Chinese
如是了悟生起大智慧，我思我于何学研习之？于细微理路剖析之辨才，及经论窍诀现前之修持，并善于文辞组合之语自在，此三于此世间如珍宝。此甚稀有且能满所愿，因能增广稀有之喜悦，故智者称之为“珍宝”。另无他宝能迷智者意。语自在之胜者父子，及摧伏邪说之陈那法称等，善来之理路甘露水，若未屡屡洗涤智慧眼之垢，何须说能见甚深之处？于理路经义再三研判时，多半增长颠倒之分别念，纵然仅以正确之立宗，获得定解然以成与破之量力，因未断除犹豫，如桩打于泥中般动摇，故无法安立稳固之串习。于此纵然精勤研习二理路，然如欲东行反西走，如月光照耀饿鬼反被焚，以依于理路本身之邪分别念，以屡屡染污智慧眼之威力，摧毁此世后世一切善妙，长久成为从正确见解背离之因，极坚固之习气多显现。是故于智慧敏锐贤善，及未如吉祥草尖般敏锐之前，莫轻易满足，于理路之经论，依止智者善知识而善加研习。如是智慧眼者，能证悟胜者所说最胜乘之甚深义，了知唯识与无自性之理，通达二者所说之密意。此后修学弥庞法王、龙树，及无著兄弟等之车轨，无垢之众多经论时，以广大的言辞，能将最初之业者，从当下直至成佛之间，善巧引导之甚深窍诀，因已通达故，能将一切佛语及论释，视为最胜之窍诀，是名智者。其余则如鹦鹉念诵般，如无水之井、图绘之灯，何以故？因无智者之
English
Having realized this, great wisdom arises. I wonder, what have I studied and practiced? The discriminating wisdom that dissects subtle lines of reasoning, the practice that brings forth scriptural instructions as personal guidance, and the eloquence of speech that masters the art of expression—these three appear as jewels in this world. They are exceedingly rare and fulfill desires. Because they increase extraordinary joy, they are known as "jewels" to the wise. There is no other jewel that captivates the minds of the wise. The supreme speakers, the father and sons (Dignāga and Dharmakīrti), and those who vanquish wrong views, such as Dignāga and Dharmakīrti, with the nectar of well-reasoned paths that has come forth, unless the stains of the eye of wisdom are repeatedly washed away, what need is there to mention seeing the profound places? When repeatedly examining the meaning of logical statements and scriptures, mostly distorted thoughts will increase. Even if certainty is gained merely through a correct proposition, because doubt is not dispelled by the power of proof and refutation, it becomes like a stake driven into mud, and one cannot establish a firm habit. Here, even if one diligently studies the two systems of reasoning, it is like wanting to go east but heading west, or like pretas being burned by the moonlight. Through the power of distorted thoughts based on reasoning itself, by repeatedly defiling the eye of wisdom, all the goodness of this life and the next is destroyed, and for a long time, it becomes a cause for turning away from correct views. Extremely strong habits appear in abundance. Therefore, until wisdom is subtle and virtuous, and not as sharp as the tip of a kusha grass, do not be easily satisfied. Relying on wise spiritual friends, thoroughly study the scriptures of reasoning. In this way, the eye of wisdom will be able to realize the profound meaning of the supreme vehicle spoken by the Victorious Ones, and understand the nature of mere consciousness and the absence of inherent existence, comprehending the intention of the two. Thereafter, when studying the chariot lineages of Mipham Chökyi Lodrö, Nāgārjuna, and the brothers Asanga, and the many stainless scriptures, with vast words, those who are initially karmically inclined can be skillfully guided from this very moment until the state of Buddhahood through profound instructions. Because they have become familiar with them, they are called wise when they view all the Buddha's words and commentaries as the supreme instructions. The rest are like a parrot reciting, like a well without water, or a painted lamp. Why is that? Because there is no wise
