་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པའི་ངང་ཚུལ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་བ
Chinese
即不辨别昏沉之时。等持的根是心专注一境而能自主。智慧的根是对应舍取而能确切把握。如是三部释论中说。 特别是《显明论》中说，世间的正见和悦意是信，精进是心极欢喜，以信根为根本的诸法，以何者能令其临近积聚，是精进，以及为了生起彼根，不昏沉的忆念，以及为了彼根的意义，能令其明显趋向的等持，以及以彼根一心专注所作的诸义，能辨别的智慧根。 五根是从勇士慧母到树荫之间，观为四位心间天女，语间天女观为地母。 稳固慧母，此处说为勇士慧母，如是也在行持和名句中出现。 觉沃（阿底峡）的释论中说，先前的菩提心，即是以五根所掌控的途径而安立为彼五位天女。 信根等五者，在超胜之时，为了不被自方的相违品所胜伏，转变为从信力到慧力之间的五者，观为依次从大怖母到极善母之间的五位天女。 按照觉沃（阿底峡）的观点，菩提心即是转变为信等力之时，以彼等之门安立为五位天女，应以先前的道理了知。 等持，精进，喜，极轻安，择法，忆念，舍，在最后加上正等觉支，即是依次为空性心专注一境是菩提之因，以及没有懈怠之时，必定从凡夫地中解脱，以及恒常执持善法，断除喜的相违品我与我所执着的习气，以及心极堪能于善法，以及确切执持无我之自性，以及不忘失之状态，以及不需勤作等持而任运成就，即是彼
English
That is, not distinguishing the time of dullness. The power of samadhi is to control the mind, making it one-pointed. The power of wisdom is to hold firmly to the distinction between what to abandon and what to adopt. This is explained in the three commentaries. In particular, the "Illuminating Commentary" says that worldly right view and joy are faith, diligence is the mind's great delight, and whatever brings closer and accumulates the dharmas that rely on the power of faith is diligence. Furthermore, for the purpose of generating that power, there is the non-dull mindfulness, and for the meaning of that power, there is the samadhi that makes it clearly inclined, and the power of wisdom that distinguishes the meanings made one-pointed by that power. The five powers, from the Heroic Wisdom Mother to the Tree Shade, are regarded as the four heart goddesses, and the speech goddess is regarded as the Earth Guardian. The Steadfast Wisdom Mother is referred to here as the Heroic Wisdom Mother, as it also appears in conduct and nomenclature. In Jowo's (Atisha's) commentary, it is said that the previous bodhicitta itself is established as those five goddesses through the means of being controlled by the five powers. When the five, such as the power of faith, are excellent, in order not to be overcome by their opposing sides, they are transformed into the five from the power of faith to the power of wisdom, which are regarded as the five goddesses from the Great Terrifying Mother to the Very Excellent Mother, respectively. According to Jowo's (Atisha's) view, when bodhicitta itself is transformed into the powers of faith, etc., the establishment of the five goddesses through those means should be understood by the previous reasoning. Samadhi, diligence, joy, great pliancy, discrimination of dharma, mindfulness, and equanimity, when the limb of perfect enlightenment is added at the end, are respectively the one-pointedness of mind on emptiness as the cause of enlightenment, and the certain liberation from the ground of ordinary beings without the opportunity for laziness, and the constant upholding of virtuous dharmas, cutting off the habitual tendencies of grasping at self and what belongs to self, which are the opposing sides of joy, and the mind being very workable for virtue, and the certain grasping of the nature of selflessness, and the state of not forgetting, and the spontaneous accomplishment of samadhi without the need for effort, that is