Tibetan
འ་སྩལ་སྤྲིངས་པའི་ལན་དུ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་ཨེའི་ས་ཕྱོགས་ཏེའུ་ར་དགོན་པར་སྦྱར་བའོ།། ༈ ན་མཿཤྲཱི་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། མཁྱེན་པ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཏུ་སོང་ཀྱང་འགྲོ་བས་ དཔག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། །བརྩེ་བ་ཐུགས་ཀྱི་གཏེར་དུ་སྦས་ཀྱང་སྲིད་ན་ཉི་བཞིན་ལྷང་ངེར་གསལ། །མཛད་པ་ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙོམ་ཀྱང་བདུད་སྡེའི་སྙིང་ལ་འཇིགས་པ་སྐྱེད། །ཕུན་ཚོགས་ཡོན་ཏན་དཔལ་གྱིས་མཐོ་བའི་འཇམ་དབྱངས་དེ་ཡིས་འགྲོ་ཀུན་སྐྱོངས། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཤིས་པ་བརྗོད་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་མཉེས་གཤིན་པའི་སྒོ་ནས། འཇིག་རྟེན་ན་མགོན་དང་སྐྱབས་མ་མཆིས་ཤིང་། མ་རིག་པ་འཐུག་པོས་བློ་མིག་རབ་ཏུ་གཡོགས་པ་སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་མཐའ་མེད་པར་ཁྱེར་བ་རྣམས་འདོན་བཞེད་ཅིང་ཕན་པ་བཞེད་པ། ཉིད་ཀྱིས་བརྙེས་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ཚིམ་པར་བཞེད་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་གཤེགས་པའི་ལམ་གང་ན་བ་དེར་འདུག་པའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཞི་ཞིང་དུལ། །གསུང་རབ་མང་དུ་ཐོས་པས་དེ་ཉིད་རིག །དད་པའི་རྩ་བ་བརྟན་པས་དགེ་ལ་འདུན། །དམ་པའི་སྐྱེ་བོས་བསྐུལ་བའི་དོན་དུ་འོ། །དེ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་དང༌། དེའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཇལ་བ་དང༌། དགོས་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་རྙེད་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་ གྱི་རྩ་བ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཆོག་དང་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་ལམ་ན་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ། ཡང་དང་ཡང་དུ་བསམས་པས་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་ངེས་ཤེས་གཏིང་ནས་འདྲོངས་པས་རྐྱེན་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ལ་མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་འཁྲུད་པའི་ཆུ་རྒྱུན་དམ་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པས་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ཏེ། གང་གི་དོན་དུ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་དགོས་པ་མཆོག་ཐར་པའམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་མཐོང་ཞིང༌། དེ་ཡང་མང་དུ་ཐོས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་ནན་ཏན་སྙིང་པོར་བྱེད་པའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་རིག་ནས། འདུ་འཛིའི་གནས་ཐམས་ཅད་བཙན་ཆོས་དུ་སྤངས་ཏེ། གསུང་རབ་ལས་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྔགས་པའི་དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རླུང་གིས་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རང་དབང་མེད་པར་ཡིད་དྲངས་ཏེ། དབེན་པའི་གནས་སུ་སོང་ནས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་འབད་རྩོལ། བསྒྲིམས་པས་གོམས་པ་མཆོག་ཐོབ་སྟེ་དགའ་བདེ་རྒྱ་མཚོའི་དཔལ་ ལ་ནམ་ཡང་ཉམས་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་སྔར་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྲིད་པའི་སྐྱོན་དང་ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་རྣམས། །སོ་སོར་འབྱེད་ལ་རིང་ནས་གོམས་པ་དེས། །ཉེས་པ་དུ་མས་སྦགས་པའི་འདུ་འཛིའི་གནས། །དུག་དང་བཅས་པའི་ཟས་བཞིན་རིང་དུ་འདོར། །ཉིན་བྱེད་འོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་ཁ་ཕྱེ་ཞིང༌། །དྲི་ཞིམ་བསུང་དང་ལྡན་པའི་འདབ་བརྒྱ་པ། །མི་གཙང་འདམ་གྱི་དབུས་སུ་ལེགས་འཁྲུགས་ཀྱང༌། །མི་སྡུག་དྲི་ཡིས་སྦགས་པར་ག་ལ་ནུས། །སྤུ་གྲིའི་སོར་ཆགས་སྦྲང་རྩི་ལྡག་པ་བཞིན། །གནོག་ཆུང་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་སྐྱེད་པའི་གཞི། །འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་ཆེད་དུ་ཡིད་སོང་རྣམས། །ཞི་བའི་གཏམ་གྱིས་བསྐུལ་བར་ག་ལ་ནུས། །པདྨའི་མཚོ་ཆེན་དབུས་ན་བདེར་གནས་པའི། །ངང་པའི་ཀུན་སྤྱོད་ཡང་ཡང་བསྒྲགས་གྱུར་ཀྱང༌། །ངན་སྐྱུགས་ཁྲོད་ན་རློམ་པས་མཐོ་བ་ཡི། །བྱ་རོག་དག་གི་སྙིང་ལ་འབབ་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ནི་རིག །མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ནི་ལྡན། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ནི་ཡོད། འདུ་འཛིའི་ཉེས་དམིགས་ནི་མཐོང༌། དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཤེས། སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ་ཁྱོད་ལ། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་གོལ་བ། ལམ་ངན་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་བསྟན་ པའི་ལམ་དོར་ནས། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ལམ་བཟང་པོ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བསྐུལ་ཅི་ཞིག་འཚལ། འོན་ཀྱང་ཡིད་ལ་འབབ་ཅིང་རྣར་སྙན་པའི། །གདམས་པ་འགའ་ཞིག་སྨྲས་ན་ཅིས་མི་མཛེས། །རབ་མཐོ་གངས་རིའི་ཏོག་ཀྱང་སྟོན་དུས་ཀྱི། །ཟླ་འོད་ལྷུང་ན་ཆེས་དཀར་མི་འགྱུར་རམ། །དེ་ལ་བློ་གྲོས་ངན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་དུས་དུས་སུ་ངེས་པར་འཇལདགོས་པའི་དུས་ཀྱི་དཔྱ་སྐབས་ལ་བབ་པ་ན་མི་འབུལ་བར། རྒྱལ་པོས་ཆད་པ་བཅད་པ་ན་འབུལ་བ་བཞིན་དུ་གཉེན་གྲོགས་ལོངས་སྤྱོད་གྲགས་པ་རྙེད་བཀུར་རྣམས་དང་ངེས་པར་འབྲལ་དགོས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་རང་ལ་དབང་ཡོད་པ་ན་དེ་དག་དོར་ནས་དབེན་པ་བསྟེན་ཏེ་གཏན་བདེ་མི་སྒྲུབ་པར་འདུ་འཛི་ལྷུར་ལེན་པའི་ཚེ་འཆི་བདག་གི་ཆད་པས་བཅད་ནས། གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འབྲལ་བར་བྱེད་མོད། ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ནི་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ལས་ཆད་པ་མ་ཕོག་པའི་གོང་དུ་མྱུར་བ་མྱུར་བར་བྱེད་ཀྱི་ཆད་པས་གཅོད་པ་ལ་སྒུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་འཆི་བདག་གི་ཆད་པས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འབྲལ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་རིགས་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་ཚེ་འདིའི་འཚོ་བའི་ཆས་སྒྲུབ་དགོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པས། དེ་ཟིན་ནས་བས་ མཐའི་ནགས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་དོན་མཐུན་མང་པོ་ཞིག་བྱེས་སུ་བགྲོད་ནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ན་དེའི་ནང་ནས་ཚོང་པ་གཅིག་ལམ་ན་གནས་པའི་རྡོ་གཅིག་གི་སར་སྡད་ནས་བདར་ཡིན་འདུག་པ་དང༌། གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་བདར་ནས་ཅི་བྱེད། དེས་སྨྲས་པ་གྲུ་བཞི་བྱེད་དོ། །གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་བྱས་ནས་ཅི་བྱེད་དེ་ན་རེ་དེ་ཟིན་ནས་དེ་ཉིད་དུ་འདོར་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་མོད་ལ་འདོར་དགོས་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་རུང་གི །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཆི་བདག་གི་ཆད་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། ཆད་པ་དེ་ཡང་ནམ་འོང་བའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་མི་འདུག་པ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་གོམས་པར་བྱས་ནས། རིངས་པ་རིངས་པར་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་དགོས་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་དོན་ཆེ་བ་དང༌། གཉའ་ཤིང་གི་བུ་གར་རུས་སྦལ་གྱི་མགྲིན་པ་ཆུད་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་རྙེད་པ་དོན་ཆེ་བ། དེའང་མྱུར་དུ་འཇིག་པའི་ཚུལ་ཆེས་ཆེར་བསམས་པ་ནི། དང་པོ་སྒྲུབ་པའི་བསྐུལ་མ། བར་དུ་སྒྲུབ་པ་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ། ཐ་མ་ སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་མྱུར་དུ་འཆི་བར་ནི་ངེས། ཤི་བའི་རྗེས་སུ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་གཉིས་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་འབྲང་། དགེ་སྡིག་གི་ལས་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ཞིང་བསགས་ནས་དུས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སོང་ཡང་ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་འབྱིན། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཕལ་མོ་ཆེ་ཐོག་མ་མེད་པ