Tibetan
མཆོག་རྣམས་ཀྱིས། །གཞུང་རྣམས་ཉམས་ལེན་ཤེས་ཕྱིར་བརྩམས་ཕྱིར་རོ། །ཀྱེ་མའོ་སྐྱེ་དགུའི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་ནི། །རྣམ་དག་གཞུང་ལུགས་དག་ལ་མ་བརྟེན་མིན། །དེ་ལ་བརྟེན་པའང་སྒྲ་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པས། །འདས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལས་བསླུས་པ་གང༌། །ཆུས་ཁྱེར་འགའ་ཞིག་སྐོམ་པས་ཤི་བ་བཞིན། །མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པ་ནི། །གཞུང་ལུགས་གདམས་པར་ཤར་བ་མེད་པས་ནོངས། །དེ་ཕྱིར་གང་བསླབས་གདམས་པར་ཤར་བ་གཅེས། །དེ་ལྟར་དོན་གྱི་གནད་རྣམས་མ་འཕྱུགས་ན། །ཚིག་སྦྱོར་དམན་ན་ཉེས་པ་ཆུང་མོད་ཀྱང༌། །རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རབ་བསྔགས་པ་ན། །དོན་བཟང་བ་དང་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ཞེས། །གསུངས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་ཁང་བཟང་ལའང༌། །བསིལ་ཟེར་བྱེད་པའི་འོད་ཀྱིས་བྱུགས་པ་བཞིན། །དོན་བཟང་བ་ལའང་ཡིད་འཕྲོག་ཚིག་སྦྱོར་གྱིས། །སྤྲས་པར་གྱུར་ན་ཆེས་ཆེར་མཛེས་པར་འགྱུར། །དམར་སེར་ཅན་དང་རྒྱལ་བའི་ལྷས་བཀོད་པ། །བྲིཏྟ་ངང་ནི་ཛཱ་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི། །སྡེབ་སྦྱོར་ཇི་བཞིན་བོད་སྐད་ལ་མེད་ཀྱང༌། །ཚིགས་བཅད་ལྷུག་པ་གཉིས་ཀ་སྤེལ་བའི་ལུས། །དོན་དང་ཚིག་གི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །མཛེས་བྱེད་རྒྱན་གྱིས་སྤུད་པའི་ཚིག་སྦྱོར་ཚུལ། །སྙན་དངགས་གཞུང་བཞིན་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ན། །བློ་གསལ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་རིན་ཆེན་རྣམ་པ་གསུམ་གའི་ཡང༌། །རྩ་བ་དམ་པ་ཐེག་ མཆོག་དགེ་བའི་བཤེས། །འདིས་མ་ཟིན་ན་སྐྱེ་བ་དུ་མར་ཡང༌། །ངལ་བརྒྱས་འབད་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ། །བཤེས་དེས་ཟིན་ན་ཚེ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང༌། །བདེ་བླག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་སྟེར་བའི་ཕྱིར། །ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡིས། །རྗེས་སུ་འཛིན་དང་ཟིན་པའི་ཐབས་ལ་འབད། །ཐར་འདོད་བློ་གྲོས་ཅན་གྱི་འཇུག་ངོགས་མཆོག །རིན་ཆེན་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་འདིར་འབད་ལས། །བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དེ་ཡིས་འགྲོ་བ་ཀུན། །བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་མགོན་དང་འབྲལ་མེད་ཤོག །དེ་སྟེན་པ་ལས་བློ་མིག་དག་གྱུར་ཏེ། །རྒྱལ་བའི་ལུགས་བཟང་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་དང༌། །རྟོགས་མ་ཐག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང༌། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་ཤོག །མ་རྟོགས་འགྲོ་ལ་བརྩེ་བས་ཐོག་མར་ནི། །ཟང་ཟིང་སྦྱོར་བས་དགའ་བར་བྱས་པའི་མཐར། །དོན་བཟང་ཚིག་ལེགས་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡིས། །བསྐུལ་བས་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ལ་འགོད་པར་ཤོག །ཅེས་བླ་ན་མེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པའི་དགེ་སློང་སྤོང་བ་པ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པ
Chinese
诸殊胜者，为了通晓诸论典的修持而著述。 唉呀！众生的二利成就，并非不依赖于清净的论典。 即使依赖它，也只是专注于字句，已经过去了，从那里面被欺骗了。 如同被水冲走的一些人，却因口渴而死一样。 虽然听闻很多，但缺乏佛法，是因为论典没有显现为窍诀的过失。 因此，所学的一切，显现为窍诀最为重要。 如果这样，意义的要点没有错谬，即使词句贫乏，过失也很小。 然而，胜者自己赞叹经典时说：意义优良和词句优美。 如同在非常洁白的楼房上，涂抹着散发清凉光芒的光彩一样。 对于意义优良的，如果用引人入胜的词句来装饰，就会变得非常美丽。 如同赤黄色和胜者的天宫所布置的，名为“布日达”和“匝德”的韵律，虽然藏语中没有完全相同，但有诗歌和散文两种形式交替的文体。 对于意义和词句的庄严等等，用美化之饰来装饰的词句方式，如果像诗学论典一样精妙地结合，就会使聪慧者们生起极大的欢喜。 如此，对于三种珍宝的
English
