Tibetan
རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་ཐར་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་དང་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ཏེ་སྐབས་གཉིས་པ། རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་ཐར་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་དང་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ཏེ་སྐབས་གཉིས་པ། ཤོག་ལྷེབ་ ༢༦༥ ནས་ ༣༠༠ བར། རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་ཐར་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་དང་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ཏེ་སྐབས་གཉིས་པ་བཞུགས། བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དིར། །གདོད་མའི་མགོན་པོས་གར་བརྩེས་པས། སྣང་བ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་གདངས། །ཅི་ཤར་མ་བཅོས་ལྷུང་པར་བསྐྱངས། དེ་ཚེ་མགྲིན་པའི་ཁང་མཛེས་ནས། །སྒྲ་དབྱངས་ལྷ་མོ་དབྱངས་ཅན་མས། །ཤིན་ཏུ་སྙན་པའི་པི་ལྦང་ལ། །ངེས་པ་དོན་གྱི་གླུ་ཞིག་བླངས། །རང་བཞིན་དགའ་དང་སྐྱོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་སོ་སྐྱེའི་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རབས་ཀྱི། །སྣང་ཚུལ་ཡི་གེའི་བརྗོད་པས་སྒྲུབ་པ་གྲུབ་པའི། ངང་ཚུལ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ལས་འབྲེལ་ཅན་རྣམས་ཆོས་ལ་བསྩལ་ལ་བའི་ལྷག་བསམ་ཁུར་དང་འགྲོགས་པའི་གཏམ། །བྱ་བྲལ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་དེས་དད་ལྡན་སེམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་བཀོད། །དེ་ནས་རང་ལོ་སོ་གཅིག་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ས་མ་ཡོས་ཀྱི་ལོར་དཀོན་མཆོག་རྩ་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་ཐུགས་རྗེས་ལོ་གསུམ་ཕྱོགས་གསུམ་གྱི་དམ་བཅའི་མཚམས་གེེགས་མེད་དུ་ཐེམས། གྲོལ་དབང་དང་དངོས་གྲུབ་ལེན་ཆོག་སྒྲགས་མའི་དགའ་སྟོན་ལ་དཔལ་ལྡན་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པའི་དགའ་ཚལ་ནས་སྦྱིན་བདག་ཞལ་ངོ་རྣམས་འཛོམ། སྒྲོལ་དཀར་ཡིད་བཞིན་འཁོར་ལོའི་སྒོ་ནས་ཚེ་དབང་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐོར། ཉེ་ལྟོས་བར་མའི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཕྱག་མཆོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཟུང་ཡང་བློ་དྲེད་ཀྱི་དོགས་པ་དུང་ངེ་བས། །ད་ནི་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་ལ་སོགས་ཏེ་ཉེས་པ་མི་བཟད་པའི་འབྱུང་།ཁུངས་ཕ་ཡུལ་དང་གྲ་ཚང་གི་ཞེན་འཁྲིས་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་བོར། གནས་ངེས་མེད་ལ་ཕ་གཞིས་ཀྱི་ མཐིལ་བཅོལ། གང་བྱུང་དེས་ཚོག་གི་ངང་ནས་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་གཅེས་ཕྲུག་གཞོན་ནུ་བྱེད་བསམ་པ་ཁོ་ན་ལས་མེད་པའི་ཚེ་ཉེ་ལྟོས་དག་ན་རེ། ད་འདི་ནས་ཕྱོགས་འགྲོ་སོགས་བྱས་ན་མི་འགབ་པའི་ཤ་ཚ་ཡིན་ཡིན་གྱི་བསླབ་བྱས་བསླུ་བྲིད་ཀྱི་བཙོན་རར་འཇུག་པ་འདུག །དེའི་ཚེ་སྣང་བ་བྱུང་རྒྱལ་གྱི་གླུས་རང་གིས་རང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྐུལ་ལོ། །ཨེ་མ་ཧོ། །བསྟན་པའི་བདག་པོ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ། །ལྗོངས་འདིའི་ལྷ་སྐལ་ཕྱག་ན་པདྨ། །བདེ་གཤེགས་ཀུན་འདུས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོར། །སྙིང་ནས་མོས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །དྲེད་པའི་བློ་སྣ་ཆོས་ལ་བསྒྱུར་མཛོད། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་ལ་བསམས་ཀྱང་། །ཤོ་ཤས་ངེས་འབྱུང་ཅོང་རྡོ་ཆེན་པོ། །ད་རེས་དལ་འབྱོར་རིན་ཆེན་ཐོབ་ཀྱང་། །མི་ཚེ་ཕལ་ཆེར་སྟོང་པར་ཟད་འདུག་སྙིང་ནས་དམ་ཆོས་བྱེད་ལོ་བྱས་ཀྱང་། །ཆོས་བརྒྱད་རྣམ་གཡེང་ཟོལ་དང་འདྲེས་འདུག །འདོད་ཡོན་ལམ་འཁྱེར་སྔགས་ལ་སྤྱད་ཀྱང་། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་རང་རྒྱུད་ཤོར་འདུག །སྡེ་དགོན་ཁྲོད་དུ་བསམ་གཏན་བསྒོམས་ཀྱང་། །ཤི་གསོན་དཀོར་གྱིས་འཕོ་བ་འགྱངས་འདུག །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་སྒོམ་བློ་བྱས་ཀྱང་། །མཐུ་ནུས་གྲགས་པའི་ཕྱིལ་ཤོར་འདུག །ཀ་དག་རང་ངོ་རྗེན་པར་ཤེས་ཀྱང་། ། རྗེས་ཐོབ་ཉམས་ཀྱི་ཤུན་པ་བསྡད་འདུག །མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་རྟོགས་པར་ཤར་ཡང་། །མཚན་མོའི་རྨི་ལམ་འཁྲུལ་བར་གྲོལ་འདུག །གཞན་ལ་དགེ་བསྐུལ་སྙིང་གཏམ་བཤད་ཀྱང་། །ངག་བཀྱལ་ཕྱར་ཀའི་རྒྱུ་རུ་སོང་འདུག །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་མ་འོངས་ལུང་བསྟན། །དེང་སང་འགྲོ་བའི་ཐོག་ཏུ་བབས་འདུག །ད་ནི་ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་བསམས་ནས། །ལྷ་ཆོས་གཤའ་མ་སྙིང་ནས་བྱེད་དོ། །གོང་མའི་གདན་ས་བྱིན་རླབས་ཆེ་ཡང་། །ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་ས་དབེན་གནས་རི་སུལ། །འདྲིས་མེད་བཤེས་མེད་ལུང་སྟོང་འགྲིམས་ཤིག །འབུལ་བ་མེད་ན་བླ་དཔོན་མི་མཉེས། །མང་འགྱེད་མེད་ན་གྲ་ཚོགས་སུ་དགའ། །ལོངས་སྤྱོད་མེད་ན་ནམ་ཆེད་གྲོགས་འདུ་འབྲལ། །འཁོར་འབངས་མེད་ན་ཀུན་གྱིས་བརྙས་ཤིང་། །བསྟན་འགྲོའི་དོན་ཡང་དྲུག་པ་ཆི་ཞིག །ལུང་དང་རིག་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན། །དབུ་མའི་སྦུབས་ན་ཞལ་འཛུམ་དམུལ་དམུལ། །བསྒྲུབ་ཚུགས་བཟུང་ན་འཇུངས་མེད་ཐ་ཤལ། །བསྟན་བཅོས་བརྩམ་ན་མ་བཤད་ཚིག་སྐམ། །འཁོར་སློབ་འདུས་ན་གྱི་ནར་ཁྲིལ་བརྡས། །ཉམས་རྟོགས་གླེང་ན་ཁ་ལྟ་རྦད་ཁམས། །དེས་ན་ཤེལ་ལ་ཡ་མཚན་སུས་བྱ། །ཤེས་རང་སྦས་ལུང་སྐྱོག་མོར་བཞུགས་མཛོད། ། ཀྱེ་ཧོ། །གཉུག་མའི་གནས་ལ་མ་ཆགས། །སྒོམ་ཐག་འཁོར་གཅིག་སྐེད་ལ་དཀྲིས་ཏེ། །གཡབ་རྫ་གངས་སྟོངས་རི་སུལ་ཀུན་ཏུ། །སྣང་བ་གཏད་མེད་ཆེན་པོར་ཐོང་མཛོད། །དེ་རུ་འདུ་འཛིའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་ཏེ། །མེ་ལོང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཤུལ་ལམ། །སྙོགས་ནས་གཏན་སྲིད་ཟིན་པར་མཛོད་ཅིག །ཅེས་སྨྲས། །དེའི་ཐོ་རངས་རྒྱལ་རྔ་བརྡུང་བའི་ཆ་ན་བདག་ཅག་དཔོན་སློབ་གསུམ་གྱི་སུས་ཀྱང་མ་ཚོར་པར། ཕུའི་རི་ཁྲོད་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བསེང་བ་ལ་ཕྱིན། ཞང་རིགས་སྒོམ་ཆེན་དམ་པ་ན་རེ། མདང་ཉ་མ་གོ་གྲུ་ཡིན་ཟེར་བ་ཤིག་ཏུ་ཞུགས་ནས་གཙང་པོའི་དཀྱིལ་དུ་སླེབས་ཙ་ན། མི་མང་པོ་ན་རེ། ལྟོས་དང་རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའ་ལ་ཕེབས་འདུག་ཟེར། །བལྟས་ཙ་ན་ཉིད་ཧེ་རུ་ཀ་པའི་ཆས་སུ་བྱས་ནས་སྣང་། སྔར་ཚ་བོའི་འདུ་ཤེས་དང་མོས་གུས་ཆུང་བའི་སྐྱོན་སེལ་དུ་གོ་གསུངས། དེ་ནས་བཟུང་དག་སྣང་དཔེ་མེད་མཛད། །དམ་ཚིག་ཤིན་ཏུ་གཙང་བས་ས་སྐྱ་བའི་གསེར་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་མཁའ་སྤྱོད་སྐོར་གསུམ་གྱི་བྱིན་རླབས་ཞུས་པས། །བརྩེ་ཆེན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་དང་། ཚར་པ་ཆོས་རྗེ། མཁའ་སྤྱོད་བཞུགས་སྟངས་མཚར་བདེ་བཅས་ཉམས་སྣང་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་། །ལར་ ཤཱནྟ་དེ་ལྦས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཛའ་གྱུར་ལ། །ཡུད་ཙམ་གྱིས་ནི་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དགའ་བོའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པས། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་དཀའ། །ཞེས་སེམས་ཅན་རང་རང་གི་ངང་ཚུལ་སྟོན་པ་ལ་རིངས་པའི་ཆུ་སྐྱར་དང་བྱི་ལའི་སྡེ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་གཉེན་གཤིན་པར་འགྲོགས། གཡོན་ཅན་གྱི་ངག་གིས་གཤུང་ཞིང་བཀྱལ་གའི་ས་བོན་འདེབས་པའང་བྲག་ཅ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ངང་དུ་བརྡལ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་དགོས་པ་ལ་ད་ལྟ་དེའི་དུས་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་མོས་པ་ཅན་གྱི་ངོར་སྨན་གྱི་སྒྲུབ་ཆེན་ཡིད་སྤྲོ་བ་ཞིག་བཙུགས་པའི་གྲོལ་དབང་ལ་ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་འདུས་པ་ལ་ཆོས་དང་དམ་རྫས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བཏགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པས་རྒྱས་བཏབ། བདུད་རྩི་ནས་ཆུ་བོ། །ལྷ་ཚུགས། ས་གནད་ལ་སོགས་པར་སྒྲུབ་གཞུང་ནས་བཤད་པ་བཞིན་བུམ་གཏེར་དང་བཅས་ས་བཅུད་གསོ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མང་བགྱིས། དེའི་ཚེ་རིག་པ་དངས་ཤིང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་བ་བྱུང་བས་ཅོག་པུའི་འོག་ནས་མགུར་མངོན་གྱི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྦྱར་བ་འདི་བྱས་སོ། །ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ། ཧཱུྃ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན། །སྐུ་གསུམ་དུག་གསུམ་འདུལ་བའི་གཉེན་པོ་ ཡིན། །ཧཱུྃ་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་སྲོག་ཡིན། །ཧཱུྃ་ལས་ལྷག་པའི་སྙིང་པོ་ག་ལ་ཡོད། །ཧཱུྃ་གཉིས་ལོག་འདྲེན་འདུལ་བའི་མཚོན་ཆ་ཡིན། །རྒྱ་འདྲེ་འབྱུང་པོ་འདུལ་བའི་གཤེད་མ་ཡིན། །སྡེ་བརྒྱད་གནད་ལ་འབབས་བའ་དྲག་སྔགས་ཡིན། །དྲག་པོ་ཧཱུྃ་གི་ངར་སྐད་ཀྱུ་རུ་རུ། །ཧཱུྃ། སྣང་གྲག་ཕྱག་རྒྱའི་འཁོར་ལོར་རྫོགས་ཙ་ན། །ཁམས་གསུམ་ཧཱུྃ་གྱི་སྟོང་སྒྲས་ཤིགས་སེ་ཤིག །སྟོང་གསུམ་ཧཱུྃ་གི་སྣང་བས་ཡེམས་སེ་ཡེམ། །བསྟན་དགྲ་དམ
Chinese
大圆满者让炯多杰钦哲伟瑟的传记，关于精进修持之第二部分。 大圆满者让炯多杰钦哲伟瑟的传记，关于精进修持之第二部分。 从第265页到第300页。 大圆满者让炯多杰钦哲伟瑟的传记，关于精进修持之第二部分。 顶礼上师！心间法轮处，原始怙主舞动时， 显现解脱，广阔虚空音，任运自成，自然舒展。 那时，从喉咙的庄严殿堂里，音声天女妙音母， 用极其悦耳的琵琶，唱了一首意义确定的歌。 自性喜悦和悲伤的表情，凡夫俗子的微细分别念。 现象用文字的表达来成就，虽然不是实证的境界。 但与具缘者赐予佛法的利他心相伴随的谈话，被行为自在的散发者置于信徒心中。 之后，三十一岁，名为“杂色”的土兔年，依靠三宝本尊海的慈悲，三年三方的誓言闭关毫无阻碍地结束。在获得解脱灌顶和成就的庆祝会上，从吉祥雍仲旋绕的喜悦园林中，施主们聚集。通过白度母如意轮之门，赐予长寿灌顶，并举行了盛大的会供轮。虽然将亲近中等的众生都作为供养的对境，但愚钝的疑惑却挥之不去。现在，贪恋和嗔恨等恶劣的过患之源，像唾沫的灰尘一样抛弃对故乡和寺院的执着。将居所托付给无定的地方，只想随遇而安地做利益国土的青年，当亲近的人说：现在从这里四处游走等是不合适的，用亲情的劝诫将你投入欺骗的牢笼。那时，用随兴而至的歌声，自己劝勉自己说：唉玛吙！教法的怙主释迦狮子，此地的天神观世音菩萨，善逝。
