Tibetan
ཤི་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ལྷག་མོས་འོད་གསལ་དུ་སྡུད་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྣོད་ཞིག་བ་ལ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིན་པ་ལ། ཞར་ལ་བཅུད་ཀྱང་སྟོང་བར་བསྒོམ་པ་ནི་སྣོད་མེད་པར་བཅུད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྣོད་བཅུད་ཞིག་པའི་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ་འདི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མ་ རྙེད་ཀྱང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་ཉེ་བར་བཏུས་པ་ཙམ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཆོག་གམ་ལྟ་བ་རྙེད་པའི་དོན་སྐབས་དེར་དྲན་པ་དགོས་ཤེ་ན། འདིར་ནི་ཕྱི་མ་དགོས་པར་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཁས་གྲུབ་དུ་མས་གསུངས་ཤིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་རིག་ངོ་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པས་སྣང་བ་ཞི་བའང་བསྒོམ་པར་འགྲོ་ལ། གལ་ཏེ་ལྟ་བ་དྲན་ནས་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་བློ་ངོ་དེར་མི་ལྡོག་པར་སྣང་ན༌། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཇའ་ཡལ་བ་བཞིན་དུ་བཏང་བའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའང་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ནས་སྣང་བ་ངེས་པར་སྡུད་པའི་བཤད་པ་མེད་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ནི་དེ་དེས་པར་དགོས་ཏེ། མཆོག་གི་སྣང་ཞེན་སྐྱེ་བ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་སྡུད་པ་ངེས་པར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡིད་ཤེས་གཅིག་གི་དོན་དེ་གཉིས་འདུ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སཾ་པུ་ཊ་ལས། །དང་པོར་སྟོང་ཉིད་རྣམ་བསམས་པས། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་བཀྲུ། །ཞེས་པ་ལྟར། །ནང་གི་དྲི་མ་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་མདོར་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུ་བ་བཅུད་སེམས་ཅན་དང་མི་རྒྱུ་བ་སྣོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱངས་ནས་མ་བསླད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པ་དང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མང་པར་ཕུ་ཐག་ཆོད་པའི་ལྟ་བ་སྐབས་འདིར་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ཅན་ནི་ཛྙཱནའོ། །དེ་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་སོང་བ་ ནི་བཛྲའི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སོང་བར་མོས་ནས་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དགོས་ཀྱི། ལྟ་བ་ལ་གོ་ཡུལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དང༌། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཡིད་གཞན་དུ་གཡེངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཞེས་བརྗོས་པས་ཅིའང་མི་ཕན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱའོ། །སྲུང་འཁོར་འོད་གསལ་དུ་སྡུད་པ་ཨ
Chinese
与死亡相合的禅修是残余物融入光明之时的情形。因此，要知道此时的意义是容器坏灭，并与此相合地禅修空性。顺便也要禅修内容物也是空性的，因为没有容器内容物就无法存在。那么，与容器和内容物坏灭的虚空相合的禅修，即使没有获得空性的见解，仅仅是将容器和内容物的显现都收摄于心中就可以了，还是说必须在那个时候忆念获得见解的意义呢？这里，经续部和众多智者成就者都说需要后者。在知晓一切法在胜义中毫无成立的觉知面前，一切显现都会回退，因此也要禅修显现寂灭。如果即使忆念见解，庸常的显现也没有在那觉知面前回退而显现，那么也要禅修如彩虹消散般放任一切显现的虚空。在名相乘中，虽然没有禅修空性后必须收摄显现的说法，但在密咒乘中，这却是必须的。因为生起殊胜的显现执着，就必须收摄庸常的显现执着。因为一个意识的两个对象是无法并存的。因此，如《桑布扎》中所说：“首先以各种方式思维空性，洗净有情众生的垢染。”如同为了清净内在的二取执着而简要宣说的那样，要以空性来净化能行蕴的有情和所行蕴的世间的一切显现，从而对未被染污的法性和法相，以及身体的结构获得定解。此时要忆念的对境是，对诸法自性多方面进行决断的见解是空性（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性），而有境是智慧（藏文：ཛྙཱན，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jnana，汉语字面意思：智慧）。二者如水入水般不可分离地融合，是金刚的意义，因此要信解如此融合，并长久安住。如果对见解没有丝毫的理解，或者即使有理解，心也散乱到其他地方，只是念诵“一切法皆为空性”也是毫无益处的。像这样，安住于无我之义的智慧是一切功德的基础，因此称为智慧。将保护轮收摄于光明中，阿。
English
Meditating in accordance with death is the time when the remnants are gathered into luminosity. Therefore, one should know that the meaning of this time is the destruction of the container, and meditate on emptiness in accordance with this. Incidentally, one should also meditate on the emptiness of the contents, because without a container, the contents cannot exist. So, is it enough to meditate in accordance with the sky where the container and contents have disintegrated by merely keeping in mind the appearance of the container and contents being gathered together, even without gaining the view of emptiness, or is it necessary to remember the meaning of gaining the view at that time? Here, the tantras and many wise and accomplished ones have said that the latter is necessary. In the face of the awareness that all phenomena are not established in the ultimate sense, all appearances will recede, so one should also meditate on the pacification of appearances. If, even after remembering the