Tibetan
སྒྲའི་ཀླག་ཅོར་མེད་ཅིང་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ། ལྕེའི་རྩ་བ་ནས་མདུན་སོའི་བར་དུ་ལྕེ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་སྦྱར་ཞིང་མཆུ་གཉིས་མཉམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་གཞན་རྣམས་དང་ཡང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་ ལྟར་སྣའི་རྩེ་མོར་བཞག་ལ་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཨ་བ་ཏར་ལས། ཕྲ་ཤོས་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ནས་སྤོམ་ཤོས་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་གྱི་བར་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་མདོག་འདྲ་བ་རྩ་ལྔ་པར་བཤད་དོ། །འདི་དང་པོ་ལྟེ་བར་བསྐྱེད་དེ་སུཀྵྨ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དེ་ནས་བཏེག་སྟེ་སྣང་ཁུང་ནས་སྣ་སྟེར་འགྲེང་སྟེ་གནས་པར་བསམ་པར་ཀུན་སྙིང་བཞེད་ལ། སྙིང་ཁ་ནས་འདྲེན་པར་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞེད་དོ། །ཨ་བ་ཏ་རའི་འགྲེལ་པ་ལས། སྙིང་ཁ་ནས་རླུང་རྒྱུ་བ་དང་མཉམ་དུ་སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་དེ་སྣ་རྩེར་འདྲེན་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་བཀག་ནས་སྣ་བུག་ཏུ་རླུང་བཟུངས་ན། སེམས་གནས་པ་དང་མཐུན་པའི་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །སེམས་འཛིན་ལུགས་ནི་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས། །ཡིད་ཀྱི་གླང་སྨྱོན་ལམ་ལོག་སྤྱོད། །དྲན་པའི་ཐག་པས་དམིགས་པ་ཡི། །ཀ་བ་ལ་གདགས་རིམ་གྱིས་ནི། ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་དབང་དུ་བྱ། །ཞེས་དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་དེ་ལྟར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི། ཤེས་བཞིན་ཡིན་པས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་རླུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི། གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལྟ་བུ་ནི། གླང་པོ་ཆེ་གང་ལ་འདོགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་དང་འདྲ། ཡིད་ལས་རུང་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི། གླང་པོ་ཆེ་མ་དུལ་བ་དང་འདྲ། དྲན་པ་བསྟེན་ནས་ སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ནི། གླང་པོ་འདོགས་པའི་ཞགས་ཐག་དང་འདྲ། ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་མ་བཟུང་པའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་པར་འཇོག་པ་ནི། གླང་པོ་ཆེ་གླང་རྫིང་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལས་ལོག་པར་སྤྱོད་ན་ལྕགས་ཀྱུ་བཏབ་ནས་ཚར་གཅོད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་སེམས་འཛིན་ལ་གནད་ཆེ་བ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནས་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་སྡོད་པ་ཅིག་དང༌། དེ་ནས་གལ་ཏེ་གཡེངས་ན་དེ
Chinese
住在没有喧嚣和僻静的地方，结跏趺坐，身体正直。按照所说，将舌根到前齿之间的舌头贴在上颚，双唇合拢，还要具备其他的禅定行为。然后，将所要修习的对境，如金刚细微的颜色等，按照已经确定的那样，放在鼻尖，并执持于此。阿瓦达拉中说：从最细如发梢到最粗如芝麻粒之间，与自己本尊的身色相同，说是五根。昆努（人名）认为，这首先在脐间生起，称作苏克什玛瓦吉拉（藏文：སུཀྵྨ་བཛྲ，梵文天城体：सूक्ष्मवज्र，梵文罗马拟音：sūkṣmavajra，汉语字面意思：细微金刚），然后提起，从鼻孔到鼻尖竖立而住。释迦智友则认为从心间引出。阿瓦达拉的注释中说：从心间与气一起，心中念诵心髓，引到鼻尖。佛密经中说：在观修金刚细微时，如果阻止气息的出入，在鼻孔中 удерживать 气息，就会产生与心安住相应的特殊触觉。关于执持心的方法，释迦智友说：疯狂的心象野象般胡作非为，用正念的绳索系在对境的柱子上，然后逐渐用智慧的铁钩来调伏它。引用了《中观心髓》中的话，说要这样做。其中，智慧就是正知，因此通过正念和正知两种方式来将心转化为气，这用调伏大象的例子来表示。心所安住的基础，如金刚细微，就像系大象的坚固柱子。未被调伏的心，就像未驯服的大象。依靠正念，使心不从对境散乱，就像系大象的绳索。如果未抓住如所安住的对境，立即用正知觉察到，并使其安住于无过失之处，就像大象如果从象圈中离开，就用铁钩制止一样。因此，执持心的关键有二：首先，从一开始就不从对境散乱地安住；然后，如果散乱了，就……
English
Reside in a place free from noise and secluded, sit in the lotus position, and straighten the body. As it is said, place the tongue from the root to the front teeth against the upper palate, and close the lips together, and also possess other practices of samadhi. Then, place the object to be meditated upon, such as the color of the subtle vajra, as it has been determined, on the tip of the nose, and hold the mind there. It is said in the Avatara: From the finest, like the tip of a hair, to the thickest, like a sesame seed, resembling the color of one's own deity, it is said to be five roots. Kunu considers that this