Tibetan
ང་གནས་སྐབས་དང་ མཐར་ཐུག་ཏུ། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང༌། སྐད་ཅིག་མ་ལ་དྲན་པས་བཟུངས་ནས་ཤེས་པ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་སློངས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་གསོལ་བ་གདབ། ཁྱད་པར་བླ་མ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གསོལ་བ་གདབ། ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དེ་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱངས་ནས་ཡི་དམ་དུ་བསྒོམས་ལ་སྙིང་པོ་བགྲང༌། དེའི་རྗེས་ལ་ལྟ་བའི་ངང་དུ་གློད་ལ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེར་གདབ། དེ་ལྟར་ལམ་དུ་སློངས་ན་ཡོན་ཏན་ནི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ། དེ་ལྟར་ལམ་དུ་མ་སློངས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་དུ་སོང་ནས་ལྟ་བ་ཀློང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གོལ་བའི་རྩ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་མ་ཏི་བྷ་དྲ་ཤྲཱི་མ་གོལ་བར་འདོད་ན། ཉོན་མོངས་པ་གང་སྐྱེས་པའི་གཉེན་པོ་བསྟེན། ལམ་དུ་སློངས་པར་གྱིས། ལྔ་པ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་གོལ་ས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡོད་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་རང་གཞུང་གི་ལྟ་བ་ཤ་སྟག་ཏུ་གོལ་ནས་ལུང་སྐྱབས་དང༌། བདག་གཞན་དང༌། མཐོ་དམན་དང༌། ཕྱོགས་རིས་དང༌། བཟང་ངན་དུ་ཕྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོ་ལ་གང་ཟག་གིས་སྤར་ཚོད་བློ་ཚོད་བྱེད་པ་གོལ་བའི་རྩ་བ་ཡིན། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་མ་ཏི་བྷ་དྲ་ཤྲཱི། དེར་མ་གོལ་བར་འདོད་ན། ལྟ་བ་མཐའ་བྲལ་སྟོང་ཡངས་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་གྱིས། དོན་གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་ གོལ་ས་ལ་བཞི། སྒོམ་ངོ་བོའི་གོལ་ས། གནས་ཀྱི་གོལ་ས། གྲོགས་ཀྱི་གོལ་ས། སྐྱོན་གྱི་གོལ་ས། ཉོན་མོངས་ཀྱི་གོལ་སའོ། །དང་པོ་སྒོམ་ངོ་བོའི་གོལ་ས་ནི། བླ་མས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་རྗེན་པར་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་སློབ་མས་མ་གོ་སྟེ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ལ་འཕྲིག་མ་ཆུད་དེ། གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་མ་ཤེས་པས་གོལ་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གི་ལུགས་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ལུས་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་བག་ཙམ་ལ་ཞེན་ནས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་མིར་གོལ། སེམས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཆགས་ན། གནས་གཙང་མའི་ལྷར་གོལ། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཙམ་ལ་ཆགས་ན། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་གོལ། བདེ་བ་ལ་མི་རྟོག་པར་ཆགས་ན་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་གོལ། སྟོང་པ་ལ་མི་རྟོག་པར་ཆགས་ན། གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་གོལ། དེ་དག་ནི་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བ་ཡིན། དབང་པོའི་ཡུལ་རྒྱུན་དུ་འགགས་ན། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་
Chinese
我于暂时和 究竟中，由于这些的果实产生，无论生起任何烦恼，刹那间以正念抓住，放松觉知。对由烦恼所成的所有众生修慈悲。祈请加持将烦恼转化为道用。特别是从内心深处向喇嘛祈请。将烦恼的种子以咒语净化，观想为本尊，念诵心咒。之后，在见地的状态中放松，广泛地进行回向和发愿。如是转化为道用，功德于暂时和究竟中获得这些的果实。如是不转化为道用，则会陷入烦恼的泥潭，见地不会转为广阔，是误入歧途的巨大根源。业金刚和玛蒂巴扎西日，如果想要不误入歧途，就依止任何生起的烦恼的对治法，并将其转化为道用。第五个顺应的歧途是，所有具有暂时见地的人，也完全误入宗派自宗的见地，从而区分经典依据和依靠、自他、高低、偏袒、好坏，以个人狭隘的尺度和智慧来衡量佛陀的伟大无边见地，这是误入歧途的根源。业金刚和玛蒂巴扎西日，如果想要不误入歧途，就了知见地是无边广大空性。第二，关于修行的 歧途有四种：修本体的歧途、处的歧途、友伴的歧途、过患的歧途、烦恼的歧途。第一，修本体的歧途是：虽然上师赤裸裸地开示了本体、自性、大悲三者，但弟子却不理解，对本体、自性、大悲三者没有领会，由于没有了知光明与空性无别而误入歧途。那是因为按照上师的窍诀来修持，执着于身心稍微的安乐，而误入欲界之人。如果心执着于什么都不分别，则误入净居天的天神。如果执着于光明且没有分别，则误入色界的天神。如果执着于安乐而不分别，则误入欲界的天神。如果执着于空性而不分别，则误入无色界的天神。这些是误入三界。如果根识的对境持续断绝，则是空无边处。
English
I, in the temporary and ultimate sense, because the fruits of these arise, whatever afflictions arise, in an instant, seize them with mindfulness and gently release awareness. Cultivate loving-kindness and compassion for all sentient beings born from afflictions. Pray for blessings to transform afflictions into the path. Especially, pray to the lama from the depths of your heart. Purify the seeds of afflictions with mantras, visualize them as deities, and recite their heart mantras. Afterwards, relax in the state of view and extensively dedicate merit and make aspirations. If you transform them into the path in this way, you will attain the fruits of these qualities in the temporary and ultimate sense. If you do not transform them into the path in this way, you will fall into the swamp of afflictions, and the view will not transform into vastness, which is a great root of straying. Karma Vajra and Mati Bhadra Shri, if you wish not to stray, rely on the antidote to whatever afflictions arise and transform them into the path. The fifth conforming straying is that all individuals who have a temporary view also completely stray into the view of their own sectarian doctrine, thereby distinguishing between scriptural authority and reliance, self and other, high and low, partiality, good and bad, and measuring the Buddha's great, boundless view with their own narrow personal standards and wisdom, which is the root of straying. Karma Vajra and Mati Bhadra Shri, if you wish not to stray, understand that the view is vast, boundless emptiness. Secondly, regarding the strayings of meditation, there are four: straying from the essence of meditation, straying from the place, straying from companions, straying from faults, and straying from afflictions. First, straying from the essence of meditation is: although the lama nakedly reveals the three—essence, nature, and compassion—the disciple does not understand, does not comprehend the three—essence, nature, and compassion—and strays because they do not realize the inseparability of clarity and emptiness. That is because, practicing according to the lama's instructions, they become attached to a slight comfort of body and mind and stray into being a person of the desire realm. If the mind clings to not conceptualizing anything at all, they stray into being a god of the Pure Abodes. If they cling to clarity and non-conceptualization, they stray into being a god of the form realm. If they cling to bliss and do not conceptualize, they stray into being a god of the desire realm. If they cling to emptiness and do not conceptualize, they stray into being a god of the formless realm. These are straying into the three realms. If the objects of the sense faculties continuously cease, it is the sphere of infinite space.