Tibetan
ད་པ་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པའི་བྷཱུ་སུ་ཀུ་པ་དང་། །དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཚོའི་དོག་འཚངས་བྱེད་དགོས་པ་མི་འདུག་སྟེ། གོ་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། གསང་སྔགས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྟེན་དེ་ལ་དོན་གྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་ནས། སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་ནང་གི་སྡོམ་པའི་ཚོགས། །འདི་ནས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། །ཞེས་པའི་ཆོ་གས་ཐོབ་ཙམ་ཡིན། །དེ་འཛིན་མི་འཛིན་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྲུང་མ་བསྲུང་ལ་རག་ལས། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་དེ་རྒྱུད་ལ་གནས་ཕྱིན་ཆད་སྔགས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་དེ་ལ་སོ་ཐ་གྱི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཀྱང་ངེས་ངེས་རྟག་རྟག་བྱེད་དགོས་པའི་གཞི་ཅིས་གྲྭ་བ། །ཁྱེད་ལྟར་ན་མདའ་མཁན་མཆོག་གིས་སྤྱོད་པའི་གྲུབ་ཆེན་ས་ར་ཧ་པ་དང་། ཨོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་ལ་སོགས་རྒྱ་བོད་ཀྱི་པཎ་གྲུབ་སྔགས་ལ་ སྤྱོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ལ་གསང་སྔགས་ཉམས་སུ་ལེན་བའི་སྐལ་བ་ཆད་ཅིང་འོག་མ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པས་བཏང་བ་སྟེ། དོན་གྱི་སྡོམ་པའི་མཚང་མ་རིག་པ་མིན་ལས་བྱེ་བྱས་པས། ཁོང་ཁམས་པ་ང་རྒྱལ་ཅན་རིགས་གྲར་རྩོད་པའི་བག་ཆགས་ཤིན་ཏུ་འཐས་པས། བཞིན་གྱི་མདངས་པདྨ་རཱ་ག་ལྟ་བུར་གནས་འགྱུར་ནས་སྐད་འདར་བ་དང་ལག་ངར་སྒྲེང་བ་ཚབས་ཅིག་པས། འོ་ན་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་གང་ལ་ངོས་འཛིན་ཟེར་ཞིང་ཞེ་སྡང་གི་སྡང་མིག་བལྟར་བྱུང་བས། ང་སྙིང་རྗེ་ལྷང་ལྷང་བ་བྱུང་། ཁོང་ལ་ཞེ་སྡང་འདི་ལངས་པ་རང་རེས་རྟོག་གེའི་ཚིག་ལན་གདབ་པས་ལན། །ད་འཇམ་པོའི་ངག་གིས་སྨྲ་དགོས་སྙམ་ནས། དགེ་བཤེས་རིན་པོ་ཆེ་ཐུགས་བདེན། ངས་བསླབ་གཉེར་སོགས་བྱེད་མ་མྱོང་བས་ཇི་བཞིན་ཤེས་བ་ཅི་འདུག་སྟེ། ཁྱེད་རང་ཡིན་མ་ཡིན་ཞིག་འབྲེལ་གནང་བ་ཞུ། ཀུན་རྫོབ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་གཞིར་བཞག་ནས། གནང་བཀག་གི་དབྱེ་བས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་ཁྲིམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ། རིག་པ་འཛིན་པ་ལ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མཐའ་ཡས། དེ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྲུང་ན། མཚན་ ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པས་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས། གསུམ་ཀས་གཅིག་པོ་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་མི་དགེ་བསྡོམ་པས་དགག་དགོས་ཡོངས་རྫོགས། སྔགས་ཀྱི་དུས་ན་སོ་ཐར་དང་བྱང་སེམས་ཞེས་རྫས་ཐ་དད་པ་མེད
Chinese
仅仅执着于外表的比丘，金刚持等等，没有必要去吹毛求疵。就理解的范畴而言，作为修持密咒的所依，必须具足三种意义的律仪，即从进入坛城的前行阶段开始： “别解脱与菩提心，持明内部的律仪众，从今直至未得菩提，皆如实受持。” 仅仅是通过这样的仪轨而获得。是否持有，取决于是否守护誓言和律仪。如此一来，律仪一旦安住于相续中，作为密咒行持的所依，是否必须始终保持别解脱的标志和装束？ 按照你们的说法，像弓箭手至尊所修持的大成就者萨ra哈巴（梵文：Saraha），邬金（乌仗那）的国王印札菩提等等，无数的印度和藏地的班智达和成就者修持密咒，岂不是断绝了修持密咒的资格，被下面两种律仪所舍弃？这并非是不懂意义律仪的过失所致。 他是康巴人，傲慢自大，争论不休的习气非常浓厚，脸上的光泽变得像红宝石一样，声音颤抖，举起手臂，非常激动。 “那么，律仪的体性应该如何认定？”他怒目而视，我顿时生起强烈的悲悯心。 他之所以生起这样的嗔恨，是因为我们用辩论的言辞回答了他。 现在我想应该用温和的语言来说。 格西仁波切，您说的是对的。 我没有学习过，所以不知道真相。 请您说明您是否是这样。 在世俗声闻的律仪中，以身语意三门防护恶行为基础，通过开许和遮止的区分，有二百五十条戒律。 对于菩萨来说，在此基础上，还有积累善法，利益有情这三种戒律。 对于持明者来说，有五部律仪等等，无量无边。 那么，如何在一个人相续中守护这些律仪呢？ 认识各自的体性，不混淆自相。 三者全部都要以律仪来遮止那个相续中的所有不善。 在密咒时，没有别解脱和菩提心这样的不同实体。
English
There is no need to nitpick about bhiksus, Vajradharas, etc., who only adhere to the appearance. As far as the scope of understanding is concerned, as the basis for practicing secret mantras, one must accomplish the three vows of meaning, that is, from the preliminary stage of entering the mandala: "The Pratimoksha and Bodhicitta, the assembly of inner vows of Vidyadharas, from now until enlightenment is attained, I will uphold them correctly." It is only obtained through such a ritual. Whether one holds them or not depends on whether one keeps the vows and samayas. Thus, once the vows abide in the mind-stream, is it necessary