is first generated in the navel, and is called Sukshma Vajra (藏文：སུཀྵྨ་བཛྲ，梵文天城体：सूक्ष्मवज्र，梵文罗马拟音：sūkṣmavajra，汉语字面意思：Subtle Vajra), and then lifted up, standing upright from the nostril to the tip of the nose. Shakya Shijen considers it to be drawn from the heart. In the commentary on the Avatara, it is said: From the heart, along with the flow of air, mentally recite the essence and draw it to the tip of the nose. In the Buddha Secret, it is said: When meditating on the subtle vajra, if the inflow and outflow of air are blocked, and the air is held in the nostrils, a special tactile sensation corresponding to the abiding of the mind will arise. Regarding the method of holding the mind, Shakya Shijen says: The mad mind behaves perversely like a wild elephant, tie it to the pillar of the object with the rope of mindfulness, and then gradually subdue it with the iron hook of wisdom. Quoting the words from the Essence of Madhyamaka, he said to do so. Among them, wisdom is awareness, so the practice of transforming the mind into air through the two doors of mindfulness and awareness is shown by the example of taming an elephant. The basis on which the mind is placed, like the subtle vajra, is like the firm pillar to which the elephant is tied. The mind that has not been tamed is like an untamed elephant. Relying on mindfulness to prevent the mind from being distracted from the object is like the rope that ties the elephant. If the object as it has been placed is not grasped, immediately recognize it with awareness and place it in a place free from faults, just as if the elephant deviates from the elephant pen, it is restrained by applying an iron hook. Therefore, there are two important points in holding the mind: first, from the beginning, abide without being distracted from the object; and then, if distracted, then...
Tibetan
་མ་ཐག་རིག་ནས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་གཏོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་བ་ལ་རག་ལས་པས་དང་པོར་དམིགས་པ་གསལ་གདབ་ལ། འདི་ལྟར་བཞག་ཡོད་སྙམ་པའི་དྲན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཅན་བསྐྱེད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ། རིག་པ་ལ་ཤེད་མ་ཐོན་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་ལུགས་ཀྱིས་བྱིང་བ་མི་ཆོད་པས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བློ་གསལ་ཞིང་མ་རྨུགས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྐྱོང་ལུགས་ལ་རག་ལས་པས་དྲན་པས་བཏགས་ནས་ཧ་ཅང་རིང་བ་དང་ཧ་ཅང་ཐུང་བ་མིན་པའི་སྐབས་སྐབས་སུ་སེམས་བཏགས་པ་ལྟར་གནས་མི་གནས་ཀྱི་བྱ་ར་གནས་པ་མ་བཏང་པའི་ངང་ནས་རིག་ཙམ་རིག་ཙམ་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཧ་ཅང་གྲིམས་ན་རྒོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཧ་ཅང་ལྷོད་ན་བྱིང་བ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཚིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསྐྱངས་པས། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བརྟན་ པར་གྱུར་པ་ན་སྣའི་རྩེ་མོའམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་རེག་པ་སྟེ་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ལུས་དགེ་པའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་པ་ལ་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་ནུས་པའི་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེའོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ན་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་ནུས་སོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི། སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་ནི། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསལ་པར་གསུངས་སོ། །ས་སྡེ་ལས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་ལ་དེ་ལས་ཞི་གནས་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། འདིའི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་བཞེད་དེ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