Tibetan
་ཏུ་མཉམ་གཞག་པས། །ཞེས་དང༌། སྒྲུབ་པོ་དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཞེས་སློབ་མ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོར་གསུངས་པས་རྔ་རྡུང་མཁན་ནི་སློབ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་མཁན་ཡང་སློབ་མ་ལ་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་སྒྲ་སྙན་པ་ནི་ངག་སྙན་ཞིང་གཟུགས་མཛེས་ལ་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་དང༌། བརྡུང་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱ་བ་ལ་བཤད་དོ། །དཀྲོལ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས་སློབ་མས་རིག་མ་དེ་དག་ལ་སྙོམས་འཇུག་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐབས་གང་དུ་ཡིན་ཞེ་ན། སློབ་མ་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་སྐབས་ལ་བྱ་དགོས་པས། འདིས་དབང་གསུམ་པ་བསྐུར་བ་སྟོན་ཏེ། དབང་གི་གོ་རིམ་ལས་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པའོ། །བྷ་བ་བྷ་དྲས་དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་བས་དྲིལ་བུའི་དབང་བསྟན་པར་ཡང་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང༌། ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཆོད་པའི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མཆོད་ནས། རྡུལ་ཚོན་ནམ་རས་རིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བ་སོགས་བརྡས་ཤར་པ་དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་ བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་མའི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཟུགས་སྡུག་སྒྲ་སྙན་དྲི་ཞིམ་རོ་མཆོག་རེག་བྱ་འཇམ་པ་སྟེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ལ་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒོ་ནས་མཆོད་ནས་བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཀྱང་སྦྱར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལྟར་ན་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་བུར་བྱས་པས་ན་བུ་སྟེ། མཛེས་པ་ཡིན་དུ་འོང་བ་ཡོལ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གདོང་ལ་ནི་དར་རམ་རས་ཀྱིས་ལེགས་པར་དགབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དར་ནི་མི་གསལ་བ་མཚོན་ལ། བཀབ་པ་ནི་གསང་བ་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དར་ནི་མི་གསལ་མཚོན་པ་སྟེ། །བཀབ་པ་གསང་བ་མཚོན་པའོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མིག་བཀབ་ནས་སུ་ཐལ་མོ་མེ་ཏོག་གིས་བཀང་བ་སྟེ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཐལ་མོའི་བར་དུ་འཛིན་དུ་གཞུག་ལ། ཡོལ་བའི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་ནི་ཞུགས་པ་སྟེ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་པོ་སྟེ་སློབ་མ་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་མ་ཡེངས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ནི། ཧེ་རུ་ཀའི་ཕོ་བྲང་ཉམས་དགའ་བར་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཡིད་ཀྱིས་ཞུགས་པར་སྒོམ་པའོ། །བློ་བཟང་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཅིག་ལོ་ཆེན་དང་མལ་གྱི་འགྱུར་ལ་མེད་དེ་མི་དགོས་པ་འདྲའོ། །ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་ལུས་བརྟེན་པ
Chinese
于甚深禅定中。（ इति ）修持者彼行一切。（ इति ）如是，既已告知弟子为修持者，故击鼓者乃是弟子。是故摇铃者亦应视为弟子。极其悦耳之声，谓语美貌端，且具殊胜触感之明妃。击打，是说应当随之生起贪恋。摇动亦与之相同，故弟子对彼等明妃行平等入定。彼时为何耶？谓于弟子授予智慧本智灌顶之时。此示现授予第三灌顶，乃是颠倒灌顶之次第而示现。婆瓦跋扎以摇铃，亦说示现铃之灌顶。二者有二，引入坛城，及入坛城后授予灌顶。初者，如前所说，如是按坛城之供养仪轨次第供养后，应引入彩粉或布绘之坛城。（ इति ）合之。又，如是摇铃等以手势所表达者，如是加持金刚与莲花后，如入定之仪轨般，于智慧母之身坛城，形美声悦，气味芬芳，味胜触柔，即对具足一切妙欲者，以入定之门供养后，应引入巴嘎之坛城。（ इति ）亦合之。彼二者之初者，如是于准备之时，因已作童女故为童女，美貌者应是于帷幕之外安住之彼等之面容，以绸缎或布匹善加遮盖。其中，绸缎是象征不明显，遮盖是象征秘密。如是说，绸缎是象征不明显，遮盖是象征秘密。（ इति ）如是。如是遮眼后，手掌以鲜花注满，即令其于手掌之间执持花鬘，且亦应引入帷幕之内。（ इति ）引入。其后，修持者即弟子，于甚深禅定中，即不散乱，绕坛城而行后，应引入喜悦之黑汝嘎宫殿，即于坛城之中以意入定而修持。名为“罗桑”之一句，于洛钦与麦之译本中无有，似是不需要。身体倚靠于南方
English
