Tibetan
ར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལས། ཞེས་པའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ རྣམ་པར་སེམས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ཞུགས་ཀྱང་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་དགའ་བདེ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲོན་གསལ་ལས། དགའ་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འཇུག་པ་ལ་ཕྱོགས་པས་ཞེས་དང༌། བདེ་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པས་ཞེས་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཉིད་ལྷའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་སེམས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། སོ་སོའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་དེ་ལས། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་དགའ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་བདེ་བ་ཉིད་དང་ཡང༌། །སེམས་ཀྱི་རྩེ་གཅིག་ཉིད་དག་སྟེ། །ལྔ་པོ་དེར་ནི་བསམ་གཏན་བསྡུ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་དེ་ལས། གསང་བའི་རྒྱུད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཡོངས་བཤད་པ། །གསང་བ་གསུམ་འབྱུང་རྟོག་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་རྟོག་པ་དཔྱོད་པའོ། །དགའ་དང་འདྲ་བ་གསུམ་པ་སྟེ། །བདེ་བས་བསྡུས་པ་བཞི་པའོ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་བྱུང་ཟད་པའི། །རང་སེམས་ལྔ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དངོས་ཞི་བ་ནི། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་གནས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་བའི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་བའི་ རྒྱུད་དོ། །གསང་པ་གསུམ་ནི། དབང་པོ་དང༌། ཡུལ་དང༌། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་སྟེ། རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ལྔ་གསུམ་བཅོ་ལྔའོ། །སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་སྤྱིར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་སེམས་པར་བྱེད་པ་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་ཡུལ་ལའང་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་དག་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་དག་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། །གཟུགས་རྣམ་སྣང་དང༌། སྒྲ་མི་བསྐྱོད་པ་དང༌། དྲི་རིན་འབྱུང་དང༌། རོ་འོད་དཔག་མེད་དང༌། རེག་བྱ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པར་སེམས་པ་དང་། གཉིས་པ་གཟུགས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ནས། རེག་བྱ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མར་སེམས་པ་དང༌། མིག་སོགས་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་ས་སྙིང་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སེམས་པ་ནི་དཔྱོད་པའོ། །རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསྒོམ
Chinese
由于是名为“ra”的法，所以应当理解为“从五佛的结合中”之义。境和根，思维五如来之相，作为禅定的共同特征是不合理的。虽然禅定的支分寻思和伺察二者具有该特征，但由于安乐空性无别的等持被显示为特征，因此不能遍及喜乐和心一境性。如《灯明》中说：“因为趋向于安乐而显现于真如”，以及“因为进入安乐而显现于真如”，以及“心一境性是心的所取和能取空性”。如果有人这样说，那没有过失，因为安乐空性无别本身显现为天神之相，并思维根享用境，这被认为是禅定的共同特征。第二，是数量的区分和各自意义的详细解释。第一是，该续部中说：“寻思和伺察以及喜乐，同样还有心的一境性，这五者中包含了禅定。”第二是，该续部中说：“秘密续部中，在一切时，以多种方式完全宣说，三秘密生起是寻思，彼即寻思是伺察，与喜相似是第三，以乐所摄是第四，知和所知生灭的，自心应知是第五，一切佛实性寂灭，于一切欲中极安住。”这样说了。秘密续部是无上瑜伽续部。三秘密是，根、境和根的识三种，如果详细区分，则是五三一十五。不作分别，将境、根、识三种总的思维为如来的相是寻思，彼详细区分后，对于境也以方便的清净和智慧的清净二者的第一个，色现相，声不动佛，香宝生佛，味无量光佛，触不空成就佛这样思维，第二个色色金刚母等，触触金刚母这样思维，眼等根也思维为地藏等菩萨是伺察。以寻思伺察如是修习。
English
Since it is a Dharma called "ra," it should be understood as meaning "from the union of the five Buddhas." Thinking of the five Tathagatas in terms of objects and faculties is not reasonable as a common characteristic of dhyana. Although the two branches of dhyana, vitarka and vicara, possess that characteristic, since the samadhi of indivisible bliss and emptiness is shown as the characteristic, it will not encompass joy, bliss, and one-pointedness of mind. As it says in the Lamp Illuminating: "Because it tends towards manifesting in suchness with