Tibetan
འགྲུབ་ལ་དངོས་པོ་ལ་ལྷར་མ་སོང་ཡང་ལྷའི་བཅོས་མིན་གྱི་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ནའང་དེས་དགོས་པ་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མངོན་རྟོགས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། གསལ་སྣང་འདོན་ཚུལ་དང༌། གནས་པ་སྒྲུབ་ལུགས་སོ། ། དང་པོ་ནི། འོ་ན་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སློབ་པ་དེས་རྫོགས་རིམ་ལ་སློབ་པ་བཞིན་དུ་དམིགས་སྐོར་རེ་རེ་ནས་བསྒོམས་པས་སྔ་མ་བརྟན་པ་ཕྱི་མ་ལ་འཕོ་བ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་སྒྲུབ་ཐབས་གཅིག་གི་མགོ་མཇུག་ཐམས་ཅད་ཐུན་གཅིག་ལ་སྒོམ་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་ལམ་སྒོམ་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞིར་བཤད་ནས་དེ་དག་གིས་ཇི་ཙམ་ཞིག་དང་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་རྣམ་དབྱེ་གསུངས་པ་ཤེས་དགོས་པས་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། ནང་པར་ལངས་ནས་སྔར་བཞིན་ནི། །ལེགས་ཟློས་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་གྱུར་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན། །མིག་དང་སྐུ་སོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཐུན་མཚམས་སུ་ནི་རབ་བསྒྲིམས་བཟླས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རབ་རྫོགས་པར། །སྤྲོ་དང་བསྡུ་བ་བྱེད་པ་པོ། །ཡེ་ཤེས་དབང་བ་ཅུང་ཟད་ཐོབ། །ཉིན་མཚན་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་བསྟེན། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་དབང་ཐོབ་སྒོམ། །ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་གང་འཁོར་གསུམ་མཆོག །གཟུགས་བརྙན་བདག་ཉིད་སྐུ་ཅན་གྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ལས་དང་པོ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་ཅུང་ཟད་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་པར་དབང་ཐོབ་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་མཐོན་པོར་སོང་བའི་སྐབས་སོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་དང་པོའི་དུས་ སུ་ནི་རང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ནས་འབྱུང་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་སྒོམ་དགོས་ཏེ་ཤཱནྟི་པས། ལེགས་ཟློས་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་དང་པོ་པས་ཆོ་ག་མ་ལུས་པས་ཡང་དག་པར་བཟླ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཞེས་དང༌། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་བཞིར་ཕྱེ་ནས་གནས་སྐབས་དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ག་བསྒོམ་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང༌། སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ལས་དང་པོ་པས་བྱའོ། །ཞེས་མཐུན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ཙམ་ཞིག་གི་བར་དུ་ལས་དང་པོ་པར་འཇོག་སྙམ་ན། དགྲ་ནག་གི་བཅུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་སྲིད་ལྷའི་ཡན་ལག་རགས་པར་སྣང་བ་ཙམ་མངོན་སུམ་ལྟར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ནི། ཐུན་མཚམས་གསུམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཆར་བསྒོམ་སྟེ། ཞེས་དང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རགས་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུད་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པར་བཞག་པས་དང་པོ་སྒོམ་པ་ནས་བཟུངས་ཏེ་རགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུད་ཙམ་རེས་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་འཆར་མི་ནུས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་བར་བྱའོ། །རིམ་ལྔ་དང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་ལས་དང་པོ་པར་བཞག་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་ལ་ལྟོས་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ལ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། རིམ་པ་དང་པོ་ཉིད་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ། །ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པ་ནི། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་རགས་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཡུད་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་ལ་ཕྲ་བའི་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ཡང་ལྡན་པ་དག་ནི། དེའི་མཐུ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཅུང་ཟད་དབང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩ་བར་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །འདིར་རགས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཀོད་པའི་ལྷ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ནི་དེ་དག་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀོད་པའི་ལྷའོ། །རགས་པ་ཡུད་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ནི། ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་དེ་དག་གསལ་འདེབས་པ་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བཏབ་ན་འཆར་གྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གསལ་བར་འཆར་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་མིན་པར་ལྷ་དེ་ནམ་གསལ་བཏབ་པ་ན་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཡན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་གསལ་བར་འཆར་ཐུབ་པའོ། །དེ་ཡང་རེ་རེ་ཙམ་ལ་དང་སྐབས་རེར་འོང་བས་མི་ཆོག་པས་བརྟན་པ་དགོས་ཏེ། སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། གང་ཞིག་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་མ་ཐོབ་པ་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སེམས་བརྟན་པ་དེ་དག་ནི་ཅུང་ཟད་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བས་ཡུད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ཏེ་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་ནི། ལྷ་ ཕྲ་རགས་གཉིས་ལ་སྒོམ་པ་མང་ཉུང་བྱས་པ་མིན་ཡང་རགས་པ་འཆར་སླ་ཞིང་ཕྲ་བ་འཆར་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཙོ་བོ་འཇམ་རྡོར་གྱི་སྤྱན་གསལ་བ་དང་དེའི་ནང་དུ་ས་སྙིང་ཡོངས་རྫོགས་གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་དཀའ་སླ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ཡང་ཡུད་ཙམ་རེས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ས་སྙིང་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་པར་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པར་འཇོག་ན། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་
Chinese
即使在成就时，事物没有变成天神，但如果生起天神无造作的慢心，也能成办所需。第二（部分）有三：应修习多少现观；显现光明的方式；安住的修法。 第一（部分）是：那么，学习生起次第是否像学习圆满次第一样，通过修习每个观修次第，使前者稳固后转移到后者？或者，是否在一个座次中修习一个修法的全部始末？如果这样想，那么，对于此，需要了解通过将修道者自身在道上生起的阶段划分为四种，从而说明了他们修习多少和如何修习的差别，因此，玛尔梅匝（燃灯智）说：“早上起来如先前，是善复诵初业者，智慧稍微降临故，具有密咒律仪苦行，眼与身等加持之，座间则极力念诵，于一切相极圆满，作开展与收摄者，稍微获得智慧自在，日夜真实依瑜伽，真实智慧得自在修，界之微尘轮三胜，影像自性身具者，作利益有情之事业。”所说的初业者、智慧稍微降临者和稍微获得智慧自在者的一方，是生起次第的阶段，而完全获得智慧自在者，是进入圆满次第高位的阶段。其中，在第一阶段时，必须圆满修习从自己的修法中产生的生起次第的所有仪轨，如香提巴（寂天）所说：“是善复诵初业者。”意思是，初业者应以全部仪轨如实地复诵。以及，达瓦坚参（月称）也分为四种，并说在第一阶段必须修习所有四种瑜伽。以及，《十二茎穗》中也一致地说：“必须像那样，全部无缺地由初业者来做。”那么，要到什么程度才被认为是初业者呢？扎那郭玛（黑敌）的第十七品释《宝灯》中说：“又是初业者的瑜伽士，只要天神的支分粗略显现，就像现量一样，直到那时，座间时”，
English
Even when achieving something, if things haven't become deities, but if a spontaneous pride of the deity arises, it can still accomplish what is needed. The second (part) has three: How much realization should be cultivated; the way to manifest clarity; and the method for establishing stability. First (part): So, is learning the generation stage like learning the completion stage, where by meditating on each visualization sequence, the former becomes stable and then transferred to the latter? Or, is it that one meditates on the entire beginning and end of a single practice in one session? If one thinks like this, then, regarding this, it is necessary to understand that by dividing the practitioner himself who arises on the path into four stages, the differences in how much and how they meditate are explained. Therefore, Marmeze (Atiśa Dīpaṃkaraśrījñāna) said: "Having risen in the morning as before, one is a doer of the first good repetition. Because wisdom has slightly descended, one possesses the vows and asceticism of mantra. Bless the eyes and body, etc. In the intervals between sessions, one recites diligently. In all aspects, completely perfect, one who expands and contracts. One who has slightly obtained power of wisdom. Day and night, truly rely on yoga. Truly obtain power of wisdom, meditate. The best of the three realms, the dust of the elements. One with a body that is the nature of an image. Performs the actions for the benefit of beings." One side of what is said, the first practitioner, the one in whom wisdom has slightly descended, and the one who has slightly obtained power over wisdom, is the stage of the generation stage, while the one who has completely obtained power over wisdom is the stage of having gone to a high position in the completion stage. Among them, in the first stage, one must