In profound samadhi. ( इति ) The practitioner performs everything. ( इति ) Thus, having informed the disciple as the practitioner, therefore the drummer is the disciple. Therefore, the bell-ringer should also be regarded as a disciple. The extremely pleasant sound refers to a consort who is eloquent, beautiful, and possesses extraordinary tactile sensations. Striking means it is said that one should develop attachment to it. Ringing is also the same as that, so the disciple engages in equal samadhi with those consorts. What is the occasion for that? It is said to be at the time of bestowing the wisdom-jnana initiation upon the disciple. This shows the bestowal of the third initiation, which is shown by reversing the order of the initiations. Bhava Bhadra, by ringing the bell, also said to show the initiation of the bell. There are two aspects to the second: entering the mandala and bestowing initiation upon entering. The first is, as previously stated, after offering to the mandala in the order of the offering ritual, one should enter the mandala of colored powder or painted cloth. ( इति ) Combine it. Also, as those expressed by gestures such as ringing the bell, after blessing the vajra and lotus in that way, like the ritual of entering into samadhi, in the body mandala of the wisdom mother, beautiful in form, pleasant in sound, fragrant in smell, superior in taste, soft in touch, that is, after offering to those who possess all desirable qualities through the gateway of samadhi, one should enter the mandala of bhaga. ( इति ) Also combine it. The first of those two, as such, at the time of preparation, because it has been made into a girl, therefore it is a girl, the beautiful ones should be those who reside outside the curtain, and their faces should be well covered with silk or cloth. Among them, silk symbolizes obscurity, and covering symbolizes secrecy. As it is said, silk symbolizes obscurity, and covering symbolizes secrecy. ( इति ) Thus. After covering the eyes in this way, the palms are filled with flowers, that is, they are made to hold flower garlands between their palms, and they should also be brought inside the curtain. ( इति ) Introduce them. After that, the practitioner, that is, the disciple, in profound samadhi, that is, without distraction, after circumambulating the mandala, should be brought into the delightful palace of Heruka, that is, to meditate on entering into samadhi with the mind within the mandala. The one phrase called "Losang" is not in the translations of Lotsawa and Mal, it seems unnecessary. Leaning the body towards the south
Tibetan
་ནི་ཁ་ཅིག །བདེ་མཆོག་ཞལ་ལྷོར་བལྟས་པས་དེ་ངོས་ནས་ཞུགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །ལྭ་བ་པས་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་བརྟེན་ནས་མེ་ཏོག་དོར་བ་མཚོན་བྱེད་དུ་མཛད་ནས། སྒོ་གཞན་གསུམ་དུ་ཡང་མེ་ཏོག་འདོར་བ་དང༌། དེ་ལྟར་དོར་བས་དངོས་གྲུབ་མི་འདྲ་བ་ འཐོབ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་སྔར་ཐལ་མོའི་བར་དུ་བཟུང་བའི་མེ་ཏོག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་དོར་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་མིག་དར་ཕྱེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་གཏོར་བའི་མེ་ཏོག་དེ་གང་དུ་ལྷུང་བའི་ལྷ་དེ་ནི། སློབ་མ་དེའི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཞིང༌། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་དང་སོགས་ཀྱིས་ལྷ་གཞན་དང༌། དེའི་གནས་གཞལ་ཡས་ཁང་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ། །འདིར་ལྭ་བ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཙམ་ཞིག་དེ་ལ་བསྟན་པར་བྱའི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་མི་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཀླུ་བྱང་སོགས་ཀྱིས་སྐབས་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་་དེ་ཉིད་མི་སྟོན་པ་ནི། སློབ་མ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་མི་ཞུ་བ་རྣམས་ལ་ཡིན་ལ། སྐབས་འདིར་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བཤད་པ་ནི། སྔར་སྡོམ་པ་བཟུང་ཞིང་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་དབང་ཚིག་ཆོད་དུ་ཞུ་བ་ལ་ཡིན་ཞེས་འཆད་མོད་ཀྱང༌། ལྭ་བ་པས་ནི་གསང་དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་ཟིན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དབང་གསུམ་པ་དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་བ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དགོངས་པར་སྣང་བས། དབང་གོང་མ་རྣམས་ཀྱང་ཟིན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་རྗེས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ཙམ་ལ་མི་བྱའི། རིམ་པ་གཉིས་ཀའི་དབང་ དུ་བྱས་པའི་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷ་ངོ་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་དབང་རྫོགས་ནས་བྱེད་པ་གཉིས་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབང་བསྐུར་བ་དངོས་དང༌། དེའི་མཐར་ཕྱག་བྱའོ། །དང་པོ་གཉིས། བུམ་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། དབང་གོང་མ་བསྐུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། མེ་ཏོག་དོར་བའི་སློབ་མ་དེ་ནི་མེ་ཏོག་གང་ལ་ཕོག་པའི་ལྷ་དེའི་རིགས་ཀྱི་མིང་ཅན་དུ་འགྱུར་བར། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་མིང་དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་དེའི་མིང་སྟེ་གསང་མཚན
Chinese
是其中一些观点。吉祥胜乐金刚面朝南方，因此从那个方向进入进行讲解。拉瓦巴尊者以朝向南方抛掷鲜花作为象征。在其他三个门也抛掷鲜花，并说如此抛掷可以获得不同的成就。然后，将先前握在掌中的鲜花抛向坛城之上。然后，打开眼罩，观察抛洒在坛城上的鲜花落在何处，那尊神就是那位弟子的本尊，如此详细地、特别地进行指示。吉祥黑汝嘎等神和其他神祇，以及他们的处所——宫殿，都应予以展示。在此，拉瓦巴尊者说，只应向他展示坛城本身，而不应展示坛城的真实本性。那么，圣天、龙树等尊者说，此时应展示坛城的真实本性，这又该如何理解呢？对此，有些人解释说，不展示真实本性，是因为有些弟子没有受持五种姓的誓言，也没有请求金刚上师的灌顶。而说此时应展示真实本性，是因为先前已经受持了誓言，并且上师和弟子的灌顶已经确定。然而，拉瓦巴尊者说，秘密灌顶之后展示坛城，是指在一切都完成后，应完整地展示坛城的真实本性等等。似乎是指通过第三灌顶，摇动铃铛等方式进行展示。因此，更高层次的灌顶也已经完成，并且真实本性也已经完整地展示。所以，不应仅仅在上师灌顶之后展示坛城的真实本性，而应在接受了两种次第的灌顶之后，才展示真实本性。如此一来，在指示本尊的时候，以生起次第的灌顶为基础，展示坛城的真实本性，以及在灌顶圆满后完整地展示真实本性，这二者并不矛盾。第二部分分为两点：实际的灌顶，以及灌顶结束后的顶礼。第一部分分为两点：宝瓶灌顶，以及更高层次的灌顶。第一点是：抛掷鲜花的弟子，会变成鲜花所落之处的神祇的种姓之名。上师在给予命名灌顶时，会给予那个名字，即秘密的名字。
English
These are some views. Since the face of Blessed Supreme Bliss (de mchog) faces south, it is explained as entering from that direction. Lawapa symbolized throwing flowers facing south. He also threw flowers at the other three gates, and said that by throwing in this way, different siddhis (accomplishments) would be obtained. Then, the flower previously held in the palms should be thrown onto the mandala. Then, after opening the blindfold, it is shown distinctly, that is, particularly, that the deity on which the flower thrown on the mandala falls is the deity of that student's lineage. Shri Heruka and others, other deities, and their abodes, the palaces, should be shown. Here, Lawapa said that only the mandala itself should be shown to him, but the true nature of the mandala should not be shown. Then, how is it that Arya Deva, Nagarjuna, etc., said that the true nature of the mandala should be shown at this time? Some explain that the reason for not showing the true nature is that some students have not taken the vows of the five families and have not requested the vajra master's initiation. And the reason for saying that the true nature should be shown at this time is that they have previously taken the vows and the master and student's initiation have been determined. However, Lawapa said that showing the mandala after the secret initiation means that after everything is completed, the true nature of the mandala, etc., should be completely shown. It seems to imply showing it through the third initiation, ringing the bell, etc. Therefore, since the higher initiations have also been completed and the true nature has been completely shown, one should not only show the true nature of the mandala after the master's initiation, but should show the true nature after having received the initiations of both stages. In this way, when indicating the deity, based on the generation stage initiation, showing the true nature of the mandala, and completely showing the true nature after the initiation is complete, these two are not contradictory. The second part is divided into two points: the actual initiation, and the prostration at the end of it. The first part is divided into two points: the vase initiation, and the higher initiations. The first point is: the student who throws the flower will become the name of the lineage of the deity on which the flower falls. When the master gives the name initiation, he gives that name, that is, the secret name.