Chinese
安住于空性之境，因为其快乐胜过其他，菩提心不可分割。这被称为金刚萨埵。因此，在其下，经续中说为快乐之最。即使安住于虚空之中，那也被称为快乐之最。如是说。此殊胜之喜，于所化众生各自之境，显现为毗卢遮那等之身，故为自生耶？如实随顺彼之自生，以及具足圆满福分之薄伽梵，以及具足能彻底根除不顺品之能力，故为勇士。空行母是三十六脉，以及彼等之中之界。网是集合。其中，由运行之风所动之菩提心所生之智慧，是律仪，即桑巴拉（藏文：སཾ་བ་ར་，梵文天城体：संवर，梵文罗马拟音：saṃvara，汉语字面意思：律仪），是殊胜之乐。如是空行母众等之四句之义之乐，有上下降和下稳之时之四喜二组。风入中脉，住、融三者所生之四喜是，大手印明点中说：何为喜乐即显现，显现增长说为胜，殊喜知为近获得，俱生即是光明也。如是说四喜为显、增、得三者和光明。又，名相中说：初喜即是智慧，胜喜即是平等合，乐喜即是大成就，俱生喜是无上。合和极合，大合和智慧合，彼等是仪轨次第。明点论典之合知，以微细之合观察之。如是所说之四喜次第是下降之次第。最后两句之义是，知晓明点瑜伽修习之论典之义后，修习文字和微细明点之合，即瑜伽，应当观察四喜如何生起。如是说。注释中说，瑜伽和随瑜伽和极瑜伽和瑜伽大智慧之仪轨次第。如是解释，与四喜次第相应。又，名相中说：脐间心莲乳房中，舌脉与头
English
Dwelling in the realm of emptiness, because its bliss is superior to others, the bodhicitta is indivisible. This is called Vajrasattva. Therefore, below it, it is said in the tantras to be the ultimate bliss. Even dwelling in the sky, that is also called the ultimate bliss. Thus it is said. This supreme joy, in the realm of each individual to be tamed, arises as the body of Vairochana and so on, so is it self-arisen? Following that self-arisenness as it is, as well as the Bhagavan who possesses perfect fortune, and the hero who possesses the power to completely eradicate opposing factors. The dakinis are the thirty-six channels, and the elements within them. The net is the collection. Among them, the wisdom arising from the bodhicitta moved by the wind that flows within, is the vow, that is, Samvara (Tibetan: སཾ་བ་ར་, Sanskrit Devanagari: संवर, Sanskrit Romanization: saṃvara, literal Chinese meaning: Vow), which is the supreme bliss. Thus, the bliss of the meaning of the four lines, such as "all the dakinis," has two sets of four joys at the time of ascending and descending and stabilizing below. The four joys arising from the wind entering the central channel, abiding, and dissolving are: In the Great Seal Bindu, it is said: "Whatever joy is, that is appearance, appearance increasing is said to be supreme, special joy is known to be nearly attained, coemergent is luminosity." Thus, the four joys are said to be appearance, increase, attainment, and luminosity. Also, it is said in the Abhidhana: "The first joy is wisdom, the supreme joy is equal union, the joy of bliss is great accomplishment, coemergent joy is unsurpassed. Union and extreme union, great union and wisdom union, these are the order of rituals. If you know the union of the bindu scripture, observe with subtle union." Thus, the order of the four joys that is said is the order of descent. The meaning of the last two lines is, after knowing the meaning of the scripture of practicing bindu yoga, practicing the union of letters and subtle bindus, that is, yoga, one should observe how the four joys arise. Thus it is said. In the commentary, it is explained as the order of rituals of yoga, subsequent yoga, extreme yoga, and the great wisdom of yoga. Thus it is explained, corresponding to the order of the four joys. Also, it is said in the Abhidhana: "Navel, heart lotus, middle of the breasts, tongue channel and head."