The supreme ones composed (these texts) so that the practice of the treatises would be understood. Alas! The accomplishment of the two benefits of beings is not independent of pure treatises. Even relying on them, merely focusing on the words, has passed, and one has been deceived by that. Like some carried away by water, yet dying of thirst. Although hearing much, the poverty of Dharma is due to the fault that the treatises have not appeared as instructions. Therefore, whatever is learned, it is most important that it appears as instructions. If that is so, if the key points of the meaning are not mistaken, even if the wording is poor, the fault is small. However, when the Victor himself praised the scriptures, he said: "Good meaning and good words." Like applying a cool ray-emitting light to a very white mansion. For good meaning, if adorned with captivating words, it becomes extremely beautiful. Like the reddish-yellow and the arrangement of the Victor's heavenly palace, the meters called "Vrtta" and "Jati," although not exactly the same in Tibetan, there is a style of alternating between verse and prose. The style of wording adorned with embellishments, such as the ornaments of meaning and words, if well composed like a treatise on poetics, will greatly increase the joy of the intelligent ones. Thus, for all three jewels,
Tibetan
འི་དཔལ་གྱིས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་དུ་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་པ་ནི་དཀའ་བཞི་པ་རིན་ཆེན་དཔལ་ལོ། །འདིས་ཀྱང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་རྒྱས་པར་བྱེད་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག །ཆོས་ཀྱི་རྗེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་གདུལ་བྱ་ཕན་བདེ་ལ་སྦྱོར་བའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོར་ནི་ མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་དང༌། ཕྱིས་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་སྐྱེས་བུའི་གནས་སྐབས་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཚང་བར་ལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ལྷག་པ་དང་མ་ཚང་བ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཙམ་བཤད་ཀྱང་རན་པ། གང་ནས་བཤད་ཀྱང་འབྲེལ་བ། ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་རེས་ཀྱང་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་བདེ་བ་ཚད་མེད་པ་སྟེར་བའི་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཀའ་སྩལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་ལས་བརྩམས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་ལ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་གཏམ་དང་ཟབ་པའི་གཏམ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ནི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདི་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་ཀྱང་མདོར་ན་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཡང་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ནི་གཙོ་བོ་དང༌། དད་པ་ནི་ཕལ་པའོ། །འོན་ཀྱང་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། དད་པ་ནི་སྲིད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དད་པ་ལ་རྩིས་མེད་པར་བྱས་ཏེ། ཤེས་རབ་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དམིགས་བུ་དང་བྲལ་བ། མང་དུ་ཐོས་པའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་ནོར་གྱིས་དབུལ་བ། འགྲོན་པོ་ཕྱོགས་བསླད་པ་ལྟར་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་ཡི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་སུ་ནི་ནམ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ། སྲིད་པ་དུ་མར་གོམས་པ་ལས། །རྙེད་པར་འགྱུར་པའི་ཐར་པ་ནི། །བདེ་འགྲོ་ལས་ཡིན་དེ་ཡང་ནི། །ཡང་དག་ལྟ་བས་དྲངས་པ་ཡི། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་རྩོམ་པ་རྣམས། །ཁ་ན་མ་ཐོ་དང
