Tibetan
ར་རྟོག་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་འབྱུང་བར་བསྟན་ནོ། །ཉུང་ཟད་ཞེས་པ་གཅིག་གིས་ནི་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་པའི་མཐུས། ཆང་སྟེ་བདེ་བའི་རྟེན་ཀུནྟ་ལྟ་བུའི་མྱོས་བྱེད་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པར་བསྟན་ཏོ། །བདག་མེད་མ་ཞེས་པ་གཅིག་གིས་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་དྲངས་པ་ན་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་རང་གིས་རིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བཞག་སྟེ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་བསྐྱང་བར་བསྟན་ཏོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཡང་དག་བདེ་བ་ཞེས་པ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། བྲལ་བའི་ཞེས་པ་གཅིག་གིས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་མཐར་སྐྱེས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཡིན་པར་བསྟན་ནོ། །རྟོག་པའི་དྲ་བ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏེ་གོ་སླའོ། །དགྱེས་རྡོར་ཞེས་པ་གཅིག་གིས་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་དེ་ཉིད་ཧེ་ཡིག་གི་དོན་སྙིང་རྗེ་དང༌། བཛྲའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ་ངེས་དོན་གྱི་ཧེ་བཛྲའོ། །ལེའུ་དྲུག་པའི་མཐའ་གཅོད་དོ།། །།འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་གསུམ་བསྟན་པར་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ། སྤྱོད་པའི་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་དབྱེ་བ་ནི། རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་ལྔ་པ་དང༌། བདུན་པའི་མཚན་གྱི་སྐབས་སུ་རིམ་པ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མཆོག་དང་སྔགས་སྤྱོད་པ་མཆོག་ཅེས་ གསུངས་པའི་དོན་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས། རང་གཞན་གྱི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང༌། སྔགས་ཟློས་པ་པོའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་བཤད་དོ། །སྔ་མ་ཡང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་སྤྱི་མིང་ངོ༌། །ལེའུ་དགུ་པ་ལས། བྱང་སེམས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་གསུངས་པའི་དོན་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་ལམ་མི་འགལ་ཡང་རུང༌། གང་དང་གང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེས་སྔགས་པ་རྣམས་ཅི་ནུས་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་དང་པོ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་པས་རྫོགས་རིམ་རྟོགས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སྦྱོར་བའི་སྤྱོད་པས། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗེ་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་གཉིས་པར་བཤད་དོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང༌། གཉིས་པ་ནི་རྫོགས་རིམ་ལ་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་པས། བླ་མེད་ཀྱི་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡང་ད
Chinese
因此，它表明了不会被概念改变的事物的出现。一个“少许”表明，凭借专注于微小事物，它完全沉浸在像昆达这样的快乐之源的醉人事物中。一个“无我母”表明，当带来与生俱来的大乐时，通过将自己体验到的巨大快乐置于无我的意义中，它表明了大乐与空性不可分割地被培养。当有人想知道之前所说的真正快乐是什么时，一个“分离”表明，它是从特殊的喜悦的极致中产生的与生俱来的喜悦。两个“概念之网”表明了它的特殊性，这很容易理解。一个“喜金刚”表明，将乐空不可分割地结合在一起的与生俱来的喜悦，就是指嘿字（藏文：ཧེ་，梵文天城体：हे，梵文罗马拟音：he，汉语字面意思：嘿）的意义是慈悲，金刚（藏文：བཛྲ，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚）的意义是证悟空性的智慧，这就是究竟意义上的喜金刚。第六章的结论。关于“对于所有的欲望享受”等等，在解释说已经展示了三种行为的场合，稍微考察一下行为的范围，行为的类别和分类是：在根本续的第五章和第七章的标题中，依次提到“普遍行为至上”和“真言行为至上”，续释中解释说：圆满完成自他利益的行为是卓越的，并且解释了三种真言念诵者的行为。前者也是三种行为的总称。在第九章中，提到了菩萨和如来的两种行为，续释中解释说：无论是否与世俗相悖，以任何能够圆满众生利益的方式，真言行者们都尽其所能地投入，这是第一种；像珍宝一样的真言行者在证悟圆满次第后，不处于等持状态的结合行为，在这种生命中转变自身本质的行为是第二种。其中，第一种是菩萨的一般行为，第二种是针对圆满次第所说的，这仅仅是象征性的，并且考虑到像珍宝一样的人是主要的，因此，所有享用无上欲望的行为都是特殊的行为。在第十六章中，智慧的苦行也
English
