Tibetan
ཐོབ་བྱ་ཕལ་པ་མངོན་མཐོ་ལ་མི་སླུ་བར་དཔོག་པ་ནི་མཁས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུའི་ཕྱིར། ། གཞན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལྐོག་གྱུར་ལ། །གང་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད་བརྟེན་ཏེ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་འབྱུང་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་འཁོར་བ་དང༌། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པའི་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་རྣམས་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་སུ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དགོས་ཀྱི། དེ་དག་ཚུར་མཐོང་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། བདག་ནི་སྟོན་པ་གཞན་སྤངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་འདི་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རང་གི་སྐྱབས་འགྲོའི་མཚང་སྒྲོག་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ལ་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་གཞན་གྱི་སྟོན་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་མེད་དང༌། ཕུང་པོ་རྟག་མི་རྟག་དང༌། བདག་ཡོད་མེད་སོགས་མི་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ལུང་རྣམས་ལ་གང་འཐད་ལ་གང་མི་འཐད་ཅེས་རང་གི་སྡེ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་གཞན་སྡེ་རྣམས་རྩོད་པ་ན། རང་གི་སྟོན་པའི་ལུང་དེ་རྣམས་རྣམ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པའི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམས་ནི་རང་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་ པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ལ་དེའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ཡང་རིགས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ་འདིར་ནི་སྒོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བྱའོ། །གཞན་སྡེའི་ལུང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་སྟོན་པ་རྣམས་ནི་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་འཁོར་བའི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་ཞིང༌། ཡང་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱིས་ལམ་བསྒོམས་པའི་མཐར་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་ཡང་འདོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་མ་ལོག་ན་འཁོར་བ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དུས་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ
Chinese
认为不欺骗普通所化显现增上生的衡量标准，是诸位智者的观点，如《释量论》所说：“为了不欺骗主尊之义，故以其他随行而衡量。”《四百论》中也说：“佛所说隐蔽之义，若有生疑之人，彼应依凭空性，唯独对此深信。”如是所说。因此，从执着自我的俱生中，痛苦之蕴连接相续的轮回，以及通过证悟无我的智慧，成就解脱之位的趋入解脱次第，都需要像在理性的论典中以理证成一样，以理成立。如果说这些对于凡夫来说非常隐蔽，只能以圣言量作为论证，那就是在揭露自己皈依的过失，说：我舍弃其他导师而皈依世尊您，这仅仅是自己的意愿而已，没有任何真实的论证。因为那时，圣言量不能作为论证，而且也认为没有理性的论证。此外，当自己和他人的导师宣说前后世是否存在、蕴是否常与无常、我是否存在等不一致的圣言时，当自己的大宗派和其他宗派争论哪个合理哪个不合理时，也会导致无法完全证实自己导师的圣言。对于无法通过现量成立的极其隐蔽的导师圣言，要以通过三种观察清净的可靠理由来论证，并且论证其方式也要通过理性来成立，不依赖于圣言量作为论证。这里只是略微提示一下，详细的将在其他地方阐述。其他宗派的圣言，宣说众生之义的主要导师们，本身就存在前后矛盾。例如，他们说常恒的自性和自在天等是轮回的作者，又认为通过追求解脱而修道，最终可以使轮回止息。如果轮回之因的自性没有止息，轮回就不会止息，而且如果是常恒之因，那么任何时候都不可能止息。同样地
English
The measure of not deceiving ordinary appearances and higher realms is the view of the wise, as stated in the Pramāṇavārttika: "Because of not deceiving the meaning of the chief, therefore, inference is made based on others." And in the Catuhśataka it is also said: "If someone doubts the hidden meaning spoken by the Buddha, they should rely on emptiness and have faith in this alone." As it is said. Therefore, from the co-emergent arising of clinging to self, the aggregates of suffering connect to the cycle of rebirth, and the stages of progressing to liberation by achieving the state of liberation through the wisdom of realizing selflessness, all need to be established by reason, just as they are established by reason in the treatises of logic. If one says that these are very hidden to ordinary people and can only be proven by scripture, then one is exposing the fault of one's own refuge, saying: I have abandoned other teachers and taken refuge in the Blessed One, but this is only my own wish, and there is no real proof. Because at that time, scripture cannot be used as proof, and it is also believed that there is no rational proof. Furthermore, when one's own and others' teachers proclaim inconsistent scriptures about whether there are past and future lives, whether the aggregates are permanent or impermanent, whether there is a self or not, when one's own great sect and other sects argue about what is reasonable and what is not, it will also lead to the inability to fully prove the scriptures of one's own teacher. For the extremely hidden scriptures of the teacher that cannot be established by direct perception, one must prove them with reliable reasons that are purified by three kinds of examination, and the way to prove them must also be established by reason, without relying on scripture as proof. Here, only a brief hint is given, and the details will be explained elsewhere. The scriptures of other sects, the main teachers who proclaim the meaning of beings, themselves have contradictions. For example, they say that the permanent self and Ishvara, etc., are the creators of samsara, and they also believe that by pursuing liberation and practicing the path, samsara can eventually be stopped. If the self, which is the cause of samsara, does not stop, samsara will not stop, and if it is a permanent cause, then it can never stop. Similarly
Tibetan
