Tibetan
ས་གནས་འགྱུར་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རང་ས་ན་ཞི་ཞི་མལ་མལ་དུ་གྲོལ་ནས་ཡོད་པ། གནས་སྐབས་ལས་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཆད་པས་འཁྱགས་རུམ་དུ་བསྡམས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་དྲི་མ་མ་འགྱུར་ལ་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བས་ཆུའི་བྱེད་ལས་སུ་མི་བཏུབ་པ་ལྟ་བུས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གནོད་བྱེད་འཇུག་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་གནས་ཆེན་པོ་འདི་ནི་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟ་ན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བླང་དོར་གྱིས་སྦྱངས་ནས་སངས་རྒྱས་མི་འདོད་པས་ཐ་མལ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། དེས་ནི་ཐབས་དང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀའང་སྤངས་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་ན། ཐབས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་མེད་དེ། རྡོ་ལ་གསེར་ཞུན་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ། ཞེས་དང་། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རེ་བའང་མ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་སུ་གནས་པ་ལོགས་ན་བཙལ་མི་དགོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྡུལ་ཙམ་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ལས་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ལ་སྐུ་གཞན་མེད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལས། །འགྲོ་དོན་མཛད་པ་གཞན་ན་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་དེ། ། ཞེས་པས་བླང་དོར་གྱི་གནས་བཅོས་མའི་ཆོས་སུ་བསྟན་ལ། མ་བཅོས་པ་ཉིད་ངོ་བོའི་དོན་མཐར་ཐུག་ལ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་དངོས་པོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ལ་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་པའི་འཐད་པ་བཟང་བཟང་མོ་འབྱུང་སྲིད་ནའང་། དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱའི་ངོ་བོར་མི་གནས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་ལས་མི་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད
Chinese
地点改变，大洋在自己的位置上平静地消解。就像由暂时产生的时节的限制而冻结在冰层中一样。由于思辨的原因，虽然污垢没有改变，但智慧却改变了，就像不能作为水的功能一样，对下部的宗派造成损害。因此，这个金刚大处是为了将自性安住的方式作为道路。 在此，有些人认为，如果这样，通过取舍来净化烦恼，就不想成佛，那么和凡夫有什么区别呢？他们认为这既抛弃了方便，也抛弃了各别思择的智慧。但这并不是对方便的诽谤，如“将黄金熔于石中，持戒等波罗蜜多之行成为大海的基础”。也不是依赖思辨的智慧。像这样，自生的智慧大圆满中，具有自然成就的佛陀的伟大功德，三身安住于自性中，无需向外寻求。如《普贤王如来根本续》中说：“法身即是菩提心，菩提心即是法身，微尘许亦无人能改造，因此佛陀不在心外。报身即是菩提心，菩提心即是报身，从心所生的色相中，报身之外无有他身。化身即是菩提心，从菩提心的化现中，无有其他的利生事业。三世一切诸佛，也无有菩提心之外的。” 因此，取舍之处被显示为造作之法，而无造作本身是本质的究竟意义，是不错误的。如该经中说：“心是如实之事物，一切法皆如是成就。不要改造如实，不要在自性之外寻求，若寻觅，诸佛亦不能在法界中寻得。”因此，即使思辨的禅定中可能产生智慧所能辨析的良好理由，但它并不安住于所诠释的本质中，因为胜义谛只能通过能诠释的方面来表达。如是说，于普贤大而安住自性的续部中。
English
The location changes, and the great ocean dissolves peacefully in its own place. It is like being bound in ice by the temporary limitations of time. Although the impurities do not change due to speculation, wisdom changes, and it cannot function as water, thus harming the tenets of the lower ones. Therefore, this great Vajra place is for making the way of abiding in one's own nature as the path. Here, some people think that if it is like that, then what is the difference between ordinary people and those who do not want to become Buddhas by purifying the defilements of the elements through acceptance and rejection? They think that this means abandoning both skillful means and discriminating wisdom. But this is not a slander of skillful means, as it says, "Melting gold in stone, the practice of morality and other perfections becomes the basis of the ocean." Nor is it reliance on speculative wisdom. In this way, in the spontaneously perfect great perfection of wisdom, the great qualities of the Buddha are naturally present, and the three bodies abide in their own nature, so there is no need to seek them elsewhere. As it says in the Kunjed Gyalpo (All-Creating King) tantra: "The Dharmakaya is Bodhicitta, from Bodhicitta comes the Dharmakaya. No one can alter it even by a particle. Therefore, the Buddha is not apart from the mind. The Sambhogakaya is Bodhicitta, from Bodhicitta comes the Sambhogakaya. In the forms that arise from the mind, there is no other body than the Sambhogakaya. The Nirmanakaya is Bodhicitta, from the emanation of Bodhicitta, there is no other activity for the benefit of beings. All Buddhas of the three times are not other than Bodhicitta." Therefore, the place of acceptance and rejection is shown as artificial dharma, and the uncreated itself is the ultimate meaning of essence, which is not mistaken. As it says in the same text: "The mind is the object of suchness, all dharmas are accomplished in suchness. Do not alter suchness, do not seek other than essence. If you seek, even the Victorious Ones will not find it in the expanse." Therefore, even though good reasons that can be analyzed by wisdom may arise in speculative samadhi, it does not abide in the essence of what is to be expressed, because the ultimate truth can only be expressed by the aspect of the expression. Thus it is said, in the tantra of the Great All-Good, abiding in its own nature.
