Tibetan
ར་ཐུགས་རྟོག་འཇུག་ན་འདི་གསུམ་ལ་འཇུག་རྒྱུར་འདུག་ནས། ཁོ་བོས་ནི་སྔར་ཞུས་རྣམས་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལས་བརྩམས་པའི་འགག་ཞུས་པའོ། །ད་ནི་ལྟ་སྒོམ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་འགག་ཞུ་བས་སྐྱོ་མ་སྔ་བཙན་དོར་ཏེ་འདི་དགོངས་འཚལ། སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་གསུང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟབ་ཅིང་བརླིང༌། ཁྱད་པར་ལྟ་སྒོམ་འདིའི་མཚམས་ན་ཕུང་འཚེང་གི་གཞི་དང་གོལ་ས་དང་ལྟུང་ཉེན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ཐུགས་ཞིབ་དགོས་ཏེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་འདི་ཡང་ཉི་མ་གཅིག་ཙམ་ནོར་ནའང་ཇི་འདྲ་ཡིན། འདི་ནི་གཏན་གྱི་བྱ་བར་འདུག་པས་ན་གོལ་སའི་མཚམས་རྣམས་ལ་ཞིབ་ཆ་ཇི་འདྲ་དགོས་པ་འདུག་གི་ཐུགས་རྟོག་ལེགས་པར་མཛད་པར་ཞུ་ཞིག །ད་འོ་ན་སྒོམ་ཆེན་ རྣམས་ལྟ་སྒོམ་ལ་གཙོ་བོར་འབད་པ་ལགས་ན་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་སྒོམ་པ་ཞི་གནས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་བྱུང་ན་ལྟ་སྒོམ་ཟུང་འབྲེལ། ཞི་ལྟག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་དང་པོར་འབྱར་རྩི་དང་འདྲ་བའི་ཞི་གནས་བརྟན་པོ་མེད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་བཅར་ཏེ་སྡོད་མི་ནུས་ལ། སྟོང་ཉིད་ལ་སེམས་བཅར་གནས་པའི་མཉམ་གཞག་བཟང་པོ་མེད་ན་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་ས་མེད་པས་ན། ལྷག་མཐོང་ངམ་དེས་དོན་སྒོམ་པའི་སྔོན་ལ་ཞི་གནས་གལ་ཆེ་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་དགྲ་གཉིས་ཡོད་བའི་བྱིང་བ་དེ་གང་ཡིན། རྨུགས་པ་དང་གཅིག་གམ་མི་གཅིག །གཅིག་ན་ཐོགས་མེད་སོགས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་སོ་སོར་ངོས་བཟུང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་འགེགས། མི་གཅིག་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་འབྱེད། ཡང་མཉམ་པར་བཞག་དུས་བྱིང་བ་ཕྲ་རགས་སྐྱེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འོང༌། དེ་གཉིས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་གང་དང་གང་ཡོད། ཡང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གལ་ཆེ་ཟེར་བ་ཞིག །སྒོམ་ཆེན་པ་ཀུན་གྱི་ཞལ་ནས་རླུང་བཞིན་དུ་འོང་གིན་འདུག་པ་དེ་གཉིས་སོ་སོར་ངོས་འཛིན་བཅར་བ་རེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་འདྲིའོ། །མ་ཡེངས་ཙམ་འདི་ཀ་དྲན་པ་ཡིན། ཡེངས་མ་ཡེངས་བྱ་ར་བྱེད་པ་དེ་ཤེས་བཞིན་ཡིན་ཟེར་ན་ཡེངས་མ་ཡེངས་ཀྱི་དོན་དེ་གང་ཡིན། དམིགས་པ་འདི་འདྲ་གཅིག་ལས་ཡེངས་པ་དང་མ་ཡེངས་པ་ཞེས་འཇོག་གམ། དམིགས་པ་ ལ་མི་རྩི་བར་ཡིད་འདི་མ་འཕྲོས་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་དྲན་པ་དང༌། འཕྲོས་མ་འཕྲོས་བྱ་ར་བྱེད་པ་ལ་ཤེས་བཞིན་ཡིན་ཞེས་འཇོག་པ་ཡིན། ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན་ཟེར་བ་ཞིག་ཡང་འདུག་པ། འདིའི་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་ཇི་ལྟར་ངོས་འཛིན། གསལ་བའི་དོན་དེ་ཡང་སེམས་འདི་ལ་དམིགས་རྟེན་གསལ
Chinese
如果您的智慧深入，这三者似乎需要深入。我之前所说的，是基于行为方面的提问。现在，基于见和修的提问，请抛弃过早的灰心，请您考虑这些。一般来说，佛陀的教言如大海般深邃广阔。特别是，在见和修的交界处，五蕴炽盛的基础、歧途和堕落的危险非常大，所以需要仔细思考。即使是暂时的道路，如果有一天出错，会怎么样呢？这似乎是永久的事业，所以请仔细考虑歧途的各个方面需要多么细致。现在，那些修行者们主要致力于见和修，因此，证悟空性的见解必须与修习止观不分离。如果这样，见修才能结合，止观才能双运。而且，首先如果没有像胶水一样稳固的止观，就无法将心专注于空性。如果没有将心专注于空性的良好禅定，那么在后得位中，显现的一切事物就不会像幻觉一样显现。因此，在胜观或者用胜观来修习意义之前，止观非常重要，而且止观有两个敌人，昏沉是什么？它与睡眠是一个还是不是一个？如果是一个，那么无著等将两者区分开来，这如何解释？如果不是一个，那么两者的区别是什么？还有，在入定的时候，昏沉是如何产生粗细的？有什么对治方法可以防止这两者产生？还有，据说正念和正知非常重要。所有修行者都像风一样说个不停，这二者各自的定义和运用是什么？仅仅是不散乱就是正念吗？观察是否散乱的是正知吗？如果说散乱和不散乱的意义是什么？是从一个这样的对境中散乱和不散乱吗？还是不执着于对境，仅仅让心不游移就是正念，观察是否游移就是正知？还有，据说乐、明、无分别的禅修是禅修的顶峰。如何认识明和无分别这两个？明的意思是心对所缘清晰