Chinese
འི་的荣耀在仲日沃切格鲁派南巴嘉瓦林（འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་）（大昭寺）缮写的书写者是噶西巴仁钦贝。愿此也能使珍贵的教法在各方面得以弘扬！法王释迦牟尼佛世尊，具有伟大的慈悲心，将所化众生引向利益和安乐的次第是这样的：首先是 增上生的安乐，之后是决定胜的安乐。仅仅这些就能使众生的处境和究竟的愿望全部圆满。实际上，应当观察这些是否完全具备，没有多余和不足。因此，无论怎么说都合适，从哪里说都有关联，即使是微小的部分，也能立即和长远地给予众生无量的安乐，所有赐予的教诲和随后的指示，也都是完全基于增上生和决定胜。对此，依次也被称为显明之语和深奥之语。其中，增上生是身体和受用圆满。决定胜是涅槃。总而言之，成办这两者的相应方法也有两种：对业和果报深信不疑的信心，以及通达真如实相的智慧。对于这两者，因为智慧能够斩断轮回的根本，所以智慧是主要的，信心是次要的。然而，信心能够产生先行的智慧，信心是轮回的果报，智慧是解脱的果报。心想：因此，就轻视信心，要从智慧入手，这种愚蠢之人，远离善知识的引导， 缺乏如理思维多闻之义的理性财富，如同欺骗顾客一样，缺乏辨别正道与非道的智慧能力之人，他们的入门之处，无论如何也不应该去。对此阐述理由：从多次轮回的串习中， 获得的解脱， 是从善趣而来，而那也是， 由正确的见解所引导的， 身语意的造作等， 无罪与
English
The scribe who wrote at Drog Riboche Gelden Nampar Gyalwai Ling (འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་) (大昭寺) by the glory of 'འི་ is Kashiwa Rinchen Pel. May this also enable the precious teachings to flourish in every way! The order in which the Lord of Dharma, the Buddha Shakyamuni, the Victorious One, endowed with great compassion, leads sentient beings to benefit and happiness is as follows: First, the happiness of higher realms, and later, the happiness of definite goodness. These alone can completely fulfill all the circumstances and ultimate desires of beings. In reality, one should see that these are fully complete, without excess or deficiency. Therefore, no matter how much is said, it is appropriate, and from wherever it is said, it is relevant. Even a small part can immediately and in the long run give beings immeasurable happiness. All the teachings and subsequent instructions given are entirely based on higher realms and definite goodness. Accordingly, these are also known as clear words and profound words. Among them, higher realms are the perfection of body and enjoyment. Definite goodness is nirvana. In short, the corresponding methods for accomplishing these two are also two: faith that firmly believes in karma and its results, and wisdom that understands the meaning of suchness. For these two, since wisdom can cut off the root of samsara, wisdom is the main one, and faith is the secondary one. However, faith can generate preliminary wisdom, faith is the result of samsara, and wisdom is the result of liberation. Thinking: Therefore, one should despise faith and start with wisdom. Such foolish people, who are separated from the guidance of a virtuous friend, lacking the wealth of reason to properly contemplate the meaning of much learning, and like deceiving customers, lacking the intellectual ability to distinguish between the right path and the wrong path, one should never go to their entrance. To explain the reason for this: From the habituation of many samsaric existences, the liberation that is obtained, comes from the happy realms, and that is also, led by the correct view, the actions of body, speech, and mind, etc., without fault and