Tibetan
དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་འདིར། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས། །ཞེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཟུང་བས་བྱིན་རླབས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་ཅིང་ཞིང་དག་པར་མཛད་པ་ལྟར་བྱེད་པས། དམིགས་པ་དང་གྲོགས་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ལ་བྱ་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དོ། །མདོར་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་པའི་ལྟ་བ་དང་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་བྱས་ནས། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ནས་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ལམ་མང་པོ་བཤད་པ་རྣམས་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པས་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྲོ་བའི་ཐབས་དང༌། ཁ་ཅིག་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་ཐེག་པ་ལ་གཟུགས་སྐུའི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་དེ་ཡོད་པས་མཆོག་དམན་དུ་འཇོག་པ་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མ་ངེས་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་བའི་སྐུ་སྒྲུབ་བ་ལ་རྒྱུ་ལ་ཡང་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་མཚན་བཟང་པོས་བརྒྱན་པའི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་ཡང་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གསོག་པའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་དགོས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་རང་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་མི་དགོས
Chinese
就胜义谛而言，没有第二种胜义谛比世尊和龙树等所安立的更为殊胜。至于所说的仅仅是世俗谛如何变得广大，这里说： “所缘极清净， 友力及行持， 具慧者之乘， 宣说为大中之大。” 意思是说，证悟为完全清净的本尊自性，以及受持诸佛的誓言而生加持，并且像诸佛菩萨利益有情、令刹土清净一样行持，因此，由于所缘、友和随行三种广大，所以被说为胜于波罗蜜多中观派。并且，为了宣说具备这三种殊胜的乘，有事部、行部等续部的差别，所以认为是密咒总体的殊胜。总之，将诸法以自性成立故为空性，确信无自性的见解，与自己生起为本尊的本尊瑜伽二者结合，从而成就果位二身，这是以金刚乘的哪种方式所说的，作为所化众生的主要共同趋入之道。并且，从各个续部中所说的除了这二者之外的众多道，有些是空性证悟所摄持而趋入之方便，有些应当了知是本尊瑜伽之支分，应当将此作为要义来受持。第三，有些人说，波罗蜜多乘没有色身之相似因，而密咒有，因此安立为高下是不合理的。因为以与果相似之因来成就果，是极不决定的。比如，如果为了成就以妙相等庄严之果位身，就必须在因位也修习具有妙相之相的道，那么，像转轮王那样，为了成就以妙相所庄严之身体的因，也必须修习具有妙相之相的道，同样，在积累成就善趣和恶趣之身的因的时候，也必须积累两种趣之相的因，这未免太过分了。然而，那些果不需要与自己和形相相顺的因。
English
As for the ultimate truth, there is no second ultimate truth that is more excellent than that established by the Bhagavan and Nagarjuna, etc. As for what is said about how the merely conventional becomes vast, here it says: "The object is completely pure, The power of friends and conduct, The vehicle of those with intelligence, Is proclaimed as the greatest of the great." This means that realizing the nature of a completely pure deity, and generating blessings by holding the vows of the Buddhas, and acting like the Buddhas and Bodhisattvas who benefit sentient beings and purify the realms, therefore, because the three of object, friend, and conduct are vast, it is said to be superior to the Madhyamaka of the Paramitas. And, in order to explain the differences in the tantra divisions of Kriya, Charya, etc., for the vehicle that possesses these three distinctions, it is considered a distinction of mantra in general. In short, the view that all phenomena are empty because they are established by their own nature, and the yoga of the deity in which one generates oneself as the deity, are combined to achieve the two kayas of the result. This is the path of the Vajrayana, which is said to be the one path of all the main disciples. And, from the various tantras, the many paths other than these two are either means of entering into emptiness, or should be understood as limbs of the yoga of the deity, and this should be taken as the essential point. Third, some say that the Paramita vehicle does not have a cause similar to the Rupakaya, but mantra does, so it is not reasonable to establish it as superior or inferior. Because it is very uncertain to achieve the result with a cause similar to the result. For example, if one has to meditate on the path with the characteristics of the signs in the cause in order to achieve the result body adorned with signs, then, like a Chakravartin, one would have to meditate on the path with the characteristics of the signs as the cause of achieving the body adorned with excellent signs. Similarly, in all cases of accumulating the cause of achieving the body of happiness and misery, one would have to accumulate the cause of the two realms, which would be too extreme. However, those results do not need causes that are in accordance with themselves and their form.