Tibetan
ས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྒོམ་མོ། དེའི་འཆར་ཚུལ་ནི། ཀ་བ་ལྟ་བུ་དེ་སྔར་ནས་གྲུབ་གྲུབ་པ་འདྲ་བ་བརྟན་ཚུགས་པའི་རྣམ་པར་འཆར་རོ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་མི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། རིགས་པས་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། བློ་མ་རིག་པས་ཡུལ་རྣམས་རང་དབང་དུ་བཟུང་བ་ལྟར་དུ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ཙོང་ཁ་པ་ཡི་རིང་ལུགས་གསལ་མཛད་ཆོས་ཀྱི་རྗེ། མཁས་གྲུག་ལེགས་བཤད་འོད་དཀར་རྒྱས་པ་དེས། གང་གི་བློ་མུན་བསལ་བའི་མཐུས་བྱུང་བ། ཞལ་ཤེས་གནད་ཀྱི་ཐེབས་ཡིག་བྲིས་པ་འདིས། འགྲོ་བའི་སྙིང་གི་མུན་པ་སེལ་གྱུར་ཅིག །འདི་གཉིས་གཅུང་ཆོས་རྒྱལ་བའི་ཟིན་བྲིས། གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་ཟུངའབྲེལ་གྱི་སྐབས་འདིར། དབུ་མའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐོག་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་ཚུལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་ཚུལ། ཞི་གནས་དངོས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་དངོས་སྒོམ་ཚུལ། ཞི་གནས་རྗེས་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་སྒོམ་ཚུལ། ལས་དང་པོ་པས་ལྟ་བ་ལ་མྱོང་བ་འདོན་པའི་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ནི། ལུགས་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ། དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་ པའི་ཞར་ལ་ངེས་པའི་ལྟ་བ་འཛིན་སྟངས་ལ་མ་འཇོག་ཅིག གཉིས་པའི་ཚེ། དཔད་དོན་ངེས་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་ངེས་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡུལ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག གསུམ་པའི་ཚེ། དཔྱད་དོན་ངེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤིན་སྦྱ་རས་གཉིས་ཐོག་པས་གནས་པ་འདྲེན་ཅིང་། གནས་པའི་ངང་ནས་སོ་སོར་དཔྱོད་ནུས་པས་མཉམ་བཞག་ན་གནས་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བའི་དོན་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རང་གཉིས་ཟུང་འགྲེལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་སོ་སོར་ཕྱེད་པར་མཛོད་ཅིག བཞི་པའི་ཚེ། དཔྱད་དོན་ངེས་པ་ན་གནས་ཆ་འདྲེན་པ་ཞི་གནས་སུ་གྲུབ་པའི་མཐུ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་གཙོ་བོར་མི་འཛིན་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་ནས་དཔྱད་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་དང་། དཔྱད་མཐར་འཇོག་པ་གཉིས་མཉམ་པོར་སྒྲུབ་པ་མཛོད་ཅིག ལྔ་བའི་ཚེ། མྱོང་བ་ཐོན་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངེས་ངོར་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་ངེས་པ་དགག་པར་གྱིས་ཤིག འདི་མཁས་གྲུབ་རྗེའི་ཟིན་བྲིས། ༈ ལྔ་པ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་གང་དེའི་བརྩེ་བ་ཡིས། རོལ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚུལ་བཟུང་ཐེག་མཆོག་མགོན། རྗེ་བཙུན་བླ་མའི་ཞབས་ལ་མགོས་ཕྱག་འཚལ། བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་རྟག་པར་གཟིགས་སུ་གསོལ། དེ་ལ་འདིར་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གང་ཟག་གིས་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནད་མན་ངག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། དེ་ལ་ཐོག་མར་སྔོན་འགྲོ་ གཏོར་མའི་གནད་ནི། རང་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་ནས་མདུན་དུ་ཐོད་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བསམས་ནས། ཕྱོགས་སྐྱོང་འཁོར་དང་བཅས་པ་རང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་བཀུག་སྟེ། རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་ཐོད་པ་ཐོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོས་ཏེ། རང་གི་མདུན་གྱི་བདུད་རྩི་དེ་ནས་ཐོད་པས་བཅུས་ཏེ་སོ་སོའི་མདུན་དུ་མཆོད་པས་ལྗགས་འོད་ཀྱི་སྦུ་གུས་དྲངས་ཏེ་བཞེས་པར་བསམ་མོ། དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་ལ་འབུལ་བའང་དམིགས་པ་འདྲ་བ་ལ། ཁྱད་པར་རང་གི་མདུན་དུ་ལྷ་ཚོགས་གསལ་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། སྲུང་འཁོར་གྱི་གནད་ནི། གཅོད་པའི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་ཐམས་ཅད་སྤུ་གྲིའི་སོ་ལྟར་རྣོ་བ། ཉི་གནད་ལ་ཅུང་ཟད་མ་རེག་པར་མགྱོགས་པར་འཁོར་བ། དེའི་དབུས་སུ་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམས་ན་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཤིང་། གཏོར་མགྲོན་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་རིགས་པ་སྦྱར་ན་ཡང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ཡང་སྲུང་འཁོར་གྲུབ་ཙམ་ནས་འབྲུབ་ཁུང་དང་ཕུར་བུ་སོགས་ཀྱང་གསལ་བཏབ། གནས་གསུམ་གྱི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་རྡོ་རྗེ་དཀར་དམར་མཐིང་གསུམ་བྱུང་བས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་སྒོམ་མོ། སྒོ་གསུམ་བྱིན་རླབས་དང་སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་ཀྱི་ཚེ་སྔ་ཕྱིར་ཐུགས་ཀར་ཧཱུྃ་ཡིག་གཉིས་བྱུང་ཡང་། ཐ་དད་དུ་མོས་པ་མ་གཏོགས་ཧཱུྃ་ཡིག་གཅིག་གིས་ཆོག་པ་ཡིན་ནོ། ༈ ཡུལ་ ཅན་བདེ་བས་སྟོང་པ་བསྒོམས་པའི་གནད་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་གཙོ་བོར་ཡིད་བདེ་ཡིན་པས་དེས་སྟོང་པ་སྔར་དེས་ཟིན་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའོ། དེ་ལ་གཉིས་སྣང་གིས་བར་དུ་ཆོད་ན་སྡུད་རིམ་གྱི་དམིགས་པ་བྱས་ནས་སྔར་ལྟར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་ང་རྒྱལ་འཇོག་པའི་གནད་ནི། ཐ་མལ་གྱི་ཕུང་པོ་དང་གཉིས་པའོ་སྙམ་པའི་བློས་མིང་དོན་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ནས་ཞེན་པས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ལྟར། ཡུལ་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་གདགས་གཞིར་བྱས་ནས་བཏས་ཆོས་སུ་མིང་དོན་གཅིག་ཏུ་བཞུང་བས་བདེན་འཛི་སྤངས་ནས་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། གཟུང་རྣམ་ལྷར་འཆར་ཚུལ་གྱི་གནད་ནི། གཟུང་རྒྱུ་ནི་ཡུལ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། གཟུང་གཞི་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རག་པོ། རྣམ་པ་ལྷར་འཆར་ཚུལ་ནི། ངོ་བོ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་པ
Chinese
于一切处所修习禅定。其显现之方式为：如柱子般，如先前已成就般，显现稳固之相。名言上说有，仅是人而已。以理证成无，如愚痴之心将诸境执为自主般，证成无。宗喀巴之宗风阐明者法王，智贤善说白光增广者，以其遣除何者之愚昧心暗之力而生起，此口诀要义之笔记，愿能遣除有情之心暗。此二为弟法王之笔记。第三，于止观双运之时，修习中观见有五：首先，修习他之境有差别之真如之方式。真如现量证悟后修习之方式。真如现量证悟后修习之方式。依止真实止住而修习真实胜观之方式。依止随顺止住而修习随顺胜观之方式。初学者于见上生起体验之修习方式。第一，此派于真如入定之时，于作分析之同时，勿执著于执持决定见之方式。第二之时，于决定分析之义之时，虽境与有境二者决定为一味，然勿将法性之显现作为境。第三之时，于决定分析之义之时，如细布与粗布二者同时存在般引生止住，于止住之状态中，能个别分析，故于入定时，止住与，如所有之义个别分析之智二者，于双运存在之分，个别作区分。第四之时，于决定分析之义时，引生止住之分，虽为成就止住之力，然勿执彼为主，应再三分析，于分析之义上生起定解，分析之终而安住二者，应同时成办。第五之时，于体验生起之明觉之决定面上，应遮遣总决之决定。此为克主杰之笔记。第五，生起次第之引导文为：以金刚持之慈爱，受用之善知识持守胜乘之主，于至尊上师之足下以头顶礼拜。祈请以慈爱之心恒常垂视。于此，道之
English
Meditate in all places. The way it appears is: like a pillar, it appears in a stable manner as if it had already been accomplished. It is said to exist nominally, only as a person. Proving non-existence through reasoning is like the mind of ignorance grasping objects as autonomous, thus proving non-existence. Tsongkhapa's tradition, the Dharma King who clarifies it, the wise and accomplished, the one who expands the white light of good speech, through the power of dispelling the darkness of whose mind it arises, this written note of key instructions, may it dispel the darkness of sentient beings' hearts. These two are notes by the younger Dharma King. Third, in the context of the union of calm abiding and insight, there are five ways to meditate on the Madhyamaka view: First, the way to meditate on the suchness that is distinct and has other objects. The way to meditate after directly realizing suchness. The way to meditate after directly realizing suchness. The way to meditate on actual insight based on actual calm abiding. The way to meditate on subsequent insight based on subsequent calm abiding. The way for a beginner to bring out experience in the view. First, when this school meditates on suchness, while engaging in analytical meditation, do not fixate on the way of holding a definitive view. Second, when the meaning of analysis is determined, although the object and the subject are determined to be of one taste, do not make the appearance of the nature of reality an object. Third, when the meaning of analysis is determined, draw in the abiding as if fine and coarse cloths were placed together, and in the state of abiding, since one can analyze individually, when one abides in equipoise, the abiding and the wisdom that individually distinguishes the meaning of suchness, in the part where the two are united, make a distinction in each part. Fourth, when the meaning of analysis is determined, although drawing in the aspect of abiding is the power of accomplishing calm abiding, do not hold that as the main thing, but analyze again and again, and generate certainty in the meaning of analysis, and accomplish both the end of analysis and abiding simultaneously. Fifth, on the face of the certainty of the awareness that arises from experience, negate the certainty of total exclusion. This is a note by Khedrup Je. Fifth, the instruction manual for the generation stage is: With the love of that Vajradhara, the noble friend who enjoys, the supreme vehicle's protector, at the feet of the venerable lama, I prostrate with my head. I pray that you always look upon me with loving kindness. Here, the path of
