Tibetan
་དམ་དེ་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུས་ཙམ་མེད་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ནོ། ། ༈ བཞི་པ་སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་རབ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་ལས་ཟས་ལེན་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་གང་རུང་ན་འདུག་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་ཟ་བའི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ། རྟེན་ནི་རང་ཉིད་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་ན་འདུག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དགེ་སློང་མ་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ། གྲོང་གི་ནམ་མཁའ། དབྱར་ཁང༌། དེའི་ཉེ་འཁོར། གཙུག་ལག་ཁང༌། དེའི་ཉེ་འཁོར་ཏེ་བརྒྱད་ན་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ནམ་མཁའ་ ནས་བླངས་པ་དང༌། དགེ་སློང་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་དང་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་ན་འདུག་པས་དགེ་སློང་མ་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པའི་གནས་དྲུག་ན་འདུག་པ་ལས་བླངས་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སོར་བཤགས་གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་པོའི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའོ། །གྲོགས་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གཉིས་ཡན་ཆད་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་ཞིང༌། དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་བསྒོ་རུང་ན་འདུག་པས་བསྐོ་བཤམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་མ་དེའི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་པར་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་མ་བཟློག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་ལ་མ་བསྒོ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་བཟློག་པར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ལ་མ་བཟློག་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང༌། བསྒོར་མི་རུང་བ
Chinese
比这更甚者，是属于自己的，是没有做过损害先前标准的造作。所依是仅有善逝之身。其余支分都和先前一样。第四，各别忏悔的品类中，有出家和在家之基所转变的两种，其中第一种，从比丘尼处取食的各别忏悔有四种，其中的基础支分是，具足七法的比丘尼住在村庄或村庄的附近，或者三条大道中的任何一条。时间不是饥荒的时候。事物是适合时宜的食物，适合并且足够一份食物的量，是比丘尼自己为了自己吃而准备的，和比丘尼自己相关联而存在的。所依是自己住在村庄或村庄的附近，或者大道上。意乐方面，想是对比丘尼不是亲属，对此确定或者以二者之一的疑惑而知晓。发心是为了自己而取来吃。加行是开始吃。究竟是吞到喉咙里。比丘尼住在村庄或村庄的附近，或者大道，村庄的虚空，夏季的房屋，那的附近，寺庙，那的附近这八个地方，比丘从虚空 中取来，比丘住在村庄和那的附近以及大道这三个地方，因此比丘尼从除了村庄和那的附近之外的六个地方取来，这二十六种都会犯堕罪。第二个各别忏悔有四种，其中的基础支分是，施主在家居士不属于具足五法的委任者亲属。同伴是两个以上的具足六法的比丘。食物是适合并且足够一份食物的量的时宜食物，比丘尼具足七法，适合委任而住，因此委任颠倒了。所依是比丘尼不是用那句话，而是邀请来做客，并且委任者自己或者和自己相似的没有阻止。意乐方面，想是对委任者没有委任，对此确定或者以二者之一的疑惑而知晓。发心是不阻止而想要吃。加行是开始吃。究竟是吞到喉咙里。对阻止委任者确定没有阻止或者以二者之一的疑惑而吃，以及不适合委任的
English
More than that, it belongs to oneself, and no fabrication has been made that harms the previous standard. The basis is only the body of the Sugata. The remaining limbs are the same as before. Fourth, in the category of individual confessions, there are two types transformed from the basis of monastic and lay people. The first of these, the individual confession of taking food from a Bhikshuni, has four parts. The basic limb is that a Bhikshuni who possesses the seven qualities resides in a village or near a village, or on any of the three major roads. The time is not a time of famine. The object is food that is suitable for the time, suitable and sufficient for one meal, prepared by the Bhikshuni herself for her own consumption, and existing in connection with the Bhikshuni herself. The basis is that she herself resides in a village or near a village, or on a major road. In terms of intention, the thought is that the Bhikshuni is not a relative, and this is known with certainty or with one of the two doubts. The motivation is to take and eat for one's own sake. The action is to begin eating. The ultimate is to swallow into the throat. The Bhikshuni resides in a village or near a village, or on a major road, the sky of the village, the summer house, its vicinity, the monastery, its vicinity, these eight places. The Bhikshu takes from the sky. And the Bhikshu resides in the village and its vicinity and the three major roads, so the Bhikshuni takes from the six places other than the village and its vicinity, and these twenty-six will become offenses. The second individual confession has four parts. The basic limb is that the benefactor householder does not belong to the relatives of the one who performs the five-fold ordination. The companion is two or more Bhikshus who possess the six qualities. The food is suitable food for the time, suitable and sufficient for one meal, and the Bhikshuni possesses the seven qualities and is suitable to be ordained, so the ordination is reversed. The basis is that the Bhikshuni is not invited as a guest by that word, and the ordainer himself or someone similar to himself does not prevent it. In terms of intention, the thought is that the ordainer is not ordained, and this is known with certainty or with one of the two doubts. The motivation is to want to eat without preventing it. The action is to begin eating. The ultimate is to swallow into the throat. To eat with certainty or with one of the two doubts that the ordainer has prevented without preventing it, and is not suitable for ordination.