Tibetan
་ལས། རྟོགས་པ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །རྟོགས་པ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ཡིན། །དོན་འདི་སྟོན་པས་འདི་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་མི་གཙོ་རྟོགས་པ་གཙོ། །མཁས་པའི་ཚིག་ནི་ཐན་པ་ཡིན། །རྟོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ན་འཕྱོ། །བཤད་པ་མི་གཙོ་སྒོམ་པ་གཙོ། །བཤད་པའི་ཚིག་ནི་བཤད་ར་མཁན། །སྒོམ་པ་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད། །སྒྲུབ་པ་བས་ཀྱང་རྟོགས་པ་རིང་། །རྟོགས་པ་གདེངས་སུ་མ་ཆུད་ན། །སྒྲུབ་པས་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ལ་བསྒྲུབ། །ཅེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་པའི་ མཐའ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། །ནམ་མཁའ་ཅན་ལ་ཀློང་གི་སྡེ། །རིམ་རྩོལ་བྲལ་ལ་མན་ངག་གོ། ། ཞེས་པས་འདིར་སྤང་བྱའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། གཉེན་པོའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཀློང་གི་སྡེ། གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་མན་ངག་གི་སྡེ་སྟེ། འགག་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དྲིལ་ཤེས་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་གཙོ་ཆེ་ཆུང་གི་སྨོས་པ་ལས་ངོ་བོའི་ཆ་ལ་སེམས་སྡེས་གསལ་བ་མ་སྤངས། ཀློང་སྡེས་སྟོང་པ་མ་སྤངས། མན་ངག་སྡེ་ལྷུན་གྲུབ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་སྟེ། གྲུབ་མཐའི་འཆའ་ལུགས་འདི་ངོས་ཟིན་ན་སེམས་སྡེས་འཁོར་འདས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། ཀློང་སྡེས་འཁོར་འདས་ངང་ལ་རྫོགས་པ་དང་། མན་ངག་སྡེས་ཡིན་ཚུལ་གནད་ཐོག་ཏུ་སྤྲོད་པ་གསུམ་གྱིས་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ལ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཤླཽ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ་རྣམས། ཆོས་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཀློང་། ལྟ་བ་ལ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཀློང་། སྤྱོད་པ་ལ་མིན་པ་མེད་པའི་ཀློང་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་ལ། དེའང་བམ་པོ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་དང་སུམ་བརྒྱར་ གནས་པ་ཉིད། གནས་པ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའི་འཕྱོང་དང་། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བའི་འཕྱོང་དང་། ངོ་མཉམ་ཐ་དད་མེད་པའི་འཕྱོང་དང་གསུམ་དུ་བསྡུ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་འཕྱུགས་པ་མེད་པའི་གཟེར་བུ་ལྔ་བཅུ། ཡུལ་སེམས་ལ་ལྟ་བའི་གནད་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག །སྣང་སེམས་ཅིག་ཅར་དུ་ཤན་འབྱེད་པའི་གནད་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས། ལྟ་བ་ཐོད་རྒལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཁྲི་ཕྲག་ལྔ། སྒོམ་ཡོད་རྟོག་པ་གཅོད་པའི་གནད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་མིང་ཐོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་སུ་བཞུགས་པ་ལ། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པ། སེམས་
Chinese
从……起。未证悟之前，没有叫做佛的名号。证悟原本就是伟大的。宣说此义，即是此。不重智者重证悟。智者之语乃是旱地。证悟在法性虚空中漂浮。不重讲解重禅修。讲解之语乃是说谎者。禅修与本尊无二无别。证悟比修行更长远。如果证悟没有融入内心，就以修行来修证悟的相续。如是说。第二，如果从成就的边际来分，有三种，出自《大庄严经》：对于有心者是心之部类，对于虚空者是虚空之部类，对于离次第勤作的是诀窍。如是说，此处从所断的边际解脱，故为空性。宣说空性是心之部类。从对治的边际解脱，故为无为，宣说空性是虚空之部类。从二者的边际解脱，故为自性，宣说空性是诀窍之部类。要知道归纳为三种止。即使如此，从主要和次要的说法来看，从本质方面来说，心之部类没有舍弃光明，虚空之部类没有舍弃空性，诀窍之部类是任运自成大圆满。如果认识到这种宗派的建立方式，心之部类会扩展轮回和涅槃，虚空之部类会使轮回和涅槃在自性中圆满，诀窍之部类会把是这样的方式放在要害之处，这三者会使意义确定下来。从所说的角度来说，对于心之部类，有能说的续部，共说了两千两百万个颂。法性是不可言说的虚空，见解是没有是这样的虚空，行为是没有不是这样的虚空，归纳为三种。那也是六千三百个品。 安住于安住于基础之上的摇曳，显现解脱于自处的摇曳，本体平等无有差别的摇曳，归纳为三种。对于法性没有错乱的五十大钉，对于境和心有五百一十一个见解的要点，对于显现和心同时区分的关键有两万个，对于见解超越顶峰反复修习的有五万个，对于断除有修的分别念的关键有一千个，这些分类都存在于名为“名相”的续部中，有一千三百个数量。执着于心的一方，心
