Tibetan
་ལ། ཆགས་རྒྱུད་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་ཉེས་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི་མ་བྱས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་མ་བྱས་ན་བུ་ལེན་མི་འཁོར་ལ། དེས་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པར་འགྱུར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། གཡོ་སྒྱུ་མ་འབྲེལ་བས་ཉོ་ཚོང་བྱས་པས་ཡུལ་དུས་དང་སྦྱར་བའི་ཁེ་ཐོབ་ནས་བུ་ལོན་འཁོར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་སྤོང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཆོ་ག་བཙན་པོ་ཡོད་བཞིན་དུ་བག་ཡངས་སུ་བྱས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་དེ་གཉིས་དགག་བྱ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་བསྲུང་བའི་དགག་བྱ་ཆུང་བ་བར་ཆད་སྤངས་པའི་དགོས་པ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་དགག་དགོས་ཆུང་བ་ཅན་གྱི་ངོར་ཆེ་བ་གནང་བ་ཉེས་མེད་ཡིན་ལ། མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ལྟུང་བ་ནི། བསྲུངས་པས་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་མི་འབྱུང་བ་ཐབས་བཟང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་བཞག་སྟེ་ཐབས་དམན་ཤོས་དགག་དགོས་ཆུང་བ་ཅན་གྱི་བྱ་བ་བསྲུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག །རང་གཞན་ཆེ་ཆུང་འདོམས་ན་ཆེ་བའི་ངོར་ཆུང་བ་གནང་སྟེ། བཤགས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་གནང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་མི་ནུ་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཉེས་པ་མཐར་ཐུག་སྲོག་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ལ་མ་བལྟོས་པ་རང་གཞན་ཡང་མིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་དོན་དུ་སེམས་དཔའ་ཞུགས་ཀྱི། མ་བསྟོས་པ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གཞན་ལ་གནང་བ་མེད་ན། རྣམ་འབྱེད་ལས། སྨྱོ་བ་སོགས་པ་ལྟུང་མེད་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཅས་པ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་བསམ་པ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཅས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པས་གནང་བའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་འདོད་པ་ལ། ནད་པ་ལ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གནང་བས་མ་ངེས་པར་སྨྲ་བའི་ལན་དུ་སྡེ་ལྔའི་བཅས་པ་ཡོད་མེད་སྨྲ་བ་ནི་འཐད་པ་མ་མཐོང་ངོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། གནང་ན་གཤགས་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅས་རྐྱང་ནང་འདོམས་པ་ལ། ལྟུང་བ་ཆེ་བའི་ངོར་ཆུང་བ་གནང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། ལག་ཉར་རེག་པའི་ཉེས་བྱས་སྤོང་བའི་དོན་དུ་མེ་ལ་རེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག །ལྟུང་བྱེད་གནང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་དྲན་པར་བྱས་ནས་རེག་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། མེ་ལ་རེག་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་རེག་པའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ལྟུང་བྱེད་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་གནང་ བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལྟུང་བ་གནང་བའི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་གནང་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། གནང་ན་ཇི་ལྟ་བུ་གནང༌། གལ་ཏེ་ནད་པ་ལ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་དང་པོ་ཉིར་ནས་མ་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གནང་བའི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་འདོད་ན། ལྟུང་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་བག་ཡངས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཡིན་པས་སྙམ་ན། འདི་ཡང་མེ་ལ་རེག་འདོད་བཅས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ལྟུང་བ་མེད་དོ་སྙམ་ན་ཡང༌། སྔ་མ་ལ་ཡང་རང་དགའ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཆུང་བའི་ངོར་ཆེ་བ་གནང་བའི་ཐ་སྙང་ཐོབ་པས་མ་ངེས་སོ། དགག་དགོས་ཆེ་ཆུང་བ་གཞན་ན་ནི། ཆེ་བའི་ངོར་ཆུང་བ་གནང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅས་པ་མཐའ་དག་དགོས་པ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་དགོས་སྙམ་པ་ལ་བཅས་པ་ཆེ་ཆུང་འདོམས་ན་ཆེ་བའི་ངོར་ཆུང་བ་གནང་བར་ངེས་ཏེ། བཅས་པའི་ཆད་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཆེ་བའི་དོན་གྱི་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་དགག་བྱའང་ཆེ་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། འོ་ན་བཅས་པ་ཆེ་ཆུང་དང༌། དགག་བྱ་ཆེ་ཆུང་འབྲེལ་ལམ། མ་འབྲེལ་ཞེ་ན། ཚ་རོང་པ་ན་རེ། མ་འབྲེལ་ཏེ། དབྱེན་དང་ཁྲག་འབྱིན་པ་དགག་བྱ་ཆེ་ཡང༌། བཅས་པ་སྦོམ་པོ་ལས་མེད་ལ། འཆབ་པ་དང་སྤངས་པ་རྗེས་ཕྱོགས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དགག་བྱ་མེད་ཀྱང་ཕམ་ པར་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་དེ་འབྲེལ་གྱི་དགག་དགོས་ལ་བཅས་པ་གཉིས་འཆབ་པའི་ངེས་པ་མེད་ལ་བཅས་པ་རྣམས་འཇོག་གི་དགག་དགོས་ཡོད་ན། ངེས་པས་འབྲེལ་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་གྱིས། མི་དང་དུད་འགྲོ་བསད་པ་དང༌། མི་དང་འགྲོ་བ་གཞན་ལ་བརྐུས་པ་དང༌། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང༌། མ་རྫོགས་པ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པ་དང། དགེ་སློང་ལས་གྱུར་པ་རྣམས་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅས་པ་ཆེ་ཆུང་བཞག་པའི་གཞུང་དུ་མ་དང་འགལ་ལོ། །སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་བྱེ་བ་ནི། བྱ་བ་དེ་འབྲེལ་གྱི་སྡིག་ཆེ་ཡང་བཅས་པ་མི་བྱེ་བ་ནི། འབྱུང་རིང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་བུད་མེད་ཀྱིས་ཡང་ཡང་ཟོས་པ་ལ་མ་དད་པའི་དགག་བྱ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ནས་འབྱུང་རིང་བའི་ཕྱིར་
Chinese
ལ། 为了净化业障，就像经中说的那样是恶作。这不仅仅是没有罪过，而是不做就会犯戒。比如，不做这件事，借贷就无法周转。这样一来，就会因为不予取而犯他胜罪，从而成为戒律的障碍。如果不涉及欺骗地进行贸易，通过结合地点和时间获得利润，从而使借贷周转，那么就有必要避免成为戒律的障碍。或者，明明有严格的仪轨，却放纵自己，这是有过失的。比如，在这种情况下，这二者被巨大的禁止所压倒，并且为了守护这二者，避免小禁止的巨大必要性所压倒，那么在需要禁止较小者的情况下，允许较大者是无罪的。而不予取的堕落，是因为守护而没有罪过。两种罪过都不发生是最好的方法，放弃这种方法，为了守护最差的方法，即需要禁止较小者的行为。同样，应该让大家都知道，因为理由相同。第二种情况是，有些人说，如果衡量自己和他人，大的方面允许小的方面，因为忏悔就可以。这不合理， 因为与自性罪相关的允许是矛盾的。也没有无法完成的过失，因为它的最终过失是危害生命，并且为了这个目的，经中说可以舍弃生命。不顾及生命也不是为了自己或他人，而是为了清净戒律，菩萨才会投入，如果不顾及，就不会投入。如果没有允许自己和他人，如果有人问，那么与《分别解脱经》中说疯癫等没有堕落相矛盾吗？那是因为没有从能够完成所制定的意乐中退失的过失。对于认为因为不是所制定的所依，所以没有允许的说法，为了回答允许病人下午的食物是不确定的说法，说五部的制定存在与否，我认为是不合理的。论证也不合理，因为允许就不需要忏悔。在衡量所制定的单条戒律时，没有必要为了大的堕落而允许小的堕落。为了避免接触手持物而犯恶作，允许接触火而犯堕落支。有些人说，这不是允许堕落支，而是记住时间后
English
La. To purify karmic obscurations, it is like what is said in the scriptures to be an act of wrongdoing. This is not just being without fault, but one will transgress if it is not done. For example, if this is not done, loans will not circulate. In this way, one will commit a defeat due to not giving and taking, thus becoming an obstacle to discipline. If one engages in trade without deception, obtaining profits by combining location and time, thereby circulating loans, then it is necessary to avoid becoming an obstacle to discipline. Alternatively, even though there are strict rituals, there is a fault of being lax. For example, in this case, these two are overwhelmed by great prohibitions, and in order to protect these two, the great necessity of avoiding small prohibitions overwhelms, so allowing the greater in the face of needing to prohibit the smaller is faultless. And the downfall of not giving and taking is because there is no fault in protecting it. It is the best method if neither of the two faults occur, abandoning this method, in order to protect the worst method, that is, the action of needing to prohibit the smaller. Similarly, it should be known to all, because the reasons are the same. The second case is that some say that if one measures oneself and others, the greater allows the smaller, because confession is sufficient. This is unreasonable, because the permission related to the sin of self-nature is contradictory. There is also no fault of being unable to accomplish, because its ultimate fault is harming life, and for this purpose, it is said in the scriptures that one can give up life. Not regarding life is also not for oneself or others, but for the sake of purifying discipline, a bodhisattva will engage, and if one does not regard it, one will not engage. If there is no permission for oneself and others, if someone asks, then is it contradictory to what is said in the Vinaya-vibhaṅga that madness and so on have no downfall? That is because there is no fault of falling away from the intention of being able to accomplish what is prescribed. For those who think that because it is not the basis of what is prescribed, there is no term of permission, in order to answer the uncertain statement of allowing a patient afternoon food, saying whether the prescriptions of the five divisions exist or not, I do not see it as reasonable. The argument is also unreasonable, because if there is permission, there is no need for confession. When measuring the prescribed single precepts, there is no necessity to allow the small downfall for the sake of the great downfall. In order to avoid committing an act of wrongdoing by touching a hand-held object, it is permitted to commit a downfall branch by touching fire. Some say that this is not allowing a downfall branch, but after remembering the time
