Tibetan
ཤད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པས་དགའ་ལྡན་ནས་མི་ཡུལ་དུ་བབས་ཏེ། རྒྱུད་དང་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྟན་ནས་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྐུར་སྤྲུལ་ཏེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་ཐེག་དམན་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་མཛད་ཅིང༌། ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ལ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་མཛད་ཅིང༌། ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་སྔར་བཤད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་བར་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་ ཏོ། །འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་མི་བྱེད་པར་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་ཡིན་པས། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཐེག་དམན་པ་ལ་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལས་ལས་རྒྱ་དང་། བསྒོམས་བའི་ལྷ་མོ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་མ་བཤད་ཀྱང༌། སྤྱིར་མདུན་དུ་བསྒོམས་པའི་ལྷ་མོའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་དམིགས་པའི་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པས། དེ་དག་གི་ལམ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཙམ་དུ་བསྡུའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ། ཉན་ཐོས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་དང་ལྡན་པའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་མ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་གིས་འདུལ་བའི་གདུལ་བྱ་ནི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྫོགས་རིམ་མ་རྟོགས་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་བྱ་དཀའ་བ་རྣམས་ཀྱིས། དུས་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་འཚོལ་བར་བྱེད་ཀྱང༌། མཐར་ཐུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ལམ་གཞན་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པའི་སྤྱོད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང༌། །གང་ཡང་རྟོག་ལ་དགའ་བའི་མི། །གང་ཞིག་རྒན་པོར་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་མི་བསྟན་ཏོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལམ་གྱིས་འདུལ་བའི་རབ་བྱུང་ནི་ཆགས་ཅན་གྱི་ལམ་ ལ་མོས་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། ས་བོན་ཉམས་པའི་རྒན་པོ་ནི་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟོག་གེ་ལྷུར་
Chinese
舍弃与特殊行持相违背的教证。第一，导师从兜率天降临人间，宣说了续部和论著等四种法类，化现为离欲之身，使倾向于低劣的声闻乘行者们证悟四谛，以及离欲的行持；对于倾向于广大的波罗蜜多乘行者们，宣说八识聚等，使他们证悟法的无我，并开示了地和波罗蜜多的行持。又化现为转轮王的形象，对于特别倾向于深奥法门的人们，以贪欲的行持，直到能够证悟先前所说的二谛之间，都开示了贪欲之法的行持。 不以贪欲为道，而是趋向解脱和一切智的道路，所有这些都是具有离欲行持的。因此，《行集》中说：“对声闻乘宣说的离欲行持，仅仅是象征性的。”下三部续中，虽然没有宣说事业手印和与观想的明妃相结合，但总的来说，仅仅存在着以观想的明妃的五种妙欲为对境，将贪执作为道用的情况。因此，这些道也归结为仅仅是将贪欲作为道用。对于完全行持无与伦比的二谛之义，并且喜欢大乐之果的所化众生，没有宣说具有声闻和波罗蜜多经部宗义的离欲行持。因为以这些来调伏的所化众生，由于没有证悟以贪欲为道的殊胜大乐圆满次第，而是以修习十二种苦行等难以实行的行持，虽然在漫长的时间里寻求菩提，但最终无法不依赖其他道而获得究竟菩提，因为他们是具有这种行持的人。因此，在《金刚空行》中说：“何为真实比丘，何为喜好思辨之人，何为已入老迈之境者，不对其宣说此法。”意思是说，以离欲之道调伏的出家人，无法倾向于有欲之道；精液衰败的老年人，没有乐空双运的能力；沉迷于外道的思辨
English
Abandoning scriptural references that contradict specific practices. Firstly, the Teacher descended from Tushita to the human realm, taught the four classes of Dharma, such as tantras and treatises, and manifested as a form free from attachment. He enabled those inclined towards inferiority, the Shravaka Vehicle practitioners, to realize the Four Noble Truths, and also the practice of detachment. To those inclined towards the vast, the Paramita Vehicle practitioners, he taught the eight consciousness aggregates and so forth, enabling them to realize the selflessness of phenomena, and he taught the practices of the grounds and perfections. Furthermore, manifesting as the form of a Chakravartin, for those particularly inclined towards the profound, he taught the practice of desire, until they could realize the previously mentioned Two Truths, he taught the practice of the Dharma of desire. Not taking attachment to desirable objects as the path, but rather all paths that lead to liberation and omniscience are those with the practice of detachment. Therefore, in the Compendium of Practices, it says: "The practice of detachment taught to the Hinayana is merely symbolic." Although the three lower tantras do not explain Karma Mudra and union with the visualized consort, in general, there is only the case of focusing on the five desirable qualities of the visualized consort in front and taking attachment as the path. Therefore, those paths are also summarized as merely taking attachment to desirable objects as the path. For those trainees who fully practice the meaning of the unique Two Truths and delight in the supreme result of great bliss, the practice of detachment with the tenets of the Shravakas and Paramita Sutras is not taught. Because the trainees who are tamed by these, since they have not realized the complete stage of great bliss that takes desire as the path, but with the difficult practices such as the twelve ascetic qualities, although they seek enlightenment for a long time, they ultimately cannot attain ultimate enlightenment without relying on another path, because they are practitioners of this kind. Therefore, in the Vajra Dakini it says: "Whoever is a true Bhikshu, whoever is a person who delights in speculation, whoever has entered the state of old age, this is not taught to them." This means that the ordained who are tamed by the path of detachment cannot be inclined towards the path of attachment; the elderly whose semen has declined do not have the ability to unite bliss and emptiness; those who are absorbed in external speculation
