Tibetan
མ་པ་གཉིས་ལས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེས་གཙོ་མཛད་པའི་ལྷ་བཅུ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང༌། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཞལ་ལུང་དང༌། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་བཤད་ཚུལ་ལ། འདུས་པའི་འགྲེལ་པ་ཆེན་མོ་འདིས་མཛད་པར་བྱས་པ་ནི། འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལ་མ་བརྟགས་པར་སྨྲ་བར་འདུག་པས་མི་འཐད་ལ། ལོ་ཆེན་གྱིས་བསྒྱུར་བའི་འགྲེལ་བ་ཀུན་སྙིང་གིས་མཛད་པར་བྱས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་དྲི་མེད་སྦས་པའི་འགྲེལ་པར་ཡང་དེའི་ལེའུ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་བཀོད་ཅིང་ཁུངས་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལས་རྒྱ་ བརྟེན་པར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་འཇུག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འདོད་ཡོན་གྱི་ཡུལ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཆགས་ཅན་རེ་ཞིག་དྲང་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དང༌། བཤང་གཅི་སོགས་ཀྱི་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་བསྟེན་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། ཕྲ་མེན་མ་དང་འཆོལ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་མཛད་པ་ཙམ་དུ་བཤད་ནས་གདུལ་བྱ་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་བཤད་པ་མིན་པར་བཤད་ལ། ནང་གི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཞན་ནས་རྫོགས་རིམ་དུ་བཤད་པའི་རིགས་ཀྱང་མ་བཤད་པས་འདིའི་ལུགས་ལྟར་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནས་བཤད་པའི་ལམ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལམ་གཞན་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མི་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། ཀ་མ་དྷེ་ནུ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་འདོད་དོ། །འདི་ནི་རྒྱ་གར་བའི་ཆེན་པོ་གཞན་དུ་མས་བཤད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་བླ་མེད་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་དུ་སྣང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པས་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོས་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་བསྟན། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱུད་ལ་བཞི་ཡོད་པ་ལྷག་མ་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་གིས་འཆད་དེ། གསུམ་ལྡན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་བསྙེན་པ་དང༌། གཉིས་ལྡན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་ཉེར་སྒྲུབ་དང༌། རྫོགས་ལྡན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་སྒྲུབ་པ་དང༌། དགའ་བ་ཅན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ལ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི་དེ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདིས་རིམ་པ་དང་པོ་ལ་མི་བསྐྱོད་པས་གཙོ་བྱས་པའི་ལྷ་བཅུ་དགུ་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་ བརྟན་པའི་འོག་ཏུ་སྒོམ་པའི་རྫོགས་རིམ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཚུལ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་དང༌། འཕགས་ལུགས་དང༌། དུས་འཁོར་གྱི་ལུགས་གང་དང་ཡང་མི་འདྲ་བ
Chinese
从父母二者所生起的次第是：以不动金刚为主尊的十九尊本尊的坛城，如《成办方便·一切贤善》和《四百五十品》中所说的那样。圆满次第是：从至尊所说的口诀和导师自己所著的《解脱之明点》中产生。导师贡噶宁波的说法是：认为《密集释续大疏》是由他所著，这是因为没有考察那个释续就妄加评论，所以不合理。认为大译师所翻译的释续是由贡钦所著，导师无垢友的释续中也引用了它的第五品的解释，并非是可靠的依据。此论中所有关于依靠明妃的说法，都是为了暂时引导那些追随遍入天续，无法舍弃欲妙之境的贪欲者而说的。所有关于食用大小便等誓言的说法，也都是针对那些进入低劣明妃和混乱之续的人而说的，只是为了适应不同根器的所化众生而说的，并非是普遍的说法。而且，由于没有讲述从其他瑜伽中作为圆满次第来讲述的观修内脉、气、明点等瑜伽，按照此论的观点来看，似乎不认为在无上瑜伽续中有比瑜伽续中所说的道更为殊胜的道。卡玛德努也是这样认为的。这似乎是一种与印度其他大成就者的说法不一致的无上瑜伽的说法。导师寂天在根本续的第一品中，讲述了从方便所生的果续。为了获得它，在续中有四种方便，其余的十六品讲述了它们：具有三者的四品讲述了近修；具有二者的四品讲述了近成；具有圆满者的四品讲述了成办；具有喜乐者的四品讲述了大成办。后续是阐明这些的。此论认为，第一次第是以不动尊为主的十九尊本尊，以及在生起次第稳固之后所修的六支圆满次第的方式，与智足派、圣派、时轮金刚派的任何一种都不相同。
English
