Tibetan
པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་བ་ཕྲ་བ་བཀག་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་བ་དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ལ་སེམས་བརྟེན་པ་ཙམ་མི་འགལ་ལོ། །ཐབས་གང་གིས་ཐིམ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཕྱིའི་རྐྱེན་ཕྱག་རྒྱ་དང་ནང་གི་རྐྱེན་རྡོར་བཟླས་དང་སེམས་དབེན་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ནི་དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ལ། རིམ་པ་འདིར་བཤད་པའི་ཐབས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཐིམ་པའི་དོན་རང་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལོག་པ་ལ་བཤད་ཅིང་། རྣམ་གཞག་རིམ་པར་ཡང་དེ་དག་ཐིམ་པ་ན་རང་རང་གི་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པར་གསུངས་པས་ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་ཡང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྔ་མ་རྣམས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་སེམས་དཔའ་གསུམ་ཐིམ་པའི་སྒོ་ནས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་རིམ་པ་སྤྱོད་བསྡུས་དང་མཐུན་པར་འཆད་ཅིང༌། །དེ་དང་སྒྲོན་གསལ་གཉིས་མི་མཐུན་པར་འདོད་མོད་ཀྱང་མི་མཐུན་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །ཕྱི་ནང་གི་དཔེ་དང་རྟགས་ཀྱི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་བྱས་པའི་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱེད་པར་སྟོན་པ་ནི། ཐ་མར་འབྱུང་དང་ཞེས་པ་བཞིས་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་འབྱུང་མི་འབྱུང་གཉིས་ཀ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་དག་པས་ན་མི་འབྱུང་བ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གནས་འབྱུང་བར་ལཀྵྨཱིས་བཤད་དོ། །ཀྱཻ་རྡོར་ལས། ཡང་ན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་དོན་འདྲ་བས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དབུས་མིན་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི་དབུས་སུ་མི་འབྱུང་བའོ། །མཐའ་མེད་འབྱུང་བ་མཐར་མི་འབྱུང་། ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་འགྱུར་གསར་བདེའོ། །དེ་ནས་གང་ལ་འགྲོ་བ་དང་ནི་ཞེས་པ་བཞིའི་དང་པོ་གཉིས་ནི་འགྲོ་འོང་ལྡང་འཇུག་ཡིན་ལ། ནིའི་སྒྲས་གནས་པ་བསྟན་ཞིང་དེ་མེད་པར་བསྟན་པས་རྡོར་བཟླས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པས་རང་བཞིན་ཟད་པ་དང་སེམས་དབེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འཕེལ་བ་མེད་ཅེས་སེམས་དབེན་དང༌། གསུམ་པས་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་དང་དངོས་མེད་སྒྱུ་མ་སྟེ་དེ་གཉིས་པོཀག་པས་སྒྱུ་ལུས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ནོ། །བག་ཆགས་དང་ བཅས་པའི་རང་བཞིན་ཐིམ་པས་ངོ་མཚར་དང༌། ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་མཚར་མིན་པ་དང༌། གནས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མྱུར་འགྲོ་ནི་འཇིག་པ་སྟེ་དེ་དག་མེད་པའོ་ཞེས་ལཀྵྨཱིས་གསུང་ཡང༌། གཉིས་ཚན་ལྔ་པོའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ནས་གང་ཞིག་ཡོ
Chinese
即使阻断了作为所依和能依的微细联系，瑜伽士的异熟身上心依附也并不相违。以何种方法令其融入呢？外缘是手印，内缘是金刚念诵和修习心寂，这些方法在那些时候已经讲完。此处所讲的方法将会阐述。为了成就真如，眼睛等诸根融入的意义，是指各自对境的行事停止。次第的论述中也说，那些融入时，各自不对境，所以地融入水等的意义，也应当如前所说的那样理解。此处，先前的那些以身语意的金刚萨埵三者融入的方式，与《行集》相符地阐述了能表和所表之次第。虽然认为它和《灯明》二者不一致，但我没有看到不一致之处。通过内外的比喻和征相的次第而确定的光明，显示那光明的差别是：以“最终生起”等四句，说了初中末三时生起和不生起二者。初中末三时是三种显现，因为那三种清净，所以不生起，并且拉喀什米（Lakshmi）说，遍行之实有生起。在《喜金刚》中说：“或者完全舍弃一切，或者一切自性安住。”与此所说意义相同，所以是好的。“中央不生”是指不在中央生起。“无边生起，不在边际生起”是此意义，新译如此安乐。从那之后，“去往何处以及”等四句，最初二句是去来、起入。以“以及”之语表示安住，并且显示没有它，所以与金刚念诵不同。同样，第二句说自性穷尽，并且心寂之智慧不增长，所以与心寂不同。第三句说诸法是世俗谛，并且无实是幻化，那二者阻断，所以与幻身不同。与具足习气的自性融入是惊奇，是寂静之自性所以不惊奇，安住是出生，快速去往是毁灭，拉喀什米说，没有那些。但是，应当将五组二者的所有戏论理解为空性。从那之后，存在什么呢？
English
Even if the subtle connection between the support and the supported is severed, it is not contradictory for the mind to rely on the resultant body of that yogi. By what means is it absorbed? The outer condition is the mudra, and the inner conditions are the vajra recitation and the practice of mental isolation. These methods have already been explained in those sections. The method explained here will be elucidated. To accomplish Suchness, the meaning of the absorption of the senses such as the eyes is said to be the cessation of their activity of engaging with their respective objects. In the sequential presentation, it