Tibetan
གདུལ་བྱའི་མོས་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་སྟེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལ་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་ནོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འདུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབྱེ་བའི་སྒོ་གཉིས་སུ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་བདག་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་དུ་ཐོབ་བྱ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་ཞི་བའི་གོ་འཕང་དོན་ དུ་གཉེར་བ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་གདུལ་བྱ་དམན་མཆོག་གཉིས་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་ཐེག་པ་གང་གིས་རང་རང་གི་གོ་འཕང་དུ་འགྲོ་བའི་ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའི་ཆོས་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་ཉན་རང་གཉིས་ཡོད་ཅིང་དེ་དག་རང་རང་གི་གོ་འཕང་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་ཐེག་པ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་དམན་པའི་རྣམ་བཞག་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ནི། ཉན་རང་གཉིས་ལ་དབང་པོ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ཕལ་ཆེར་མཚུངས་པར་སའི་དངོས་གཞི་ལས་གསུངས་ལ། །ཁྱད་པར་ཞིབ་པ་ནི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་པས་འདིར་གཉིས་ཀའི་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་རགས་པ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཁུར་དུ་འཁུར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་རང་གྲོལ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་གྲོལ་ཐར་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བདག་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དོན་དེ་རྟོགས་ནས་ཤེས་རབ་དེ་བཙལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གཞན་གྱིས་གྲོགས་ བྱས་ནས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་གིས་གང་ཟག་གདོད་མ་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་དེར་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་མ་རྟོགས་ཀྱི། གང་ཟག་ལ་ཕྱི་རོལ་པས་བཏགས་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མདོ་སྡེ་པ་དང་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ
Chinese
根据所化众生的三种意乐，分为三种行：对下劣意乐者，示以离欲之行；对广大意乐者，示以地与波罗蜜多之行；对深奥意乐者，示以贪欲之行。其中第一个是小乘道，后两个是大乘道。第二，解释说分为两种门的原因：因为有为了自己一个人的缘故，而追求获得仅仅平息轮回痛苦的果位；以及为了所有众生的缘故，而追求获得佛陀果位的两种上下根器的所化众生。这两种所化众生，各自通过何种乘而到达各自的果位，这两种乘就叫做小乘和大乘。根据这两种乘，所说的两种法就叫做上下乘的法藏。小乘有声闻和独觉两种，将他们引导到各自果位的道路分为声闻乘和独觉乘两种，所以有三种乘。第三分为二：小乘的建立和大乘的建立。第一，声闻和独觉二者，在根器和果位上有上下之分，但道的建立大体相同，如《地之真实》中所说。详细的差别因为文字繁多，所以在此只说二者共同的大概建立。这两种种姓的人，因为背离了承担利他之事的重任，所以是为了自己解脱而进入的。获得解脱的主要原因是证悟无我的智慧，因为束缚轮回的主要原因是执我。因此，他们也证悟那个道理后，寻求那个智慧，以戒律和禅定等其他道作为帮助，通过修习而使所有烦恼灭尽。这些人没有证悟本来就以自己的自性成立的自性空，但却显现为如幻象般的道理，而是证悟了外道强加于人我的实有之无我，即为了证悟人无我，经部宗和克什米尔分别说部
English
Based on the three inclinations of those to be tamed, three practices are divided: for those inclined towards the inferior, the practice of detachment is shown; for those inclined towards the vast, the practice of the grounds and perfections is shown; and for those particularly inclined towards the profound, the practice of desire is shown. The first of these is the path of the Lesser Vehicle, and the latter two are included in the path of the Great Vehicle. Second, explaining the reason for speaking of two doors of division: because there are two types of beings to be tamed, superior and inferior, one who, for the sake of oneself alone, seeks to attain the state of merely pacifying the suffering of samsara; and one who, for the sake of all sentient beings, seeks to attain the state of Buddhahood. These two types of beings to be tamed, by which vehicle do they each go to their respective states, these two vehicles are called the Lesser Vehicle and the Great Vehicle. Based on these two vehicles, the two dharmas spoken of are called the collections of the superior and inferior vehicles. The Lesser Vehicle has two, Hearers and Solitary Realizers, and the paths that lead them to their respective states are divided into two, the Hearer Vehicle and the Solitary Realizer Vehicle, so there are three vehicles. The third is divided into two: the establishment of the Lesser Vehicle and the establishment of the Great Vehicle. First, although there are superior and inferior differences in the faculties and results of the Hearers and Solitary Realizers, the establishment of the path is mostly the same, as stated in the "Reality of the Grounds." Detailed differences are omitted due to the abundance of words, so here I will speak of some of the general establishments common to both. Those of these two lineages turn their backs on taking on the burden of benefiting others, so they enter for the sake of their own liberation alone. The main cause for attaining liberation is the wisdom that realizes selflessness, because the main cause for binding to samsara is self-grasping. Therefore, they also realize that meaning and seek that wisdom, and with the help of other paths such as ethics and samadhi, they exhaust all afflictions through meditation. These people do not realize the meaning of emptiness of inherent existence, which is established by its own characteristics from the beginning, but appears as an illusion, but rather they realize the non-self of a substance that exists, which is imputed to a person by outsiders, that is, for the purpose of realizing the selflessness of a person, the Sutra School and the Kashmiri Vaibhashikas
Tibetan
