Tibetan
ན་རེར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་གཤེགས་ནའང་ཟས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་འབྱོར་པས། བསམ་གཏན་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང་། ཀློག་པ་བ་དེའི་གྲངས། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་འཚོ་བས་བྲེལ་བ་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་། སྙན་པར་དངགས་པ་ལས་རྩོམ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བཟང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའང་མགུ་བར་ནུས། བདག་པོའི་རྐྱེན་དེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐོས་པ་དང་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གནས་ཙམ་ལ་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དགོངས་འགྲེལ་དང་གཞུང་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་མང་པོས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱས། སྐུ་ཚེའི་སྨད་དུ་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕོ་ཉ་བཅུག་པ་ལ་ལང་ཚོའི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་རྒ་བས་ འབྱོན་པར་མ་གནང་སྟེ་སྤྲིངས་ཡིག་མཛད་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས་ལ་བཀོད། རང་གི་སློབ་མ་ཡེ་ཤེས་སྙན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྒྱལ་པོའི་སློབ་དཔོན་དུ་བརྫངས། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་གླེགས་བམ་དང་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དག་གིས་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་བཅུ་ཕྲག་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་སྦྱར་སྟེ་རྩོམ་པར་བཞེད་ནས། སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་མཛད་ཟིན་པའི་སྐབས། སྐྱེས་རབས་ཀྱི་དང་པོར་སྟག་མོ་ལུས་སྦྱིན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྐུ་ཚེ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའམ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་ཐར་རང་ཉིད་ཀྱང་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་མཐུ་ཚད་མེད་པ་བརྟག་པར་གྱུར་ནས། ནགས་བསེབ་ཏུ་སྟག་མོ་ཕྲུ་གུ་འབྲངས་པ་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་གཟིགས་པས། སྐུ་ལུས་སྦྱིན་པར་བརྩམས་པ་ན་ཅུང་ཟད་བག་ཚ་བའི་རྣམ་པས་ལྷག་པར་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་བསྐུལ་བའི་ཕོ་ཉར་བྱས། དང་པོར་སྐུ་ལུས་ལས་ཁྲག་ཕྱུང་སྟེ་སྨོན་ལམ་བདུན་ཅུ་པ་བྲིས་ཤིང་སྟག་རྣམས་ལའང་བླུད། སླར་སྐུ་ལུས་སྦྱིན་པར་བཏང་བས་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པའི་འཕྲོ་ལུས་པར་གྲགས། འདོད་པ་གཅིག་ཏུ་བརྩམ་བྱ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་མོད་དེ། སློབ་དཔོན་སྟག་གིས་ཟོས་ནས་ཅི་ཞིག་ན་དཔེ་མ་རྙེད་པ་དེ་ལས་མ་འདུས་ཟེར་བའང་སྣང་སྟེ། ལུང་གི་རྒྱུན་ནི་ཡོད་པས་དེ་དག་དཔྱད་པ་མེད་པར་བཞག་གོ །སློབ་དཔོན་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ པ་ཡིན་ཡང་དེ་ཁོ་ནའི་ཁ་ཟིན་ཀྱང་མ་མཛད་ཀུན་ལ་སྙོམས་པར་ཕན་འདོགས་
Chinese
據說，即使到城市裡去行乞，也能得到無數種類的食物。二百五十位禪定者，以及相同數量的誦經者，還有五百位僧人，都能無憂無慮地生活。由於他擅長詩歌創作，成為詩人中的佼佼者，因此論著的詞句和意義都非常精妙，甚至連法稱論師也能感到滿意。由於上師的因緣，他將如來的事業與偉大的詩歌相結合，不僅僅讚揚聽聞和辯論，還以殊勝的見解和卓越的論著，廣泛地闡釋了菩提心的修持方法等，弘揚佛法的事业非常广大。晚年時，迦膩色迦王派遣使者邀請他，但他因年事已高，婉拒了邀請，而是寫了一封信，引導國王信奉佛法。他派遣自己的弟子名為耶舍善友的去當國王的老師。不依賴經部等典籍和故事文字，而是由堪布和阿闍黎口耳相傳的，具有十個十世的佛陀本生故事，與十度結合進行創作。當他完成三十四個本生故事時，在第一個本生故事中，由於母老虎捨身的故事的緣起，他的生命受到了其他因素的影響，或者說，他自己也成為了衡量菩薩行徑中無量勇氣的標準。他看到森林深處一隻跟著幼崽的母老虎正遭受飢餓的折磨，便開始捨身。起初，他有些猶豫，但隨即將此作為激發對佛陀信仰的信使。首先，他從身上取出血液，寫下了七十個願文，並餵給了老虎。隨後，他捨棄了自己的身體，據說第三十四個本生故事因此而中斷。雖然原本打算完成所有的創作，但據說因為老師被老虎吃掉後找不到範本，所以沒有完成。但由於傳承的脈絡依然存在，因此這些都沒有經過考證就被保留了。這位老師雖然是大乘行者，但並未只偏袒一方，而是平等地利益所有眾生。
English
