Tibetan
དངོས་གཞིའི་སྒོམ་ཁྱེར། རྩ་བའི་བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལྟ་བུ་དབྱེར་མེད་ལུགས། འོད་ཟེར་གྱི་སྤྲོ་བསྡུ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་རྣམས་འདྲིའོ། །གཞན་ཡང་དིང་སང་གི་སྒོམ་ཆེན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་དལ་འབྱོར་དང་མི་རྟག་པའི་སྒོམ་ལ་སླ་ཆོས་སུ་བྱེད་པར་སྣང་བས་ན་དེ་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། སྤྱིར་གྱིས་དགེ་སྦྱོར་གང་བྱེད་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་དགོས་པ་ནི། བློ་སྣ་བསྟུངས་ནས་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལས་འོས་མེད་ན། འདི་གཉིས་རང་བསྒོམ་པའི་ལག་རྗེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆེན་པོ་རེ་རང་རང་ས་ན་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་རང་གང་ཡིན། དལ་འབྱོར་སྒོམ་ན་དལ་ལུགས་དང་འབྱོར་ལུགས་དེ་གང་ཡིན། རྒྱུད་སྟེང་དུ་སྒོམ་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད། མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ལུགས་ཡང་ཁ་བཤད་དུ་མ་སོང་བར་བྱས་ཏེ་སེམས་ལ་སྒོམ་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད། རྒྱུད་ལ་འཁུལ་ཆེ་བའི་དེའི་དམིགས་པ་རྣོ་ཤོས་རྒྱལ་བའི་གསུང་ལས་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད། ཡང་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པའི་སྒོམ་ལ་མྱོང་བ་གཤའ་མ་ཞིག་མ་སྐྱེས་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་དག་པ་ཡོད་མི་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་ན། དེ་འདྲ་སྲིད་པར་ཁས་ལེན་ནུས་མཁན་ཇི་ལྟར་ཡོད། མི་སྲིད་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན། སྐྱབས་འགྲོ་ངག་ཏུ་བཏོན་ནས་བྱེད་པ་འདི་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡིད་ལ་སྒོམ་ན་སྒོམ་ལུགས་ཀྱི་རྒྱག་ཁྱེར་ཇི་ལྟར་གདའ། ཡིད་ལ་སྒོམ་དུས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་ཇི་འདྲ་ཅིག་ཡིད་ངོར་བྱེད། རང་རེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་གསུམ་འདི་རྣམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་དམ། འདི་རྣམས་ཀ་བྱེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ཡིན་ན་གང་འདྲ་ཞིག་ཡིད་ལ་སྒོམ། དེ་བསྒོམས་པས་འདི་རྣམས་ལ་མོས་གུས་ཆུང་ངུ་མ་སོང་བ་བྱེད་ ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད།གཉིས་པ་ཡིན་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དངོས་དེ་རང་གང་ཡིན། སྐྱབས་འགྲོའི་ངོ་བོ་ཨི་ཐི་པ་དེ་གང་ལ་བྱེད། འདི་རྣམས་ལ་གོ་བ་མ་རྙེད་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཁས་ལེན་པ་ནི། སྲེག་འཚེད་མི་ནུས་པའི་མེ་དང་མཚུངས་སོ། །ཡང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་གལ་ཆེ་ངོས་ཤེས་པ་རང་ཞིག་ངོས་འཛིན་གང་ལ་བྱེད། ཡང་དགེ་སྡིག་སྟོབས་འདྲ་འདྲེས་མར་མཉམ་དུ་སྤྱོད་པ་འདི་ཀུན་གྱི་དགེ་བདེའི་མཐུས་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མི་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཡིན་ན་ནི་དེའི་སྡིག་པས་ཀྱང་དགེ་བ་མི་འཇོམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན། འོན་ཏེ་སྡིག་པས་ཀྱང་དགེ་བ་འཇོམས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། བསྐལ
Chinese
正行禅修法。关于根本上师与金刚持无二无别的宗派，如何进行光芒的舒放与收摄等，请教这些。此外，现在大多数的禅修者似乎将暇满和无常的禅修视为简单的法门，因此就此提问：一般来说，所有善行的目的，都是收摄心念，超越轮回，获得圆满的佛陀果位，除此之外别无他选。这二者各自禅修的独特而伟大的成果分别是什么？如果禅修暇满，暇满的次第是什么？在相续中禅修时如何进行？像无常这样的禅修方法，如何在不流于口头空谈的情况下，在心中进行禅修？对于相续影响最大的，其最锐利的所缘境，在佛陀的教言中是如何出现的？还有，如果对于禅修恶趣痛苦的禅修没有生起真实的体验，就说不可能有正确的皈依。那么，能承认这种情况存在的人有多少？如果不存在，那原因是什么？除了口头念诵皈依之外，在心中禅修时，禅修方法的要领是什么？在心中禅修时，如何观想三宝？我们所见的显现于五根境前的三宝所依，除了这些之外，还在心中观想其他的吗？是观想这些吗？如果是前者，那么在心中如何禅修？通过禅修它，如何才能不减少对这些的虔诚？如果是后者，那么真正的三宝是什么？皈依的本体，伊提帕（藏文音译）是什么？在不理解这些的情况下，就承诺皈依，就像无法燃烧的火焰一样。还有，对于忏悔罪业，最重要和最关键的认识，是对什么进行认知？还有，将善恶力量相似地混合在一起修持，这是否能通过所有善行的力量，使罪业不产生异熟果报？如果是，那么为什么罪业也不能摧毁善行？或者，罪业也能摧毁善行。入行论中说：劫。
English