་དང་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྡོག་པས། དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་དོན་མེད་དེ། གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡང་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་བཞག་དགོས་པ་ལྟར། གང་ཟག་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་གཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ཟག་ལ་ཡང་བདེན་འཛིན་འཇུག་ལ། དེ་འཇུག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་ལྡོག་པ་མེད་པས། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བར་འདོད་དགོས་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། དེ་ཉིད་འཕགས་པའི་དགོངས་པར་ཡང་འཆད་དོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་འདི་དང་ སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང༌། ཞི་བ་ལྷ་གསུམ་ག་དགོངས་པ་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ཙམ་ནི། འདིས་འགྲོ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང༌། ལམ་དེས་འགྲོ་བར་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ལན་དུ་མར་གསུངས་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ལམ་གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཆོས་ནི་མང་དུ་ཡོད་དོ། །གང་ཟག་དེ་དག་གི་ལམ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བགྲོད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བ་རྣམས་ལ་ནི། ལམ་གྱི་སྤྱིའི་ལུས་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་དེ་ལ་ཡང་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་མི་འདྲ་བའི་རིམ་པ་བཤད་པ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་ཡང་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་གོ །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཏིང་དཔོག་མི་དཔོག་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་སྔ་མ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་ལ་ཕྱི་མ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་ལོ། །འདིར་ཡང་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གསུངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི། དབུ་མ་པ་ཡིན་ལ་སེམས་ཙམ་པ་ནི་ཐེག་པ་དེའི་ཞར་བྱུང་ངམ་ཕལ་པའི་གདུལ་བྱའོ། །ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་པ་འདི་ལའང་མྱུར་བུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་ལྔ་ཡོད་པར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། ཕྱུགས་དང་གླང་པོ་ཆེའི་ཤིང་རྟ་ལྟ་བུས་འགྲོ་བ་གཉིས་དང༌། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལྟ་བུས་འ
Chinese
和一些唯识宗和中观宗的人解释说。尊者月称认为，如果这样，对人我执丝毫也不会退转。像这样的人，了悟人无我就没有意义了，因为只要对人我执存在，人我执也不会退转。就像了悟蕴等法没有自性，必须安立为了悟法无我的意义一样，了悟人没有自性，也必须安立为了悟人无我的意义。因此，只要对蕴执为真实，也会对人产生实执，只要产生实执，所有的烦恼都不会退转。如果必须认为声闻缘觉们无论如何努力也无法从轮回中解脱，那么这样想也是不合理的。他这样认为，并且也解释说这是圣者的意趣。对此，这位论师和佛护、寂天三位的观点一致。第二，仅仅是为了所有众生的利益而想要获得无上菩提，从而修学六度，这是大乘行者共同的意义，因为在密宗中，也多次在续部中说通过这条道路可以到达。然而，两条道路有许多不同的特点。那些人的道路是通往一切智智的大乘。对于波罗蜜多大乘行者来说，道的共同体仅限于此，如果从见解的角度来划分，则有中观宗和唯识宗两种。即使如此，由于没有说明这两者有不同的乘的次第，所以两者也是一个乘。因为存在能否衡量实相深度的差别，所以前者是根器敏锐者，后者是根器迟钝者。这里，为了说明以谁为主而宣说般若波罗蜜多乘，所要调伏的主要对象是中观宗，而唯识宗是该乘的附带或次要的调伏对象。如果从快慢的角度来划分，这个般若波罗蜜多乘也有五种，即确定和不确定进入，在手印经中说，就像牛和象的车辆一样行走两种，就像月亮和太阳一样
English
and some Mind-Only and Madhyamaka people explain. The venerable Chandrakirti believes that if this is the case, the clinging to the self of a person will not be reversed at all. For such a person, realizing the selflessness of a person is meaningless, because as long as the clinging to the self of a person exists, the clinging to the self will not be reversed. Just as realizing that aggregates and other dharmas have no self-nature must be established as the meaning of realizing the selflessness of dharmas, realizing that a person has no self-nature must also be established as the meaning of realizing the selflessness of a person. Therefore, as long as one clings to the aggregates as real, one will also generate a real clinging to a person, and as long as this real clinging arises, all afflictions will not be reversed. If it must be thought that the Shravakas and Pratyekabuddhas cannot be liberated from samsara no matter how hard they try, then thinking like this is also unreasonable. He thought so, and also explained that this is the intention of the noble ones. On this, the views of this teacher and Buddhapalita and Shantideva are the same. Second, merely wanting to attain unsurpassed enlightenment for the benefit of all sentient beings, and thus studying the six perfections, this is the common meaning of the Mahayana practitioners, because in the tantras, it is also said many times in the tantras that one can reach through this path. However, there are many different characteristics between the two paths. The path of those people is the Mahayana that leads to omniscience. For the Paramita Mahayana practitioners, the common body of the path is limited to this, and if divided from the perspective of view, there are two types: Madhyamaka and Mind-Only. Even so, since there is no explanation that these two have different stages of vehicles, both are one vehicle. Because there is a difference in whether or not one can measure the depth of reality, the former is sharp-witted and the latter is dull-witted. Here, in order to explain for whom the Prajnaparamita vehicle is mainly spoken, the main object to be tamed is the Madhyamaka, and the Mind-Only is the incidental or secondary object to be tamed of that vehicle. If divided from the perspective of speed, this Prajnaparamita vehicle also has five types, namely, definite and indefinite entry, which is said in the Handprint Sutra, like the vehicles of cows and elephants walking two kinds, like the moon and the sun