Tibetan
མས་བསྒོམ་སྟེ། ཀུན་བཟང་ལས། སྙིང་རྗེས་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་མ་ལུས་པ། །ལྟ་བའི་དྲ་བས་བཅིངས་ལ་དམིགས་ནས་ནི། །ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མཉམ་མེད་པ། །སྔགས་པས་ཆོ་ག་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བྲལ་བས་དེ་དག་གིས་སྟོང་པའོ། །ཛྙཱ་ན་ནི། སྟོང་ཉིད་དང་མཚན་མེད་དང་སྨོན་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་དང་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་སོ། །བཛྲ་ནི། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་དང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བཏགས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྭ་བྷཱ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་སོ། །ཨཱཏྨ་ཀ་ནི། བདག་ཉིད་དང་ཨ་ཧཾ་ནི་ངའོ་ཞེས་པ་སྟེར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ངའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲས་ནི། རང་གིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི། དེ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པར་མོས་ཤིང་ རང་བཞིན་གྱི་སྒྲས་ནི། མཐར་ཐུག་པའི་དུས་ན་ཡང་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ལ་ལྷག་པོ་མེད་པ་དང་བདག་ཉིད་དང་ངའི་སྒྲས་ནི། རྣམ་པར་དག་པ་དེ་རང་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ་ཤཱནྟི་པའི་བཞེད་པ་བཀོད་པའོ། །ༀ་ཡིག་ལ་ཨ་དང་ཨུ་དང་མ་ཡིག་གསུམ་ཡོད་པ་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོར་བདག་ཉིད་འཇོག་པའོ། །ཀུན་བཟང་ལས་ཀྱང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་ཕྱིར་སྟོང་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་མཚན་མ་མེད། །རྟོག་པ་རྣམས་དང་བྲལ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི། །མ་ལུས་སྨོན་པ་ལས་ནི་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་རྣམ་ཐར་གསུམ་བཤད་པའི་མཐར་སྔར་གྱི་སྔགས་བརྗོད་དེ་ཚིགས་བཅད་དེས་སྔགས་དེའི་དོན་བསྟན་པའོ། །ཤཱུ་ནྱ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་དོན་སྒོམ་པ་འདི་ལ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་དོན་སྒོམ་པ་ཡོད་ཚུལ་ནི། སྨན་ཞབས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་དང་མཚན་མེད་དང་སྨོན་མེད་གསུམ་བརྗོད་པ་
Chinese
思维之后。 《普贤行愿品》中说：以慈悲心，无余地看待这个世界，被见解之网束缚，并专注于此。以咒语依此仪轨修持无上菩提心。如是说。其中，Śūnyatā（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：Śūnyatā，汉语字面意思：空性）是空性，即诸法与自性、因和果分离，因此它们是空性的。Jñāna（藏文：ཛྙཱ་ན།，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：Jñāna，汉语字面意思：智慧）是与空性、无相和无愿的空性同一味道的心。Vajra（藏文：བཛྲ།，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：Vajra，汉语字面意思：金刚）是境空性和有境智慧二者无别，那即是金刚，因为不会被相违品所破，因为能摧毁相违品，并且因为没有起始和终结。如同法界无始无终，因此也给专注于此的心赋予这个名称，因为它专注于真如，所以具有它的形相。Svabhāva（藏文：སྭ་བྷཱ་བ།，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：Svabhāva，汉语字面意思：自性）是自性，即自性本自清净，因为它安住于远离突发性污垢的自性中。Ātmaka（藏文：ཨཱཏྨ་ཀ།，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：Ātmaka，汉语字面意思：自性）是自性，而Ahaṃ（藏文：ཨ་ཧཾ།，梵文天城体：अहं，梵文罗马拟音：Ahaṃ，汉语字面意思：我）是“我”的意思，即本自清净的自性就是“我”。因此，以空性智慧之声，虽然自己证悟空性是普遍的对境，但特别倾向于法性的自相的究竟，而以金刚之声，也倾向于究竟的清净， 以自性之声，即使在究竟之时，自性清净也没有任何增益，而以自性和我之声，显示清净本身成立为自性本自清净，这是寂天菩萨的观点。唵字的A、U和M三个字母是自己的身、语、意三者。将这三者的空性安立为与慈悲同一味道的自性。《普贤行愿品》中也说：因为远离自性，所以是空性；同样，因为远离因，所以无相；因为远离各种分别念，所以事物完全从愿望中解脱。在解释了三种解脱之后，之前的咒语，即用那段诗句显示了那个咒语的含义。修持Śūnyatā（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：Śūnyatā，汉语字面意思：空性）等咒语的含义，其中具有修持三种解脱门含义的方式是，曼扎巴尊者说了空性、无相和无愿这三者。
English
After contemplating. In the Samantabhadra's conduct and vows it says: With compassion, look at this world without exception, bound by the net of views, and focus on it. With mantras, practice the unsurpassed Bodhicitta in this way according to the ritual. Thus it is said. Among them, Śūnyatā is emptiness, that is, all phenomena are separated from their own nature, cause, and effect, so they are empty of them. Jñāna is the mind that is of one taste with the emptiness of emptiness, signlessness, and wishlessness. Vajra is the indivisibility of the emptiness of the object and the wisdom of the subject, that is Vajra, because it cannot be broken by opposing factors, because it can destroy opposing factors, and because it has no beginning and no end. Just as the Dharmadhatu is without beginning or end, so too is the mind that focuses on it given that name, because it focuses on Suchness, so it has its form. Svabhāva is self-nature, that is, self-nature is inherently pure, because it abides in a self-nature that is free from adventitious stains. Ātmaka is self, and Ahaṃ means "I", that is, the self that is inherently pure is "I". Therefore, with the sound of emptiness wisdom, although one's own realization of emptiness is a general object, one is particularly inclined to the ultimate of the self-characteristic of Dharmata, and with the sound of Vajra, one is also inclined to ultimate purity, With the sound of self-nature, even at the ultimate time, there is no increase in self-nature purity, and with the sound of self and I, it shows that purity itself is established as self-nature inherently pure, this is Shantipa's view. The three letters A, U, and M of the syllable Om are one's own body, speech, and mind. Establishing the emptiness of these three as the self-nature of the same taste as compassion. It is also said in the Samantabhadra's conduct and vows: Because it is separated from its own nature, it is emptiness; similarly, because it is separated from cause, it is signless; because it is separated from all kinds of thoughts, things are completely liberated from wishes. After explaining the three liberations, the previous mantra, that is, that verse shows the meaning of that mantra. The way in which practicing the meaning of mantras such as Śūnyatā has the meaning of practicing the three doors of liberation is that Manjushri said these three: emptiness, signlessness, and wishlessness.