Chinese
以如法修持二种次第之补特伽罗，其所缘之意乐诀窍，当宣说之。其中首先之前行： 朵玛之诀窍：自观为忿怒金刚，于前置一宽广之颅器，内盛五肉五甘露，加持之，观想为无漏之智慧甘露。迎请护方眷属等，于各自方位。自心间化现无量持颅器之供养天女，以颅器盛自前之甘露，以舌光之管引导，奉献于彼等之前，观想受用之。供养坛城本尊亦如是观想，然不同之处在于，于自前明观诸尊众。护轮之诀窍：断法之轮，一切轮辐皆如剃刀之刃般锋利，不稍触及日之要害，迅速旋转。其中心观想宫殿则甚佳。亦可于朵玛宾客生起时，加入此理。又，护轮一成，亦明观橛孔与橛等。从三处之三字，生出白红蓝三金刚，观想身语意三为金刚自性。三门加持与三重勇识之时，前后于心间虽生起二吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），然除异体观想外，一吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）亦可。༈ 境 与有境修乐空之诀窍：于生起次第之时，主要为意乐，故以此意乐先摄持空性，于彼专注一缘。若为二取所隔断，则作收摄次第之观想，如前专注。于彼安住我慢之诀窍：如以凡庸之蕴体与二取之心，执持名义为一，而耽著流转轮回。如是，以境空性为假立之基础，执持为所断之法，执持名义为一，则舍弃实执，成为法身之因。显现所取为本尊之方式的诀窍：所取之因是境空性，所取之基础是证悟空性之智慧，显现为本尊之方式是：体性乐空无别之智慧。
English
The key instructions for the object of focus by an individual who practices the two stages properly will be explained. First, the preliminaries: The key to the Torma: Generate yourself as the wrathful Vajra, and in front of you, in a wide and large skull cup, bless the five meats and five nectars, and contemplate them as the uncontaminated nectar of wisdom. Invite the guardians of the directions along with their retinues to their respective directions. From your heart, emanate countless offering goddesses holding skull cups. From the nectar in front of you, they scoop it with the skull cups, and offer it to each of them, drawing it with tubes of light from their tongues, and contemplate them enjoying it. Offering to the deities of the mandala is similar in contemplation, but the difference is that you visualize the assembly of deities clearly in front of you. The key to the protection wheel: The wheel of severance, all its spokes as sharp as the edge of a razor, rotating quickly without touching the essential point of the sun even slightly. It is very good to contemplate a celestial palace in its center. It is also possible to incorporate the reasoning from the time of generating the Torma guests. Also, as soon as the protection wheel is completed, visualize the peg holes and pegs, etc., clearly. From the three letters of the three places, the three Vajras, white, red, and blue, arise, and contemplate body, speech, and mind as the nature of Vajra. At the time of the blessing of the three doors and the triple-layered heroes, although two Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllables arise in the heart, before and after, one Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllable is sufficient, except for visualizing them as distinct. ༈ The key to meditating on emptiness with bliss as the object: During the generation stage, the main thing is mental bliss, so with that bliss, first grasp emptiness, and then focus single-pointedly on it. If it is interrupted by dualistic appearances, then do the contemplation of the dissolution stage and focus as before. The key to abandoning pride in that: Just as one revolves in samsara by grasping the ordinary aggregates and the mind of dualistic grasping, holding name and meaning as one, and becoming attached to it, so too, by making emptiness of phenomena the basis for imputation, holding it as a phenomenon to be severed, holding name and meaning as one, one abandons the clinging to reality and it becomes the cause of the Dharmakaya. The key to how the apprehended aspects appear as deities: The cause of the apprehended is the emptiness of phenomena, the basis of the apprehended is the wisdom that realizes emptiness, and the way in which the aspects appear as deities is: the very nature of wisdom that is the indivisibility of bliss and emptiness.