Tibetan
་སྟེང་དུ། །དགའ་བ་དང་ནི་མཆོག་དགའ་ཉིད། །དམ་པར་དགའ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །དང་པོ་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་བཞི། །གཉིས་པ་བརྒྱད་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །གསུམ་པ་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་པ། །བཞི་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདབ། །ཕག་མོ་ལྟེ་བའི་རྩར་གནས་པ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཁྲག་འཐུང་མཆོག ། ཅེས་ལྟེ་བར་དགའ་བ་དང༌། སྙིང་ཁར་མཆོག་དགའ་དང༌། ལྕེའི་རྩ་བ་སྟེ་མགྲིན་པར་དམ་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དང༌། མགོ་ཡི་སྟེང་སྟེ་སྤྱི་བོར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་ནི་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བཞིའི་རིམ་པའོ། །སྙིང་པད་ནི་སྙིང་ཁའི་རྩ་འཁོར་ཏེ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ལྟེ་བའི་རྩ་བར་ཕག་མོ་ནི་གཏུམ་མོ་ཨ་ཐུང་དང༌། ལྷན་སྐྱེས་ཁྲག་འཐུང་དུ་བཤད་པ་ནི་མས་བརྟན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་བྱང་སེམས་གྱེན་དུ་ལོག་པ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་སྐྱེ་བས། སྤྱི་གཙུག་གི་ཧཾ་ཡིག་ཧེ་རུ་ཀར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དྲང་དོན་དུ་བཤད་པ་དང༌། ངེས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྱུང་བ་ནི་འབྱུང་གནས་ཏེ་སྒྲའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་སྒྲ་ནི་དབྱངས་དང་ཚུལ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དབྱངས་གསལ་དང་སྔགས་ རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཡི་གེ་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་མིན་གྱི། ཡིད་ལ་བྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྒྲར་བཏགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཏེ། དེས་ན་ལྷའི་འབྱུང་གནས་སོ། །དམ་ཚིག་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །སྤྱོད་པ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དཔའ་བོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཚུལ་ལས་བྱུང་བ་ལ་ནམ་མཁའི་ནཱ་ད་དང༌། དབང་པོ་གཉིས་མཉམས་པར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བར་འཆད་པར་ཡོད་ཀྱང་ཕྱོགས་རེ་བར་སྣང་ལ། སྔར་བཤད་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན། ལྷའི་སྐྱེད་ཆོག་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་འགྲོ་བར་སྣང་ངོ༌། །བླ་མ་རྣམས་རྐང་པ་གཉིས་པོ་འདི་སྔོན་བྱུང་གི་འཁོར་ལ་ཡང་སྦྱོར་ཏེ་དེ་ཡང་རུང་བར་སྣང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། །ཕུང་སོགས་སྐྱེས་པར་བཤད་པའི་ཁུ་ཁྲག་ལས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བས་ན་འབྱུང་གནས་སྒྲ་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་རྒྱུད་འདིར་བསྟན་པ་ཉིད་རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་བཞེད་པ་སྟེ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །བསྡུ་ན་རྫོགས་རིམ་བསྒོམས་པས་བྱང་སེམས་དཀར་དམར་གྱི་འབར་འཛག་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྟེན་ཞིང་བསྙེན་པར་བྱ་བས་དམ་ཚིག་
Chinese
之上。喜和殊胜喜，胜喜与俱生。第一六十四瓣，第二八瓣为殊胜，第三十六瓣，第四三十二瓣。猪母位于脐轮处，俱生喜血饮胜。如是脐轮为喜，心间为殊胜喜，舌根即喉间为胜，即特殊之喜，头顶即顶轮生俱生喜，是为下稳之四喜次第。心莲即心间脉轮，其他三者亦可配之。脐轮处之猪母即拙火阿汤，说为俱生血饮，是为下稳之俱生菩提心向上逆行至顶轮时所生。顶轮之吽字（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）即示现为黑汝嘎。第三有二，直解与密意解。初者，生是生处，即声之理。其中，声是韵，理是其相，即韵明与咒。然彼文字非口诵，乃显现于意中所书之相，故名声。彼等所生者，乃诸神，故为神之生处。誓言乃诸天女。彼等之行即行。彼行之行境乃诸勇士。从声理所生，有说从虚空之那达与二根和合而生，然似为片面之说。如前所说，如金刚空行之释所出，似为多数神之生起法。上师们将此二句亦配于前生之眷属，亦似可行。二者，从所说之蕴等所生之精血，生起殊胜之乐，故为生处声理。从中决定生起者，即此续中所说生起大乐之菩提心，他续亦如是认为，是为决定生起之义。总而言之，修习圆满次第，从白红菩提心之燃滴生起菩提心。瑜伽士依止修持彼，故为誓言。
English