English
If your wisdom penetrates deeply, these three seem to need to be delved into. What I said before was a questioning based on conduct. Now, with questions based on view and meditation, please abandon premature discouragement and consider these. In general, the Buddha's teachings are as deep and vast as the ocean. In particular, at the juncture of view and meditation, the foundation of the five aggregates' flourishing, the dangers of straying and falling are very great, so careful consideration is needed. Even if it is a temporary path, what if it goes wrong for just one day? This seems to be a permanent undertaking, so please carefully consider how detailed the various aspects of straying need to be. Now, those practitioners mainly devote themselves to view and meditation, therefore, the wisdom that realizes emptiness must be inseparable from the practice of calm abiding. If this is the case, view and meditation can be combined, and calm abiding and insight can be united. Moreover, first, if there is no stable calm abiding like glue, one cannot focus the mind on emptiness. If there is no good samadhi that focuses the mind on emptiness, then in the post-meditation state, all phenomena will not appear like illusions. Therefore, before insight or using insight to meditate on meaning, calm abiding is very important, and calm abiding also has two enemies, what is dullness? Is it the same as sleep or not? If it is the same, then how can it be explained that Asanga and others distinguish between the two? If it is not the same, then what is the difference between the two? Also, when in samadhi, how does dullness arise in coarse and subtle ways? What are the antidotes to prevent these two from arising? Also, it is said that mindfulness and awareness are very important. All practitioners are constantly saying it like the wind, what are the respective definitions and applications of these two? Is just not being distracted mindfulness? Is observing whether one is distracted awareness? If so, what is the meaning of being distracted and not being distracted? Is it being distracted and not being distracted from one such object? Or is it that not clinging to the object and just letting the mind not wander is mindfulness, and observing whether it wanders is awareness? Also, it is said that the meditation of bliss, clarity, and non-conceptuality is the pinnacle of meditation. How are clarity and non-conceptuality recognized? The meaning of clarity is that the mind is clear about the object
Tibetan