The generation stage arising from the two parents is: the mandala of the nineteen deities, with Achala Vajra as the main deity, as described in "Accomplishing Means: All Virtuous" and "Four Hundred and Fifty Chapters." The completion stage arises from the oral instructions spoken by the Lord and the "Bindu of Liberation" composed by the master himself. According to the explanation of Master Kunga Nyingpo: It is unreasonable to claim that the Great Commentary on the Compendium was written by him, because he speaks without examining that commentary. To claim that the commentary translated by the great translator was written by Kunchin is also unreliable, as Master Vimalamitra's commentary also quotes the explanation of its fifth chapter. All statements in this treatise about relying on consorts are only meant to temporarily guide those who follow the Vaishnava Tantra and cannot abandon the objects of desire. All statements about relying on vows such as eating excrement and urine are only made for those who have entered inferior consorts and confused tantras, and are only made to suit the disciples of different capacities, not as a universal statement. Moreover, since it does not explain the yoga of meditating on the inner channels, winds, and bindus, etc., which are explained as the completion stage from other yogas, according to this treatise, it seems that it does not consider that there is a path in the Anuttara Yoga Tantra that is more excellent than the path spoken of in the Yoga Tantra. Kama Dhenu also thinks so. This seems to be a way of explaining Anuttara Yoga that is inconsistent with the teachings of other great Indian siddhas. Master Shantipa, in the first chapter of the Root Tantra, explained the Resultant Tantra arising from the means. To obtain it, there are four means in the tantra, and the remaining sixteen chapters explain them: the four chapters with three aspects explain approach; the four chapters with two aspects explain attainment; the four chapters with complete aspects explain accomplishment; and the four chapters with joyful aspects explain great accomplishment. The subsequent tantra clarifies these. This treatise believes that the first stage is the nineteen deities with Achala as the main deity, and the way of the six-branched completion stage practiced after the generation stage is stable, is different from any of the systems of Yeshe Zhap, the Arya tradition, and the Kalachakra.
Tibetan
་ཞིག་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེའུ་བདུན་པའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང༌། སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ཆེན་པོ། ཀླུ་ལས་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ། རྒྱལ་པོ་བི་སུ་ཀལྤ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ། དེས་འཕགས་པ་ལྷ། ཀླུ་བྱང༌། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན། ཟླ་བ་གྲགས་པ་བཞི་ལ་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་གསུངས། དེས་གྲུབ་ཆེན་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་ལ། དེས་དྲི་མེད་བློ་གྲོས་དང༌། ས་འདྲེས་པ་གཉིས་ལ་གསུངས། དེས་བྷིརྱ་བྷ་ཊ་མངོན་ཤེས་ཅན་དང༌། དེ་བ་ཨ་ཀ་ར་ཙནྟྲ་འམ། ཤཱནྟ་དེ་བ་ཞེས་པ་བཙུན་མོ་ཅན་དང༌། རད་ན་ཨ་ཀ་ར་ཤཱནྟི་དང༌། དཔལ་སྦས་དང༌། མར་མེ་མཛད་ལྔ་ལ་གདམས། དྲི་མེད་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ནུབ་ལཀྵེ་ཏའི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་མཁས་པ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ལ་གདམས། དེ་ལ་ལྷོ་བྲག་གི་མར་པས་གསན། བླ་མ་མར་པ་ལ་གསང་འདུས་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་བདུན་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང༌། ནཱ་རོ་པ་ལ་ཁ་ཆེ་ཨ་ཀ་ར་སིདྡྷི་དང་མཉམ་དུ་སྒྲོན་གསལ་བསླབས་སྣང་ནའང༌། བོད་དུ་སྒྲོན་གསལ་གྱི་བཤད་པ་མ་ཚུགས། རིམ་ལྔའི་གདམས་ངག་གི་དར་རྒྱས་ཆེ་བར་བྱུང་ངོ༌། །རྗེ་འགོས་ཀྱིས་རྒྱ་གར་དུ་ལན་བཅུ་གཉིས་བྱོན་ནས་ སྤྱིར་པཎྜི་ཏའི་བླ་མ་བདུན་ཅུ་དང་མཁའ་འགྲོ་མའི་བླ་མ་གཉིས་བསྟེན་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ལུགས་ཀྱི་འདུས་པ་རྩད་གཅོད་པ་ལ། བྷདྒ་ལའི་མཁས་པ་མངོན་ཤེས་ཅན། ཟ་ཧོར་གྱི་མཁས་པ་བཙུན་མོ་ཅན། ཀོང་ཀ་ནའི་མཁས་པ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན། ཁ་ཆེ་ཁྲི་བརྟན་གྱི་མཁས་པ་ཙ་ཧ་རི། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་པ་ཛྙཱ་ན་ཀ་ར། བལ་པོ་མཐིལ་གྱི་ཙ་ཧ་དུ། བལ་པོ་རྫོང་གི་ན་ག་ཀོ་ཊི། པཎྜི་ཏ་ས་ར་ཧ་པ། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་མཁས་པ་ནག་པོ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ། བྷྲི་ཀ་མ་ལ་ཤི་ལའི་མཁས་པ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་རྣམས་བསྟེན་ཏེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་བོད་དུ་གསན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་འཕགས་སྐོར་ལྔའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་བཤད། དབང་མན་ངག་གི་སྐོར་རྣམས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་ལ། མངོན་ཤེས་ཅན་དང་བཙུན་མོ་ཅན་དང་ནག་པོ་པ་གསུམ་ལ་མཆོག་གི་བླ་མར་མཛད་ཅིང༌། གཞུང་བཤད་དང་གདམས་པ་ཡང་དེ་གསུམ་གྱི་ལུགས་ལ་གཙོ་བོར་མཛད་དོ། །བླ་མ་འདི་ལ་འདུས་པའི་འཕྲིན་ལས་ཞུགས་པས་སྐུ་ཚེ་སྟོད་དང་བར་དང་སྨད་ཀྱི་མཁས་པ་བཞི་བཞི་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང༌། གཞུང་བཤད་ལ་མཁས་པ་མང་ར་སེངྒེ་རྒྱལ་མཚན་དང༌། འབྲེལ་སྒྲིག་ལ་མཁས་པ་འགར་ཆོས
Chinese
依靠后续的续部，解释第七品的内容。第六是：薄伽梵金刚持，结集者是金刚手，大印扎菩提，从龙中化生的瑜伽母，国王毗苏羯摩，大婆罗门萨惹哈，怙主龙树，他传给圣天，龙智，释迦友，月称四位。他们传给学金刚，他传给大成就者黑行，他传给无垢慧和地混合二人。他传给比日雅巴札有神通者，以及提婆阿迦罗旃陀罗或者叫寂天有妃子的，然那阿迦罗寂，吉祥隐，施灯五人。无垢慧传给西拉克的寺院的智者智藏。他从洛扎的玛尔巴处听闻。据说喇嘛玛尔巴有密集金刚两种传承的七种讲说方式，虽然那若巴与喀且阿迦罗悉地一起学习了灯明，但是在藏地灯明的讲说没有兴起。五次第的口诀得到了很大的弘扬。杰俄在印度去了十二次， 总共依止了七十位班智达上师和两位空行母上师。特别是为了考证圣者派的密集金刚，依止了巴嘎拉的有神通的智者，匝霍尔的有妃子的智者，空嘎纳的有云力的智者，喀且赤丹的智者匝哈日，文殊菩萨加持的智那迦惹，尼泊尔中央的匝哈度，尼泊尔宗的那嘎郭帝，班智达萨惹哈巴，金刚座的智者黑誓言金刚，布日嘎玛拉希拉的智者，燃灯吉祥智，后两位是在藏地听闻的。对他们来说，依靠圣者派五种论典的论释，灌顶口诀等都很好地确定下来，并且有神通者、有妃子者和黑行者三人作为至上的上师，论释和口诀也主要依止这三人的方式。这位上师因为进入了密集金刚的事业，一生上中下三个阶段各有四位智者，而且在他们之中，精通论释的是芒惹僧格坚赞，精通联系编纂的是俄尔曲。
English
Relying on the subsequent tantras, the content of the seventh chapter is explained. The sixth is: the Bhagavan Vajradhara, the compiler is Vajrapani, the great Indrabhuti, the yogini who transformed from the Naga, King Visukalpa, the great Brahmin Sarahah, the protector Nagarjuna, he transmitted it to Aryadeva, Nagabodhi, Shakyamitra, and Chandrakirti. They transmitted it to the Vajra student, he transmitted it to the great accomplished one Krishnacharya, he transmitted it to Vimalamati and the two who mixed with the earth. He transmitted it to Bhiryabhata the clairvoyant, and Deva Akarachandra or Shantideva who had a consort, Ratna Akarashanti, Pal Sbas, and the five Lamp Makers. Vimalamati transmitted it to Yeshe Nyingpo, the wise man of the Nub Lakse Temple. He heard it from Marpa of Lhodrak (modern Lhodrak County). It is said that Lama Marpa had seven ways of explaining the two traditions of Guhyasamaja, although Naropa studied the Lamp Explanation with Kashmiri Akarasiddhi, the explanation of the Lamp Explanation did not arise in Tibet. The instructions of the Five Stages were greatly propagated. Je Gho went to India twelve times, In general, he relied on seventy Pandit gurus and two Dakini gurus. In particular, in order to verify the Guhyasamaja of the Arya tradition, he relied on the clairvoyant wise man of Bhagala, the wise man of Zahor who had a consort, the wise man of Kongkana who had the power of clouds, the wise man of Kashmiri Tritan, Tsahari, Jnanakara blessed by Manjushri, Tsahadu of central Nepal, Naga Koti of Dzong in Nepal, Pandit Sarahapa, the wise man of Vajrasana, the Black Samaya Vajra, the wise man of Bhrikamalasila, Dipamkara Shrijnana, the latter two were heard in Tibet. For them, the commentaries based on the five scriptures of the Arya tradition, the empowerment instructions, etc., were well established, and the clairvoyant, the one with a consort, and the Krishnacharya were regarded as the supreme gurus, and the commentaries and instructions were mainly based on the methods of these three. Because this lama entered the activity of Guhyasamaja, there were four wise men in each of the upper, middle, and lower stages of his life, and among them, Mangra Senge Gyaltsen was proficient in commentaries, and Gar Chos was proficient in connecting and compiling.