view, ordinary appearances do not recede in that awareness and still appear, then one must also meditate on the sky-like state of letting go of all appearances as if they were dissolving rainbows. In the Vehicle of Characteristics, although there is no explanation of necessarily gathering appearances after meditating on emptiness, in this Vehicle of Mantra, it is absolutely necessary. This is because in order to generate the attachment to supreme appearances, it is necessary to gather the attachment to ordinary appearances. This is because the two objects of one mind cannot coexist. Therefore, as it says in the Samputa, "First, by contemplating emptiness in various ways, wash away the stains of sentient beings." As it is briefly stated in order to purify the internal stains of grasping at the two kinds of self, one must purify all appearances of the sentient beings who are the moving contents and the world which is the non-moving container with emptiness, and thereby gain certainty about the undefiled Dharma nature and Dharma characteristics, as well as the structure of the body. The object to be remembered at this time is that the view of decisively determining the nature of all phenomena in many ways is emptiness (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: shunyata, Chinese literal meaning: emptiness), and the subject is wisdom (Tibetan: ཛྙཱན, Sanskrit Devanagari: ज्ञान, Sanskrit Romanization: jnana, Chinese literal meaning: wisdom). The two merging inseparably like water poured into water is the meaning of vajra, so one must have faith in such a merging and abide in equanimity for a long time. If there is not even a slight understanding of the view, or even if there is understanding, the mind is distracted elsewhere, merely reciting "all phenomena are emptiness" is of no benefit. In this way, the wisdom that abides in the meaning of selflessness is the basis of all qualities, therefore it is called wisdom. Gathering the protective circle into luminosity, Ah.
Tibetan
་བྷ་ཡས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོར་བྱས་ལས། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། །ཧཱུཾ་གཉིས་ས་བོན་ཡཾ་ལས་བྱུང་། །རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་འབྱུང་དང་། །དབུས་ཞེས་པས་པདྨ་བསྟན་པར་ཨ་བྷ་ཡ་བཞེད་དོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྲུང་འཁོར་འོད་གསལ་དུ་བསྡུས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེའི་ར་བ་མེ་རི་རྣམས་འདིར་འདོད་དགོས་ཏེ། གཞན་ཡས་ཁང་འདྲི་བའི་ཚེ་མེ་རི་དང་རྡོར་རའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་དགོས་པ་ཀླུ་བྱང་གིས་གསུངས་ཤིང་། འདི་ནི་བསྒོམ་པ་ལའང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ནང་དུ་ཆོས་འབྱུང་སྒོམ་མི་སྒོམ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། སྒྲོན་གསལ་དུ་གླེང་གཞི་བཤད་པར་ཆོས་འབྱུང་བསྒོམ་པ་ཐོན་པས་དེ་ལྟར་བྱ་ཞིང་། ཆོས་འབྱུང་འདོད་པ་ལའང་དབྱིབས་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདིར་ནི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གྲུ་གསུམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ། ཞེས་པ་ལྟར་ཟུར་གསུམ་དུ་བྱེད་ལ། ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ལས་བསྐྱེད་མི་བསྐྱེད་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་ འདིར་ནི་ཕྱི་མ་ལྟར་བཞེད་ཅིང་། ཁ་དོག་ནི་དམར་སྐྱ་སྟེ། བྲི་བྱ་ལ་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་འདབ་མ་དམར་སྐྱ་བྱེད་པའང་ཆོས་འབྱུང་གི་ཁ་དོག་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འབྱུང་གི་ཟུར་གཉིས་ནི་སྟེང་དང་གཅིག་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་ངོས་གཉིས་ནི་ཐལ་མར་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་འབྱུང་ཞེང་ལས་དཀྱུས་མི་མཉམ་པར་ལྷག་པ་ལྟ་བུ་མིན་པས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱ་དགོས་སོ། །ཟུར་འོག་གི་ཕྲང་མཚམས་ནས་པདྨའི་ཡུ་བ་བྱུང་ནས་ཆོས་འབྱུང་གི་པདྨ་ཁ་བྱེ་བ་འདབ་མ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བར་གནས་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གཉིས་ས་བོན་ཡཾ་ལས་བྱུང་། ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཧཱུཾ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རླུང་གི་ས་བོན་བཅུག་པ་ཡིན་ལ། ཡཾ་ལས་རླུང་དང་ཧཱུཾ་གཉིས་ལས་རྡོ་རྗེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་ཁ་དོག་ཀྱང་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་བཞེད་དོ། །ལུགས་གཞན་ལ་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ་སོགས་ཡོད་ཀྱང་འདིར་མདོར་བྱས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཆར་ལ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པར་གསུངས་སོ། །མང་རབ་ནི། རླུང་གིས་མེ་སྦར་དེས་ས་བསྲེགས་དེས་ཆུ་བསྐོལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཞུ་བས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལས་ཞོ་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བཞེད་ཀྱང་། འཕགས་སྐོར་གྱི་གཞུང་གང་དུའང་གསལ་ཁ་མི་སྣང་བས། སྐད་ཅིག་གིས་འདྲེས་པར་བསྒོམས་པས་ཆོག་གོ །དེ་ལྟ་བུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དེ་ནི་མཐའ་ནས་མཐའི་བར་དུ་ཆ་ཆེན་བཅུ་གཉིས་པ་གྲུ་བཞི་མཉམ་པ་ཡིན་ལ། ཁ་དོ