་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནམ། དམིགས་རྟེན་ལ་མི་རྩི་བར་གང་དུ་ཡང་མ་འཕྲོས་ཙམ་གྱི་ངང་ནས་སེམས་འདི་ཀ་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བའི་དྭངས་ཆ་ཅན་དེ་ཀས་ཆོག་པ་ཡིན། མི་རྟོག་པའི་དོན་ཡང་དམིགས་རྟེན་གཅིག་ལ་གཏད་ནས་དེ་ལས་གཞན་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཞིག་དགོས་སམ། དམིགས་རྟེན་ལ་མི་རྩི་བར་སེམས་འདི་ཀ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པའམ། མི་འཕྲོ་བར་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ཡིན་འདྲིའོ། །དེ་ལ་ལན་དང་པོ་ལྟར་དུ་དྲན་པ་ཡང་དམིགས་རྟེན་གཅིག་ལས་མ་ཡེངས་པ་ཞིག་ལ་བྱ་དགོས། ཤེས་བཞིན་ཡང་དམིགས་རྟེན་གཅིག་པོ་དེ་ལས་ཡེངས་མ་ཡེངས་ཀྱི་བྱ་ར་བྱེད་པ་ཅིག་དགོས། གསལ་བ་ལ་ཡང་དམིགས་རྟེན་གསལ་བ་ཞིག་དགོས། མི་རྟོག་པ་ལ་ཡང་དམིགས་རྟེན་གཅིག་ལ་གནས་ནས་དེ་ལས་གཞན་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཞིག་དགོས་ཟེར་ན། དེ་འདྲའི་དྲན་ཤེས་བཞིན་དང་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་དེ་ངེས་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་མ་ཚང་ན་ནི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་གཅིག་ གང་ལ་བྱེད། ཚང་ན་ནི་དེ་འདྲའི་ཞི་གནས་དེ་ལྷག་མཐོང་དང་སྦྲེལ་བའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་དེ་ཡང་དམིགས་རྟེན་ལ་གཏད་འདུག་པས་ན་དམིགས་བཅས་སྒོམ་པར་སོང་གི་དམིགས་མེད་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན་དེ་ལ་ལན་ཇི་ལྟར་འདེབས།དེས་ན་དེ་ལ་འགའ་ཞིག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་དམིགས་རྟེན་ལ་མི་རྩི་བར་སེམས་འདི་ཀ་གང་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པར་མ་ཡེངས། མ་འཕྲོས་མི་རྟོག་པར་ཙེན་ནེ་གནས་ཤིང་དེའི་ངང་ནས་སེམས་འདི་ཀ་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བའི་དྭངས་ཆ་ཅན་དེ་ལ་ཡུན་ཇི་ཙམ་སྡོད་ཐུབ་པའི་ཚེ་ནི། དེ་ལ་དྲན་ཤེས་བཞིན་དང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ལྔ་ཆར་ཚང་ཞིང༌། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཡང་འདི་ཀ་ཡིན། མདོར་ན་ངེས་དོན་སྒོམ་པ། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གཞི་ཡིན། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་དང་པོ་སོ་སོར་སྡུད་པ་རྣམས་འདི་ཀ་ཡིན་སྙམ་པ་ཡང་འདུག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཨེ་ཡིན་པ་འདུག་ནི་མདོ་རྒྱུད་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ལས་ཤེས་དགོས་ལ། རྒྱལ་བའི་གདམས་ངག་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་ཡང་རྒྱ་གར་དུ་ཤིང་རྟིའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་གྲགས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ཚན་གཅིག་དང༌། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ཚན་གཅིག་སྟེ་འདི་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང༌། དེ་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དྲན་ཤེས་བཞིན་དང༌། གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་རྣམས་དང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་མི་འགྲིག་པ་འདུག །ཁྱད་པར་དུ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཀ་མ་ ལ་ཤཱི་ལས་སྒོམ་རིམ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ཡོད་པས་དེ་
Chinese