Above. Joy and Supreme Joy, Excellent Joy and Coemergent. First sixty-four petals, second eight petals are supreme, third sixteen petals, fourth thirty-two petals. The sow resides at the root of the navel, Coemergent Joy, Supreme Blood Drinker. Thus, joy is at the navel, supreme joy is at the heart, excellent joy is at the root of the tongue, that is, at the throat, that is, special joy, and coemergent joy arises at the top of the head, that is, at the crown, which is the sequence of the four joys of the lower stability. The heart lotus is the root chakra of the heart, and it can also be applied to the other three. The sow at the root of the navel is the fierce woman Atung, and it is said to be the Coemergent Blood Drinker, which is born when the Coemergent Bodhicitta of the lower stability reverses upwards and goes to the crown. The letter Hum (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽) of the crown is shown as Heruka. The third has two, explained in a straightforward way and explained in a definitive way. The first is that arising is the place of arising, that is, the principle of sound. In this, sound is the vowel and principle is its form, that is, vowel clarity and mantras. However, these letters are not spoken orally, but appear as the form written in the mind, so they are called sound. Those that arise from these are the deities, therefore they are the place of origin of the deities. Samaya is the goddesses. The conduct of these is conduct. The object of that conduct is the heroes. It is said that what arises from the sound principle arises from the union of the Nada of space and the two powers, but it seems to be one-sided. As mentioned earlier, according to the Vajra Dakini commentary, it seems to go to most of the deity generation rites. The lamas also apply these two lines to the retinue of the previous life, which also seems to be possible. The second is that from the semen and blood from which the aggregates and so on are said to be born, supreme bliss arises and arises, therefore it is the place of origin, the sound principle. Those that definitely arise from this are the Bodhicitta that generates great bliss, which is taught in this tantra, and other tantras also agree with this, which is the meaning of definite arising. In short, by meditating on the completion stage, Bodhicitta arises from the blazing and dripping of white and red Bodhicitta. Yogis rely on and practice this, therefore it is samaya.
Tibetan
གོ། དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་གིས་ཡུལ་དྲུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཡུལ་དབང་དབྱེར་མེད་པས་ཉེ་བར་བཏགས་པའོ། །ཡུལ་རྣམས་བདེ་ ཆེན་གྱི་རྣམ་རོལ་དུ་ཤར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པས་བདེ་ཆེན་འབར་ཏེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སོ་སོར་མི་སྣང་བར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རོ་གཅིག་པའི་གནས་སྐབས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་རྩ་འགྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པའོ། །ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འབྱུང་བས། རིམ་པ་བཞི་པ་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་རེ་བ་ལ་བཤད་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་ཡང་མི་མཐུན་པར་སྣང་ཞིང༌། འགྲེལ་པ་གསུམ་ལས། ཐོག་མ་ཐུགས་དང་དབུས་གསུང་དང་མཐའ་སྐུའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་དཔའ་བོ་རྣམས་མཐོ་རིས་དང་མི་ཡུལ་དང་ས་འོག་གི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་ལ་བཤད་ཚུལ་གཉིས་ལས་བཤད་པ་དང་པོ་ནི་ཐོག་མ་གསང་བ་དང་དབུས་མཆོག་དང་མཐར་དགྱེས་པ་དང༌། ཡང་དག་གནས་ཀྱི་དོན་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་སོགས་ཀྱི་ངེས་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་ནི། ས་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་སྟེ་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་དགོངས་པའོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་རྙེད་དཀའ་བའི་དོན་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་གསུམ་ལས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གང་ལས་རྙེད་དཀའ་བ་བསྟན་ཏོ། །གང་རྙེད་པར་དཀའ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ ཡེ་ཤེས་སོ། །རྙེད་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དགའ་བ་གསུམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་པས་སྟོན་ནོ། །དེའི་དོན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྟོག་པ་སྟོན་ལ། དེ་ཡང་ཐོག་མ་དང་དབུས་ཏེ་བར་དང་མཐར་ཏེ་ཐ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ནི་བྷ་བ་བྷ་དྲའི་ལུགས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་དེར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་མ་ནུབ་བར་དུ། དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་སྟོན་པས། རྙེད་དཀའ་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཙམ་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྲུབ་བྱ་སྟེ་གཙུབ་སྟན་དང༌། སྲབ་བྱེད་དེ་གཙུབ་ཤིང་ད