English
The biography of Dzogchenpa Rangjung Dorje Khyentse Özer, the second part about diligent practice. The biography of Dzogchenpa Rangjung Dorje Khyentse Özer, the second part about diligent practice. From page 265 to 300. The biography of Dzogchenpa Rangjung Dorje Khyentse Özer, the second part about diligent practice, is present. HOMAGE TO THE GURU! In the heart, where the wheel of Dharma resides, when the primordial protector dances, Appearances are liberated, the vast expanse of space resounds, spontaneously and naturally unfolding. At that time, from the beautiful palace of the throat, the goddess of sound, Saraswati, Played a song of definite meaning on a very melodious lute. The expressions of joy and sorrow, the subtle discriminations of ordinary beings. Although the phenomena are expressed in words to accomplish, it is not the state of realization. However, the talk accompanied by the altruistic intention of bestowing the Dharma to those with karmic connections, was placed in the hearts of the faithful by the one with the unkempt hair of a renunciate. Then, at the age of thirty-one, in the year of the Earth Hare called "Variety," through the compassion of the ocean of the Three Jewels and the Three Roots, the three-year, three-direction retreat was completed without obstacles. At the celebration of receiving liberation empowerment and accomplishments, benefactors gathered from the joyous garden of the auspicious Yungdrung Swirling. Through the door of White Tara Wish-Fulfilling Wheel, longevity empowerment was bestowed, and a vast feast gathering was held. Although all beings of near and intermediate dependence were taken as objects of offering, the doubt of dullness lingered. Now, the source of unbearable faults such as attachment and hatred, like the ashes of spit, abandon the clinging to homeland and monastery. Entrust the dwelling to an uncertain place, only wanting to be a young man who benefits the country by being content with whatever comes, when close ones say: Now it is not appropriate to wander around from here, using affectionate advice to put you in a prison of deception. At that time, with a spontaneous song, one encourages oneself, saying: Emaho! The lord of the teachings, Shakya Singha, the deity of this land, Avalokiteśvara, the Sugata.