The actual practice of meditation. Regarding the tradition of the root guru being inseparable from Vajradhara, how does one perform the emanation and absorption of light rays? I ask about these. Furthermore, since most contemporary meditators seem to treat the meditation on leisure and fortune and impermanence as easy teachings, I ask this regarding that: Generally, the purpose of all virtuous practices is to subdue the mind and transcend samsara to attain perfect Buddhahood, there is no other choice. What are the unique and great results of meditating on these two respectively in their own places? If meditating on leisure and fortune, what are the stages of leisure and the stages of fortune? How does one meditate on the continuum? How does one meditate on impermanence without merely talking about it, but actually meditating on it in the mind? How does the sharpest object of focus that greatly influences the continuum appear in the words of the Victorious Ones? Furthermore, if a genuine experience does not arise from meditating on the suffering of the lower realms, it is said that there cannot be a correct refuge. How many people can acknowledge that such a thing exists? If it does not exist, what is the reason for that? Other than verbally reciting the refuge, when meditating in the mind, what is the key to the method of meditation? When meditating in the mind, how does one visualize the Three Jewels? Other than these three supports of the Jewels that appear to our five senses, do we visualize something else in the mind? Are we visualizing these? If it is the former, how do we meditate in the mind? By meditating on that, how do we ensure that our devotion to these does not diminish? If it is the latter, then what are the actual Three Jewels? What is the essence of refuge, the Itipa (Tibetan transliteration)? To take refuge without understanding these is like a fire that cannot burn. Furthermore, what is the most important and crucial recognition for confessing sins? Also, does the practice of mixing good and bad deeds of similar strength prevent the ripening of negative karma through the power of all virtuous deeds? If so, then why can't the negative deeds also destroy the virtuous deeds? Or, can negative deeds also destroy virtuous deeds? As it says in the Bodhicharyavatara: Aeon.
Tibetan
་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཀྱང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་འདྲའི་གང་ཟག་གིས་དགེ་བ་གང་བྱས་སྡིག་པས་བཅོམས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་མི་སྲིད་པར་སོང་བས་ན། གང་ཟག་དེ་དགེ་བ་བྱེད་པ་འཁྲུལ་པར་ཁས་ལེན་ཨེ་ནུས། འོན་ཏེ་དགེ་སྡིག་གཉིས་མགོ་བདས་ནས་གཉིས་ཀའི་འབྲས་བུ་མི་དབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འོ་ན་ཞིང་གཅིག་ལ་ནས་སྲན་གཉིས་མཉམ་དུ་བཏབ་པའི་ ཚེ་ཡང་དེ་གཉིས་མགོ་བདོས་ལ་སོང་ནས་གཉིས་ཀའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ནས་སྟོབས་ཆེ་བས་སྲན་མ་བཅོམ་ནས་སྲན་མའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་གང་ཁས་ལེན་ནུས་པ། འོན་ཏེ་དཔེ་དེ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀའི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྨིན་གྱི། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མི་གནོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་དགེ་བས་ཀྱང་སྡིག་པ་ལ་མི་གནོད་པས་ན། འོ་ན་དགེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚམས་མེད་ལྔའི་ལས་སྒྲིབ་མ་ལུས་པར་འདག་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན། ལུང་དེ་བདེན་ན་སྤྱོད་འཇུག་གི་ལུང་དེའི་དགོངས་པ་ཡང་གང་ཡིན་འདྲིའོ། །སྤྱོད་འཇུག་གི་དེའི་དོན་ནི། ཁོང་ཁྲོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་ལ་བྱེད་ན། འོ་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྐྱེས་ཡན་གྱི་དགེ་བ་གང་འབད་དོན་མེད་དུ་སོང་པ་ཁས་ལེན་ཨེ་ནུས། ནུས་ན་ནི་དིང་སང་ཁོང་ཁྲོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྐྱེས་ཤིང༌། སྐྱེ་འགྱུར་ཀ་ཤས་ཆེའོ། །གཞན་ཡང་སྔར་སྡིག་བཤགས་ཀྱི་དགེ་བ་གང་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱིས་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེས་བཅོམ་པས་ན་བཤགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡིག་པ་དག་པ་རྣམས་ཀྱང་སླར་ལོག་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་དགོས་པ་ཡང་ཁས་ཨེ་ལེན། འདི་རྣམས་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་རྒྱུ་མེད་ན་ནི། ངེད་ལས་འབྲས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ཡང་ དད་པ་ཙམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །མདོར་ན་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པ། སྐྱབས་འགྲོ། ལས་འབྲས། སྡིག་གཤགས་འདི་རྣམས་ལ་ཡང་དིང་སང་གི་ཉམས་ལེན་པ་རྣམས་སླ་ཆོས་སུ་བྱེད་པ་སྣང་མོད་ཀྱང༌། ཁོ་བོ་བློ་དང་རྩོལ་བ་ཞན། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་དམའ་བའི་གང་ཟག་གི་བློ་ངོར་ནི་འདི་རྣམས་ཡང་གལ་ཆེ་ཞིང་དཀའ་བར་སྣང་ལ། འདིས་མཚོན་ནས་གཞན་ཡང་མང་དག་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་མངས་དོགས་ནས་ཡི་གེར་མ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་དུ་མ་འདུས་པ་མེད་པས་ན་ཉམས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ནོར་མ་ནོ
Chinese
积累千劫之善业，布施供养诸如来，所有善行皆如是，一嗔可将彼摧毁。如是说，若如是，则如是之人所作之善，被罪所毁，而不可能产生果报。那么，是否能承认那人行善是错误的呢？或者认为善恶二者混淆，导致二者的果报都无法产生呢？如果是这样，那么在一块田地里同时播种青稞和豆子，也会因为二者混淆而导致二者的果报都无法产生吗？或者能承认青稞力量大，摧毁了豆子，导致豆子的果报无法产生吗？如果这样比喻，那么二者的果报会各自成熟，互不损害。如果是这样，那么善也不会损害恶。那么，依靠善，可以消除无间五罪的所有业障的说法，是什么意思呢？如果那个教证是真的，那么《入行论》的那个教证又是什么意思呢？《入行论》的那个意思是说，一瞬间的嗔恨可以摧毁千劫所积累的所有善业。那么，是否能承认一生起一瞬间的嗔恨，之前所做的一切善业都变得毫无意义了呢？如果能承认，那么现在生起一瞬间嗔恨，以及将来会生起嗔恨的可能性都很大。此外，之前所做的一切忏悔罪业的善业，也被之后的那一瞬间的嗔恨所摧毁，那么依靠忏悔而清净的罪业，也必须重新返回并成熟果报吗？如果对这些没有深入思考，那么“我们是因果”也只是徒具信心而已。总之，观修恶趣的痛苦，皈依，业果，忏悔罪业等等，现在的一些修行人似乎把这些当作简单的法门，但在我这个智慧和努力不足，经验和证悟低下的凡夫看来，这些仍然非常重要和困难。以此为例，还有很多其他的问题，因为害怕冗长，所以没有写下来。总的来说，诸佛所说的所有教言，没有不包含见、修、行三者的，所以修行人也不应该犯错。
English
The merit accumulated in thousands of kalpas, such as offering alms and worshipping the Sugatas, all such virtuous deeds are destroyed by a single instance of anger. If that is the case, then if such a person's good deeds are destroyed by sin, it becomes impossible for them to bear fruit. Then, can it be admitted that the person's doing good is a mistake? Or is it thought that good and evil are mixed up, causing the fruits of both to not arise? If so, then if barley and beans are sown together in the same field, will the fruits of both not arise because they are mixed up? Or can it be admitted that barley is stronger and destroys the beans, causing the fruit of the beans not to arise? If that is the analogy, then the fruits of both will ripen separately, and neither will harm the other. If so, then good will not harm evil either. Then, what is the meaning of saying that by relying on good, all the karmic obscurations of the five heinous crimes are completely purified? If that statement is true, then what is the meaning of that statement in the Bodhicharyavatara? The meaning of that statement in the Bodhicharyavatara is that a single moment of anger destroys all the merit accumulated over thousands of kalpas. Then, can it be admitted that all the good deeds done before a single moment of anger arises become meaningless? If it can be admitted, then nowadays a single moment of anger arises, and the possibility of it arising in the future is very high. Furthermore, all the good deeds of confessing sins that were done before are also destroyed by that single moment of anger later on, so must the sins that were purified by relying on confession also return and ripen into fruit? If there is no deep thought on these, then saying "we are cause and effect" is just done with faith. In short, contemplating the suffering of the lower realms, taking refuge, karma and its effects, confessing sins, etc., nowadays some practitioners seem to regard these as easy practices, but in the mind of a person like me who is lacking in intelligence and effort, and has low experience and realization, these still seem very important and difficult. As exemplified by this, there are many other things, but I have not written them down for fear of being verbose. In general, all the instructions spoken by the Victorious Ones do not lack the inclusion of view, meditation, and conduct, so practitioners should not err.