Tibetan
་ནས་གསུངས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་སུ་ཡང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྣང་བ་རྡོ་རྗེར་འཆང་བ་སོགས་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐུན་མོང་བར་བསྒྲུབས་སོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། འདོད་ལ་སྤྱོད་ལ་ཐབས་མཁས་དང༌། །ཞེས་དང་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཞིང་པའི་དཔེས་ཉོན་མོངས་པའི་ལུང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བར་གསུངས་པའི་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཐུན་མོང་ངོ༌། །འབྲས་བུའི་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཚུངས་པས་ན་བསྐྱེད་རིམ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བཤད་དེ་སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་གསུམ་པའི་འགྲོལ་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་མེད་ན་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདིས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་རིམ་དུ་བསྡུས་ཤིང་རྩ་རུང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་བདེ་བ་སྐྱེད་ པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཡང་འདྲ་བས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང༌། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང༌། །དབང་པོ་རྣོན་པའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བཤད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་བཞིས་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཕར་ཕྱིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཕར་ཕྱིན་པ་རྣམས་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ་ན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པས་འཇུག་པས་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་མིན་ཡང༌། མགོ་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བ་ཕྱིའི་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་མི་རྣོ་བས་ཡུན་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྨོངས་པ་དེ་མེད་དེ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་དོན་ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ལ། མགོ་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་གསོ་མི་ནུས་པས། །དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུར་མཐོང་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་ཐབས་དེ་ལ་སྨད་ནས་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཚོལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཕྱོགས་ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་འདོད་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་པས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་ལ། དེའི་ཚེའི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མལ་པའི་ ལུས་སྦྱིན་པ་སོགས་ལ་དེ་མེད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མི་གཞག་གོ །ཐབས་མང་བའི་ཁྱད་པར་ནི། །ཕར་
Chinese
中说，同样在密咒中也显示了，如引用持金刚等为依据，共同成就了大乐。现观庄严论中说：“于欲行中善方便。”以及在燃灯佛的章节中，以农夫的比喻说明烦恼的田地对于增长佛法是必不可少的，因此受用欲妙也是共同的。果位地等也是相同的，因此生起次第被说是密咒的特点，在律经第十三的解释中说：“因此，如果没有修习生起次第，就与密咒的法没有差别。”这涵盖了所有修习本尊瑜伽都归为生起次第，并且脉、明点瑜伽是生起安乐的瑜伽，而安乐也是相同的，我是这么想的。第二，即使意义相同，但“于一义中不愚昧，方便众多无艰难，利根者之所堪能，密咒经教极超胜。”如是说，虽然宣说一切智智的果位在密咒和波罗蜜多之间没有差别，然而以四种差别，密咒的四部经比波罗蜜多更加殊胜。其中不愚昧的差别是，波罗蜜多行者在行布施等时，以三轮体空的方式行持，虽然不是非常愚昧，但舍弃头等外在布施等，因为根器非常迟钝，所以需要很长时间才能获得菩提。密咒门中的行者没有那种愚昧，因为波罗蜜多能够同时圆满一切众生的愿望，而舍弃头等无法救治无量众生。因此，他们将此视为禅定的果实，贬低世俗的方法，寻求殊胜的方便。也就是通过方便和智慧二者的禅定，没有偏颇，并且通过不间断地串习，能够圆满无量众生的愿望，从而圆满布施波罗蜜多，并且在那时其余的波罗蜜多也会圆满。世俗的身体布施等没有这些，所以不被认为是波罗蜜多。方便众多的差别是，波罗
English
It is said in the middle, and similarly shown in the mantra, such as quoting Vajradhara as the basis, and the great bliss is also achieved in common. In the Ornament of Clear Realization, it says, "Skillful in means to enjoy desires." And in the chapter of Dipamkara, the analogy of the farmer explains that the field of afflictions is essential for the growth of the Buddha's Dharma, so enjoying desirable qualities is also common. The ground of fruition and so on are also the same, so the generation stage is said to be the characteristic of mantra, in the explanation of the thirteenth of the Vinaya Sutra, it says, "Therefore, if there is no practice of the generation stage, there is no difference from the method of mantra." This covers all the practice of deity yoga is classified as the generation stage, and the nadi, bindu yoga is the yoga of generating bliss, and the bliss is also the same, I thought so. Second, even if the meaning is the same, "In one meaning, not ignorant, many methods, no difficulty, capable of sharp faculties, the mantra teachings are extremely superior." It is said that although the fruit of omniscience is said to be no different between mantra and Paramita, however, with four differences, the four tantra classes of mantra are more superior than Paramita. The difference of not being ignorant is that when Paramita practitioners engage in giving and so on, they practice with the three wheels empty, although not very ignorant, but abandoning the head and other external giving, because the faculties are very dull, it takes a long time to attain Bodhi. Practitioners in the mantra gate do not have that ignorance, because Paramita can simultaneously fulfill the wishes of all sentient beings, while abandoning the head and so on cannot heal limitless sentient beings. Therefore, they see this as the fruit of samadhi, belittle worldly methods, and seek superior means. That is, through the samadhi of both means and wisdom, there is no bias, and through continuous habituation, it can fulfill the wishes of limitless sentient beings, thereby perfecting the Paramita of giving, and at that time the remaining Paramitas will also be perfected. Worldly body giving and so on do not have these, so they are not considered Paramita. The difference of many methods is that the Paramita
Tibetan