It is said that even when going to the city for alms, countless kinds of food were obtained. Two hundred and fifty meditators, and the same number of reciters, along with five hundred monks, were able to live without worry. Because he excelled in poetic composition, becoming the best among poets, the words and meanings of his treatises were extremely fine, even the teacher Dharmakirti could be satisfied. Due to the circumstances of the master, he combined the deeds of the Tathagata with great poetry, and not only praised listening and debate, but also widely expounded the methods of cultivating the mind of enlightenment, etc., with excellent insights and outstanding treatises, the work of propagating the Dharma was very extensive. In his later years, when King Kanishka sent messengers to invite him, he declined the invitation due to his advanced age, but instead wrote a letter, guiding the king to embrace the Dharma. He sent his disciple named Yeshe Nyenpa to be the king's teacher. Without relying on the scriptures and story texts of the Sutra Pitaka, but rather through the oral transmission from Khenpos and Acharyas, he intended to compose the Jataka tales of the Buddha, possessing ten sets of ten lives, combined with the ten perfections. When he had completed thirty-four Jataka tales, in the first Jataka tale, due to the circumstances of the story of the tigress giving her body, his life was influenced by other factors, or rather, he himself became the standard for measuring the immeasurable courage in the conduct of a Bodhisattva. He saw a tigress followed by her cubs in the deep forest, suffering from hunger, and began to give his body. At first, he hesitated a little, but then used this as a messenger to inspire faith in the Buddha. First, he drew blood from his body, wrote seventy aspiration prayers, and fed them to the tigers. Later, he gave up his body, and it is said that the thirty-fourth Jataka tale was therefore interrupted. Although he originally intended to complete all the compositions, it is said that because the teacher was eaten by a tiger and the model could not be found, it was not completed. But since the lineage of transmission still exists, these have been preserved without verification. Although this teacher was a Mahayana practitioner, he did not favor only one side, but equally benefited all beings.
Tibetan
པས་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་ཅིང་། ནང་པ་ཀུན་གྱི་གཙུག་ཏུ་བཀུར་བའི་གྲགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །འདི་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་སྦས་པའི་བུ་སྙིང་པོ་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་གཽ་རར་བྱུང་བ་དེ་དང་ཐོག་མ་མཉམ་པར་གྲགས། དེའི་ཚ་བོའི་བུ་དྷརྨ་ཙནྡྲས་སྲིད་སྐྱོང་བའི་ཚེ་ཏུ་རུཥྐའི་དམག་གིས་མ་ག་དྷཱ་པ་བཅོམ། དཔལ་ན་ལེནྡྲར་ཡང་གནོད་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་། དྷརྨ་ཙནྡྲའི་ཞང་པོའི་བུར་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེ་རྒྱ་ནག་གི་ཡུལ་དུ་མདོ་སྡེ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་བརྫངས། སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བ་དན་འཕྱར་ཏེ་ཉི་འོག་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ཕལ་ཆེར་ལ་ལུང་བཏང་། སྔར་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་གཞི་ཐམས་ཅད་སོར་ཆུད་པར་བྱས་ནས་བགྲང་གཞི་བཅུ་ཕྲག་བཞི་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་དར་བར་ཡོད་པ་ལ། ན་ལེནྡྲར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སློང་མོ་བ་གཉིས་ལྷགས་པ། དགེ་ཚུལ་གཟུ་ལུམས་ཅན་དག་གིས་བཤལ་ཆུས་གཏོར། སྒོ་གླེགས་ཀྱི་བར་དུ་བཙིར། ཁྱི་གཏུམ་པོ་དག་རྦད་པས། དེ་གཉིས་བློ་ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ནས། གཅིག་གིས་འཚོ་བ་སྦྱར། གཅིག་གིས་ཉི་མ་བསྒྲུབ་པར་དམ་བཅས་སོ། །དེར་སའི་རུམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་ལོ་དགུའི་བར་དུ་ བསྒྲུབས་ཀྱང་དོན་མ་གྲུབ་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩམས་པས། གྲོགས་པོ་ན་རེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་མུ་གེས་ཉམ་ང་ན། ངས་དཀའ་བ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་འཚོ་བ་སྦྱར་བས་ཁྱོད་སྔགས་མ་གྲུབ་པར་ཕྱི་རོལ་དུ་ནམ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ། མགོ་གཅོད་དོ་ཞེས་ཆུ་གྲི་རྣོན་པོ་བསྲེལ་བས། དེ་འཇིགས་ཏེ་སླར་ཡང་ལོ་གསུམ་བསྒྲུབས་པས་དོན་གྲུབ་སྟེ་སྦྱིན་སྲེག་གི་སྦྱོར་བ་བརྩམས། བསྲེགས་ཐལ་ལས་སྔགས་བཟླས་ཏེ་གཏོར་བ་ཙམ་གྱིས་མེ་རང་འབར་དུ་གྱུར། སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་གཞི་བསྟེན་པའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་བསྲེགས། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཞུགས་པའི་དཔལ་ན་ལེནྡྲའི་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོ། རཏྣ་ས་ག་ར། རཏྣ་ད་དྷི། རཏྣ་རཎྚ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་ཆར་ཚིག །རཏྣ་ད་དྷི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགུ་ཐོག་ཡོད་པས་སྟེང་ཁང་གི་གླེགས་བམ་འགའ་ཞིག་ལས་ཆུའི་རྒྱུན་ཆེན་པོ་བབས་ཏེ། འབར་བ་གང་ཞིག་མནལ་བར་གྱུར་པས་གླེགས་བམ་མ་ཚིག་པ་འགའ་ཡང་བྱུང་བ་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གྲགས། མུ་སྟེགས་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པས་འཇིགས་ཏེ་བྱང་ཕྱོགས་ཧ་ས་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་བྲོས་ཀྱང་སྡིག་པའི་མཐུས་ལུས་ལ་མེ་འབར་ནས་ཤི །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ན་འགྲོ
Chinese
因此，声闻乘的修行者们也信服了，并且他被所有佛教徒尊为顶戴，名声非常大。据说，这位国王月藏之子，名为心髓明点者，最初是与出生在郭拉地区的那位一同出现的。当他的孙子的儿子达磨旃陀罗执政时，突厥军队摧毁了摩揭陀地区，对吉祥那烂陀寺也造成了巨大的损害。达磨旃陀罗的舅舅之子，国王桑结乔（སངས་རྒྱས་ཕྱོགས།）在世时，曾派遣一些经部论师前往中国。他在塔吉克国王之上竖起了战胜的旗帜，统治了太阳之下和西方的大部分国土。他恢复了所有先前被破坏的佛教场所，使佛法兴盛了大约四十四年。在那烂陀寺，来了两位外道乞丐。一些行为不谨慎的比丘用洗涤水泼洒他们，将他们挤压在门框之间，并驱赶凶猛的狗。这两人变得非常不高兴，一个发誓要提供食物，另一个发誓要修持太阳。于是，他进入地下，修持了九年也没有成功，当他打算出来时，他的朋友说：“各个地方都遭受饥荒的威胁，我辛辛苦苦地提供了食物，如果你没有修成咒语就出来，我就砍掉你的头。”说着，他拿出锋利的刀。那人害怕了，又修持了三年，最终成功了，于是开始了火供的仪式。仅仅是从燃烧的灰烬中念诵咒语并抛洒，火就自燃起来。八十四座佛教寺庙被烧毁，特别是所有大乘佛法所在的吉祥那烂陀寺的大殿，宝海殿（རཏྣ་ས་ག་ར།），宝乳殿（རཏྣ་ད་དྷི།），宝庄严殿（རཏྣ་རཎྚ་ཀ་）这三座都被烧毁了。宝乳殿有九层楼，从顶楼的一些经书中流出大量的水，熄灭了一些火焰，因此也出现了一些没有被烧毁的经书，被称为持明者的宝藏。那两个外道害怕国王的惩罚，逃到了北方名为哈萨玛的地区，但由于罪恶的力量，身体自燃而死。同样，导师龙树也在南方地区行走。
English
Therefore, even the Shravakas were convinced, and he was highly respected as the crown of all Buddhists, with a very great reputation. It is said that this King Chandragupta's son, named Heart Essence Point, first appeared together with the one who was born in the Gaura region. When Dharma Chandra, the son of his grandson, ruled, the Turkic army destroyed Magadha, and great damage was also done to glorious Nalanda. When King Sangye Chok, the son of Dharma Chandra's uncle, was alive, he sent some Sutra scholars to China. He raised the banner of victory over the king of the Tajiks and ruled over most of the lands under the sun and in the west. He restored all the Buddhist sites that had been destroyed and propagated the Dharma for about forty-four years. In Nalanda, two heretical beggars arrived. Some careless monks sprinkled them with washing water, squeezed them between the door frames, and drove away fierce dogs. The two became very unhappy, one vowing to provide food, and the other vowing to practice the sun. So, he entered the ground and practiced for nine years without success, and when he intended to come out, his friend said, "Everywhere is threatened by famine, I have worked hard to provide food, and if you come out without accomplishing the mantra, I will cut off your head." Saying this, he drew a sharp knife. The man was afraid and practiced for another three years, finally succeeding, and then began the ritual of fire offering. Just by reciting the mantra from the burning ashes and scattering them, the fire ignited itself. Eighty-four Buddhist temples were burned down, especially the great hall of glorious Nalanda, where all the Mahayana Dharma was kept, Ratnasagara, Ratnadadhi, and Ratnaranjaka, all three were burned. Ratnadadhi had nine stories, and a large stream of water flowed from some of the scriptures on the top floor, extinguishing some of the flames, so some scriptures that were not burned also appeared, known as the treasure of the Vidyadharas. The two heretics, fearing the king's punishment, fled to the northern region called Hasama, but due to the power of their sins, their bodies burned and they died. Similarly, the teacher Nagarjuna also travels in the southern regions.