joy," and "Because it enters into bliss and manifests in suchness," and "One-pointedness of mind is the emptiness of the grasped and the grasper of the mind." If someone says that, there is no fault, because the indivisibility of bliss and emptiness itself appears as the form of a deity, and thinking that the faculties enjoy the objects is considered the common characteristic of dhyana. Secondly, there is the distinction of numbers and the detailed explanation of the individual meanings. The first is, in that tantra it says: "Vitarka and vicara, as well as joy and bliss, and also one-pointedness of mind, in these five, dhyana is contained." The second is, in that tantra it says: "In the secret tantra, at all times, it is completely explained in various ways. The arising of the three secrets is vitarka, that itself, vitarka, is vicara. Similar to joy is the third, encompassed by bliss is the fourth, the arising and ceasing of knowledge and the knowable, one should know is the fifth, all Buddhas, reality, quiescence, abide greatly in all desires." Thus it is said. The secret tantra is the unsurpassed yoga tantra. The three secrets are the three of faculty, object, and the consciousness of the faculty. If divided in detail, it is five, three, fifteen. Without separating them, generally thinking of the three of object, faculty, and consciousness as the aspect of the Tathagata is vitarka. After dividing that in detail, for the object as well, the first of the two, the purity of means and the purity of wisdom: form as Vairochana, sound as Akshobhya, smell as Ratnasambhava, taste as Amitabha, and touch as Amoghasiddhi, and the second, form as Vajra Mother, touch as Vajra Mother, and the faculties such as the eye are also thought of as Bodhisattvas such as Kshitigarbha, which is vicara. Thus, meditate with vitarka and vicara.
Tibetan
ས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིད་ཤེས་འཁོར་དུ་ཚོར་བ་ཚིམ་པ་སྐྱེས་པ་ནི་དགའ་བ་དང༌། དབང་ཤེས་འཁོར་དུ་ཚོར་བ་སིམ་པ་སྐྱེས་པ་ནི་བདེ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། ཤེས་བྱ་གཟུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་བྱུང་བ་ནི་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་བྱུང་པའོ། །དེ་ཟད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་གཉིས་སྣང་རགས་པ་ལོག་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། རྐང་པ་ཐ་མ་གཉིས་ཏེ། དེའང་སངས་རྒྱས་ཀུན་རང་བཞིན་ཞི་བ། ཞེས་པ་དང༌། པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་དུ། རྐང་པ་ཐ་མ། ནམ་མཁའ་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་གནས། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ལོག་པ་ནི་ཞི་བའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ་ཀུན་ནི་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས་སྟོང་པ་བཞི་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྒྲོན་གསལ་དུ། སྣང་བ་ཙམ་དང་ཞེས་པས་རྐང་པ་སྔ་མའི་དོན་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་བསྟན་ལ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་པས་ཐ་མའི་དོན་སྟོང་པ་བཞི་པ་བསྟན་ནོ། །སྟོང་པ་བཞིའི་དབྱེ་བ་བྱུང་ཡང་སེམས་དབེན་གྱིས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་ལུས་དབེན་གྱི་སྐབས་ཀྱི་སྟོང་པའོ། །དེས་ན་ཁ་ཅིག་རྐང་པ་ཐ་མ་གཉིས་སྒྱུ་ལུས་དང༌། དེའི་སྔ་མ་གཉིས་སེམས་དབེན་ལ་སྦྱོར་བ་མི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཉིད་ཐ་མལ་པའི་དབང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་ནས་དབང་པོས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་སེམས་པ་སོར་སྡུད་ཡིན་ལ། དབང་ཡུལ་སོགས་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བ་བསམ་གཏན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་མལ་པའི་སྣང་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྣང་བར་བསྒྱུར་བ་སྤྱོད་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་སྤང་གཉེན་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་སྤང་བྱར་འགྱུར་ན་སྒྱུ་ལུས་ཀྱང་འོད་གསལ་གྱི་སྤང་བྱར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་ལྔ་ལས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ཡང་དག་མཐས་ནི་རྣམ་པར་སྦྱང༌། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོར་སྡུད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སེམས་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་ཐ་མལ་བའི་དབང་ཡུལ་ནི་སོར་བསམ་གང་དུའང་མི་འགྱུར་རོ། །བཞི་བ་ནི། ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་སྐབས་སུ་རིགས་བརྒྱ་དང་ལྔ་དང་གསུམ་གསང་