Therefore, it shows the arising of things that are not changed by concepts. One "a little" indicates that by the power of focusing on minute things, it is completely immersed in the intoxicating things of a source of happiness like Kunda. One "selfless mother" indicates that when the innate great bliss is brought forth, by placing the great bliss experienced by oneself in the meaning of selflessness, it shows that great bliss and emptiness are cultivated inseparably. When one wonders what the previously mentioned true happiness is, one "separation" indicates that it is the innate joy that arises from the extreme of special joy. Two "nets of concepts" indicate its particularity, which is easy to understand. One "Hevajra" indicates that the innate joy that combines bliss and emptiness inseparably is that the meaning of the syllable He (Tibetan: ཧེ་, Sanskrit Devanagari: हे, Sanskrit Romanization: he, Chinese literal meaning: hey) is compassion, and the meaning of Vajra (Tibetan: བཛྲ, Sanskrit Devanagari: वज्र, Sanskrit Romanization: vajra, Chinese literal meaning: vajra) is the wisdom that realizes emptiness, which is Hevajra in the ultimate sense. The conclusion of the sixth chapter. Regarding "for all desired enjoyments" and so on, on the occasion of explaining that three conducts have been shown, examining the scope of conduct a little, the categories and classifications of conduct are: In the fifth chapter and the title of the seventh chapter of the root tantra, "supreme universal conduct" and "supreme mantra conduct" are mentioned in sequence, and the tantra commentary explains: The conduct that perfectly accomplishes the benefit of oneself and others is excellent, and explains the three conducts of mantra reciters. The former is also the general name for the three conducts. In the ninth chapter, the two conducts of Bodhisattvas and Tathagatas are mentioned, and the tantra commentary explains: Whether or not it contradicts the mundane, in whatever way the benefit of sentient beings is perfected, mantra practitioners engage as much as they can, this is the first; the conduct of union in which mantra practitioners like jewels, after realizing the completion stage, are not in a state of equipoise, the conduct of transforming one's own essence in this life is the second. Among them, the first is the general conduct of Bodhisattvas, and the second is what is said for the completion stage, which is merely symbolic, and considering that people like jewels are the main ones, therefore, all the special conducts of enjoying unsurpassed desires are included. In the sixteenth chapter, the asceticism of wisdom is also
Tibetan
ག་པར་ལེན་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས། རང་དང་རིག་མ་ལྷའི་འདྲ་འབག་ཏུ་ཆ་ལུགས་བསྒྱུར་ནས་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ལ་བཤད་དོ། །ལེའུ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་མཆོག་ནི། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རྙིང་གཉིས་དང་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལས་འབྱུང་ཡང༌། ཆག་འགྱུར་ལས་སྤྱོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་བྷུ་སུ་ཀུའི་སྤྱོད་པའོ་ ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་ལེགས་པས་སྤྱོད་པ་གཞན་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་སྤྱི་མིང་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པར་བཤད་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་གསུངས་ཏེ། རིམ་པ་གཉིས་པ་དང་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །གང་ལ་སྤྱོད་པའི་འདོད་ཡོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ནི་དངོས་ཀྱི་རིག་མ་དང་བསྒོམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རིག་མ་གཉིས་སོ། །དེའི་དང་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་པོ་གཉིས་དང༌། གཉིས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་གསུམ་པ་བཞག་གོ །དེ་ལ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་དང་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་རྫོགས་རིམ་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས། རིམ་གཉིས་རེ་རེ་ལའང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་པར་ལེའུ་བཅུ་པ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ལེའུ་འདིའི་འགྲེལ་པར་སྤྱི་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤྲོས་བཅས་དང༌། སྦས་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤྲོས་མེད་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དུ་གསུངས་པ་ནི། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བསྒོམ་བསམ་ལ་དགོངས་ཀྱི། སྤྱི་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་གཞན་མི་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། ལེའུ་བཅོ་ལྔ་ པའི་འགྲེལ་པར། བསྐྱེད་རིམ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱང་བསྒོམ་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་རིམ་པ་ལ་མི་འཇོག་ཀྱང༌། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གཞག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། སྤྱིར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་དབང་གི་དུས་དང༌། སྣོད་དུ་རུང་ནས་ལམ་སྒོ
Chinese
關於何處受用的行爲，經續釋中說道：自身與明妃轉變成天神的形貌來進行行爲。第六品釋中說，三種行爲之最殊勝者，是享用行爲和解脫行爲，這在舊譯和巴曹（Pa tshab）的譯本中出現。但在恰譯（Chag）的譯本中，這些行爲中最殊勝的是布蘇庫（Bhusuku）的行爲。如是翻譯甚佳，並非指其他的行爲。後續中說到普遍行爲和真言行爲兩種，前者是三種行爲的總稱，後者是第十七品中所說的守護世間和出世間的誓言和律儀。由貪欲所生的菩提心行爲，有具戲論、無戲論和極無戲論三種區別，這是《行爲總集》中所說的。在二次第和經續釋中也說了三種。所行爲的欲妙之主是明妃的欲妙，這又分爲實際的明妃和觀修的智慧手印明妃兩種。對於前者，安立了行爲上的行爲第一和第二，對於後者，安立了行爲上的行爲第三。此外，《行爲總集》和二次第中說到的圓滿次第的三種行爲僅僅是示例，實際上二次第各自都有三種行爲，這將在第十品中闡述。此品的釋文中說，總義的行爲是具戲論，隱義的行爲是無戲論，究竟的行爲是極無戲論。這是就進入行爲的觀修思維而言的，並非不認可總義的行爲還有其他的行爲。因爲第十五品的釋文中說到了生起次第的五如來的無戲論行爲。雖然極無戲論不通過觀修思維安立在生起次第中，但可以安立在作爲等方面的極無戲論。行爲的時間劃分是，一般而言，將貪欲作爲道用的行爲有兩種：一是修持二次第的堪能之器的灌頂之時，二是堪能之後作爲道
English
Regarding the conduct of where to take, the Tantra Commentary says: Transforming oneself and the consort into the appearance of deities to engage in conduct. The commentary on the sixth chapter says that the most excellent of the three conducts are the enjoyment conduct and the liberation conduct, which appear in both the old translation and the translation of Pa tshab. However, in the translation of Chag, the most excellent of these conducts is the conduct of Bhusuku. This translation is excellent, and it does not refer to other conducts. The Later Tantra speaks of two types of conduct: universal conduct and mantra conduct. The former is the general name for the three conducts, and the latter is the keeping of vows and samayas of the mundane and supramundane, as explained in the seventeenth chapter. The conduct of bodhicitta arising from desire has three distinctions: with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration, as stated in the Compendium of Conduct. The Second Stage and the Tantra Commentary also speak of three. The main object of desire for conduct is the desire of the consort, which is divided into the actual consort and the wisdom mudra consort of meditation. For the former, the first and second conducts on conduct are established, and for the latter, the third conduct on conduct is established. Furthermore, the three conducts of the completion stage mentioned in the Compendium of Conduct and the Second Stage are merely examples. In reality, each of the two stages has three conducts, which will be explained in the tenth chapter. The commentary on this chapter says that the general meaning conduct is with elaboration, the hidden meaning conduct is without elaboration, and the ultimate conduct is extremely without elaboration. This refers to the contemplation and thought of entering into conduct, and it does not mean that other conducts are not recognized for the general meaning conduct. Because the commentary on the fifteenth chapter speaks of the non-elaborate conduct of the five Tathagatas of the generation stage. Although the extremely non-elaborate is not established in the generation stage through contemplation and thought, it can be established as the extremely non-elaborate in terms of action and so on. The division of the time of conduct is, in general, there are two types of conduct that use desire as the path: one is the time of empowerment to make the vessel suitable for cultivating the two stages, and the other is using it as the path after being suitable.