for the basis of mantra practice to always maintain the signs and attire of the Pratimoksha? According to you, great accomplished masters like the supreme archer Saraha (Sanskrit: Saraha), King Indrabodhi of Oddiyana, and countless Indian and Tibetan pandits and siddhas who practice mantras, would have their opportunity to practice secret mantras cut off and be abandoned by the latter two vows? This is not due to a fault of not understanding the vows of meaning. He is a Khampa, arrogant, and has a very strong habit of arguing. The radiance of his face changed like a ruby, his voice trembled, and he raised his arms, very agitated. "Then, how should the nature of the vows be identified?" He glared angrily, and I suddenly felt a strong sense of compassion. The reason he became so angry was because we answered him with argumentative words. Now I think I should speak in gentle language. Geshe Rinpoche, you are right. I have not studied, so I do not know the truth. Please clarify whether you are like this or not. In the vows of the conventional Shravakas, based on the protection of misconduct through the three doors of body, speech, and mind, there are two hundred and fifty precepts through the distinction of permission and prohibition. For Bodhisattvas, on top of that, there are the three vows of accumulating merit and benefiting sentient beings. For Vidyadharas, there are the five classes of vows, etc., which are limitless. So, how to protect these vows in one person's mind-stream? Recognizing their respective natures, without mixing their own characteristics. All three must completely prevent all the non-virtue in that mind-stream with vows. In the time of mantras, there are no different entities called Pratimoksha and Bodhicitta.
Tibetan
་པས་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། །ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ནི་པདྨ་ཅོད་པན་ལས། དབང་གསུམ་བགྲོད་པའི་རྣལ་འབྱོར། །དེ་ནི་དགེ་སློང་ཆེན་པོར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལའང་གནད་ཀྱིས་མི་འགལ་བ་དང་། དུས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བས་དབྱེ་བ་ཁོ་ནོའི་བླ་མ་དྲི་མེད་འོད་བཞེད། དོན་དམ་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡིད་གཙོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་སོ་སོ་ཐར་བ་ལས་ཀྱང་། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་། དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་འདུལ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ངག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སྡོམ་པ་ལེགས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ཡོང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱིམ་པའི་དཀོར་ཟ་བར་རྗེས་སུ་གནང་བ་དེ་ལྡན་པ་དང་གྲོལ་བ་རྣམ་གཉིས་ཡིན། ལྔ་ན་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དང་། གྲོལ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་བ་ལ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་འདི་གཉིས་ཁ་ཕྲལ་བ་ལ་ཡང་ དོགས་པ་སྐྱེ་ཉེན་གདའ། སོ་སོ་ཐར་པའི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཅན་མ་གཏོགས་གཞན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་བ་ཅན་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་བར་ཁས་བླངས་བའི་ཕྱིར། འདི་ཚོའི་ཡོན་ཏན་དེ་སྦྱངས་བའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ། གཞི་གསུམ་གྱི་ཆོ་གའི་ལག་ལེན་ལ་མཁས་པ། ལྡན་གྲོལ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་ཕགས་པའི་གནས་བརྟན་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་ལྟ་བུ་ལ་མངའ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ས་བོད་ན་རྗེ་བཙུན་མི་ལ་དེས་རྟགས་དང་ཆོ་ག་བྱས་ན་བཙུན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་འོང་ཐང་ཞེས་གསུངས་བ་ལྟར་རང་ཅག་བྱི་ལའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་འཛིན་ཅན་ལ་དཀའ་ལས་ཆེན་པོ་འདུག་པས་ཕན་ཚུན་དག་སྣང་སྦྱངས་རེས་འདི་ཀ་སྤྱན་ལམ་བཀྲབ་འདུག་བྱས་ནས། སྣང་བ་ཡེངས་པ་ལྟར་ཚིག་གོ་མིན་མི་གོ་མིན་གྱི་དབྱངས་རྟ་ལ་བསྐྱོན་ནས་མགུར་མ་འདི་འདྲས་འཐོན་ནོ། ཀྱེ་ཧོ། །སྣང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་ངོ་ལ་ལྟད་མོ་ཞིག་བལྟས་པས། །གདོད་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དང་མཇལ་བྱུང་ངོ། །ཨ་ཧོ་ཡེ་འབྲས་བུའི་གྲོལ་ས་དེ་དག་བ་གཉིས་ལྡན་ལ་ཞུ་བ་ནོ། །ཤཱཀ་ཐུབ་ཟེར་བའི་གཙུག་ཏོར་རོང་རོང་དེ་ཡིན་ན་དགའ་བ་ལ། །སྡེ་སྣོད་གསུང་རབ་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོའི་བང་མཛོད་ལ་གཟིགས་ དང་། །མུ་སྟེགས་ཟེར་བའི་རྟག་ཆད་སྨྲ་བ་རྣམས་ལེ་བཞུགས་བཞུགས་མཛོད་དང་བྱས་ཨེ་གོ །ཡུམ་ཆེན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཁོང་ལ་འཁྱུད་རྒྱ་
Chinese
以……之方式本体转变。功德增上乃莲花顶髻中，通达三权的瑜伽，此乃大比丘所说。如是等等，在要点上不相违背，唯以时机之行为作区分，上师无垢光如是认为。究竟之律仪，意重于行境。其理由即使在别解脱中也有说到：诸恶莫作，众善奉行，调伏自心，是诸佛教。身体的调伏是好的，语言的调伏是好的，意念的调伏是好的，一切时处调伏皆好，彼能解脱一切痛苦。如是说。佛陀开许在家众食用供养物，有具足和解脱两种。具足是指具足戒律者，解脱是指证悟空性者。依您之见，将此二者拆分，也有产生疑惑的危险。因为您已承诺，除了具有别解脱的相和装束者外，其他通过密咒的苦行等方式获得解脱者是不存在的。这些人的功德是，具有修习的十二功德，精通三基仪轨的实践，对于具足和解脱的苦行具有掌控权，如同十六大阿罗汉一般。否则，如班禅释迦师利说，在藏地，如果尊者米拉日巴做相和仪轨，也只能成为一个合格的比丘。因此，我们这些持有猫之苦行的戒律至上者，面临着巨大的困难，所以互相观清净心，互相学习，以此来增进见闻。就像显现散乱一样，将词语放在似懂非懂的音调上，唱出这样的歌：奇哉！观视显现与心识无二之自性，与本初不变之佛陀相遇。啊！果位的解脱之处，向具足二者之人请教是错误的。如果说释迦牟尼佛的顶髻是荣荣的，那就好了。请看三藏经律论的教言，如大海般的宝藏。对于那些被称为外道，宣说常断见者，请让他们安住，安住。明白了吗？拥抱般若波罗蜜多佛母。
English
The essence transforms by... The increase of qualities is from the lotus crest. The yoga of traversing the three powers. That is said to be a great Bhikshu. So it is said. In those too, there is no contradiction in the key points, and the Lama Drimed Ozer considers that the distinction is only made by the actions of the times. The ultimate samaya is that the mind is more important than the field of action. The reason for that is also stated in the Pratimoksha: Do no evil, cultivate perfect virtue, subdue your own mind, this is the teaching of the Buddhas. The discipline of the body is good, the discipline of speech is good, the discipline of mind is good, discipline is good in all places, he is liberated from all sufferings. So it is said. The Buddha's permission for householders to eat offerings is of two kinds: possession and liberation. Possession refers to those who possess the precepts, and liberation refers to those who realize emptiness. According to you, there is a danger of creating doubts by separating these two. Because you have promised that there is no one who is liberated by the asceticism of secret mantras, etc., except for those who have the appearance and attire of Pratimoksha. The qualities of these people are that they possess the twelve qualities of practice, are skilled in the practice of the rituals of the three bases, and have control over the asceticism of possession and liberation, like the sixteen great Arhats. Otherwise, as Panchen Shakya Shri said, in Tibet, if Jetsun Milarepa performs the signs and rituals, he can only become a qualified Bhikshu. Therefore, we, who hold the precepts of the cat's asceticism as supreme, are facing great difficulties, so let's cultivate pure vision and learn from each other to improve our understanding. Just like the appearance of distraction, putting words on a tune that is neither understood nor misunderstood, such a song comes out: Alas! By looking at the nature of appearance and mind being non-dual, I met the Buddha who has never changed from the beginning. Ah! It is wrong to ask those who possess both about the place of liberation of the fruit. It would be nice if the crown of Shakyamuni Buddha was Rong Rong. Please look at the treasury of the Tripitaka teachings, like an ocean. To those who are called heretics, who speak of eternalism and nihilism, please let them stay, stay. Do you understand? Embrace the Great Mother Prajnaparamita.