Chinese
他们说，因为触摸没有堕落。对此，有些人说：这是因为，想要触摸火的想法，连同触摸的行为，是产生堕落的原因。因为允许了那个。如果不是那样，那么允许堕落的说法就会中断，因为对于已经成为堕落的自性，没有任何允许。另外，如果允许，如何允许？如果说像病人下午的食物一样，那么这是因为最初就没有禁止。因为没有成立为堕落本身，如果想要中断允许的说法，那么就与“对于已经成为堕落的，随意允许”相矛盾。如果认为那是堕落的动机，那么这也是因为连同想要触摸火的想法。如果认为因为时间加持而没有堕落，那么对于前者也没有自愿。因此，不能确定因为在小的方面获得了允许大的说法。如果其他方面需要遮止的大小，那么是因为在大的方面允许小的，因为所有的禁止都取决于需要。如果认为需要遮止，那么衡量禁止的大小，那么一定是在大的方面允许小的，因为禁止的惩罚大，因为那成立为大的意义的安立者的遮止也成立为大。那么，禁止的大小和遮止的大小有关联吗？还是没有关联呢？擦绒巴说：没有关联，虽然离间和放血遮止大，但是禁止只有粗大的，而对于隐瞒和抛弃后续，虽然没有那样的遮止，但是因为禁止失败。他们这样说。对此，有些人说：那不是，如果行为与遮止相关，那么禁止二者没有隐瞒的确定，如果所有的禁止都有安立的遮止需要，那么一定有关联，像这样，因为遮止的差别，杀人和杀害家畜，偷人和偷其他众生，受近圆戒和诽谤未受戒者，以及从比丘变成的那些人做了不如法的事情等等，与安立禁止大小的众多经典相违背。不分别成就者是因为，行为与此相关的罪过大，但是不分别禁止是因为，出现的时间长，例如，虽然女人多次吃东西有不信的遮止，但是因为从男人出现的时间长。
English
They say that there is no downfall for touching. To this, some say: This is because the thought of wanting to touch fire, together with the act of touching, is the cause of generating downfall. Because that is allowed. If it were not so, then the statement of allowing downfall would be interrupted, because there is no allowance for what has become the nature of downfall. Furthermore, if allowed, how is it allowed? If it is said to be like food in the afternoon for a sick person, then this is because it was not initially prohibited. Because it is not established as downfall itself, if you want to interrupt the statement of allowance, then it contradicts "for those who have become downfall, allowing freely." If you think that is the motivation for downfall, then this is also because it is accompanied by the thought of wanting to touch fire. Even if you think that there is no downfall because of the blessing of time, there is no self-satisfaction for the former either. Therefore, it is not certain because the statement of allowing the big in the face of the small is obtained. If the size of what needs to be refuted is different, then it is because the small is allowed in the face of the big, because all prohibitions depend on the need. If you think that it needs to be refuted, then measuring the size of the prohibition, it is certain that the small is allowed in the face of the big, because the punishment of the prohibition is great, because that which establishes the meaning of the great, the refutation is also established as great. So, are the size of the prohibition and the size of the refutation related? Or are they not related? Tsarongpa said: They are not related, although alienation and bloodletting are great refutations, the prohibition is only coarse, and for concealing and abandoning the aftermath, although there is no such refutation, it is because of the prohibition of defeat. They say that. To this, some say: That is not so, if the action is related to the refutation, then the prohibition of the two does not have the certainty of concealment, if all the prohibitions have the need for the establishment of refutation, then there is certainly a relationship, like this, because of the difference of refutation, killing people and killing livestock, stealing people and stealing other beings, receiving full ordination and slandering the unordained, and those who have become monks doing unlawful things, etc., contradict the numerous scriptures that establish the size of the prohibition. Not distinguishing the accomplished ones is because, the sin related to this action is great, but not distinguishing the prohibition is because, the time of appearance is long, for example, although a woman has a refutation of disbelief for eating repeatedly, it is because the time of appearance from a man is long.