Chinese
祈请莲花生大士，诸乘之精华汇聚者， 从内心深处虔诚祈祷。 请将顽劣之心转向佛法。 无论如何思索轮回的本质， 都如洪钟大吕般令人厌离。 今虽得此暇满人身至宝， 一生却多半虚度， 纵然口称多年修持正法， 却与八法之散乱和虚伪相混杂。 虽将欲妙作为道用运用于密法， 五毒烦恼却在自心中滋长。 虽在寺庙僧团中修习禅定， 却以亡者财物延缓死亡。 虽以生圆次第双运为修持之念， 却为了神通名声而迷失。 纵然了知原始本觉的本来面目， 后得之经验外壳依然存在。 纵然通达无边广大之解脱， 却如夜间梦境般虚幻破灭。 纵然劝人行善，宣说肺腑之言， 却沦为夸夸其谈的工具。 佛陀所说的未来授记， 如今已降临于众生头上。 如今无论如何也要断除无益之念， 从内心深处修持纯正的佛法。 上师的座寺虽具广大加持， 如法修行之处却在寂静山谷。 应前往无人相识、无友相伴的荒凉之地。 若无供养，上师喇嘛则不悦， 若无广施，僧众则不喜。 若无受用，则因利益而聚散无常。 若无眷属，则受人轻贱， 饶益佛法与众生之事又算得了什么？ 通达经论与理证之功德， 在中观之空性中却面露愠色。 若坚持实修，则吝啬鄙陋至极。 若著书立说，则言辞枯燥无味。 若聚集眷属弟子，则争吵不休。 若谈论证悟体验，则恶语相向。 因此，谁会对贝壳感到惊奇呢？ 将自知之明隐藏起来，安住在僻静之处吧！ 嗟呼！ 莫执着于本初之地。 将禅修带缠绕腰间， 在雅砻、岗托等空旷山谷中， 将无执的大光明放开吧！ 在那里从世俗的牢笼中解脱， 如明镜金刚般的足迹， 追寻并获得究竟的安乐吧！ 如是说。 在那黎明时分，当敲响胜利之鼓时，我们师徒三人谁也没有察觉，便前往后方空行母修行的山间静处，去采摘青稞苗。 祥...
English
I pray to the great Orgyen, the embodiment of all vehicles, From the depths of my heart, I supplicate. Transform the stubborn mind towards the Dharma. No matter how I contemplate the nature of samsara, It is like a great bell of renunciation. Now that I have obtained this precious leisure and endowment, Most of my life has been spent in vain. Even though I claim to have practiced the Dharma for many years, It is mixed with the distractions and hypocrisy of the eight worldly concerns. Although I have used desirable objects as a path in tantra, The five poisons of affliction have taken over my mind. Although I have meditated in monasteries and monastic communities, I have delayed death with the wealth of the dead and living. Although I have made the thought of practicing generation and completion stages of union, I have lost it for the sake of power, ability, and fame. Even though I know the naked face of primordial purity, The husk of subsequent experience remains. Although the realization of vast liberation has dawned, It has dissolved into the delusion of a nighttime dream. Although I encourage others to do good and speak from the heart, It has become a tool for empty talk. The prophecies of the Buddha have come to pass, Now they have fallen upon the heads of beings. Now, no matter what, I will abandon useless thoughts, And practice pure Dharma from the depths of my heart. Although the seat of the former lineage has great blessings, The place to practice Dharma is a secluded mountain valley. Wander in desolate places where there are no acquaintances or friends. If there is no offering, the lama will not be pleased, If there is no generosity, the sangha will not be happy. If there is no enjoyment, friends will gather and disperse for the sake of gain. If there are no attendants, everyone will despise you, What good is it to benefit the Dharma and beings? The qualities of understanding scripture and reasoning, In the emptiness of the Middle Way, they frown. If you hold onto practice, you are stingy and base. If you write treatises, the words are dry and tasteless. If you gather disciples, they quarrel. If you talk about experiences, they curse. Therefore, who would be surprised by a conch shell? Hide your self-knowledge and dwell in a secluded place! Alas! Do not cling to the original state. Wrap the meditation belt around your waist, In all the empty valleys of Yarlung and Gangtok, Release the great luminosity without attachment! There, free yourself from the trap of busyness, Like the footprints of a mirror vajra, Pursue and attain ultimate happiness! Thus he spoke. At that dawn, as the victory drum was being beaten, none of us, the teacher and disciples, noticed that we had gone to pick barley sprouts in the mountain hermitage where the dakinis practice in the sky. Zhang...