Tibetan
མ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་བསྟན་པར་གསུངས་ཏེ་ད་ལྟ་འགྱུར་བའི་རྒྱུད་ལ་ཆད་དོ། །སྔ་མ་ལྟར་ན་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཨཾ་བསམ། དེ་ལས་འོད་ཀྱི་སྤྲོ་བསྡུ་བྱས་ལ་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ལས་རང་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། སྐུ་ གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་འབར་བའི་འཕྲེང་བས་འཁྲིགས་པ། པདྨ་དཀར་པོ་དང་ཟླ་གདན་ལ་བཞུགས་པ། དབུ་རྒྱན་དང་ཐོར་ཚུགས་ཅན་དར་ལྭའི་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་མན་བས་པར་བསྐྱེད་ལ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་བྱ་སྟེ་ཞིབ་པར་མ་བྲིས་སོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི། མདུན་དུ་ཡང་རང་དང་འདྲ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་གང་བཟླས་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡི་གེ་དང་ནི་ཡི་གེ་སྦྱར། །དེ་བཞིན་གཞི་ལས་གཞིར་གྱུར་པ། །ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པས་ཡིད་ལ་ནི། །བཟླས་བརྗོད་འབུར་ཕྲག་གཅིག་བྱའོ། །ཡི་གེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་པ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །གཞི་ནི་རང་གི་ལྷ་གཞག་པ། །རང་གི་ལུས་ཀྱི་གནས་ལ་བྱ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྐང་གཉིས་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དག་པ། །སྔགས་པས་དེ་ལ་གནས་པར་བསམ། །ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་ལེགས་པར་དགོད། །སླར་སྡུད་པ་ཡི་ཚིག་གིས་ནོན། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམ་པར་སྦྱངས། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རླུང་དུ་བཤད། །རྩོལ་བ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །དེ་གཉིས་བསྡམ་པ་བྱས་ནས་སུ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལེགས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡི་གེ་གཉིས་ལ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་ གསལ་ཁ་མེད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པའི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལྟར་ཡན་ལག་བཞིའི་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ཕྲེང་ཡིན་གྱི། ལྷ་སྐྱེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ལ་འཆད་པ་དོན་མིན་ན། །སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ནས་ཐོག་མར་ལྷའི་སྐུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་གནས་ཆ་འཚོལ་བ་དང༌། དེ་ནས་ཡི་གེ་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་པ་བྱེད་ལུགས་རྣམས་ནི་སྔར་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །ལུང་དེའི་མཇུག་ཏུ། དེ་ནས་སྔགས་པ་ཟླ་གཅིག་ཏུ། །ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །གསང་སྔགས་སྔོན་དུ་སྤྱད་པ་ནི། །གཞི་གཅིག་ནས་ནི་གཅིག་ཏུ་འཇུག །གྲགས་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔར
Chinese
经由母本校对后宣说，现在翻译的续部中断了。如果按照以前的方法，观想心识为圆满的月轮，其上观想种子字ཨཾ་（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：嗡）。 从此进行光芒的舒放和收摄，完全转化后，自身成为伟大的遍照如来，一面二臂，结禅定印。身色如黄金，遍布燃烧的光鬘。 坐于白莲花和月轮之上。具有头饰和发髻，以丝绸上衣和下裙庄严自身。 以咒语和手印加持，可繁可简，此处未详细书写。第二个基础是，前方也要观想与自己相同的如来。然后，在其心间月亮上，安立所要念诵的咒语之鬘，这是念诵的四个支分。 如是，在《现观庄严论》中说： 文字与文字相合， 同样从基础转为基础， 极其专注地在心中， 进行念诵一亿遍。 文字是菩提心， 第二个称为声音。 基础是安立自己的本尊， 在自己身体的部位上进行。 第二个基础是圆满佛， 应当彻底了解这两个支分。 清净的月轮， 咒师应观想安住在其上。 所有的文字按照顺序， 良好地安立于其中心。 再次以收摄之语压制， 清净生命和努力。 所谓生命，解释为风， 努力称为忆念， 这二者结合之后， 首先应良好地修持。 如是说。 关于两个文字，在《现观庄严论》的两个注释中， 虽然没有明确说明，但按照之前所说的后禅定的注释，是四个支分的月亮和咒鬘。如果解释为生起本尊时的月亮和咒语，则没有意义。 结合生命和努力后，首先在本尊的身体清晰显现时寻找安住之处， 然后以文字为对境进行念诵的方法，与之前在行续中所说相同。 此经的结尾说： 然后咒师在一个月内， 极其专注地进行念诵。 秘密咒语之前所行持的， 是从一个基础进入另一个基础。 所有著名的大佛， 之前
English
It is said that it was taught from the unedited text, but the currently translated tantra is discontinued. According to the former method, one should contemplate the mind as a fully complete circle of the moon, and on top of it, contemplate the syllable aṃ (藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：seed syllable Om). From that, one should perform the emanation and absorption of light, and from the complete transformation, oneself becomes the great Vairocana, with one face and two arms, making the mudra of meditative equipoise. The body is golden in color, covered with a garland of blazing light. Seated on a white lotus and moon cushion. Adorned with a crown and topknot, and adorned with silk upper and lower garments. The blessing with mantras and mudras can be done in either an elaborate or concise manner, but it is not written in