Tibetan
ལེན་པ་ནི་ཆོས་འདི་ལ་མི་འཇུག་པས། ལམ་མཆོག་གི་སྣོད་མིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་འབྱུང་བས། འབྲས་བུའི་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང༌། རྒྱུའི་སྐབས་སུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སྤྱད་པའི་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་འགྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྤྱོད་པ་བྱ་དཀའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། ཞུ་བདེ་ནི་ལུས་རྒྱས་པ་ལས་འབྱུང་ལ། སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་རྟེན་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་དག་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་ཁྱད་འཕགས་སྐྱེ་འགྱུར་བར། །བདེ་བ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བཞིན་པས། །འབྲས་བུ་ཁྱད་འཕགས་ཐོབ་འགྱུར་བར། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་འདོད་མི་བྱ། །བརྟན་གཡོའི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འོན་ཀྱང་སྣང་བ་ཙམ་མཚན་ཉིད། །སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞིག །ཡིད་འོང་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི། །བླ་མེད་གསལ་བའི་བློ་ཡི་མཐུ། །འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་རྒྱུ་བསྒྲུབས་ན། །དེར་ནི་ལྷ་མོ་སུ་ཞིག་འགོག །དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་མཆོད་པར་བྱ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ནི་སྐམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེངས་ན། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ལུས་ དང་སེམས་ནི་བརྟན་བྱས་ན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། ཞེས་དང༌། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པ། །བསྟེན་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །བསྟེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དཀའ་ཐུབ་ནི་ལུས་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་སྦྱོར་བས་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་སྡོམ་པ་ནི་ཤིང་དྲུང་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་དང༌། མི་བཟད་པ་ནི་རི་ལ་འཕྱོང་ཞིང་མེར་འཇུག་པ་སོགས་ཏེ། དེ་རྣམས་བསྟེན་པའི་གདུངས་བཞིན་པས་བྱང་ཆུབ་མི་འགྲུབ་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་སྐམས་པ་སྟེ་རྒུད་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ལ། དེས་ནི་ཀུན་ད་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཞན་དུ་གཡེངས་པས་ན། ཚེ་འདིར་དངོས་གྲུབ་མཆོག་མི་འགྲུབ་བོ། །དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས་སྔར་ལྟར་གསུངས་པ་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་དྲངས་པའི་དོན་ནི། སྤྱིར་བཤད་པའམ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་དོན་དུ་བྱའི། སྒྲས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་དེ་ལྟར་མི
Chinese
因为接受不适合这个法，所以说不是殊胜道的法器。因此，殊胜的果是从殊胜的因产生的，所以果位的安乐大乐，要知道也是从因位时享用欲妙的殊胜安乐而成就的。否则，那些难以实行的行为，不能获得大乐的一心专注，因为融乐是从身体增长而产生的，而那些行为会损减五根及其所依的身体。如是，金刚空行母续中说：如幻的事物，变成殊胜的享受，安乐正在完全转变，殊胜的果将获得，为何不欲求？轮涅的事物不存在，然而仅仅是显现的自性，哪有殊胜的禅修，如意的安乐果，是无上光明的智慧力。如果求果而修因，谁能阻止那里的天女？因此，用一切努力，供养一切行者。难以忍受的苦行禁戒，身体会干枯而痛苦。痛苦会使心散乱，散乱会使成就变成其他。如果身心稳固，一切安乐都会稳固。并且，根本续中也说：难以忍受的苦行禁戒，依靠它不会成就，享用一切欲望，依靠它会迅速成就。这样说了。苦行是身体疲劳的修行，如建造寺庙等，禁戒是修习树下等十二功德，难以忍受的是悬崖跳跃和投入火中等。依靠那些如同受苦般的行为，不会成就菩提，因为那些会使身体干枯，即衰败而痛苦，那样会使如同现在这样的菩提心退失，因为从大乐的禅定中散乱，所以今生不会成就殊胜的成就。胜乐初续中如前所说，是引用行为总集的意义，应理解为是总的说法或如前所说的意义，而不是按照字面意思。
English
Because acceptance is not suitable for this Dharma, it is said that it is not a vessel for the supreme path. Therefore, a special result comes from a special cause. Therefore, the great bliss of the fruition stage should be understood to be accomplished from the special bliss of enjoying desirable qualities in the causal stage. Otherwise, those difficult practices will not obtain the single-pointed mind of great bliss, because melting bliss comes from the growth of the body, and those practices will diminish the five senses and the body on which they depend. Thus, it is also said in the Vajra Dakini Tantra: Illusory things become excellent enjoyments, bliss is completely transforming, excellent results will be obtained, why not desire? Samsaric and nirvanic things do not exist, but only the nature of appearance, what special meditation is there? The desired fruit of bliss is the power of the supreme clear mind. If you seek the fruit and cultivate the cause, who can stop the goddess there? Therefore, with all effort, offer to all who go. With unbearable asceticism and vows, the body will become dry and suffer. Suffering will distract the mind, and distraction will turn accomplishment into something else. If the body and mind are stable, all happiness will be stable. And, in the Root Tantra it is also said: Unbearable asceticism and vows, relying on them will not accomplish, enjoying all desires, relying on them will quickly accomplish. So it is said. Asceticism is the practice of tiring the body, such as building temples, etc., vows are the twelve qualities of practicing under trees, etc., unbearable is jumping off cliffs and throwing oneself into fire, etc. Relying on those actions like suffering, enlightenment will not be achieved, because those will make the body dry, that is, degenerate and suffer, and that will cause the mind of enlightenment like the present to degenerate, because of distraction from the samadhi of great bliss, so supreme accomplishment will not be achieved in this life. What was said earlier in the Supreme First Tantra is the meaning of the Compendium of Conduct, which should be understood as a general statement or as the meaning of what was said earlier, not according to the literal meaning.