Chinese
གོ། 那么，它的行境是六根对六境的受用。对于诸根也说是行境，是因为胜义中境与根无别，是假立的。以诸境显现为大乐的游舞之相而受用，大乐炽燃，境与有境二者不显现为各自独立，而获得俱生为一味的境界。这是依于金刚空行母根本释论而说的。对于所有以身体为要害而修习圆满次第的人来说，都会如前所说的那样出现，所以像第四步这样的局部就不需要说了。第二，关于“世间”这两个字，两位译师的解释传统似乎也不一致。在三部释论中说，最初是安住于心轮，中间是安住于语轮，最后是安住于身轮的三轮中的勇士们，在高处的天界、人间和地下的世间三处难以寻觅。对此有两种解释方法，第一种解释是，最初是秘密，中间是殊胜，最后是喜悦，以及“如是我闻一时”等的决定意义，如前所说，在三地的世间中是极难寻觅的，即难以证悟的意思，这是金刚空行母的密意。又，在金刚空行母中说，在世间三处难以寻觅的意义，如果按照不从具有染污的三种事物中寻觅来解释，那么世间三处就是指喜、胜喜和特殊喜三种。它们显示了从何处难以寻觅。什么难以寻觅呢？就是俱生智。难以寻觅的原因是，由具有染污的三种喜来显示的。它的意思是，世间的语词显示了具有对境的分别念，而且也分为最初和中间，即中间和最后，即最后的各个部分，从而如实地了知。这些是婆婆跋陀罗的宗派。如果归纳它们的意义，那就是在二取显现和执著于它的分别念没有消失之前，没有体验到意义的俱生，因此，难以寻觅的俱生并非仅仅是俱生。第三，摩擦物即摩擦垫，和使之稀薄的即摩擦木。
English
Go. So, its field of activity is the enjoyment of the six objects by the six senses. The senses are also called the field of activity because, in the ultimate sense, there is no difference between the object and the sense, it is nominally established. By enjoying the objects in the manner of appearing as the play of great bliss, the great bliss blazes, and the object and the subject do not appear separately, but the state of being one taste is attained in the co-emergent. This is explained based on the Vajra Dakini Root Commentary. For all those who practice the completion stage by striking the vital points of the body, it will appear as previously explained. Therefore, there is no need to explain a partial aspect like the fourth stage. Second, regarding the two words "world," the explanatory traditions of the two translators also seem inconsistent. In the three commentaries, it is said that the heroes who initially reside in the three chakras of the mind wheel, the middle speech wheel, and the final body wheel are difficult to find in the three worlds of the higher realms, the human realm, and the subterranean realm. There are two ways to explain this. The first explanation is that the initial is secret, the middle is supreme, and the final is joyful, and the definitive meaning of "Thus I have heard at one time," etc., as previously explained, is extremely difficult to find in the three worlds of the three realms, meaning difficult to realize. This is the intention of the Vajra Dakini. Also, in the Vajra Dakini, it is said that the meaning of being difficult to find in the three worlds, if explained according to not seeking from the three things with defilements, then the three worlds refer to the three joys of joy, supreme joy, and special joy. They show from where it is difficult to find. What is difficult to find? It is co-emergent wisdom. The reason for being difficult to find is shown by the three joys with defilements. Its meaning is that the word "world" shows the conceptual thought with an object, and it is also divided into the initial and the middle, that is, the middle, and the final, that is, the various parts of the final, and thus truly understands. These are the tenets of Bhava Bhadra. If we summarize their meaning, it shows that as long as the appearance of duality and the conceptual thought of clinging to it have not disappeared, there is no experience of the co-emergent of meaning. Therefore, the co-emergent that is difficult to find is not merely co-emergent. Third, the rubbing object is the rubbing cushion, and the thinning object is the rubbing wood.