Chinese
这是对来信的回复。由释迦比丘洛桑扎巴贝（བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་）在埃（ཨེའི་）地区的德乌拉寺（ཏེའུ་ར་དགོན་པ）写下。 ༈ 拿摩·室利·古汝·曼殊廓喀雅（ན་མཿཤྲཱི་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城体：नमः श्री गुरु मञ्जुघोषा य，梵文罗马拟音：namaḥ śrī guru mañjughoṣāya， 敬礼吉祥上师妙音）。 智慧遍知一切事物，众生却无法衡量； 慈爱深藏于心之宝藏，却如太阳般在世间清晰显现； 事业平等利益一切有情，却令魔众心生恐惧； 圆满功德之光辉高照，文殊菩萨您守护一切众生。 如是，在赞颂如意天神功德之后，先行吉祥之语。对于一切有情，以无缘慈悲之心，世间无怙无依，无明厚障蔽慧眼，被生死轮回的巨流卷入无边苦海的众生，欲救拔他们，欲利益他们，欲以您所证得的最胜甘露妙味令其满足的诸佛世尊，略述安住于彼等所证悟之道的情况： 以清净戒律而寂静调柔， 因广闻经典而通达真谛， 以坚定信心为根本而向往善法， 为圣者所劝请而行此事。 因此，善逝降临世间，值遇珍贵佛法，获得能成办大利益的暇满人身。一切功德之根本，值遇殊胜善知识等，百般境遇中，如同生死轮回的边际般，从诸位具大悲心的胜者之语中产生，又再三思维其意义，并非仅是言语，而是从内心深处生起定解，以此为缘。于是，在世尊善说之律法中出家，为了洗净对深广之义未解、邪解以及疑惑的一切垢染，以听闻和思维使智慧完全清净。为了剃除须发等，真正受持法王释迦能仁的苦行，将解脱或一切智视为唯一至上的目标，并且精勤于成办广闻之义。
English
This is a reply to the letter you sent. Written by the Shakya monk Lobsang Drakpa Pal (བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་) at Deura Monastery (ཏེའུ་ར་དགོན་པ) in the Ei (ཨེའི་) region. ༈ namaḥ śrī guru mañjughoṣāya (ན་མཿཤྲཱི་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།, Devanagari: नमः श्री गुरु मञ्जुघोषा य, Roman transliteration: namaḥ śrī guru mañjughoṣāya, Homage to the glorious guru, Mañjughoṣa). Though wisdom pervades all knowable things, beings cannot fathom it; Though love is hidden as a treasure in the heart, it shines clearly in the world like the sun; Though actions are equal for all sentient beings, they cause fear in the hearts of the hordes of demons; May that Manjushri, high with the glory of perfect qualities, protect all beings. Thus, after praising the qualities of the wish-fulfilling deity, and preceding it with auspicious words. With causeless kindness towards all sentient beings, those who have no protector or refuge in the world, whose minds are completely obscured by thick ignorance, who are carried by the great river of existence into the bottomless ocean of suffering, wishing to deliver them and wishing to benefit them, the Buddhas, the Bhagavad-Tathagatas, who wish to satisfy them with the most excellent taste of the nectar they have attained, I wish to briefly describe the manner of abiding in the path where they have manifestly departed: With completely pure morality, peaceful and gentle, Having heard many scriptures, understanding the truth itself, With a firm root of faith, desiring virtue, For the sake of the meaning urged by holy beings. Therefore, the Sugata came into the world, met the precious Dharma, and obtained the leisure and endowment that can accomplish great benefit. The root of all qualities, meeting the supreme spiritual friend, etc., in a hundred ways, like the edge of samsara, arising from the words of the victorious ones endowed with great compassion, and repeatedly contemplating their meaning, not just words, but generating certainty from the depths of the heart, relying on this as a condition. Then, having renounced in the Dharma-Vinaya well-spoken by the Bhagavan, in order to wash away all the stains of not understanding, misunderstanding, and doubt about the profound and vast meaning, making wisdom completely pure through hearing and thinking. For the sake of shaving hair and beard, etc., truly taking the ascetic practices of the King of Dharma, Shakyamuni, seeing liberation or omniscience as the only supreme goal, and diligently striving to accomplish the meaning of extensive hearing.