Chinese
阿巴雅所说。第二是，简而言之，在虚空的中央，吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）二字从种子字扬（藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）中产生，应当观想风轮。如是所说，虚空的界限是法生，中央是指莲花，阿巴雅如此认为。虽然将共同与不共同的护轮汇集为光明，但此处必须认为有金刚墙和火焰山，因为克鲁江说过，在绘制房屋时，需要包含火焰山和金刚墙，这与观想也相同。其中，法生的观想与不观想有两种，但在《灯明》中，在讨论基础时，出现了观想法生，因此应当这样做。对于法生的形状，也有有形和无形两种，但此处根据《后部续》：身语意之分，观想为三角形。如是做成三角形。关于种子字，也有生起与不生起两种，但此处认为如同后者。颜色是红色和白色，在绘画时，将各种莲花的花瓣做成红色和白色，这也是法生的颜色。法生的两个角，一个向上，一个向下，两个面平行放置。法生的宽度和长度不相等，不是像多余的那样，所以必须做得非常大。从下角的边缘生出莲花的茎，法生的莲花开放，各种花瓣非常宽广地存在。其上，吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）二字从种子字扬（藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）中产生的意思是，在两个吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之间放入风的种子字，从扬（藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）中变成风，从两个吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中变成两个金刚，金刚的颜色也被认为与元素相同。其他流派有以旗帜为标志等，但此处简而言之，四种坛城都以金刚为标志。多数人认为，风点燃火，火燃烧土，土煮沸水，四种坛城融化混合成一，如同凝乳一样变成各种金刚，但在《圣行论》的任何地方都没有明确说明，所以观想瞬间混合即可。像那样各种各样的金刚，从边缘到边缘是十二个大块的相等正方形，颜色
English
Said by Abhaya. Second, in short, it says: In the center of the expanse of space, two Hūṃs (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) arise from the seed syllable Yaṃ (藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬), one should contemplate the wind mandala. As it is said, the expanse of space is the Dharmodayā, and Abhaya considers the center to indicate the lotus. Although the common and uncommon protection circles are gathered into clear light, here it is necessary to consider the vajra fence and fire mountain, because Klung-byang said that when drawing a house, it is necessary to include the fire mountain and vajra fence, which is the same for contemplation. Among them, there are two options: contemplating or not contemplating the Dharmodayā. However, in the "Lamp Illuminating," when discussing the basis, the contemplation of Dharmodayā appears, so it should be done that way. Regarding the shape of the Dharmodayā, there are two options: with or without shape. But here, according to the "Later Tantra": By the divisions of body, speech, and mind, contemplate it as a triangle. Thus, it is made into a triangle. Regarding the seed syllable, there are two options: generating or not generating. But here, it is considered like the latter. The color is red and white. When painting, making the petals of various lotuses red and white is also the color of the Dharmodayā. The two corners of the Dharmodayā, one pointing up and one pointing down, with the two faces placed parallel. The width and length of the Dharmodayā are not unequal, not like something extra, so it must be made very large. From the edge of the lower corner, the stem of the lotus arises, and the lotus of the Dharmodayā opens, with various petals existing very widely. Above that, the meaning of "two Hūṃs (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) arise from the seed syllable Yaṃ (藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬)" is that the seed syllable of wind is placed between the two Hūṃs (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), and from Yaṃ (藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬) it becomes wind, and from the two Hūṃs (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) it becomes two vajras, and the color of the vajra is also considered to be the same as the element. Other traditions have banners as symbols, etc., but here, in short, all four mandalas are marked with vajras. Most people think that the wind ignites the fire, the fire burns the earth, the earth boils the water, and the four mandalas melt and mix into one, like yogurt turning into various vajras. However, there is no clear statement in any of the "Noble Practices," so it is sufficient to contemplate them mixing in an instant. Such various vajras are equal squares with twelve large parts from edge to edge, and the color