Tibetan
ང་འདོན་པ་དང་དོན་ རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་དག་ལ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ཏེ་འཇུག་ལྡོག་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་ནོ། །གང་ལ་སྦྱིན་ན་སློབ་མ་ལ་ནིའོ། །སློབ་མ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་སྟེ་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་པ་དག་པ་སྟེ་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །འདིས་ནི་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ལ་གཞུང་འདི་འཆད་བར་བསྟན་ནོ། །སྐྱབས་འགྲོ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་མཐའ་དག་པར་སློབ་ཚུལ་ནི་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ནོ། །འདིའི་འོག་ནས། དེ་ནས་སྔགས་སོགས་བྱིན་པ་ཡིས། །དམ་ཆོས་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་སུ། །ཞེས་བླ་མའི་བསྟེན་ཚུལ་བསླབས་པའི་རྗེས་དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པས་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་འཇུག་འདོད་པ་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སློབ་མས་འདི་ལྟར་བསྟེན་དགོས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བླ་ཆེན་འབྲོག་མི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་པའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་དངོས་གཞིའི་གོང་དུ་ལྔ་བཅུ་པ་འཆད་པར་བཞེད་ཀྱང༌། མལ་གྱོ་ལོཙྪ་བ་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་ནས་སྔགས་ཀྱི་དཔོན་སློབ་བྱེད་འདོད་པ་མ་བྱས་པའི་གོང་དུ་གཞུང་འདི་འཆད་པ་ནཱ་རོ་པའི་བཞེད་པ་ ཡིན་གསུང་བ་ལེགས་སོ། །གཞུང་འདིས་སློབ་མ་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་འདི་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་དང་མཐུན་ལ་གནད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་ལམ་རིམ་དུ་བདག་གིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དབང་མ་བསྐུར་བའི་སྔོན་དུ་ལྔ་བཅུ་པ་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ་གསང་བ་སྒྲོག་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གཞུང་འདིར་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་སྐད་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་དང་དེ་དག་གི་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པའི་མི་གསལ་བ་ཙམ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ཡང་དཔེར་ན་སློབ་མས་ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་དུས་སུ་ཡོ་བྱད་མ་འཚོགས་ན་དེ་ལ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུ་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་འགའ་ཞིག་དབང་མ་བསྐུར་བའི་སྔོན་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པ་གསང་སྒྲོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་
Chinese
我为了使（他人）知晓文句和意义，忆念并依止它们，如理地进行取舍，而作此布施。布施给谁呢？布施给弟子。什么样的弟子呢？具有两种特点，第一是：皈依佛、法、僧三宝，即具有不共的皈依之戒。第二是：具有清净的发心，即如理生起愿菩提心和行菩提心这两种心。这表明，对于善于修习显密二宗共同道次第的人，才宣讲此论。关于如何全面修学皈依和菩提心这两种心，我已经于《菩提道次第》中广为阐述。在此之后，（经文说：）“之后以密咒等加持，成为正法之器后。” 意思是说，在学习了依止上师之法后，才能成为密咒道的法器。因此，想要在修习共同道之后进入密咒之门，金刚上师和金刚弟子应该如何依止呢？这就是本论的意图。因此，大译师卓弥在斯达衮（Sta gon）时期，虽然主张在做了皈依和发心之后，于当日正行之前宣讲《五十颂》，但麦久洛扎瓦（Mal Gyo Lotsawa）说：“在没有修习共同道，并且没有想要成为密咒师徒之前，宣讲此论是那若巴（Nāropā）的观点。” 这样说是很好的。本论引导弟子的次第与《事师五十颂释·行集》相符，而且要点也非常重要，我已经于《道次第》中讲过了。如果有人问：在没有灌顶之前宣讲《五十颂》是不合理的，因为会有泄露秘密的过失。答：没有过失。因为本论中密咒的不共术语非常少，即使有，其解释也只是简略而不明显而已。此外，例如弟子最初请求灌顶时，如果资具没有备齐，为了守护他，（上师）会让他做一些本尊的观修和念诵，这在没有灌顶之前是可以做的，这与泄露秘密不同。
English
I give this so that (others) may know the words and meanings, remember and rely on them, and properly engage in acceptance and rejection. To whom do I give it? To the disciple. What kind of disciple? One who has two characteristics: first, taking refuge in the Three Jewels of Buddha, Dharma, and Sangha, that is, having the uncommon refuge vow. Second, having a pure intention, that is, properly generating the two types of Bodhicitta, aspiration and engagement. This indicates that this treatise is taught to those who are well-versed in the common path of the two vehicles of Mantra and Paramita. Regarding how to fully study the two types of refuge and Bodhicitta, I have already extensively