需要一个目标吗？不执着于目标，只要让这个心在任何地方都不散乱，保持清澈明亮的状态就足够了。无分别的意义也需要专注于一个目标，而不分别其他任何事物吗？不执着于目标，这个心不对任何事物进行分别，或者仅仅是不散乱地安住就足够了吗？我想知道。如果像第一个回答那样，正念也必须是不偏离一个目标的。正知也需要对是否偏离那唯一的目标进行监视。明晰也需要一个清晰的目标。无分别也需要安住于一个目标，而不分别其他任何事物。如果这样说，如果这种具备正念、正知、明晰和无分别的止住，在究竟意义上不完整，那么止观双运的一 又该如何进行呢？如果完整，那么当这种止住与胜观相结合时，胜观也依赖于目标，因此就变成了有目标的禅修，而不是无目标的禅修。如果这样说，该如何回答呢？因此，有些人这样认为：所有这些都不执着于目标，这个心不对任何事物进行干预，不散乱，不游移，不分别，而是静静地安住，并且在这种状态下，这个心能够保持清澈明亮的状态多久。在这种状态下，正念、正知、乐、明、无分别这五者都完整具备，并且止观双运也就是这个。总之，究竟意义上的禅修，空性禅修，就是大手印的正行。六支瑜伽的第一个，各自收摄，也就是这个。也有人这样认为。所有这些是否正确，需要从经续及其注释中了解。诸佛的教言的注释，在印度也被认为是两大车轨的开创者，即龙树父子的传承和无著兄弟的传承，确定为这两者。你所说的正念、正知，以及明晰和无分别，与他们所说的并不一致。特别是，大学者莲花戒（梵文天城体：Kamalaśīla，梵文罗马拟音：Kamalaśīla，汉语字面意思：莲花戒）曾宣说了《修习次第》三种，所以……
English
Is an object of focus necessary? Without clinging to an object of focus, it is sufficient for this mind to not wander anywhere, remaining in a state of clarity and lucidity. Does the meaning of non-discrimination also require focusing on one object of focus, without discriminating anything else? Without clinging to an object of focus, is it sufficient for this mind to not discriminate anything, or simply to abide without wandering? I wonder. If, as in the first answer, mindfulness must also be unwavering from a single object of focus. Vigilance also needs to monitor whether or not it deviates from that single object of focus. Clarity also needs a clear object of focus. Non-discrimination also needs to abide in one object of focus, without discriminating anything else. If it is said that way, if such a calm abiding possessing mindfulness, vigilance, clarity, and non-discrimination is incomplete in the ultimate sense, then the union of calm abiding and insight, how is it to be done? If it is complete, then when such a calm abiding is combined with insight, insight also relies on an object of focus, so it becomes meditation with an object of focus, not meditation without an object of focus. If it is said that way, how should one answer? Therefore, some think like this: all of these do not cling to an object of focus, this mind does not interfere with anything, does not wander, does not stray, does not discriminate, but abides quietly, and in that state, how long can this mind maintain a state of clarity and lucidity? In that state, all five of mindfulness, vigilance, bliss, clarity, and non-discrimination are fully present, and the union of calm abiding and insight is also this. In short, meditation in the ultimate sense, meditation on emptiness, is the actual practice of Mahamudra. The first of the six yogas, individually gathering, is also this. Some also think that way. Whether all of these are correct needs to be understood from the sutras, tantras, and their commentaries. The commentaries on the instructions of the Buddhas are also known in India as the founders of the two great chariots, namely the lineage of Nagarjuna and his son, and the lineage of Asanga and Vasubandhu, determined as these two. Your mindfulness, vigilance, and clarity and non-discrimination, as spoken by those two, do not agree. In particular, the great scholar Kamalashila (藏文：ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ།，梵文天城体：Kamalaśīla，梵文罗马拟音：Kamalaśīla，汉语字面意思：莲花戒) has explained the three stages of meditation, so...