ཕྱིན་ནས་དཀའ་ཐུབ་དང་སྡོམ་པ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའི་ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །སྔགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་གསུངས་སོ། །སྐབས་འདིར་ཐོག་མར་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་བའི་རིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་འདོད་ཆགས་སོགས་འོད་དཔག་མེད་སོགས་སུ་བསྐྱེད་ནས་སྔགས་ཟློ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། དབྱངས་གསལ་རྣམས་ལྷར་སྐྱེད་པའི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། གཞལ་ཡས་ཁང་རྟེན་བཅས་སྡོམ་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དཀའ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དཀའ་མི་དཀའ་བློ་ལ་བལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་ངེས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལ་དཀའ་བ་གཞན་ལ་སླ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དང་མཐུན་པར་བཀྲིར་ཡོད་པ་ནི་བདེ་བས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སྔགས་སུ་ནི་དཀའ་སྤྱོད་མི་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་རབ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མི་སྤྱོད་པ་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆུང་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྩོན་པ་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མིང་གཞན་ཐབས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱག་ཆེན་སྟོན་ནོ། ། དབང་པོ་བར་མ་ཐ་མལ་པའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱང་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་པ་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྒོམ་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔ་དང་དེ་དག་གི་རིག་པ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་སྒོམ་པའི། །དེ་དག་བསྒོམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ཚུལ་ནི་ལྷའི་སྐུ་ལ་སེམས་བརྟན་པ་ན་སེམས་ཉིད་ལྷར་སྣང་གི་ཕྱི་རོལ་ནི་མེད་པས། །བསྒོམ་བྱ་སོགས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དུ་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པར་བྱས་པ་ན། ཕྱི་རོལ་དང་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐུར་གནས་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་སྐུ་དེ་རྣམས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ལྷ་སྒོམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གསུངས་སོ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་བཤད་དོ། །དབང་པོ་མཆོག་གི་ཐ་མ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགའ་ཡང་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མ་སྤང
Chinese
去了之后，将苦行、戒律和禁行等说成是通往天界和解脱的方法，这是因为他们专注于运用非常寂静的行为，因此无法接纳所有的众生。而密咒则是为了利益一切众生而宣说了四部续。在此，首先要了解自己哪种烦恼最为强烈，然后将贪欲等转化为无量光等，念诵咒语的心之坛城，以及将明咒等观想为本尊的语之坛城，以及将宫殿连同所依物观想为坛城的身体之坛城，宣说了进入这三者之门的三种不同方式。无有困难的特点是：困难与否取决于心，而不是取决于事物本身，因为对某些人来说是困难的，对另一些人来说是容易的。因此，按照自己喜欢的方式来安排，就是以快乐获得快乐，所以在密咒中不提倡苦行。对于那些根器上等的人来说，不运用贪欲等过失，少有分别念，大慈悲心，致力于二无自性，与大慈悲心融为一体，证悟诸法无我的智慧自性，另一种名称称为方便智慧的大手印。 对于根器中等的人来说，虽然也背离了平凡的世俗，但由于没有断除贪欲等分别念，所以无法进入胜义智慧的海洋，因此宣说了修持智慧手印，也就是观想五部如来以及他们的明妃，如眼等天女。观修这些，进入实相的方式是，当心专注于本尊的身体时，心本身显现为本尊，没有外境。不要执着于所修等三轮，这样就能安住在远离外境和能取所取的身体中。而且，这些身体远离一和多，通过上师的口诀就能证悟无实有。然后，与此相似，就能证悟一切法无自性，因此耶谢扎巴（慧称）说，是考虑到这一点而宣说了无量无边的本尊观修。
English
Having gone, they speak of asceticism, discipline, and vows as methods for reaching the heavens and liberation, but because they focus on engaging in extremely peaceful actions, they are unable to embrace all sentient beings. Mantras, on the other hand, are taught in the four classes of tantras for the purpose of benefiting all sentient beings. Here, one should first recognize which affliction is most dominant within oneself, and then transform desire and so forth into Amitabha and so on, visualizing the mandala of the heart while reciting mantras, the mandala of speech by visualizing the clear sounds as deities, and the mandala of the body, encompassing the mansion and its supports, teaching three different ways to enter these three. The distinction of being without difficulty is that whether something is difficult or not depends on the mind, not on the object itself, because what is difficult for some is easy for others. Therefore, arranging things in accordance with one's own desires is how happiness is attained through happiness, so asceticism is not advocated in mantras. For those of the highest faculties, who do not engage in the faults of attachment and so on, who have few conceptual thoughts, great compassion, and who strive for the non-dual suchness, the Great Seal is taught, which is the essence of wisdom that is one with great compassion, the nature of wisdom without self of phenomena, another name for which is skillful means and wisdom. For those of middling faculties, who engage in ordinary worldly affairs, even though they turn their backs on them, they have not abandoned the conceptual thoughts of attachment and so on, and therefore cannot enter the ocean of ultimate wisdom, so the practice of wisdom mudra is taught, which is to meditate on the five Tathagata families and their consorts, such as the goddesses like Locana. The way to enter suchness by meditating on these is that when the mind is stable on the body of the deity, the mind itself appears as the deity, and there is no external reality. One should not be attached to the three spheres of meditation and so on, and in doing so, one will abide in a body that is free from thoughts of externality and grasping. Moreover, these bodies are free from one and many, and one will realize their non-substantiality through the instructions of the guru. Then, similarly, one will realize that all phenomena are without inherent existence, and therefore Yeshe Drakpa (Jñanakirti) said that countless deity meditations were taught with this in mind.