Chinese
认识到这是作恶的根源后，像强制性法令一样抛弃一切喧嚣之地，经文中多次赞叹的寂静功德之风，如对待木棉花瓣一般不由自主地牵引着心。前往寂静之地后，努力修行所听闻的法义，精进修持获得殊胜的成就，永不衰减地享受喜乐大海的荣耀，这是过去圣贤的普遍行为。对此，有这样的说法：轮回的过患与寂静的利益，若能长久分辨清楚，则会像远离毒食一样，远离被诸多过失沾染的喧嚣之地。太阳的光芒照耀下，完全绽放，散发着芬芳香气的百瓣莲花，即使在不净的淤泥中生长，又怎会被污秽的气味所沾染？如同舔舐刀刃上的蜂蜜，为了微小的利益，那些内心向往轮回圆满的人，又怎会被寂静之语所劝动？即使反复宣扬安住在莲花大湖中央的天鹅的行为，也无法触动那些在污秽中自以为是的乌鸦的心。因此，你已经认识到轮回和寂静的过患，拥有广博的闻思，对业果具有坚定的信心，看到了喧嚣的过失，了解了寂静的功德，具备了精进修行的所有顺缘。舍弃依靠散乱的歧途，舍弃非圣贤所指引的恶道，为何还要劝请你进入依靠极度寂静的正道，进入圣贤所指引的善道呢？然而，说一些悦耳动听的教诲，又有什么不好呢？即使是高耸的雪山之巅，当秋季的月光洒落时，难道不会变得更加洁白吗？那些恶劣的智慧者，就像应该按时向国王缴纳赋税的时候不缴纳，等到国王降下惩罚才缴纳一样，难道非要等到必须与亲友、受用、名声、利养、恭敬分离的时候才
English
Having recognized this as the root of wrongdoing, abandon all places of bustle like a compulsory decree. The wind of the virtues of solitude, praised more than once in the scriptures, draws the mind involuntarily, like a cottonwood petal. Having gone to a solitary place, strive for the meanings of what you have heard. By diligently practicing, attain the supreme habit and enjoy the glory of the ocean of joy and happiness without ever diminishing. This is the universal conduct of the noble beings of the past. To this, it is said: The faults of samsara and the benefits of peace, if one is long accustomed to distinguishing them separately, then one will abandon the place of bustle, defiled by many faults, like food mixed with poison. The hundred-petaled lotus, well-opened by the light of the sun and endowed with a sweet fragrance, even if it grows well in the midst of unclean mud, how could it be defiled by a foul odor? Like licking honey on the edge of a razor, for the sake of small gains, those whose minds have gone for the perfections of samsara, how could they be urged by words of peace? Even if the conduct of the swan dwelling happily in the midst of a great lotus lake is repeatedly proclaimed, it will not fall upon the hearts of those crows who are haughty in the midst of filth. Therefore, you have recognized the faults of samsara and peace, you possess extensive learning and listening, you have faith in the belief of karma, you have seen the faults of bustle, you know the virtues of solitude, and you have all the conducive conditions for taking up practice. Having abandoned the mistaken path based on distraction, having abandoned the evil path shown by non-noble beings, what need is there to urge you to enter the un mistaken path based on extreme solitude, the good path shown by noble beings? However, what harm is there in speaking some instructions that are pleasing to the mind and sweet to the ear? Even the peak of the highest snow mountain, when the moonlight of autumn falls upon it, will it not become even whiter? Those of bad intelligence, like those who do not pay taxes to the king when the time comes to pay them regularly, but pay them when the king imposes a penalty, do they have to wait until they must part with relatives, friends, enjoyments, fame, gain, and respect?