completely meditate on all the rituals of the generation stage that arise from one's own practice, as Shantipa (Śāntideva) said: "Is a doer of the first good repetition." Meaning, the first practitioner should truly repeat with all the rituals. And, Dawa Gyaltsen (Candrakīrti) also divided it into four and said that in the first stage, all four yogas must be practiced. And, the "Twelve Stalks" also consistently says: "It must be done by the first practitioner in that way, completely without omission." So, up to what point is one considered a first practitioner? In Drak Nag (Kṛṣṇa)'s seventeenth chapter commentary, "Jewel Lamp," it says: "Also, the yogi who is a first practitioner, as long as the limbs of the deity appear roughly, just like direct perception, until then, in the intervals between sessions,"
Chinese
于母中修习四种瑜伽，以及四百五十颂释中说：从能于顷刻间显现粗身坛城，到安立为智慧稍降，故从最初修习起，到不能于顷刻间令粗坛城全部显现之间，一切皆为最初业者。于《五次第》和《行集》中，安立一切直至生起次第究竟皆为最初业者，是就圆满次第而言的最初业者，而此处所说是： 仅于第一次第，即是依阶段而分的最初业者，故不相违。所谓智慧稍降，四百五十颂释中说：何者能于顷刻间显现粗身坛城，而不能显现微细的地藏等和身金刚等，且又具足密咒的戒律和苦行者，获得彼等能力者，即名为于智慧稍微自在。如是说，与根本中“智慧稍降”之义相同。此处粗者，是安立于坛城中的本尊，微细者，是安立于彼等之眼等中的本尊。粗者于顷刻间显现之方式是：最初业者于彼等明观时，若次第明观则会显现，若非如此则不能清楚显现，并非如此，而是本尊何时明观，则肢分和支分一切同时皆能清楚显现。然亦仅是偶尔一两次，故不可，必须稳固，如《穗鬘十二》中说：何者获得如是所说之相，最初瑜伽之心稳固者，彼等即稍微于智慧自在，故顷刻间幻化坛城而修习。如是说。明观修习是：本尊 微细和粗大二者并非修习多少，而是粗大易于显现，微细难以显现。譬如，主尊文殊金刚的眼睛清楚，以及其中地藏全部清楚二者的难易程度。此处，虽然坛城不明显，但也必须能于顷刻间显现。若地藏等不能显现之故，而安立为智慧稍降，则《黑敌》释中说：何者
English
Meditating on all four yogas in the womb. And in the commentary on the Four Hundred and Fifty Verses, it says: From being able to manifest the mandala of the gross body in an instant, to establishing that wisdom has slightly descended, therefore, from the beginning of practice, until the point where one cannot manifest the entire gross mandala clearly in an instant, all are considered initial practitioners. In the Five Stages and the Compendium of Practices, establishing everyone up to the completion of the generation stage as an initial practitioner refers to the initial practitioner in relation to the completion stage, while what is said here is: Only in the first stage is it the initial practitioner divided by stages, so there is no contradiction. As for the slight descent of wisdom, the commentary on the Four Hundred and Fifty Verses says: Whoever can manifest the mandala of the gross body in an instant, but cannot manifest the subtle Earth Essence and the Body Vajra, etc., and also possesses the discipline and asceticism of mantra, those who have obtained that power are called slightly empowered in wisdom. Thus it is said, which has the same meaning as "wisdom slightly descended" in the root text. Here, the gross refers to the deity arranged in the mandala, and the subtle refers to the deity arranged in their eyes, etc. The way the gross manifests in an instant is: When the initial practitioner visualizes them, if they visualize them in order, they will appear, but if not, they will not be able to appear clearly. It is not like that, but rather, whenever the deity is visualized, all the limbs and parts can appear clearly at the same time. However, it is not enough to have it happen only once or twice occasionally, so it must be stable. As it says in the Garland of Ears Twelve: Whoever has obtained the signs as described and whose mind is stable in the initial yoga, they are slightly empowered in wisdom, so they emanate the mandala in an instant and practice. Thus it is said. The practice of clear realization is: Deity It is not that the subtle and gross are practiced more or less, but rather that the gross is easier to manifest and the subtle is more difficult to manifest. For example, the difference in difficulty between the clear eye of the main deity Manjushri Vajra and the complete clarity of the Earth Essence within it. Here, although the palace is not clearly visible, it must be able to manifest in an instant. If one establishes that wisdom has slightly descended because one cannot manifest the Earth Essence, etc., then the commentary on the Black Enemy says: Whoever