Tibetan
འི་གནས་ན་འདུག་པ་ལ་མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པར་དོགས་པ་ན་མ་བྱས་སམ་ཞེས་མ་དྲིས་པར་ཟ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ཞིང་ བག་ཡངས་སུ་མ་བྱས་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། མོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བདག་ཉིད་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་མིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཟ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང༌། བག་ཡངས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྡོམ་པ་བྱིན་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་དང༌། དེའི་བྱིས་པ་སོགས་ཟས་སློང་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་རིལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང༌། སྣུམ་འཁུར་ཙམ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ནགས་བརྟག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་དགེ་འདུན་ལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བ་པོ་ཡིན་པ། ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ཡིན་པ། གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ནགས་མྱུལ་བར་བསྐོས་ཤིང་མ་མྱུལ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ནགས་མ་མྱུལ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནགས་མ་མྱུལ་བར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་ནགས་མྱུལ་བའི་དགེ་སློང་དང་དེ་ལ་གྲོགས་དགོས་ན་གྲོགས་དང་བཅས་པ་མ་བསྐོས་པ་དང༌། དེ་ལ་ཁྱིའུ་སུས་མི་སྟེར་བ་དང༌། བསྐོས་པ་དེས་ཀྱང་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་པ་དང༌། འཇིགས་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ལྔ་པ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལ་དགུ་ལས་དང་པོ་གོས་བགོ་བའི་སྡེ་ཚན་ལ་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མ་མཐའ་མཉམ་པར་མ་བགོས་པ་དང༌། པུས་མོའི་གོང་དུ་ཐལ་བའི་བརྩེངས་པ་དང༌། ལོང་བུ་ལ་རེག་པའི་ཧ་ཅང་འཇོལ་བ་དང༌། ཁ་ཚར་ཕུན་ཚར་གྱི་མཐའ་ནར་བ་དང༌། ལྟེ་བའི་གོང་ཙམ་དུ་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་
Chinese
没有被告知而住在那个地方就吃东西，犯了应忏罪。如果怀疑比丘尼要进行任命，没有询问是否已经做过就吃东西，犯了应学的罪。第二部分中的第一部分是解除学处而进入俗家的自白，其中四部分的基础是，给予具备五种功德的在家人学处戒律， 并且没有放纵。食物是如法的，是符合一份食物的量和时间的，是施主自己的，不是过多的。所依是自己属于法律范围内的，在给予戒律之前没有被邀请为客人。想法是没有错乱的认知，动机是想要解除学处而吃。行为和究竟与之前一样。对于应该给予学处戒律的人不给予，对于应该放纵的不放纵，不去已经给予戒律的那个人的家里为了说法等，空着钵去，用团状食物布施给他的孩子等乞讨食物的人，不给予像油渣一样的东西，犯了应学的罪。第二部分是观察森林的自白，其中四部分的基础是，施主是具备五种功德的在家人，是为僧团供养食物等的人。食物是如法的，是足够一份食物的量的时间，是施主供养的。地点是伴随着恐惧，并且在寺院外一由旬之外。所依是被任命为巡视森林却没有巡视。想法是，对于没有巡视森林，以确定或犹豫的任何一种方式知道。动机是不巡视森林就想要吃。行为和究竟与之前相同。在伴随着恐惧的时候，没有任命巡视森林的比丘，如果需要同伴，也没有任命同伴， 不给那个人小狗等，被任命的那个人也没有观察半由旬等，对于恐惧的大小等不做表示，这些都犯了应学的罪。第五个是应忏罪的章节，其中九个部分中的第一个是穿衣服的章节，没有把下裙的下摆整理平整，膝盖以上有灰尘的褶皱，太长以至于接触到脚踝，裙边太长，下裙的
English
Eating without being informed while staying in that place is an offense to be confessed. If there is suspicion that a Bhikshuni is going to perform ordination, not asking whether it has been done and eating is an offense of training. The first part of the second part is the confession of renouncing the precepts and entering the lay life, of which the basis of the four parts is giving the five-virtued householder the precepts of training, and not being lenient. The food is permissible, it is in accordance with the amount and time of one meal, it belongs to the patron himself, and it is not excessive. The support is that oneself belongs to the scope of the law, and was not invited as a guest before giving the precepts. The thought is that there is no confused perception, and the motivation is to want to renounce the precepts and eat. The action and the ultimate are the same as before. Not giving the precepts of training to those who should be given, not being lenient to those who should be lenient, not going to the house of the person who has been given the precepts for the sake of teaching the Dharma, going with an empty bowl, giving alms in the form of balls to his children and others who are begging for food, and not giving even a little oil residue are offenses of training. The second part is the confession of inspecting the forest, of which the basis of the four parts is that the patron is a five-virtued householder who dedicates food and other things to the Sangha. The food is permissible, it is the amount of one meal, it is the time, and it is dedicated by the patron. The place is accompanied by fear and is outside of a yojana from the monastery. The support is being appointed to patrol the forest but not patrolling. The thought is that one knows that the forest has not been patrolled, either with certainty or doubt. The motivation is wanting to eat without patrolling the forest. The action and the ultimate are the same as before. When accompanied by fear, not appointing a Bhikshu to patrol the forest, and if a companion is needed, not appointing a companion, not giving that person puppies, etc., and the appointed person not inspecting half a yojana, etc., and not making signs for the size of the fear, etc., all of these are offenses of training. The fifth is the chapter on offenses to be confessed, of which the first of the nine parts is the chapter on wearing clothes, not arranging the hem of the lower garment evenly, having dusty folds above the knees, being too long so that it touches the ankles, the hem of the robe being too long, and the lower garment being at about the navel.