Chinese
地界的等持力，使意识界中生起满足的感受是喜，使根识界中生起平静的感受是乐。像这样通过串习的力量，从识到眼等六种识，以及从所知色到法之间生起的是能知和所知。它的止息是证悟空性的智慧，那个二取粗重的显现消失后，安住于一境是心一境性。那个的解说就是，最后两个偈颂，也就是“诸佛皆自性寂”，以及帕擦瓦的译本中，最后偈颂“遍在于一切虚空”这样讲述的。一切佛的自性是空性，修习它的力量，八十种自性的粗重分别念消失是寂静。虚空是空，一切是所有，因此是显示第四空性。像那样在《明灯论》中，“仅仅显现”是说第一个偈颂的意义，显现增上获得三者， “一切皆空”是说最后偈颂的意义，第四空性。虽然出现四空的差别，但不是用心远离所摄。那是和它同类的身远离时的空性。因此有些人将最后两个偈颂与幻身，以及它之前的两个偈颂与心远离相连是不合理的，应当了知。第三个是，乐空无别性以庸常的根境的方式显现，认为根以境为享受是收摄，将根境等转变为天尊的形象是禅定。因此将庸常的显现转变为特殊的显现是修行的意义，而不是所断和对治，因为两者都是以道所摄的方便和方便生。如果仅仅以“如是清净”的词句就变成所断，那么幻身也会变成光明的所断，因为在五次第中说： “如幻之等持，以真实边而清净。”因此。收摄也如先前所说，是以作意之心所摄的等持的体性，庸常的根境不会变成任何收摄和作意。第四个是，在身远离的时候，一百零五种姓和三
English
The power of the Samadhi of the earth element, the arising of satisfaction in the consciousness realm is joy, and the arising of calmness in the sense realm is happiness. Like this, through the power of practice, from consciousness to the six consciousnesses such as the eye, and from the knowable form to dharma, what arises is the knower and the known. Its cessation is the wisdom that realizes emptiness, and when that coarse appearance of duality disappears, abiding in one-pointedness is one-pointedness of mind. The explanation of that is, the last two verses, which are "All Buddhas are peaceful in nature," and in the translation of Patsab, the last verse is explained as "Completely abiding in all space." The nature of all Buddhas is emptiness, and the power of meditating on it, the disappearance of the eighty kinds of coarse conceptualizations of nature is peace. Space is empty, and all is everything, therefore it is showing the fourth emptiness. Like that, in the Lamp Illuminating, "merely appearing" is saying the meaning of the first verse, appearance, increase, and attainment, and "all is empty" is saying the meaning of the last verse, the fourth emptiness. Although the difference of the four emptinesses appears, it is not included by mind isolation. That is the emptiness of the time of body isolation, which is of the same kind as it. Therefore, some people connecting the last two verses with the illusory body, and the two verses before it with mind isolation is unreasonable, it should be known. The third is, the inseparability of bliss and emptiness appears in the manner of ordinary sense objects, thinking that the senses enjoy the objects is gathering in, and transforming the sense objects etc. into the form of deities is meditation. Therefore, transforming the ordinary appearance into a special appearance is the meaning of practice, not what is to be abandoned and the antidote, because both are the means and the means born included by the path. If it becomes what is to be abandoned merely by the words "thus purified," then the illusory body will also become what is to be abandoned by luminosity, because it is said in the Five Stages: "The Samadhi like illusion, is purified by the true edge." Therefore. Gathering in is also, as previously said, the nature of the Samadhi gathered in by the mind that makes the mind, the ordinary sense objects will not become any gathering in or making mind. The fourth is, at the time of body isolation, the hundred and five lineages and the three