detail here. The second basis is that in front, one should also contemplate a Tathagata similar to oneself. Then, in the heart of that one, on the moon, one should place the garland of mantras to be recited, which are the four limbs of recitation. Thus, in the Abhisamayalankara, it says: Letters are joined with letters, Likewise, from basis it becomes basis, With great focus in the mind, One should recite one hundred million times. Letters are the mind of enlightenment, The second is called sound. The basis is to establish one's own deity, To do so in the place of one's own body. The second basis is the complete Buddha, One should know these two limbs as supreme. The pure circle of the moon, The mantra practitioner should contemplate residing on it. All the letters in order, Should be well placed in its center. Again, suppress with words of absorption, Purify life and effort. What is called life is explained as wind, Effort is called mindfulness, After these two are combined, One should first practice well. Thus it is said. Regarding the two letters, in the two commentaries of the Abhisamayalankara, Although there is no clear explanation, according to the commentary on the later meditation mentioned earlier, it is the moon and mantra garland of the four limbs. If it is explained as the moon and mantra at the time of generating the deity, it is meaningless. After combining life and effort, one should first find a place to dwell when the deity's body appears clearly, Then the methods of reciting with the letters as the object are the same as those mentioned earlier in the Kriya Tantra. At the end of that scripture, it says: Then the mantra practitioner for one month, Should recite with great focus. The secret mantra previously practiced, Is to enter from one basis to another. All the famous great Buddhas, Before
Tibetan
་སྤྱད་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་གཞི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ནི། མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྔགས་ལ་དམིགས་པས་སྐྱོན་རང་གི་ཐུགས་ཀ་དང་གཉིས་རེ་མོས་བྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བར་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་བཙམ་ཡིན་པས་ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་གཉིས་ཀ་གསུངས་ཏེ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའམ། །ཡང་ན་ཤུབ་བུ་རྣམ་གཉིས་པ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གིས་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཡང་སྔར་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ་བ་དང༌། ཡིད་བཟླས་ཕྱེད་པའི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་བྱ་བ་སྔར་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོང་པའི་ངང་ནས་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿ བཞི་གང་རུང་ལས་སྔར་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ནི། གཞི་དང་པོ་སྟེ་འདི་བསྡུས་དོན་གྱི་འགྲེལ་བ་ལས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པར་སྐྱེད་པར་ བཤད་དོ། །དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་དག་ཅིང་བརྟན་པ་མ་ལོང་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྒོམ་སྟེ། རང་གི་ལུས་ལྷའི་ལུས་སུ་མཐོང་གི་བར་དུ་སྒོམ་པར་གསུངས་སོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི། ཟླ་བའི་ནང་དུ་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་སྣང་ཕུག་ན་བཞུགས་པ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་ཏེ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་སྔགས་གནས་པར་བསམས་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་སྟེ་འདི་ལའང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླ་བར་གསུངས་སོ། །བཟླས་པ་གཉིས་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་པ་འདི་ལ་ཡང་དགོས་པ་འདྲའོ། །སྔར་སྤྱད་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་མཇུག་ཏུ། དེ་ཕྱིན་ཅད་ནི་གང་ཅུང་ཟད། །མེ་ཏོག་སྤོས་ལ་སོགས་དབུལ་ཞིང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་བསྔོ། །སྔགས་པས་འཇིགས་མེད་དེ་ལྟ་བུར། །ཟླ་གཉིས་པ་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་མ་བསྲེས་པའི་ཟླ་བ་གཅིག་དང༌། བསྲེས་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གསང་སྔགས་གྲངས་ནི་སུམ་འབུམ་དུ། །ཕལ་ཆེར་ངས་ནི་བཤད་པ་དག །ལུས་ཅན་སྡིག་དང་བྲལ་བ་ཡི། །སྔགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། །བཟླས་བརྗོད་གྲངས་འདི་བསྟན་པ་སྟེ། །གཞན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་འཛིན་དང་རླུང་སྦྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་རྙེད་རྙེད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་རྙེད་པ་ན་སྟོང་པ་ ཉིད་བསྒོམ་སྟེ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལམ་གཙུག་ལག་ཁང་ངམ་ཕུག་གམ་ཡིད་གང་དུ་དབེན་པ་དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས
Chinese
被称为“应用”。据说要进行一个月，从一个基础进入另一个基础是：专注于前方心间的月亮上安置的咒语，这样，修行者自己的心间和（本尊心间）二者轮流交替。据说要在心中念诵，这只是一个例子，实际上说了轻声念诵和心中念诵两种方式，如《现观庄严论》所说：心中念诵或者，又是轻声念诵两种，瑜伽士应精勤修习。对于这两种方式，也像之前一样，先进行轻声念诵，心中念诵一半时，停止生命之气，像之前一样进行。第二种是：从空性中，从阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）、阿（藏文：ཨཱ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）、昂（藏文：ཨཾ，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：阿）、啊（藏文：ཨཿ，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：aḥ，汉语字面意思：阿）四者中的任何一个，像之前一样生起。这是第一个基础，在《略义释》中说要生起释迦牟尼佛。在其心间观想一个非常清净坚固的月亮坛城，像玛隆一样。据说要观想到自己的身体显现为本尊的身体。第二个基础是：在月亮中观想之前所说的毗卢遮那佛像住在山洞里一样。在其心间观想月亮上有咒语，然后进行念诵，据说对此也要念诵一百万遍。念诵两次和心中念诵时，停止生命之气，这似乎也是需要的。之前被称为“应用”。在“应用”的结尾处说：从那以后，稍微供养花朵、香等，为了成为佛陀，那时也要回向菩提。咒师像无畏一样，在第二个月进行念诵。据说要进行一个月不掺杂花朵等供养，以及掺杂后进行一个月的修持。又在同一部经中说：秘密咒语的数量是三十万，我大概说了这些。对于远离罪恶的有情，对于完全清净的咒师，才宣说了这个念诵的数量，否则就不是这样。因此，要依靠专注于本尊身像的专注和风的修持，来修习获得寂止。第二种是：在获得专注于本尊身像等的寂止时，要修习空性，如《现观庄严论》所说：在花园或寺庙或山洞或任何自己喜欢的地方，在那里修习菩提心
English
It is called "application." It is said that it should be done for a month, and entering from one basis to another is: focusing on the mantra placed on the moon in the heart in front, so that the practitioner's own heart and (the deity's heart) alternately alternate. It is said that it should be recited in the mind, which is just an example, and in fact it is said that there are two ways of reciting softly and reciting in the mind, as it is said in the Abhisamayalankara: Reciting in the mind or, again, the two kinds of soft recitation, the yogi should diligently practice. For these two methods, also like before, first perform the soft recitation, and when half of the mind recitation is done, stop the life breath, and proceed as before. The second is: from emptiness, from A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A), A (Tibetan: ཨཱ, Devanagari: आ, Romanized Sanskrit: ā, literal Chinese meaning: A), Ang (Tibetan: ཨཾ, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, literal Chinese meaning: A), Ah (Tibetan: ཨཿ, Devanagari: अः, Romanized Sanskrit: aḥ, literal Chinese meaning: A), any of the four, arise as before. This is the first basis, and in the "Explanation of the Abridged Meaning" it is said to arise as Shakyamuni Buddha. In his heart, visualize a very pure and firm moon mandala, like a malong. It is said that one should visualize until one's own body appears as the body of the deity. The second basis is: in the moon, visualize the previously mentioned Vairochana Buddha as if residing in a cave. In his heart, visualize that there is a mantra on the moon, and then recite it, and it is said that this should also be recited one million times. When reciting twice and reciting in the mind, stopping the life breath seems to be necessary as well. Previously it was called "application." At the end of "application" it is said: From then on, offer a little flowers, incense, etc., in order to become a Buddha, and at that time also dedicate to Bodhi. The mantra practitioner is like fearless, reciting in the second month. It is said that one should practice for one month without mixing flowers and other offerings, and for one month after mixing them. Also in the same scripture it is said: The number of secret mantras is three hundred thousand, I have probably said these. For sentient beings who are free from sin, for mantra practitioners who are completely pure, this number of recitations is taught, otherwise it is not so. Therefore, one should rely on the focus on the deity's body and the practice of wind to cultivate and attain Shamatha. The second is: when Shamatha is attained by focusing on the deity's body, etc., one should cultivate emptiness, as it is said in the Abhisamayalankara: In a garden or temple or cave or any place where one likes to be alone, there one should cultivate Bodhicitta.