explained it in the "Stages of the Path to Enlightenment." After this, (the text says:) "Then, with the blessing of mantras, etc., after becoming a vessel of the sacred Dharma." This means that after learning the method of relying on the Guru, one can become a vessel of the Mantra path. Therefore, if one wants to enter the door of Mantra after practicing the common path, how should the Vajra Master and Vajra disciple rely on each other? This is the intention of this treatise. Therefore, although the great translator Drokmi during the time of Sta gon advocated teaching the "Fifty Verses" on the same day before the main practice after taking refuge and generating Bodhicitta, Mal Gyo Lotsawa said, "It is Nāropā's view to teach this treatise before one has practiced the common path and before one wants to become a Mantra master and disciple." This is a good statement. The order of guiding disciples in this treatise is in accordance with the "Collected Practices of the Fifty Verses on the Guru," and the key points are also very important, which I have already explained in the "Stages of the Path." If someone asks: It is unreasonable to teach the "Fifty Verses" before empowerment, because there will be the fault of divulging secrets. Answer: There is no fault. Because there are very few uncommon Mantra terms in this treatise, and even if there are, their explanations are only brief and unclear. Furthermore, for example, when a disciple initially requests empowerment, if the necessary materials are not prepared, in order to protect him, (the Guru) will have him do some deity visualization and recitation, which can be done before empowerment, and this is not the same as divulging secrets.
Tibetan
བར་འདིར་ཡང་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་ནས་སྔགས་ལ་འཇུག་འདོད་པའི་ཐོག་མར་བྱེད་ཀྱི་སུ་རུང་རུང་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། སློབ་མ་ཡི་ནི་རྐང་མཐིལ་དུ། །གཞུ་འདྲའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ། །ལྟེ་བར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བ། །དེ་ཡི་འོད་ཟེར་སྙིང་ཁར་འབར། །འབར་བས་ཀུན་ནས་འཁྲིགས་པར་བསྒོམ། །བཾ་ལས་བྱུང་བའི་མི་སྡུག་གཟུགས། །སྡིག་ནི་སྣ་ཡི་སྒོ་ནས་དབྱུང༌། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བསྒོམས་ལ། །དེས་ནི་ཀུན་ནས་ཟ་བར་བསྒོམ། ཞེས་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷ་གཟུགས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བསྲུང་བ་དག་ནི་དགོད་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། ལྷ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་316སྟེ་དེའི་གཟུགས་སུ་བསྐྱེད་པར་གཞུང་མང་པོ་ནས་གསུངས་སོ། །སློབ་མ་ལ་མི་སྨྲ་བར་སློབ་དཔོན་རང་གིས་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ་དཀྱིལ་ཆོག་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། འཁྱིལ་བའི་སྔགས་ཀྱང་བཟླས་པའི་ཆེད་དུ་འདི་ལ་སྦྱིན་ནོ། །ཞེས་སློབ་མ་དེ་ཉིད་ལ་བཟླས་པའི་སྔགས་ཀྱང་སྟེར་བར་གསུངས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱིར་ཐེག་པ་གང་གི་སྒོར་འཇུག་ཀྱང་ཐོག་མར་བླ་མའི་བསྟེན་ཚུལ་གལ་ཆེ་བར་མང་དུ་གསུངས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་མའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་རྒྱུད་དུ་མ་ལས་ནན་ཏན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གསུངས་པས་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟེན་ཚུལ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་ཐུན་རེ་ཙམ་གྱི་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་བསླབ་བྱ་འདི་རྣམས་མི་ཤེས་པས་གཞུང་འདིའི་དོན་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ལ་འབད་པ་ཆེན་པོ་བྱའོ། །ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བཅས་མཚམས་རྣམས་ལ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ནས་བསྲུང་བ་ལ་འབད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཉེས་པ་དེ་རྣམས་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་བཅས་མཚམས་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་ཕྱིར་འཆོས་པར་འདོད་པ་འབྱུང་བས་ཚེ་འདིའམ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལ་མཁས་ཤིང་མཁས་པ་ལྟར་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ནུས་པ་གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་དང་དཔའ་བོ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ལ། འདི་ དག་ཤེས་པར་མ་བྱས་པའམ་ཤེས་ཀྱང་སྲུང་བའི་གོ་ཆ་མ་བཟུང་ན་འབྱུང་ཉེ་ལ་གྲངས་མང་བའི་ཉེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་གོས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་རབས་མང་པོར་ཡང་བཅས་པ་དེ་དག་ལ་སློབ་ནུས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཅ
Chinese
此外，对于那些已经修习共同道次第，想要进入密法的人，并非随便什么人都适合作为入门的引导者。正如《金刚空行次第分别》第四十六品所说： “弟子足心处，观想弓形风轮，脐间智慧火燃烧，其光芒于心间燃烧，观想燃烧而遍布一切。从བཾ་（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）中生出丑陋之身，罪恶从鼻孔排出。之后观想忿怒尊之身，观想其吞噬一切。” 又说：“生起所修本尊之形后，应念诵守护咒。” 经中多处说，本尊即是普贤王如来316，应生起其形象。并非不告诉弟子，而是上师自己如此观想，并非如此。《坛仪金刚鬘》中说：“为了念诵，也赐予此人盘绕之咒。” 经中说，也应给予弟子念诵之咒，并且《真实性十品》中也如此宣说，因此师徒二人皆应观修。如此，一般来说，无论进入哪个乘的门，首先依止上师的方式都非常重要，经中多有阐述。特别是对于金刚乘行者来说，所有成就都来自于追随上师，众多续部中都非常强调这一点，因此道的根本是依止金刚上师的方式，然而仅仅通过一两次简单的上师瑜伽观修，是无法了解这些应学之处的，因此要努力精通此论的意义。在精通之后，也要依靠正念和正知，努力守护金刚持的誓言。如果这样做，这些过失就会逐渐减少，对于违越誓言的行为也会产生后悔，并想要弥补，这样无论在此生或来世，都不会拖延太久，就能像善财童子和常啼菩萨一样，善于依止善知识，并且能够像他们一样修行。如果未曾了解这些，或者了解了却不穿戴守护的盔甲，那么这些容易发生且数量众多的过失就会经常沾染我们，并且在许多世中也无法学会这些誓言，因此要具备智慧。
English
Furthermore, for those who have practiced the common path and wish to enter the Mantrayana, not just anyone is suitable as a guide for the initial entry. As it is said in the forty-sixth chapter of the 'Vajra Dakini's Sequential Division': "At the soles of the disciple's feet, contemplate a bow-shaped wind mandala. In the navel, a wisdom fire blazes. Its rays blaze in the heart. Meditate on the blazing, pervading everything. From vaṃ (藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：வம்) arises an unsightly form. Expel sins through the nostrils. Then contemplate the form of a wrathful deity. Meditate on it consuming everything." It also says: "Having generated the form of the deity to be accomplished, one should recite the protective mantras." Many scriptures state that the deity is Samantabhadra 316, and one should generate his form. It is not that the teacher does this contemplation without telling the disciple; it is not so. In the 'Mandala Ritual Vajra Garland' it says: "For the sake of recitation, the coiled mantra is also given to this one." It is said that the mantra for recitation should also be given to the disciple, and the 'Ten Realities' also explains it in this way, therefore both teacher and student should meditate. Thus, in general, no matter which vehicle one enters, the way of relying on the guru is very important, as is often stated. Especially for Vajrayana practitioners, all accomplishments come from following the guru, which is greatly emphasized in many tantras. Therefore, the root of the path is the way of relying on the Vajra master. However, one cannot understand these teachings with just one or two simple sessions of guru yoga contemplation. Therefore, one must strive to master the meaning of this treatise. Having mastered it, one must also rely on mindfulness and awareness to strive to keep the vows of Vajradhara. If one does so, these faults will gradually decrease, and one will feel regret for transgressing the vows and want to make amends. Thus, whether in this life or in future lives, one will not be delayed for long and will become like Sudhana and Sadāprarudita, skilled in relying on spiritual friends and able to practice like them. If one does not understand these things, or if one understands them but does not put on the armor of protection, then these faults, which are easy to occur and numerous, will constantly stain us, and even in many lifetimes, one will not be able to learn these vows. Therefore, one must have wisdom.