English
From... Before realization, there is no name called Buddha. Realization is originally great. Explaining this meaning is this. Do not value scholars, value realization. The words of scholars are like barren land. Realization floats in the expanse of Dharma nature. Do not value explanation, value meditation. The words of explanation are liars. Meditation is inseparable from the deity. Realization is more distant than practice. If realization is not integrated into the heart, then practice the continuity of realization through practice. Thus it is said. Secondly, if divided from the perspective of the ultimate result, there are three categories, according to the Great Array: For sentient beings, it is the Mind Category; for those who abide in space, it is the Space Category; for those who are free from sequential effort, it is the Instruction Category. Thus, here, emptiness is the liberation from the extreme of what is to be abandoned. The Mind Category teaches emptiness. The Space Category teaches unconditioned emptiness, liberated from the extreme of antidotes. The Instruction Category teaches emptiness as its own nature, liberated from both extremes. Know that these are condensed into three types of cessation. Even so, in terms of major and minor emphasis, the Mind Category does not abandon clarity in terms of essence; the Space Category does not abandon emptiness; the Instruction Category is spontaneously perfect, great self-arising. If this way of establishing tenets is recognized, the Mind Category expands samsara and nirvana, the Space Category perfects samsara and nirvana in their own state, and the Instruction Category places the way of being in the essential point. These three bring the meaning to a definitive conclusion. From the perspective of what is expressed, for the Mind Category, there are the expressive tantras, which speak of twenty-two hundred thousand shlokas. Dharma nature is the inexpressible expanse, view is the expanse without "is-ness," conduct is the expanse without "is-not-ness," and these are condensed into three aspects. That is also six thousand three hundred sections. Dwelling is the swaying that occurs on the ground of the base, appearance is the swaying of liberation in its own place, and essence is the swaying of equality without difference. These are condensed into three. There are fifty nails without error in Dharma nature, five hundred and eleven key points of view for objects and mind, twenty thousand keys for simultaneously distinguishing appearance and mind, fifty thousand repetitions of view that transcend the peak, and one thousand keys for cutting off conceptual thoughts with meditation. These classifications exist in the tantras called "Nomenclature," numbering one thousand three hundred. Holding onto the side of the mind, mind.