is also said that when those are absorbed, they do not engage with their respective objects. Therefore, the meaning of the absorption of earth into water, etc., should also be understood as explained before. Here, the former ones explain the sequence of the sign and the signified in accordance with the Compendium of Practices, through the manner of the absorption of the three vajra beings of body, speech, and mind. Although it is thought that it and the Lamp That Illuminates are inconsistent, I do not see any inconsistency. Showing the distinction of that very clear light, which is ascertained through the sequence of outer and inner examples and signs, is: The four statements beginning with "Finally arising" state both arising and non-arising in the three times of beginning, middle, and end. The three times of beginning, middle, and end are the three appearances, and because those three are pure, they do not arise, and Lakshmi says that the pervasive reality arises. In the Hevajra it is said, "Either completely abandon everything, or everything abides in its own nature." The meaning is the same as what was said, so it is good. "Not arising in the center" means not arising in the center. "Arising without end, not arising at the end" is the meaning, the new translation is so blissful. After that, the first two of the four statements "Where to go and" are going and coming, rising and entering. The word "and" indicates abiding, and showing that it is not there distinguishes it from vajra recitation. Similarly, the second statement says that the nature is exhausted and the wisdom of mental isolation does not increase, so it is different from mental isolation. The third statement says that all phenomena are conventional truth and the unreal is illusion, and blocking those two distinguishes it from the illusory body. The absorption of the nature together with imprints is wonderful, and because it is the nature of peace, it is not wonderful. Abiding is birth, and quick going is destruction, Lakshmi says that those are not there. However, all the elaborations of the five pairs should be understood as emptiness. After that, what exists?
Tibetan
ད་དང་ཞེས་པ་བཞི་ལ་རང་བཞིན་རྣམས་མེད་པས་ཡོད་པ་དང་བྲལ། འོད་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མེད་པ་དང་བྲལ། འོད་གསལ་ལ་ཀུན་བྱང་མི་དམིགས་པས་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པའི་གཟུགས་མིན་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་མེད་པས་བསོད་ནམས་སྡིག་གི་བདག་མིན་ཞེས་འཆད་དོ། །དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་ལས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་ལས་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་གྱིས་མ་གོས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ། ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་འོད་གསལ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་བསྔགས་པ་སྟོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། མན་ངག་ཐོབ་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་འདིས་བསམ་གཏན་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་དང་པོའི་དོན་ནི་མན་ངག་ཐོབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ སྟོང་པའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ལ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་བཏགས་པའོ། །སློབ་མས་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་པོསླབ་པ་ནི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་བསམ་གཏན་གཉིས་ཡིན་པས། འདིར་དབང་གསུམ་པ་བསྐུར་ནས་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་སྨྲ་བ་མིན་ནོ། །རིལ་འཛིན་ནི་མགོ་བོ་ཞེས་པ་བཞིས་སྟོན་ཏེ། ལྟེ་བར་རྩིགས་བརྒྱད་པའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་དབྱངས་དང་པོ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཀྱིས་རྐང་པ་ནས་མགོ་བོའི་བར་དུ་བསྲེག་པ་དང༌། སླར་ཡང་ལོག་ནས་སྙིང་གའི་བར་དུ་མི་སྣང་བར་བྱས་པ་ལ་ལཀྵྨཱིས་འཆད་དོ། །མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། ཞེས་པས་ནི་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ལུས་ཀྱི་ཡས་མས་ཀྱི་མཐའ་བསྟན་ལ། ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་ཕྱིན་གྱི་བར། ཞེས་པ་ནི། མགོ་ནས་སྙིང་ག་དང༌། རྐང་པ་ནས་སྙིང་གར་སྡུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག་པར་བཤད་ན། སའི་དངོས་གཞིར་བཤད་པའི་འཆི་རིམ་དང་མཐུན་ནོ། །རིལ་པོ་དང་རྗེས་གཞིག་གཉིས་ནི་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དུས་གཅིག་དང་དུས་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་རང་ཙམ་དང་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་སྡུད་པའོ། །རྗེས་གཞིག་ནི། མི་རྒྱུ་བ་དང་ཞེས་པ་བཞི་སྟེ། ཐོག་མར་སྣོད་བཅུད་གཞན་འོད་གསལ་དུ་བསྡུས་པའི་རྗེས་སུ་རང་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པའོ། །འོ་ན་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ཆུ་བོའི་ལྟེང་ཀའི་ཆུ་ལ་ཐིགས་པ་གཅིག་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་རྗེས་སུ་གཞིག་པར་གསུངས་པ་ཇི
Chinese
因为“现在”等四者没有自性，所以远离存在。光明是法性的自性，所以远离不存在。光明中没有普遍清净的对境，所以不是福德和罪恶的形象，并且不存在于两者之中，所以说不是福德和罪恶的主人。最初的两个说明远离了有无的戏论言说，之后的两个说明不存在于两种业的果报的自性中，之后的两个说明不是两种业的主体，因此，轮回不被一切因果所染污。第二是：如是的获得彼性的瑜伽士。等等三句偈颂显示了对获得光明的瑜伽士的赞叹。第三是：说获得了口诀。在《行集》中说：如是显现一切为空性之后，以此次第缘于两种禅定。所说第一句的意义是，在获得口诀的后得位，就称为显现了一切空性的口诀。弟子所修习的两种瑜伽，是显现光明的方便，即两种禅定。因此，这里不是说通过授予第三灌顶来显现光明。圆满执持由“头”等四者来显示，即在脐间八瓣莲花轮的中央，从安住的第一个元音所发出的光，焚烧从脚到头的身体，再次返回，使之消失于心间，拉克什米对此进行了解释。从头到脚，显示了所要收摄的身体的上下边缘。至于“直到到达心间”，是指从头到心间，从脚到心间，以收摄的方式进入真实之边，与在地的基础上所说的死亡次第相符。圆满和后破二者是就时间而言的，因此通过同时和次第的方式，收摄自身和他身。后破是“不流动”等四者，即首先将外器世间和内情众生收摄于光明之后，自己也融入光明。那么，《行集》中说，如同水滴融入河流的中心一样，次第逐渐破灭，这又该如何解释呢？
English
Because the four, such as "now," lack self-nature, they are separate from existence. Luminosity is the self-nature of Dharmata, so it is separate from non-existence. Because there is no universally pure object in luminosity, it is not the form of merit and demerit, and because it does not exist in both, it is said not to be the master of merit and demerit. The first two explain that they are separate from the elaboration of existence and non-existence, the next two explain that they do not exist in the nature of the fruits of the two karmas, and the next two explain that they are not the subject of the two karmas, therefore, samsara is not defiled by all causes and effects. The second is: The yogi who has attained suchness. The three verses and so on show the praise of the yogi who has attained luminosity. The third is: It is said that the oral instruction has been obtained. In the Practice Collection, it is said: After manifesting all as emptiness in this way, one should focus on the two kinds of samadhi in this order. The meaning of the first sentence is that in the post-attainment of obtaining the oral instruction, it is called the manifestation of all emptiness. The two yogas practiced by the disciples are the means to manifest luminosity, namely the two samadhis. Therefore, it is not said here that luminosity is manifested by bestowing the third empowerment. Perfect holding is shown by the four, such as "head," that is, in the center of the eight-petaled lotus wheel in the navel, the light emitted from the first vowel residing there burns the body from the feet to the head, and then returns again, making it disappear into the heart. Lakshmi explains this. From the head to the feet, it shows the upper and lower edges of the body to be collected. As for "until reaching the heart," it means entering the true edge by collecting from the head to the heart and from the feet to the heart, which is in accordance with the order of death described on the basis of the earth. The two, perfection and subsequent destruction, are in terms of time, so they collect both self and other through simultaneous and gradual means. Subsequent destruction is the four, such as "non-flowing," that is, first collecting the outer environment and inner sentient beings into luminosity, and then oneself also merges into luminosity. Then, how should it be explained that the Practice Collection says that it gradually perishes in sequence, just like a drop of water merging into the center of a river?