Tibetan
དེ་ནས་སྙིང་ཁར་ས་བོན་འགོད་པ་ལ་རང་ཉིད་ལྷ་སྐྱེད་པ་གསལ་བར་མ་བཤད་པ་མང་ནའང་སྐབས་སོ་སོའི་གཙོ་བོ་གང་ཡིན་གྱི་ས་བོན་བཀོད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་སྐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱངས་ནས་ཡུམ་དང་བཅས་པ་དཀྲོང་སྐྱེད་བྱེད་པར་མན་སྙེ་ལས་གསུངས་ལ། སྙིང་ཁའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ལུས་ཀྱི་ནང་ནས་བ་སྤུའི་རྩེ་མོའི་བར་ཁྱབ་པར་བྱས་པས་རང་ཉིད་འདོད་པའི་ལྷར་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བར་ལྭ་བ་པས་བཤད་པས་གང་རུང་ གིས་ཆོག་གོ །ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱག་མཚན་ལ་ས་བོན་གྱིས་མཚན་པ་དཔལ་འབྲས་རྡོ་རྗེས་བཤད་ལ། གཞན་མང་པོས་ཕྱག་མཚན་མེད་པའི་ས་བོན་བཤད་པ་ཡང་གང་རུང་གིས་འགྲུབ་བོ། །ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་རྩེ་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་ཞིང་དཔལ་འབྲས་རྡོ་རྗེ་དང༌། འོད་ཟེར་གྱིས་ཚོགས་ཞིང་གསལ་བར་བྱས་པ་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འོད་ཟེར་གྱིས་ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཨ་བྷྱ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་བཤད་པས་སྒོ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་སོ། །སྤྱན་འདྲེན་པ་ལ་འོག་མིན་ནས་མར་མེ་གཅིག་ལས་གཉིས་ཆད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རང་དང་ཉེ་བའི་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་འགུགས་ཤིང་བཀུག་ཟིན་པ་དང༌། འོད་ཟེར་ས་བོན་ལ་སྡུད་པར་སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚོགས་ཞིང་ནི། གང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ལྭ་བ་པ་དང་མན་སྙེ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་བཤད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་སྤྱིའི་དབང་དུ་མཛད་པས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་ཅན་མཆོད་ཅིང༌། །བདུན་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་བྱ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །ཞེས་ཚོགས་ཞིང་ལ་ཚོགས་བསག་པར་གསུངས་ཤིང་དེར་བླ་མ་ཡང་ཚོགས་ཞིང་དུ་བཤད་པ་ལ་བླ་མ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱེད་པ་གུར་འགྲེལ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་བཤད་ཅིང༌། ལྭ་བ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་གྱི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་དབང་པོའི་མདུན་ན་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་པདྨ་དང་བཅས་པའི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལྟར་རྒྱན་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ནས་བཞུགས་པར་སྒོམ་པར་བཤད་དོ། །བདུན་རྣམ་དག་ནི། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བ་དང་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཞུ་བ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་སྔོན་དུ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ན་རང་གི་སྙིང་ཁའི་ས་བོན་ལས་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བྱེད་པར་གཞུང་དུ་མ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །སྐྱབས་འགྲོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཐུན་མོང་བའི་སྐྱབས་འགྲོ་བཤད་པ་མང་ལ་ལྭ་བ་པ་དང་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་དེས་གསུངས་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་ཆོས་དང༌། འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་བཅུ་གཉིས་པ་དང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་གསུམ་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་ལས། སྐབས་འདི་དག་ཏུ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་བྱ་བར་གསུངས་པས་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་དམིགས་ཕྱེད་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ་བླངས་པའི་སྡོམ་པ་བརྟན་པའི་ཐབས་སུ་བྱ་དགོས་པར་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བརྟག་གཉིས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚད་མེད་པ་བཞི་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་མཐར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བསམས་ལ་ཡིག་བརྒྱ་གདོན་པར་ལྭ་བ་པས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་དཔལ་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་ཚོགས་ཞིང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་ལྭ་བ་པས་ མི་དམིགས་པར་སེམས་པར་བཤད་ལ་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་མི་གསལ་ལོ། །མན་སྙེ་ལས། དེ་དག་གི་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་བཀླག་བར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་ཡེ་མ་སོང་ཞིང་སྐབས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་ཐུབ་པ་དང༌། དེ་དག་གི་དོན་རྣམས་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་ཤར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཚིག་སྤྱི་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འོང་བ་ལ་དང་པོར་སྒོམ་རྒྱུའི་གྲངས་དང་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཅན་བྱ་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཏང་ངོ་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་དྲག་པོ་བཏང་ནས་བྱེད་པ་དགོས་ཀྱི་གང་ཟིན་ཟིན་ནས་བསྐྱངས་ན་མི་རུང་ལ། །ཡུན་ཐུང་ངེ་བ་ལ་བཅད་ཅིང་དེ་ནས་ཡང་ལྷག་མ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱོང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་པ་དང་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་པ་ཡིན་པར་ཤཱནྟི་པའི་དགྲ་ནག་གི་མངོན་རྟོགས་དང་མན་སྙེ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ལ་སོགས་པའམ་སྭ་བྷཱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་དོན་སྒོམ་པའོ། །འདིར་སྔགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྟ་བའི་དྲ་བས་དམ་དུ་བཅིངས་པ་ལ་དམིགས་ནས་ཀྱེ་མ་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཡང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་ན་འདི་དག་གིས་རང་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེ
Chinese
然后，关于在心间安立种子字，虽然没有明确阐述将自己观想为本尊的方法，但安立各个场合主要本尊的种子字的情况非常多，因此将自己观想为该场合的主要本尊，并且在空性中修习后，观想与明妃一同生起，这是曼涅所说的。拉瓦巴说，通过心间种子字的放光，遍布身体内部直至毛发的顶端，从而生起自己已成为所欲本尊的傲慢。无论哪一种都可以。吉祥果金刚说，由心间的种子字所生的手印，以种子字来标示。其他许多人也说了没有手印的种子字，无论哪一种都可以成就。吉祥果金刚说，从种子字的顶端放出光芒，化现出资粮田。拉瓦巴等人说，用光芒使资粮田显现。阿毗亚等人说，用光芒迎请资粮田。因为许多人都这样说，所以不一定只有一种方式。关于迎请，从色究竟天以蜡烛一分为二的方式，迎请到自己附近前方的虚空中，迎请完毕后，将光芒收摄到种子字中，这出自《穗鬘十二品》。资粮田是：拉瓦巴和曼涅等许多人说，是所要观修的坛城的轮相。耶谢夏布等人则认为是佛和菩萨的总集，因此不一定只有一种方式。《金刚帐续》中说：“供养上师金刚持，七支完全清净行，发起菩提之心。”这里说要为资粮田积累资粮，并且在那里上师也被说成是资粮田，古尔释等许多人说，上师与坛城的主尊无二无别。拉瓦巴说，在坛城东方的尸林主面前，观想在珍宝座莲花上，如同金刚萨埵一样，以一切饰品庄严而安住。七支清净是：忏悔罪业、随喜、回向、皈依、祈请、祈祷和依止道，这是释论所说的。在这些之前进行供养时，经典中说，由自己心间种子字所化现的供养天女们，进行内外等供养。
English
Then, regarding the placement of the seed syllable in the heart, although there isn't much explicit explanation of visualizing oneself as the deity, there are very many instances of placing the seed syllable of whichever is the main deity of each occasion. Therefore, visualize oneself as the main deity of the occasion, and after practicing in emptiness, visualize arising together with the consort, as stated in Man-nye. Lawapa said that through the radiating light of the seed syllable in the heart, one should pervade the inside of the body up to the tip of the hair, thereby generating the pride of having become the desired deity. Either way is fine. Pal Dre Dorje said that the hand implements arising from the seed syllable in the heart are marked by the seed syllable. Many others have also spoken of seed syllables without hand implements, and either way is accomplished. Pal Dre Dorje said that the field of merit is emanated from the tip of the light rays of the seed syllable. Lawapa and others said that the field of merit is made clear by the light rays. Abhaya and many others said that the field of merit is invited by the light rays. Because many have said this, it is not definite to be only one way. Regarding the invitation, from Akanishta, in the manner of one candle splitting into two, invite into the sky in front of oneself, close by, and once invited, the light rays are gathered into the seed syllable, which comes from the "Twelve Chapters of the Spike". The field of merit is: Lawapa and Man-nye and many others said that it is in the form of a wheel of the mandala to be meditated upon. Yeshe Zhabs and others considered it to be in general the power of the Buddhas and Bodhisattvas, so it is not definite to be only one way. From the Vajra Tent Tantra: "Worship the Lama Vajradhara, Purify the seven branches, Generate the mind of Bodhichitta." Here it says to accumulate merit for the field of merit, and there the Lama is also said to be the field of merit, and Gurrel and many others say that the Lama and the main deity of the mandala are inseparable. Lawapa said that in front of the Lord of the charnel ground in the east of the mandala, one should meditate on Vajrasattva, adorned with all ornaments, seated on a precious throne with a lotus. The sevenfold purification is: confession of sins, rejoicing, dedication, refuge, supplication, prayer, and reliance on the path, as explained by the commentary. Before these, when making offerings, the scriptures say that the offering goddesses emanated from the seed syllable in one's heart make outer and inner offerings, and so forth.