་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་སུན་འབྱིན་ཞིང་འཁོར་བར་འཆིང་བ་ཆད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་བའོ། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་གསུམ་ཐར་འདོད་ཀྱི་སྐྱབས་ཡིན་གྱི་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱབས་གཏན་མིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་མ་དྲངས་ན། རང་གི་སྐྱབས་གནས་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བློ་བརྟན་བོ་མི་འབྱུང་ལ། དེ་འབྱུང་བ་ཡང་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་རིགས་པས་མཐོང་བ་ལ་རག་ལས་པས། མུ་སྟེགས་བྱེད་དངོས་སུ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་བློའི་བློ་གྲོས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོའི་བློ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེད་པར་འདོད་ན་སྔར་ལྟར་བྱའོ། །དེས་ན་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི་རང་གི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་བསྟན་པ་ལུང་རྟོགས་གཉིས་དང་དེ་དག་ཚུལ་ བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཚིག་ཙམ་མིན་པའི་གུས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་སྤྱིའི་དབྱེ་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཇི་ལྟར་དབྱེ་བའི་སྒོ། གང་གིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན། ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེར་གདུལ་བྱའི་མོས་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་ཕྱེ་སྟེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་ཀྱང༌། བདེན་པའི་དེ་ཉིད་ཚུལ་སྟོན་གང༌། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་དོན་གང་ཡང༌། །གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དོན་ཡང༌། །བསྡུས་ནས་འདིར་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀྲྀ་པི་ཏ་ཀ་མ་ལས་བདེན་པ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ལ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་ཀྱང་བཀའ་མ་ལུས་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་དེ་ལྟར་དུ་བསྡུས་སོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ནི། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང༌། །ཞེས་ཐེག་པ་མཆོག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་གསུང་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ལམ་མམ་ཐེག་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་དྲངས་ཏེ་བཤད་པས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དབྱེ་བའི་སྒོ་གཉིས་སུ་གསུངས་ པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམན་པ་བདག་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་དུ་ཐོབ་བྱ་དམན་པ་འཁོར་
Chinese
而且，驳斥无我之见，成为断绝轮回束缚而获得解脱之因，这也是相违的。如前所说，如果不能确定自己的本师等三宝是希求解脱的皈依处，与此不符的本师等则根本不是皈依处，那么就不会对自己皈依处产生一心一意的坚定信念。而这也要依靠以理智见到两种体系的缺点和优点。因此，无论外道徒实际存在与否，如果智慧高超的人们想要生起特殊的皈依之心，就应该像以前那样做。因此，七部论等理性的论著，要知道它们是对于自己的本师——佛陀，以及他的教法——经教和证悟二者，以及如理修持它们，生起不仅仅是口头上的极大恭敬的殊胜方法。第二，分为两种：总的乘的分类和，大乘的分类。第一种分为四点：如何分类的门径，分类的原因，分类各自的自性，以及一切都最终被阐述为成佛的支分。第一点是：在《行集灯》中，根据所化众生的三种意乐，将行为归纳为三种并进行分类，即：对于低劣者，宣说离贪之行；对于广阔者，宣说业和波罗蜜多之行；对于深奥者，特别宣说贪欲之行。同样，在《三法灯》中也说：何为真实之本体，何为彼岸行之义，何为大密咒之义，总而言之，此中已宣说。如是，阿阇黎克利比达嘎玛拉将四谛瑜伽行者的法等归纳为三种。耶谢扎巴也从对所有佛语进行概括性解释的论述中，如是进行了归纳。在《经庄严论》中说：圣教可为三或二。如是宣说了上下乘的圣教二藏。这些都可以引用到圣教的分类和道路或乘的分类两种情况中进行解释。第二点是：解释分为两种门径的原因，是因为所为之事低劣，仅仅是为了自己，所以所要获得的也是低劣的轮回
English
Moreover, refuting the view of selflessness and becoming the cause of attaining liberation by severing the bonds of samsara is also contradictory. As previously stated, if one cannot ascertain that one's own teacher and the Three Jewels are the refuge for those who desire liberation, and that teachers and others who do not conform to this are definitely not refuges, then one will not develop unwavering faith in one's refuge. And this also depends on seeing the faults and merits of the two systems with reason. Therefore, whether non-Buddhists actually exist or not, if people of great wisdom want to generate a special refuge mind, they should do as before. Therefore, the treatises on reasoning, such as the Seven Treatises, should be known as the supreme means of generating great reverence, not just verbally, for one's own teacher, the Buddha, and his teachings, both scriptural and realized, and for practicing them properly. Second, there are two divisions: the general division of vehicles, and the division of the Great Vehicle. The first is divided into four points: the gateway of how to divide, the reason for dividing, the nature of each division, and that everything is ultimately taught as a branch of attaining Buddhahood. The first point is: In the "Compendium of Practices Lamp," the practices are summarized and divided into three according to the three inclinations of those to be tamed, namely: for those inclined towards the inferior, the practice of detachment; for those inclined towards the vast, the practice of karma and the perfections; and for those particularly inclined towards the profound, the practice of desire is taught. Similarly, in the "Lamp of Three Aspects," it is said: What is the way to show the reality of truth? What is the meaning of the way of the perfections? What is the meaning of the way of the great secret mantra? In short, it is taught here. Thus, Acharya Kṛpīṭaka Kamala summarized the practices of the yogis of the Four Truths into three aspects. Yeshe Drakpa also summarized them in the treatise explaining the concise explanation of all the Buddha's words. In the "Ornament of the Sutras," it is said: The collections of teachings may be three or two. Thus, the two collections of teachings of the superior and inferior vehicles are taught. These can be cited and explained in both the classification of the teachings and the classification of the paths or vehicles. The second point is: The reason for explaining the two gateways of division is that the purpose is inferior, only for oneself, so what is to be attained is also the inferior samsara.