་མདོ་དྲངས་པས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་གྲུབ་གྲུབ་ཏུ་སྦྱོང་བར་གསལ་ཏེ་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ལྷའི་གསལ་སྣང་ལེགས་པོ་རྙེད་པའི་བར་དུ་སྦྱངས་ནས། དེ་ནས་འདི་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཐུན་བཞིར་བཅད་ནས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་དུ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། སྟོད་འགྲེལ་པས། ཉིན་ཏེ་ཞིང་ཐུན་བཞིའི་སྦྱོར་བས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ན་ངེས་པར་མཚན་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང
Chinese
一旦觉察到，就需要再次像以前一样地创造。其中，第一点是：依赖于守护不散乱的忆念，首先要清晰地设定所缘境，生起“像这样安住”的强烈忆念执持，并且不散乱。因为以觉知力不强的忆念守护方式无法断除掉举，所以《功德藏》中说：“以智慧明了且不昏沉，忆念便能安住。”第二点是：依赖于正知的守护方式，在忆念系缚之后，于不太长也不太短的时间里，像系缚心一样，不放松对心是否安住的观察，只是觉察、觉察。这里也说，如果太紧，就会产生掉举；如果太松，就会产生昏沉，因此要了解远离这二者的界限而进行守护。当金刚小石变得稳固时，在鼻尖或其他身体部位产生快乐的触感，即触所缘的差别，无论以何种方式使身体从事善业，都能消除不适宜的身体状态等，从而生起身轻安。如果远离了身体的不适状态，身体就会变得堪能，从而能够精进。身体变得非常轻安，就能生起心轻安，因为身体变得非常轻安，就能体验到快乐，而拥有快乐，心就能变得专注。就像所说的那样。因此，《功德藏》中清晰地阐述了依靠微细的所缘境而生起心专注的寂止的方式。与《地品》中说的心轻安产生身轻安，并由此产生寂止并不矛盾，因为这里的“心轻安”被认为是专注的寂止，通过引用作为证明的经文就可以知道。这里明确地说明了要逐步修习寂止，是为了生起身心轻安的缘故。也就是，首先要修习到获得良好的天神显现为止，然后在此基础上，在修习这个的时候，要分成四座，并且在两个月内不间断地修习，因为《上疏》中说：“如果以每日四座的修习，在两个月内进行修习，必定会获得征相。”第三点是：段落等。
English
Once it is realized, it is necessary to create it again as before. Among them, the first is: depending on guarding non-distracted mindfulness, first clearly set the object of focus, generate a strong mindfulness holding of "staying like this," and be non-distracted. Because the method of guarding mindfulness with weak awareness cannot cut off agitation, it is said in the Ornament of Merit: "With wisdom clear and not dull, mindfulness can abide." The second is: depending on the method of guarding with vigilance, after mindfulness has bound it, in a time that is neither too long nor too short, like binding the mind, without relaxing the observation of whether the mind is abiding or not, just be aware, be aware. Here it is also said that if it is too tight, agitation will arise; if it is too loose, dullness will arise, so it is necessary to understand the boundary of being separated from these two and guard it. When the vajra pebble becomes stable, the touch that generates happiness in the tip of the nose or other parts of the body, that is, the difference of the object of touch, in whatever way the body is used for virtuous deeds, it can eliminate unsuitable bodily states and so on, thereby generating physical pliancy. If one is separated from the uncomfortable state of the body, the body will become capable, and thus be able to exert effort. When the body becomes very pliant, mental pliancy can arise, because when the body becomes very pliant, one can experience happiness, and with happiness, the mind can become focused. It is like what is said. Therefore, the Ornament of Merit clearly explains how to generate single-pointed calm abiding based on subtle objects of focus. It is not contradictory to what is said in the Earth Chapter that mental pliancy generates physical pliancy, and from that, calm abiding arises, because here "mental pliancy" is considered to be single-pointed calm abiding, which can be known by quoting the scripture as proof. Here it is clearly stated that calm abiding should be practiced step by step, for the sake of generating physical and mental pliancy. That is, first one must practice until one obtains a good appearance of the deity, and then on this basis, when practicing this, it must be divided into four sessions and practiced continuously for two months, because the Upper Commentary says: "If one practices with four sessions a day for two months, one will definitely obtain the sign." The third is: sections, etc.