Chinese
皈依是：大小二乘共同的皈依说了很多，拉瓦巴和海生的修法中，以坛城的主尊为佛，以及他所说的咒语和手印等为法，眷属的诸神为僧伽，对这些三宝进行皈依。金刚空行母的第十二品和合部的第三观察的第四品中说：这些时候应当受持五部的誓言，因此共同和不共同的誓言都要分别受持，并且为了巩固所受的誓言，必须努力，这是佛密所说的。然后如二观察中所说，还要修持四无量心，最后观想他们加持，念诵百字明，这是拉瓦巴所说的。然后吉祥持等迎请会供圣众，拉瓦巴说应当不作意，但其他大多数人如何做并不清楚。曼涅中说：应当显现并念诵它们的意义。这样说，就不会陷入昏沉和掉举的控制，除了当时的想法之外，不会被其他的分别念所中断，能够持续不断地进行，并且要以这些意义在心中清晰显现的方式，而不是仅仅停留在字面上。为了达到这样的效果，首先要确定修行的次数和顺序，然后强烈地鞭策自己，心想绝不偏离这些，必须这样做，如果随随便便地进行是不行的。对于短暂的时间，要进行分割，然后将剩余的部分也同样地进行修持，这是大家都应该知道的。这些是积累福德资粮和修持空性，是积累智慧资粮，这是寂天菩萨的黑敌的现观和曼涅等所说的。智慧资粮是：修持空性（梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性）等或者自性（梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhava，汉语字面意思：自性）等的咒语意义。这里咒师观察到众生被见网紧紧束缚，心想：唉！无明的黑暗啊！这些众生虽然具有涅槃的自性，但是如果自己没有证悟，那么这些众生应该证悟自己的自性啊！这样想着，发起胜义菩提心。
English
Refuge is: There are many explanations of the common refuge of the two vehicles, Mahayana and Hinayana. In the sadhana of Lavapa and Ocean-born, the main deity of the mandala is the Buddha, and the mantras and mudras spoken by him are the Dharma, and the surrounding deities are the Sangha. It is said that one takes refuge in these three jewels. The twelfth chapter of Vajra Dakini and the fourth chapter of the third examination of the Union Tantra say: At these times, one should take the vows of the five families, so both the common and uncommon vows should be taken separately, and one must strive to consolidate the vows taken, as stated by Buddha Guhyapati. Then, as stated in the Second Examination, one should also meditate on the four immeasurables, and finally think that they bless you, and recite the Hundred Syllable Mantra, as stated by Lavapa. Then, Jizhi and others invite the assembly of merit field, and Lavapa says that one should not focus on it, but it is not clear how most others do it. Manne says: One should manifest and recite their meanings. As it is said, one will not fall under the control of dullness and agitation, and one will not be interrupted by other distractions except for the thoughts of the moment, and one will be able to continue constantly, and one should not just stay on the words, but in a way that these meanings clearly appear in the mind. In order to achieve this effect, one must first determine the number and order of practice, and then strongly urge oneself, thinking that one will never deviate from these, and one must do so, and it is not acceptable to do it casually. For a short period of time, one should divide it, and then practice the remaining part in the same way, which is what everyone should know. These are accumulating the accumulation of merit and meditating on emptiness, which is accumulating the accumulation of wisdom, as stated by Shantipa's Black Enemy's Abhisamaya and Manne and others. The accumulation of wisdom is: meditating on the meaning of mantras such as emptiness (Śūnyatā) or self-nature (Svabhāva). Here, the mantra practitioner observes that sentient beings are tightly bound by the net of views, and thinks: Alas! The darkness of ignorance! Although these sentient beings have the nature of Nirvana, if they have not realized it themselves, then these sentient beings should realize their own nature! Thinking like this, generate the ultimate Bodhicitta.